Տնտեսական աշխարհագրություն. Մաս 1

Other Subjects

Այս աշխատանքը նվիրված է «Թուրքական Հայաստանի» (պատմաաշխարհագրական անվանում, որը վերաբերում է Արևմտյան Հայաստանի տարածքներին Օսմանյան կայսրության կազմում) բուսաշխարհի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի ֆլորիստիկական կազմը, բուսատեսակների բազմազանությունը և դրանց տարածքային բաշխվածությունը։ Հեղինակը հավաքագրում և համակարգում է դաշտային դիտարկումների, բուսաբանական հավաքածուների և նախորդ գիտական աղբյուրների տվյալները՝ փորձելով ստեղծել այդ տարածքի բուսական աշխարհի համապարփակ պատկեր։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է տարածաշրջանի բուսաշխարհի բարձր բազմազանությունը, որը պայմանավորված է բարդ լեռնային ռելիեֆով, բարձրության գոտիականությամբ և կլիմայական հակադրություններով՝ սկսած խոնավ անտառային շրջաններից մինչև չոր լեռնատափաստանային և ալպյան գոտիներ։ Նկարագրվում են հիմնական բուսական համակեցությունները՝ անտառներ, մարգագետիններ, թփուտներ և քարքարոտ լանջերի բուսածածկույթ, ինչպես նաև դրանցում գերակշռող տեսակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էնդեմիկ և ռելիկտային բույսերին, որոնք պահպանվել են լեռնային մեկուսացված տարածքներում և ունեն կարևոր գիտական նշանակություն բուսաշխարհագրության և էվոլյուցիոն կենսաբանության համար։ Աշխատության մեջ քննարկվում է նաև մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը՝ անտառահատումները, արոտավայրերի ընդլայնումը և գյուղատնտեսական յուրացումը, որոնք որոշ շրջաններում հանգեցրել են բնական բուսածածկույթի փոփոխության։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ տարածաշրջանը հանդիսանում է Կովկասի և Միջերկրածովյան ֆլորիստիկական մարզերի սահմանային գոտի, ինչը պայմանավորում է նրա տեսակային հարստությունն ու էկոլոգիական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Թուրքիայի Հայաստանի բուսաշխարհը որպես գիտականորեն արժեքավոր և բարդ կառուցվածք ունեցող համակարգ, որը կարևոր է ինչպես բուսաշխարհագրության, այնպես էլ բնապահպանական հետազոտությունների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ինովացիոն համակարգի ձևավորման միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ մեխանիզմների Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրման հնարավորությունների ու հիմնախնդիրների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գիտության, կրթության, բիզնեսի, պետական կառավարման և ֆինանսական համակարգերի փոխկապակցված գործունեության միջոցով նորարարությունների ստեղծման, տարածման և առևտրայնացման համար անհրաժեշտ միջավայրի ձևավորումն է։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արդյունավետ ինովացիոն համակարգի ձևավորումը պահանջում է պետական և մասնավոր հատվածների սերտ համագործակցություն, մրցակցային ձեռնարկատիրական միջավայր, զարգացած գիտատեխնոլոգիական ներուժ և նորարարական գաղափարների ֆինանսավորման ու շուկա դուրսբերման համապատասխան մեխանիզմներ։ Աշխատանքում միջազգային փորձը կարող է դիտարկվել տարբեր երկրների և տարածաշրջանների օրինակներով՝ բացահայտելով այն ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և կազմակերպական մոտեցումները, որոնց շնորհիվ գիտական մշակումները վերածվում են նոր տեխնոլոգիաների, ապրանքների և ծառայությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական կառույցների և բիզնեսի համագործակցությանը, տեխնոլոգիաների փոխանցմանը, նորարարական ձեռնարկությունների աջակցությանը, վենչուրային ֆինանսավորմանը, տեխնոպարկերի և այլ ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Հայաստանի Հանրապետության համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ գիտատեխնիկական ներուժի արդյունավետ օգտագործման, հետազոտությունների ֆինանսավորման, մարդկային կապիտալի զարգացման, մասնագետների արտահոսքի, գիտության և արտադրության միջև կապերի ամրապնդման և միջազգային հետազոտական ծրագրերին ինտեգրվելու խնդիրներին։ Այս հիմնախնդիրների մի մասը առանձնացվել է նաև Հայաստանի վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություններում, որտեղ շեշտվում են սահմանափակ մարդկային ռեսուրսները, հետազոտողների թվի համալրման դժվարությունները և գիտահետազոտական ծախսերի անբավարար մակարդակը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իրավական և պետական կարգավորման միջավայրը․ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն քաղաքականության նպատակներից են ինովացիոն գործունեության համար տնտեսական, իրավական և կազմակերպական պայմանների ապահովումը, տեխնոլոգիական վերազինման ու ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը, ինչպես նաև գիտության, կրթության, արտադրության և ֆինանսական կառույցների համագործակցության հիմքերի ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է գնահատել այդ մեխանիզմների գործնական արդյունավետությունը և բացահայտել այն բացերը, որոնք խոչընդոտում են նորարարական գաղափարների՝ գիտական արդյունքից մինչև շուկայական արտադրանք ամբողջական ճանապարհի ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ միջազգային հաջողված փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել Հայաստանի տնտեսական, գիտական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին առավել համապատասխան լուծումները՝ խուսափելով այլ երկրների մոդելների մեխանիկական կրկնօրինակումից։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են ուղղված լինել գիտության և բիզնեսի կապերի ամրապնդմանը, նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման ընդլայնմանը, տեխնոլոգիաների առևտրայնացման խթանմանը, մարդկային կապիտալի զարգացմանը, միջազգային համագործակցության խորացմանը և գլոբալ ինովացիոն ցանցերին Հայաստանի ավելի ակտիվ ինտեգրմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ազգային ինովացիոն համակարգը դիտարկում է որպես երկրի մրցունակության և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևորագույն հիմքերից մեկը՝ համադրելով միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը Հայաստանի Հանրապետության առկա հնարավորությունների և սահմանափակումների հետ և ներկայացնելով դրա կատարելագործման ու արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է խոզերի աֆրիկյան ժանտախտի հարուցիչի՝ վիրուսի, արտաքին միջավայրում երկար ժամանակ պահպանվելու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ներկայացնել, թե ինչպիսի պայմաններում կարող է հարուցիչը պահպանել իր կենսաբանական ակտիվությունը շրջակա միջավայրի տարբեր բաղադրիչներում և ինչ նշանակություն ունի դրա կայունությունը հիվանդության տարածման ու վերահսկման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր դեր է հատկացվում շրջակա միջավայրի, կենդանիների պահման պայմանների, աղտոտված նյութերի և տարբեր օբյեկտների միջոցով վարակման հնարավոր ռիսկերի գնահատմանը։ Վիրուսի արտաքին միջավայրում պահպանման ունակությունը առանձնահատուկ կարևորություն ունի, քանի որ այն կարող է բարդացնել հիվանդության դեմ պայքարի միջոցառումները և պահանջել առավել հետևողական կենսաանվտանգության, ախտահանման և սանիտարական վերահսկողության համակարգերի կիրառում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ջերմաստիճանի, խոնավության, օրգանական նյութերի առկայության և միջավայրի այլ պայմանների ազդեցությանը հարուցչի կայունության վրա՝ հնարավորություն տալով ավելի լավ հասկանալ դրա գոյատևման կենսաբանական առանձնահատկությունները։ Ներկայացված գիտական մոտեցումները կարևոր են անասնաբուժական համաճարակաբանության համար, քանի որ հիվանդության տարածումը կանխելու արդյունավետ ռազմավարությունը պահանջում է ոչ միայն վարակված կենդանիների հայտնաբերում, այլև արտաքին միջավայրի հնարավոր դերակատարության հաշվառում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, անասնաբուծության ոլորտի մասնագետների, համաճարակաբանների, կենսաանվտանգության պատասխանատուների և համապատասխան գիտական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչու է հարուցչի կայունությունը կարևոր գործոն հիվանդության վերահսկման և կանխարգելման գործընթացում։

