Զբաղվածությունը և գործազրկության կրճատման ուղիները ԼՂՀ-ում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում չորացրած մրգի և բանջարեղենի շուկայի ձևավորման, զարգացման և առկա հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ոլորտի արտադրության, վերամշակման, իրացման և սպառման գործընթացները, շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև արտադրողների և շուկայի մյուս մասնակիցների միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի գյուղատնտեսական հումքի ներուժին և դրա արդյունավետ օգտագործման հնարավորություններին՝ ընդգծելով չորացման և վերամշակման միջոցով գյուղատնտեսական արտադրանքի ավելացված արժեքի բարձրացման նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են արտադրության ծավալների, պահանջարկի, գնագոյացման, մրցակցության և իրացման ուղիների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները՝ կապված տեխնոլոգիական հնարավորությունների, արտադրանքի որակի, ստանդարտացման, փաթեթավորման, շուկայավարման և ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արտահանման ներուժի գնահատմանը և արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են արտադրության արդյունավետության բարելավման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրանքի որակի և անվտանգության ապահովման, շուկայավարման մեխանիզմների կատարելագործման և ոլորտում համագործակցության զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել չորացրած մրգի և բանջարեղենի արտադրության ու իրացման ոլորտում առկա խնդիրների ավելի ամբողջական ընկալմանը և զարգացման արդյունավետ ռազմավարությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսական արտադրողների, վերամշակող կազմակերպությունների, շուկայի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների և համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գավառագրական արձակի ձևավորման, զարգացման և տեսական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 1850–1915 թվականների պատմական շրջանակում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են արևմտահայ գավառային կյանքի պատկերումը գրականության մեջ, տեղական կենցաղի, սովորույթների, սոցիալական հարաբերությունների և պատմական իրողությունների արտացոլումը արձակ ստեղծագործություններում։ Դիտարկվում են այն հիմնական հեղինակներն ու ստեղծագործությունները, որոնք ձևավորել են գավառագրական արձակի ուղղությունը՝ նպաստելով արևմտահայ գրականության թեմատիկ և ժանրային բազմազանությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այս արձակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին՝ բարբառային տարրերի օգտագործմանը, խոսակցական լեզվի ներմուծմանը գրական տեքստի մեջ և ռեալիստական պատկերման սկզբունքներին։ Վերլուծվում են նաև գավառագրական արձակի գաղափարական հիմքերը՝ ազգային ինքնության պահպանումը, սոցիալական խնդիրների բարձրացումը և արևմտահայ իրականության բազմակողմանի ներկայացումը։ Աշխատությունում դիտարկվում է նաև ժանրի տեսական ընկալումը գրականագիտության մեջ՝ դրա տեղը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։

Лингвистика

Fluency in English աշխատությունը անգլերեն լեզվի ուսուցման ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի զարգացնել խոսքային ազատություն, լսողական ընկալում և գրավոր արտահայտչականություն՝ կենտրոնանալով լեզվի բնական կիրառման վրա իրական հաղորդակցական իրավիճակներում, այն ընդգրկում է բառապաշարի հարստացման վարժություններ, քերականական կառուցվածքների ամրապնդում, ընթերցանության և լսողական նյութեր, ինչպես նաև խոսքի հոսունությունը զարգացնող երկխոսություններ և գործնական առաջադրանքներ, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում սխալների կանխարգելմանը, արտասանության կատարելագործմանը և լեզվական ինքնավստահության ձևավորմանը, միաժամանակ առաջարկելով աստիճանաբար բարդացող նյութեր, որոնք օգնում են սովորողին անցնել միջին մակարդակից դեպի ավելի բարձր հաղորդակցական կարողություն՝ ապահովելով լեզվի գործնական և կիրառական տիրապետում։

