Անգլերենի՝ որպես երկրորդ օտար լեզվի, բայական ժամանակաձևերի ուսուցումը բարձրագույն դպրոցում

Փիլիսոփայություն

Գարեգին Նժդեհ. Երկեր (հատոր առաջին)-ը գաղափարական, հրապարակախոսական և պատմափիլիսոփայական բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է Գարեգին Նժդեհի ազգային-քաղաքական մտքի ձևավորման հիմքերը և նրա հիմնական հայացքները՝ կապված հայրենիքի պաշտպանության, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարի հետ, աշխատությունում ընդգրկված են նրա հոդվածներ, ելույթներ և տարբեր ժամանակաշրջանների գրառումներ, որոնցում նա անդրադառնում է ազգային համախմբման անհրաժեշտությանը, պատմական ճակատագրի ընկալմանը և ժողովրդի հոգևոր-բարոյական ուժի նշանակությանը, միաժամանակ բացահայտվում է Նժդեհի մտածողության փիլիսոփայական շերտը՝ կապված պատասխանատվության, կամքի և ազգային դիմադրության գաղափարների հետ, հատորը նաև ներկայացնում է նրա հասարակական-քաղաքական գործունեության գաղափարական հիմքերը և այն տեսլականը, որով նա դիտարկում էր հայ ժողովրդի ապագան պատմական ճգնաժամերի պայմաններում, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ քաղաքական մտքի և գաղափարախոսական պատմության ուսումնասիրության համար։

Գեղարվեստական ռուս․

«Արևահարություն» Իվան Բունինի ստեղծագործությունը (հնարավոր է, որ սա վեպ կամ պատմվածքների ժողովածուի վերնագիր է) սովորաբար բնութագրվում է որպես խոր հոգեբանական, հուզական ու նրբագեղ գրականություն։ Բունինը հայտնի է իր լեզվի պարզությամբ, սակայն հուզական խորությամբ, և նրա գրքերում հաճախ ընդգծվում է բնության, սիրո, անցողիկության և մարդու ներքին աշխարհում տեղի ունեցող փոփոխությունների թեման։ Այս ստեղծագործության հիմքում կարող են լինել՝ հուզական խորը զգացմունքներ, մարդկային հարաբերությունների բարդությունը, ցավն ու կորուստը, և մարդու կյանքի «անցողիկության» գաղափարը։ Բունինը սովորաբար նկարագրում է այն պահերը, երբ մարդը հասկանում է, որ երջանկությունը կամ խաղաղությունը կարող է լինել անցողիկ, և որ կյանքը՝ ինչպես արևի լույսը, կարող է շուտով մթնել։ «Արևահարություն» վերնագիրը կարող է խորհրդանշել հենց այդ՝ մարդու հոգու «այրվելը»՝ սիրուց, հուսահատությունից կամ կյանքի անարդարությունից։ Այս գիրքը ընթերցողին ստիպում է դանդաղ ընթերցել, մտորել և զգալ՝ ինչպես գրողը պատկերացնում է մարդկային ապրումները՝ մաքուր ու անխափան գեղարվեստականությամբ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-543-3

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Իվան Տուրգենևի ստեղծագործական աշխարհը՝ ընդգրկելով նրա առավել հայտնի վեպերից, պատմվածքներից և արձակ ստեղծագործություններից ընտրված գործեր, որոնք բնորոշ են ռուսական ռեալիզմի զարգացմանը։ Գրքում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մարդկային հոգեբանության նուրբ վերլուծությունները, սոցիալական հարաբերությունների պատկերումները և անհատի ու հասարակության միջև եղած հակասությունների բացահայտումը։ Տուրգենևի ստեղծագործություններում հաճախ կենտրոնական թեման են սերունդների հակադրությունը, մտավորականության դերը հասարակության մեջ, ինչպես նաև սիրո և անձնական ընտրության բարդությունները։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց արտահայտիչ, իսկ կերպարները՝ հոգեբանորեն խոր և բազմաշերտ։ Այս ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալ Տուրգենևի գրական վարպետությանը և ռուս դասական գրականության կարևոր ուղղություններին՝ ռեալիզմի և հումանիզմի համադրությամբ։

