Սրբազան պատմություն

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է էլեկտրական հեռագրությանը՝ հաղորդակցության այն տեխնոլոգիային, որը 19-րդ դարում արմատապես փոխեց տեղեկությունների փոխանցման հնարավորությունները և նոր փուլ բացեց մարդկային հաղորդակցության պատմության մեջ։ Էլեկտրական հեռագրությունը հիմնված է էլեկտրական ազդանշանների միջոցով հաղորդագրություններ հեռավոր տարածությունների վրա փոխանցելու սկզբունքի վրա և համարվում է ժամանակակից հեռահաղորդակցության զարգացման կարևորագույն նախադրյալներից մեկը։ Ստեղծագործության թեմատիկ առանցքը էլեկտրական հեռագրի էությունն է, դրա գործողության ֆիզիկական հիմքերը, տեխնիկական կառուցվածքը և գործնական նշանակությունը։ Էլեկտրական հեռագրի առաջացումը պայմանավորված էր տեղեկությունների արագ փոխանցման անհրաժեշտությամբ, քանի որ ավանդական հաղորդակցության միջոցները՝ նամակատարությունը, սուրհանդակային ծառայությունները և տեսողական ազդանշանային համակարգերը, չէին կարող ապահովել հաղորդագրությունների նույնքան արագ ու հուսալի փոխանակում մեծ հեռավորությունների վրա։ Էլեկտրական ազդանշանների կիրառումը հնարավորություն տվեց հաղորդագրություններն ուղարկել հաղորդալարերով՝ օգտագործելով էլեկտրական հոսանքի տարածման և կառավարման սկզբունքները։ Այս տեխնոլոգիայի հիմքում ընկած էր հաղորդիչ սարքի միջոցով էլեկտրական ազդանշան ստեղծելու, այն կապուղով փոխանցելու և ընդունիչ սարքի միջոցով վերարտադրելու գործընթացը։ Հեռագրական համակարգերի գործնական կիրառման համար կարևոր նշանակություն ունեին էլեկտրական շղթաների կառուցվածքը, հաղորդալարերի հատկությունները, հոսանքի կառավարման եղանակները, ազդանշանների տարբերակումը և հաղորդագրությունների պայմանական կոդավորումը։ Էլեկտրական հեռագրության զարգացման ընթացքում առանձնահատուկ դեր ստացավ Մորզեի կոդը, որի միջոցով տառերն ու թվերը ներկայացվում էին կարճ և երկար ազդանշանների համակցություններով՝ հնարավորություն տալով գրավոր տեղեկությունները փոխանցել էլեկտրական ազդակների հաջորդականության ձևով։ Հեռագրական հաղորդակցության արդյունավետությունը կախված էր ոչ միայն սարքավորումների տեխնիկական կատարելությունից, այլև ազդանշանների ճիշտ փոխանցումից, ընդունումից և մեկնաբանությունից։ Այսպիսով, էլեկտրական հեռագիրը ներկայացնում էր ֆիզիկական գիտելիքների և գործնական տեխնիկայի միասնության օրինակ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է բնական երևույթների ուսումնասիրության արդյունքները վերածել հասարակության կարիքները սպասարկող տեխնիկական համակարգի։ Աշխատության թեման կարևոր է նաև էլեկտրականության վերաբերյալ գիտելիքների տարածման տեսանկյունից, քանի որ 19-րդ դարում էլեկտրական երևույթների ուսումնասիրությունն աստիճանաբար դուրս էր գալիս զուտ գիտական հետաքրքրության շրջանակից և դառնում արդյունաբերության, տրանսպորտի, հաղորդակցության ու առօրյա կյանքի զարգացման շարժիչ ուժերից մեկը։ Էլեկտրական հեռագրության տարածումը նպաստեց երկաթուղային հաղորդակցության կազմակերպմանը, առևտրային տեղեկությունների արագ փոխանակմանը, պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և տարբեր քաղաքների ու երկրների միջև կապերի ամրապնդմանը։ Այն հնարավորություն տվեց արագորեն փոխանցելու քաղաքական, տնտեսական, ռազմական և հասարակական նշանակություն ունեցող տեղեկություններ՝ նվազեցնելով հաղորդագրությունների հասնելու ժամանակը և փոխելով ժամանակի ու տարածության ընկալումը։ Հեռագրական ցանցերի զարգացումը նպաստեց նաև միջազգային հաղորդակցության ընդլայնմանը՝ հեռավոր շրջանները ներառելով ավելի միասնական տեղեկատվական համակարգի մեջ։ Այս փոփոխությունները հեռագիրը վերածեցին ոչ միայն տեխնիկական նորարարության, այլև հասարակական վերափոխումների կարևոր գործոնի։ Գրական և գիտակրթական առումով աշխատությունը տեղավորվում է գիտատեխնիկական գիտելիքները հայերենով ներկայացնելու և տարածելու ավանդույթի շրջանակում։ Վերնագրի ձևակերպումը՝ էլեկտրական հեռագիրը բացատրող երկու համարժեք անվանումների կիրառմամբ, արտացոլում է նոր տեխնոլոգիական հասկացությունները հայերեն լեզվով ներկայացնելու և դրանք ընթերցողին հասկանալի դարձնելու ձգտումը։ 19-րդ դարի գիտատեխնիկական գրականության կարևոր խնդիրներից էր նորահայտ գիտությունների ու գյուտերի վերաբերյալ տեղեկությունները մատչելի լեզվով ներկայացնելը, որպեսզի ընթերցողը կարողանար ծանոթանալ ժամանակակից տեխնոլոգիական առաջընթացին և հասկանալ դրա նշանակությունը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն