Լևոն Շանթի գեղարվեստական արձակը

Literature

Հրատարակությունը ներառում է ճանապարհորդությունների ընթացքում կատարված դիտարկումների, տպավորությունների և նկարագրությունների ամբողջություն՝ ընթերցողին ներկայացնելով այցելված վայրերի բնությունը, աշխարհագրական միջավայրը, բնակավայրերը, մարդկանց կենցաղը և հասարակական կյանքը։ Ուղեգրական ակնարկների միջոցով հեղինակային դիտարկումները միահյուսվում են պատմական ու մշակութային տեղեկությունների հետ՝ հնարավորություն տալով տարբեր տարածաշրջանների և բնակավայրերի մասին պատկերացում կազմել ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածքների, այլև որպես յուրահատուկ մշակութային միջավայրերի։ Նյութերում կարող են ներկայացվել ճանապարհորդության երթուղիները, տեսարժան վայրերը, տեղական ավանդույթներն ու սովորույթները, բնակչության զբաղմունքը, տնտեսական գործունեությունը և առօրյա կյանքը։ Կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ճանապարհորդական նկարագրությունը սովորաբար համադրում է փաստագրական տեղեկությունը հեղինակի անձնական տպավորությունների և գնահատականների հետ՝ ստեղծելով տվյալ վայրի կենդանի ու բազմակողմանի պատկեր։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև պատմական և ազգագրական տեսանկյունից, քանի որ նման ակնարկներում երբեմն պահպանվում են տվյալ ժամանակաշրջանի բնակավայրերի, հասարակական հարաբերությունների և մշակութային կյանքի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք լրացնում են այլ աղբյուրների տվյալները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին և ճանապարհորդական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են տարբեր վայրերի բնությամբ, պատմությամբ և մշակույթով։