Գրականություն

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի երրորդ գիրքն է, որը համարվում է շարքի ամենահասուն և մթնոլորտային հատվածներից մեկը։ Վեպում Հարրի Փոթերը վերադառնում է Հոգվարթս՝ նոր ուսումնական տարում բախվելով վտանգավոր իրադարձությունների, որոնք կապված են Ազկաբանի բանտից փախած դատապարտյալի հետ։ Կախարդական աշխարհում տարածվում է վախը, քանի որ կարծում են, թե Սիրիուս Բլեքը՝ վտանգավոր հանցագործ, սպառնում է Հարրիի կյանքին։ Սակայն պատմության ընթացքում աստիճանաբար բացահայտվում է, որ իրականությունը շատ ավելի բարդ է, քան թվում է առաջին հայացքից, և գաղտնիքները կապված են Հարրիի ընտանիքի անցյալի հետ։ Վեպը առանձնանում է ժամանակի շրջման (time-turner) գաղափարի ներմուծմամբ, որը թույլ է տալիս կերպարներին փոխել իրադարձությունների ընթացքը և բացահայտել ճշմարտությունը տարբեր տեսանկյուններից։ Միաժամանակ զարգանում են ընկերության, վստահության, վախերի հաղթահարման և ինքնաճանաչման թեմաները։ Գիրքը նաև առաջին անգամ ավելի խորությամբ ներկայացնում է Հոգվարթսի վտանգավոր կողմերը՝ ներառելով դեմենտորների կերպարները, որոնք խորհրդանշում են վախն ու հուսահատությունը։ Պատմության վերջում բացահայտվում են անցյալի կարևոր գաղտնիքներ, որոնք փոխում են Հարրիի պատկերացումները իր ընտանիքի և իրեն շրջապատող մարդկանց մասին։

Գրականություն

Գրքում ուսումնասիրվում է 20-րդ դարի 70–80-ական թվականներին ստեղծված հայ արձակ գործերի հոգեբանական շերտը և ստեղծագործական արտահայտման միջոցները, վերլուծվում են այն մեթոդները, որոնց միջոցով գրողներն ընթերցողին ներկայացնում են հերոսների ներաշխարհը, մտքերը, զգացմունքները և ներքին հակասությունները, դիտարկվում է հոգեբանության ներկայացման դինամիկայի ձևը՝ ներառյալ ներբովանդակային վերլուծությունը, համառոտ հիշողությունները, ներքին մենախոսությունները և սյուժետային ճշգրտումները, ներկայացվում է հերոսների անհատականության կառուցվածքը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը նրանց հոգեբանական դրսևորումների վրա, ընդգծվում է մոդեռնիստական մոտեցումների դերը՝ ներքին տեքստային դրսևորումների միջոցով մարդու հոգեբանության խորը բացահայտման գործում, քննարկվում է լեզվական և սիմվոլիկ միջոցների կիրառությունը հոգեբանական նրբությունների արտահայտման համար, գիրքը համադրում է գրական, հոգեբանական և սոցիալական վերլուծությունները՝ նպատակ ունենալով ցույց տալ հայ արձակի տարողունակությունը մարդության ներքին վիճակների փոխանցման, հոգեբանական խորը շերտերի ուսումնասիրության և ժամանակակից գրական պրակտիկայի մեջ հոգեբանության ներկայացման մեթոդների զարգացման համատեքստում։

Կենսագրություն

«Որբերի Ամենայն հայոց հայրիկը» (Սուսաննա Հովհաննիսյան) խոր և հուզական գիրք է, որը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի մարդասիրական ու հայրական կերպարին։ Գիրքը ներկայացնում է Թումանյանին որպես այն անձնավորությունը, ով միշտ կանգնած է եղել անօթևանների, աղքատների և որբերի կողքին։ Հեղինակը պատմում է, թե ինչպես Թումանյանը ոչ միայն գրող էր, այլ նաև մեծ հոգով ու բարությամբ մարդ, ով օգնել է իր ժամանակի բազմաթիվ դժբախտ մարդկանց։ Գիրքը ընդգրկում է իրական պատմություններ, հիշողություններ և փաստեր, որոնք ցույց են տալիս Թումանյանի անհատականությունն ու ապրումների խորությունը։ Սուսաննա Հովհաննիսյանը շատ մանրամասն է նկարագրում Թումանյանի մանկավարժական գործունեությունը և նրա վերաբերմունքը երեխաների նկատմամբ։ Այս աշխատությունը նաև բացահայտում է Թումանյանի առաքինի կողմերը՝ համեստություն, կարեկցանք և հոգատարություն։ Ընթերցողը զգում է, որ հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ Թումանյանը եղել է ոչ միայն ազգային գրող, այլ նաև իրական մարդ՝ իր հոգով և կյանքով։ Գիրքը միաժամանակ հուզիչ և ոգեշնչող է, քանի որ ընթերցողը տեսնում է, թե ինչքան մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ մեկ մարդ՝ եթե նա սիրում է մարդկանց։ «Որբերի Ամենայն հայոց հայրիկը» կարող է շատերին հիշեցնել, որ մարդասիրությունը և հոգատարությունը կարող են փոխել կյանքեր։ Գիրքը հատկապես օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Թումանյանի կյանքով և հայոց գրականության ու մշակույթի արժեքներով։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-76-434-4