գիտական եզրաբանության ձևավորման պատմության համար, քանի որ էլեկտրականության, հեռագրության և հաղորդակցության տեխնիկայի վերաբերյալ հասկացությունների տարածումը պահանջում էր համապատասխան բառապաշարի մշակում և մասնագիտական գիտելիքների հայերեն շարադրանք։ Այն առնչվում է նաև լուսավորական մտածողության այն ուղղությանը, որը գիտելիքի տարածումը դիտարկում էր որպես հասարակության կրթական ու մշակութային զարգացման անհրաժեշտ պայման։ Կ. Պոլիսը 19-րդ դարում հայոց մտավոր, կրթական և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ զարգանում էին հայալեզու մամուլը, գրականությունը, դպրոցական կրթությունը և գիտելիքի հանրամատչելի տարածման տարբեր ձևեր։ Այդ միջավայրում գիտատեխնիկական թեմաներով հրատարակությունների առկայությունը վկայում է հայ ընթերցողին ժամանակակից աշխարհի գիտական և տեխնոլոգիական զարգացումներին հաղորդակից դարձնելու հետաքրքրության մասին։ Էլեկտրական հեռագրությանը նվիրված աշխատության պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն վերաբերում է հաղորդակցության մի միջոցի, որը հետագայում հիմք դարձավ հեռահաղորդակցության նորագույն համակարգերի զարգացման համար։ Թեև հեռագրական տեխնոլոգիաները ժամանակի ընթացքում փոխարինվեցին հեռախոսային, ռադիոկապի, թվային և համացանցային լուծումներով, էլեկտրական հեռագիրը շարունակում է մնալ տեղեկատվության արագ փոխանցման պատմական զարգացման կարևոր հանգրվան։ Ընթերցողական արժեքի առումով աշխատությունը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել տեխնիկայի պատմությամբ, ֆիզիկայով, կապի միջոցների զարգացմամբ և հայերեն գիտական գրականության պատմությամբ զբաղվողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին նորագույն տեխնոլոգիական հայտնագործությունները ներկայացվում հայերենով, ինչպիսի տեղ էր հատկացվում գիտական գիտելիքի հանրամատչելիացմանը և ինչպես էր հայ ընթերցողական միջավայրը հաղորդակից դառնում համաշխարհային տեխնիկական առաջընթացին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև որպես հայերեն գիտատեխնիկական գրավոր ժառանգության ուսումնասիրման նյութ, քանի որ արտացոլում է գիտության և տեխնիկայի վերաբերյալ տեղեկությունների տարածման, նոր հասկացությունների լեզվական արտահայտման և ժամանակակից աշխարհի փոփոխություններին հետևելու մտավոր հետաքրքրությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է էլեկտրական հեռագրության թեման հայերեն գրավոր մշակույթի պատմական համատեքստում և արժեքավոր է հաղորդակցության տեխնոլոգիաների, գիտական լուսավորության ու հայ տպագիր գրքի զարգացման փոխկապակցված պատմությունն ուսումնասիրելու համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի տնտեսական վարքագծի ձևավորման, դրսևորման և մոդելավորման հոգեբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական հոգեբանության, անձի հոգեբանության և վարքագծային տնտեսագիտության տեսական մոտեցումների համատեքստում։ Քննարկվում են տնտեսական որոշումների ընդունման հոգեբանական մեխանիզմները, անհատական պահանջմունքների, հետաքրքրությունների, արժեքային կողմնորոշումների և մոտիվացիոն գործոնների ազդեցությունը մարդու տնտեսական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի վերաբերմունքին աշխատանքի, եկամուտների, սեփականության, սպառման, խնայողությունների և ներդրումների նկատմամբ, ինչպես նաև տնտեսական ընտրությունների հիմքում ընկած գիտակցական ու հուզական գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական վարքագծի անհատական տարբերությունները, ռիսկի ընկալման առանձնահատկությունները, անորոշության պայմաններում որոշումների ընդունումը, ինքնագնահատականի, պատասխանատվության և ինքնակարգավորման դերը տնտեսական ակտիվության ձևավորման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիալական միջավայրի, ընտանեկան դաստիարակության, մշակութային արժեքների, հասարակական կարծիքի և տնտեսական պայմանների ազդեցությանը անձի վարքագծային նախընտրությունների վրա։ Կարևորվում են տնտեսական վարքագծի մոդելավորման տեսական սկզբունքները, հոգեբանական ցուցանիշների ընտրությունը, վարքագծային օրինաչափությունների բացահայտումը և տարբեր տնտեսական իրավիճակներում անհատի հնարավոր արձագանքների գնահատումը։ Դիտարկվում են նաև ռացիոնալ և ոչ ռացիոնալ տնտեսական ընտրությունների փոխհարաբերությունները, ճանաչողական կողմնակալությունները, հուզական գործոնների ազդեցությունը և տնտեսական որոշումների կանխատեսման սահմանափակումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական թեստավորման, հարցումների, փորձարարական ուսումնասիրության, վիճակագրական վերլուծության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ անձի տնտեսական վարքագծի վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական վարքագծի հոգեբանական հիմքերի ըմբռնման, անհատական տնտեսական որոշումների ուսումնասիրության և վարքագծային մոդելների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, տնտեսագետների, սոցիոլոգների, կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Հրատարակությունը ֆինանսատնտեսական և պատմական սկզբնաղբյուր է, որն արտացոլում է Խորհրդային Հայաստանի պետական ֆինանսների կազմակերպման սկզբնական շրջանի բյուջետային համակարգը, եկամուտների ձևավորման աղբյուրները և պետական ծախսերի հիմնական ուղղությունները։ Փաստաթղթում համակարգված կերպով ներկայացվում են պետական ֆինանսական միջոցների մուտքերն ու նախատեսվող հատկացումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական կառավարման կառուցվածքը և պետական առաջնահերթությունները։ Եկամուտների բաժնում կարող էին ընդգրկվել հարկային և ոչ հարկային մուտքերը, պետական տնտեսությունից ստացվող միջոցները, տարբեր վճարները և ֆինանսավորման այլ աղբյուրներ, իսկ ծախսային հատվածը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պետական կառավարման, տնտեսության, սոցիալական ոլորտի, կրթության, առողջապահության և այլ հանրային գործառույթների ֆինանսավորման տրամաբանության մասին։ Առանձնահատուկ արժեք ունի ֆինանսական կառավարման մարմնի բացատրական գրությունը, քանի որ թվային տվյալները լրացվում են դրանց կազմավորման սկզբունքների, հաշվարկների և բյուջետային քաղաքականության վերաբերյալ պարզաբանումներով։ Դրա շնորհիվ նյութը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես հաշվապահական կամ վիճակագրական փաստաթուղթ, այլև որպես պետական տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր։ Այն արտացոլում է մի ժամանակաշրջան, երբ նորաստեղծ խորհրդային կառավարման համակարգում ձևավորվում էին պետական ֆինանսների կենտրոնացված կառավարման մեխանիզմները և տնտեսական հաստատությունների գործունեության նոր սկզբունքները։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու պետական եկամուտների և ծախսերի դասակարգման ձևերին, ֆինանսական պլանավորման առանձնահատկություններին, պետական մարմինների միջև միջոցների բաշխմանը և բյուջետային վերահսկողության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ այն արժեքավոր նյութ է սոցիալ-տնտեսական պատմության համար, քանի որ ֆինանսական ցուցանիշներն անուղղակիորեն արտացոլում են տնտեսության վիճակը, պետական կառավարման կարողությունները և հանրային ոլորտների ֆինանսավորման հարաբերակցությունը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև խորհրդային շրջանի վաղ բյուջետային տերմինաբանության, ֆինանսական փաստաթղթաշրջանառության և պետական հաշվետվողականության ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ այն կարևոր փաստագրական աղբյուր է Հայաստանի տնտեսական, ֆինանսական և պետական կառավարման պատմության ուսումնասիրման համար։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջբյուջետային հարաբերությունների և ֆինանսական համահարթեցման համակարգի կազմակերպման, գործառնական արդյունավետության գնահատման ու կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են պետական և համայնքային բյուջեների փոխհարաբերությունների տնտեսական ու իրավական հիմքերը, ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման մեխանիզմները, ինչպես նաև տարածքային զարգացման անհամաչափությունների նվազեցման գործում բյուջետային համահարթեցման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների ֆինանսական ապահովվածության տարբերություններին, սեփական եկամուտների ձևավորման հնարավորություններին, ծախսային պարտավորությունների իրականացման պայմաններին և պետական բյուջեից տրամադրվող ֆինանսական աջակցության կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում են ֆինանսական համահարթեցման դոտացիաների հաշվարկման սկզբունքները, բաշխման չափանիշները, համայնքների հարկաբյուջետային կարողությունների գնահատման մեթոդները և բնակչության հանրային ծառայությունների պահանջմունքների հաշվառման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքների բնակչության թվաքանակի, աշխարհագրական դիրքի, սոցիալ-տնտեսական պայմանների, ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակի և եկամտային ներուժի ազդեցությանը ֆինանսական միջոցների բաշխման վրա։ Կարևորվում են միջբյուջետային փոխանցումների թափանցիկությունը, կանխատեսելիությունը, արդարացի բաշխումը և համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Դիտարկվում են նաև ֆինանսական ապակենտրոնացման, տեղական ինքնակառավարման մարմինների բյուջետային լիազորությունների ընդլայնման, սեփական եկամուտների հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման և պետական աջակցության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի միջբյուջետային հարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունները, միջազգային փորձը, ֆինանսական համահարթեցման տարբեր մոդելները և դրանց կիրառման տնտեսական հետևանքները։ Առանձնացվում են ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետության գնահատման, համայնքների զարգացման հնարավորությունների հավասարեցման և տեղական բյուջեների կայունության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի պետական ֆինանսների կառավարման կատարելագործման, տարածքային անհամաչափությունների մեղմման, համայնքների ֆինանսական կարողությունների ամրապնդման և տեղական ինքնակառավարման համակարգի զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական և համայնքային կառավարման մասնագետների, բյուջետային քաղաքականության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին խորհրդարանի գործունեության և քաղաքական կուսակցությունների դերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով 1918–1920 թվականների պետականաշինության, քաղաքական համակարգի ձևավորման և խորհրդարանական կառավարման առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական ուժերի գաղափարական ուղղությունները, կազմակերպական կառուցվածքը, խորհրդարանական գործունեությունը և փոխհարաբերությունները պետական իշխանության այլ մարմինների հետ։ Աշխատությունում վերլուծվում են օրենսդրական գործընթացները, ներքաղաքական պայքարը, կոալիցիոն համագործակցության փորձը, արտաքին քաղաքական մարտահրավերների ազդեցությունը երկրի ներքին կյանքի վրա, ինչպես նաև կուսակցությունների մասնակցությունը պետական կարևորագույն որոշումների կայացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախ պետականության ամրապնդման, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման և հասարակական-քաղաքական գործընթացների պատմական գնահատմանը՝ հիմնվելով արխիվային նյութերի, պաշտոնական փաստաթղթերի և գիտական աղբյուրների վրա։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, իրավաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, խորհրդարանական համակարգի ձևավորմամբ և քաղաքական կուսակցությունների գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Նյութերի դիմադրություն. Պր.1 աշխատությունը նյութերի դիմադրության դասական ուսումնական դասագրքի առաջին մասն է, որը նախատեսված է ինժեներական, շինարարական և մեքենաշինական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար և նպատակ ունի տալ հիմնարար տեսական հիմքեր պինդ մարմինների մեխանիկայի և կոնստրուկցիաների հաշվարկի ոլորտում, գրքում ներկայացվում են նյութերի մեխանիկական վարքի հիմնական սկզբունքները՝ ներառյալ լարումների և դեֆորմացիաների հասկացությունները, առաձգականության տեսության տարրերը և կառուցվածքային տարրերի աշխատանքի հիմունքները արտաքին բեռների ազդեցության տակ, մանրամասն բացատրվում են ձգման և սեղմման պարզ դեպքերը, Հուկի օրենքի կիրառությունը, ներքին ուժերի և լարվածությունների որոշման մեթոդները, ինչպես նաև անվտանգության գործակիցների կիրառման ինժեներական մոտեցումները, աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բարակ ձողերի, ճառագայթների և պարզ կոնստրուկտիվ տարրերի վարքագծին, ներկայացնելով հաշվարկների հիմնարար մեթոդաբանությունը, որը հիմք է հանդիսանում հետագա ավելի բարդ խնդիրների լուծման համար, գրքում ընդգծվում է նաև տեսական նյութի կապը գործնական ինժեներական կիրառությունների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հիմնական օրենքներն օգտագործվում իրական կառուցվածքների նախագծման և ամրության գնահատման ժամանակ, նյութը կառուցված է տրամաբանական հաջորդականությամբ՝ ապահովելով ուսանողի աստիճանական անցումը պարզից դեպի ավելի բարդ ինժեներական խնդիրներ, աշխատությունը համարվում է կարևոր կրթական աղբյուր, որը ձևավորում է ինժեներական մտածողության հիմքերը և անհրաժեշտ հմտությունները կառուցվածքային մեխանիկայի ոլորտում։