Лингвистика

Նյութը նվիրված է ժամանակի ընկալման, մտավոր ներկայացման և լեզվական արտահայտության հոգելեզվաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Թեմայի հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակը մարդու գիտակցության մեջ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես օբյեկտիվ իրականության չափելի բնութագիր, այլև որպես բարդ ճանաչողական հասկացություն, որը ձևավորվում, կազմակերպվում և արտահայտվում է լեզվի միջոցով։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այն գործընթացները, որոնց շնորհիվ մարդը ընկալում է անցյալը, ներկան և ապագան, դասավորում իրադարձությունները ժամանակային հաջորդականությամբ և այդ հարաբերությունները փոխանցում խոսքի մեջ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական ժամանակի և մարդու կողմից իրական ժամանակի ընկալման փոխհարաբերությունը, քանի որ տարբեր լեզվական միջոցներ կարող են արտահայտել ոչ միայն գործողության կատարման պահը, այլև խոսողի վերաբերմունքը իրադարձության ժամանակային հեռավորության, տևողության, ավարտվածության կամ սպասվող լինելու նկատմամբ։ Հոգելեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակային հասկացությունների ձևավորման մեջ հիշողության, ուշադրության, կանխատեսման և փորձի դերը։ Անցյալի մասին խոսելիս մարդը հիմնվում է հիշողության մեջ պահպանված իրադարձությունների վրա, մինչդեռ ապագայի վերաբերյալ լեզվական արտահայտությունները հաճախ կապված են կանխատեսման, ակնկալիքի և երևակայական մոդելավորման գործընթացների հետ։ Ներկան, իր հերթին, կարող է ընկալվել որպես փոփոխվող սահմանային փուլ, որը մշտապես վերածվում է անցյալի։ Նյութը կարող է անդրադառնալ ժամանակի արտահայտման բառային և քերականական միջոցներին, մասնավորապես ժամանակային մակբայներին, բայաձևերին, ժամանակային կապերին, տևողություն և հաջորդականություն արտահայտող կառույցներին։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում փոխաբերական լեզուն, որի միջոցով վերացական ժամանակային հասկացությունները հաճախ ներկայացվում են տարածական, շարժման կամ առարկայական պատկերների միջոցով։ Այդպիսի լեզվական կառուցվածքները ցույց են տալիս, որ մարդու ժամանակային մտածողությունը սերտորեն կապված է ավելի լայն ճանաչողական մեխանիզմների հետ։ Կարևոր է նաև համատեքստի և խոսողի դիրքի ազդեցությունը ժամանակային իմաստների մեկնաբանության վրա, քանի որ նույն լեզվական ձևը տարբեր իրավիճակներում կարող է առաջացնել տարբեր ժամանակային ընկալումներ։ Հոգելեզվաբանական ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ժամանակային տեղեկատվության մշակման արագության, հիշողության մեջ դրա պահպանման և խոսքի ընկալման ընթացքում ժամանակային հարաբերությունների ճանաչման խնդիրները։ Այս ամենը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվական համակարգը և ճանաչողական գործընթացները փոխազդում ժամանակային փորձի կառուցման և արտահայտման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ժամանակը դիտարկում է որպես լեզվական և հոգեբանական բարդ կատեգորիա՝ ուսումնասիրելով դրա ընկալման, մտավոր կազմակերպման և խոսքային արտահայտության փոխկապակցված մեխանիզմները և բացահայտելով լեզվի դերը մարդու ժամանակային աշխարհի ձևավորման ու մեկնաբանության մեջ։

Другие предметы

«Բանբեր Հայաստանի գրադարանների» գիտամեթոդական հանդեսի 2017 թվականի N 2 թողարկումը հանդիսանում է Հայաստանի ազգային գրադարանի կողմից հրատարակվող պարբերական շարքի բաղկացուցիչ մաս, որը նպատակ ունի ներկայացնել գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի արդի խնդիրները, զարգացումները և գիտամեթոդական ուսումնասիրությունները։ Հանդեսը ներառում է հոդվածներ գրադարանագիտության, մատենագիտության, գրքագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ՝ ընդգծելով ոլորտի տեսական և գործնական զարգացման ուղղությունները։ Բանբեր Հայաստանի գրադարանների-ում անդրադարձ է կատարվում նաև հայկական գրադարանային համակարգի գործունեությանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացման խնդիրներին, ինչպես նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա հնարավոր կիրառմանը Հայաստանի պայմաններում։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական հարթակ գրադարանավարների, մատենագետների, տեղեկատվական մասնագետների և հետազոտողների համար՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության և փորձի փոխանակման հնարավորություն։ Այն կարևոր դեր ունի Հայաստանի գրադարանային գործի արդիականացման, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և մշակութային ժառանգության հանրահռչակման գործընթացներում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 50–60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակի լեզվում խնդրային ստորադաս բաղադրիչ ունեցող բարդ նախադասությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ստորադասական կապով կազմված այն շարահյուսական կառույցներն են, որոնց ստորադաս բաղադրիչը գլխավոր նախադասության բայական անդամի նկատմամբ կատարում է խնդրի գործառույթ և լրացնում կամ ամբողջացնում նրա արտահայտած իմաստը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել նման նախադասությունների կառուցման հիմնական կաղապարները, գլխավոր և ստորադաս բաղադրիչների հարաբերությունները, կապակցման լեզվական միջոցները և ստորադաս բաղադրիչի դիրքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շաղկապների, հարաբերական բառերի և այլ կապակցական միջոցների գործածությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունը պայմանավորված է գլխավոր մասում կիրառված բայի կամ այլ գերադաս անդամի բառաքերականական հատկություններով։ Կարևորվում է խնդրային ստորադաս նախադասությունների դասակարգումը՝ ըստ դրանց շարահյուսական կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և խոսքային կիրառության։ Գեղարվեստական արձակի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ոչ միայն տվյալ կառույցների քերականական առանձնահատկությունները, այլև դրանց ոճական և արտահայտչական հնարավորությունները։ Նման շարահյուսական ձևերը կարող են մասնակցել կերպարների խոսքի կառուցմանը, մտքերի, զգացումների և ընկալումների փոխանցմանը, հեղինակային պատմողական խոսքի կազմակերպմանը և երկխոսությունների բնականության ապահովմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող կառուցվածքային տարբերակները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արձակին բնորոշ ընդհանուր միտումները և անհատական լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուսումնասիրվող կառույցների հարաբերակցությունը հայերենի բարդ ստորադասական նախադասությունների ընդհանուր համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել դրանց տեղը շարահյուսական դասակարգման մեջ։ Լեզվական փաստերի քանակական և որակական քննությունը կարող է նաև ցույց տալ առանձին կառուցվածքների գործածության հաճախականությունը և դրանց զարգացման որոշ միտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայերենի շարահյուսության, քերականական իմաստաբանության և գեղարվեստական խոսքի լեզվաոճական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ արձակում խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունների կառուցվածքի և գործառության մասին։