Other Subjects

Այն նախատեսված է ինչպես սկսնակ այգեպանների, այնպես էլ փորձառու ֆերմերների և գյուղատնտեսությամբ հետաքրքրված անձանց համար, ովքեր ցանկանում են փոքր տարածքներում ստանալ բարձրորակ և կայուն պտղաբերություն։ Նյութում մանրամասն ներկայացվում են տնամերձ այգիների նախագծման և հիմնման հիմնական մոտեցումները՝ ներառյալ հողամասի ընտրությունը, հողի նախապատրաստումը, ծառերի և թփերի ճիշտ տեղաբաշխումը և տնկման սխեմաների կազմումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր պտղատու մշակաբույսերի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով կլիմայական պայմանները, հողի տեսակը և ընտանիքի սպառման կարիքները։ Աշխատությունում ընդգրկված են նաև ծառերի և թփերի խնամքի հիմնական ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգում, պարարտացում, էտում և ձևավորում, որոնք ապահովում են կայուն աճ և բարձր բերքատվություն։ Նյութում ներկայացվում են նաև հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի պարզ և կիրառական մեթոդներ՝ հատուկ շեշտադրելով անվտանգ և արդյունավետ միջոցների կիրառումը տնամերձ պայմաններում։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի, պտղի պահպանման և օգտագործման կազմակերպման հարցերը, որոնք կարևոր են տնային տնտեսության արդյունավետության համար։ Աշխատությունը միավորում է տեսական գիտելիքներն ու գործնական խորհուրդները՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ ամբողջական պատկերացում տնամերձ պտղաբուծության ճիշտ կազմակերպման մասին։

Environmental Science

Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը բնության վիճակի համակարգված դիտարկման, չափման և գնահատման գործընթաց է, որի նպատակն է բացահայտել բնապահպանական փոփոխությունները և կանխել հնարավոր էկոլոգիական վտանգները։ Ժամանակակից պայմաններում դրա դերը չափազանց կարևոր է, քանի որ արդյունաբերության զարգացումը, ուրբանիզացիան և կլիմայական փոփոխությունները մեծ ազդեցություն են ունենում օդի, ջրի, հողի և կենսաբազմազանության վրա։ Մոնիտորինգի միջոցով հնարավոր է մշտապես հետևել աղտոտվածության մակարդակին, գնահատել բնական ռեսուրսների վիճակը և կանխատեսել էկոլոգիական ռիսկեր։ Այն թույլ է տալիս ժամանակին հայտնաբերել վտանգավոր փոփոխություններ, օրինակ՝ օդի աղտոտվածության աճ, ջրային աղբյուրների որակի վատթարացում կամ անտառների կրճատում։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը իրականացվում է տարբեր մեթոդներով՝ լաբորատոր հետազոտություններ, արբանյակային դիտարկումներ, ավտոմատ չափիչ կայաններ և դաշտային ուսումնասիրություններ։ Այս համակարգը կարևոր գործիք է նաև պետական բնապահպանական քաղաքականության մշակման համար, քանի որ ապահովում է հավաստի տվյալներ որոշումների ընդունման համար։ Բացի այդ, այն նպաստում է հասարակության իրազեկվածության բարձրացմանը և կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը։ Մոնիտորինգի արդյունքները օգտագործվում են աղտոտման աղբյուրների վերահսկման, բնության պահպանման ծրագրերի մշակման և արտակարգ իրավիճակների կանխման համար։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների շնորհիվ շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը դարձել է ավելի ճշգրիտ և արդյունավետ՝ ապահովելով գլոբալ և տեղական էկոլոգիական խնդիրների լուծման կարևոր հիմք։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։