Pedagogy

Հանգունության (անալոգիայի) մեթոդի կիրառումը ավագ դպրոցում ֆիզիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր միջոցներից է, քանի որ այն թույլ է տալիս բարդ, վերացական ֆիզիկական երևույթները ներկայացնել սովորողների համար հասկանալի և արդեն հայտնի պատկերների ու իրավիճակների միջոցով՝ կապ ստեղծելով նոր գիտելիքի և առօրյա փորձի միջև։ Այս մեթոդի էությունը կայանում է նրանում, որ ուսուցման ընթացքում օգտագործվում են համեմատություններ տարբեր համակարգերի միջև, օրինակ՝ էլեկտրական հոսանքը համեմատվում է ջրի հոսքի հետ, լարման տարբերությունը՝ ճնշման հետ, իսկ դիմադրությունը՝ խողովակի նեղացման ազդեցության հետ, ինչը օգնում է աշակերտներին ավելի հեշտ ընկալել Օհմի օրենքը և շղթաների աշխատանքի սկզբունքները։ Հանգունության մեթոդը հատկապես արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է բացատրել միկրոաշխարհի երևույթները, ինչպիսիք են ատոմների կառուցվածքը կամ էլեկտրամագնիսական դաշտերը, որոնք ուղղակի դիտարկման համար անհասանելի են, և այդ դեպքում օգտագործվում են մոդելային պատկերացումներ, որոնք մոտ են աշակերտների առօրյա փորձին։ Մեթոդի կիրառումը բարձրացնում է ուսուցման դիդակտիկ արդյունավետությունը, քանի որ այն ակտիվացնում է մտածողության համեմատական և վերլուծական գործընթացները, զարգացնում է պատկերավոր մտածողությունը և նպաստում գիտելիքի երկարաժամկետ հիշողության ձևավորմանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ ուսուցիչը վերահսկի անալոգիաների ճիշտ օգտագործումը, քանի որ չափազանց պարզեցված կամ սխալ համեմատությունները կարող են առաջացնել գիտական թյուր պատկերացումներ, ուստի անհրաժեշտ է համադրել հանգունության մեթոդը փորձարարական ցուցադրությունների, մաթեմատիկական մոդելավորման և խնդիրների լուծման հետ՝ ապահովելով ուսուցման ամբողջական և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցում։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է պոմիդորի սելեկցիայի համար հեռանկարային նոր ելանյութի համալիր ուսումնասիրմանը, արժեքավոր հատկանիշների գնահատմանը և լավագույն ձևերի հետագա բուծական ծրագրերում օգտագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում տարբեր ծագում և կենսաբանական առանձնահատկություններ ունեցող սորտերի, գծերի, հիբրիդների ու այլ գենետիկական ձևերի համեմատական ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել այնպիսի նմուշներ, որոնք կարող են ծառայել որպես կարևոր հատկանիշների աղբյուր նոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծման համար։ Սելեկցիոն ելանյութը դիտարկվում է որպես բույսերի բարելավման գործընթացի հիմնական գենետիկական հիմք, քանի որ վերջնական արդյունքը մեծապես կախված է սկզբնական ձևերի բազմազանությունից, դրանց ժառանգական առանձնահատկություններից և նպատակային հատկանիշների ճիշտ ընտրությունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բույսերի աճի և զարգացման տեմպերի, վաղահասության, բերքատվության, պտղի ձևաբանական և ապրանքային հատկանիշների, որակական ցուցանիշների, շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության և հիվանդությունների նկատմամբ կայունության գնահատման վրա։ Առանձին նմուշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արժեքավոր հատկանիշների համակցություններ և ընտրել ծնողական ձևեր, որոնց ներգրավումը խաչասերման ծրագրերում կարող է նպաստել ցանկալի հատկություններով նոր սելեկցիոն նյութի ստացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ելանյութի գենետիկական բազմազանությանը։ Սելեկցիոն աշխատանքի արդյունավետության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս բազմազան սկզբնական նյութ, քանի որ գենետիկական սահմանափակ բազան նվազեցնում է նոր արժեքավոր համակցությունների ստացման հավանականությունը։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվող հավաքածուում կարող են ընդգրկվել տեղական և ներմուծված սորտեր, սելեկցիոն գծեր, հիբրիդային ձևեր և այլ գենետիկական աղբյուրներ։ Դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել յուրաքանչյուր նմուշի առավելություններն ու սահմանափակումները և առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնք նպատակահարմար է փոխանցել հետագա սերունդներին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է ֆենոլոգիական դիտարկումների իրականացումը։ Գնահատվում են բույսերի զարգացման հիմնական փուլերի ժամկետները՝ ծլումից և վեգետատիվ աճից մինչև ծաղկում, պտղակալում և բերքի հասունացում։ Այս տվյալները հատկապես կարևոր են վաղահաս և տարբեր մշակության պայմաններին հարմարեցված ձևերի ընտրության համար։ Վաղ հասունացող նմուշները կարող են առանձնահատուկ սելեկցիոն արժեք ունենալ այն շրջաններում, որտեղ վեգետացիոն շրջանը սահմանափակ է կամ անհրաժեշտ է շուկա վաղաժամ արտադրանք մատակարարել։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է պտղաբերության տևողությունը և բերքի ձևավորման դինամիկան, ինչը թույլ է տալիս տարբերակել վաղ, միջին և ավելի ուշ հասունացող ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բերքատվությանը և դրա կառուցվածքային բաղադրիչներին։ Գնահատվում են մեկ բույսի վրա ձևավորվող պտուղների քանակը, դրանց միջին զանգվածը, ընդհանուր բերքը և ապրանքային արտադրանքի բաժինը։ Բարձր բերքատվությունը դիտարկվում է այլ կարևոր հատկանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն բերքի մեծ քանակը բավարար չէ բարձրարժեք սորտ ստեղծելու համար։ Անհրաժեշտ է, որ բերքատվությունը համակցվի պտղի որակի, կայունության, հասունացման համապատասխան ժամկետների և մշակության պայմաններին հարմարվողականության հետ։ Հետազոտության ընթացքում առանձնացվում են այն ձևերը, որոնք տարբեր տարիներին կամ փորձարկման պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար կայուն արդյունքներ։ Պտղի ձևաբանական հատկանիշների ուսումնասիրությունը ներառում է չափի, զանգվածի, ձևի, գունավորման, մակերեսի և կառուցվածքային այլ առանձնահատկությունների գնահատում։ Այս հատկանիշները կարևոր են ինչպես սելեկցիոն, այնպես էլ ապրանքային տեսանկյունից, քանի որ տարբեր օգտագործման ուղղություններ պահանջում են տարբեր բնութագրերով արտադրանք։ Թարմ օգտագործման համար նախատեսված ձևերի դեպքում կարող են կարևորվել արտաքին տեսքը, համային հատկությունները և պտղի համապատասխան կառուցվածքը, իսկ վերամշակման համար նախատեսված ձևերի դեպքում՝ տեխնոլոգիական հատկությունները, պտղի ամրությունը և հումքի որակական կայունությունը։ Առանձին ուղղություն է պտուղների կենսաքիմիական և սննդային արժեքի գնահատումը։ Սելեկցիոն նյութի համեմատության ժամանակ կարող են ուսումնասիրվել չոր նյութերի, շաքարների, օրգանական թթուների, վիտամինների, պիգմենտների և որակի հետ կապված այլ բաղադրիչների պարունակությունը։ Նման գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն բարձր բերքատու, այլև սննդային և տեխնոլոգիական բարձր արժեք ունեցող ձևեր։ Հատկապես կարևոր է մի քանի դրական հատկանիշների միաժամանակյա համակցումը, քանի որ ժամանակակից սելեկցիայի նպատակներից մեկը բազմակողմանիորեն արժեքավոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծումն է։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ հարմարվողականությանը։ Ջերմաստիճանի տատանումները, խոնավության պակասը կամ ավելցուկը, հողային պայմանները և այլ գործոններ կարող են զգալիորեն ազդել բույսերի աճի ու բերքատվության վրա։ Այդ պատճառով տարբեր նմուշների համեմատական փորձարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն ձևերը, որոնք պահպանում են իրենց հիմնական տնտեսական արժեքավոր հատկանիշները փոփոխվող պայմաններում։ Հարմարվողականությունը դիտարկվում է որպես կարևոր սելեկցիոն հատկանիշ, հատկապես այն դեպքում, երբ նախատեսվում է նոր ձևերի մշակություն որոշակի հողակլիմայական գոտիներում։ Ուսումնասիրվում է նաև հիվանդությունների և վնասակար կենսաբանական գործոնների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Կայուն ելանյութի օգտագործումը սելեկցիայում հնարավորություն է տալիս ստեղծել այնպիսի ձևեր, որոնց մշակության ընթացքում հնարավոր է նվազեցնել բերքի կորուստները և բարձրացնել արտադրության կայունությունը։ Առանձնացվում են այն նմուշները, որոնք բնական կամ փորձարարական պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար բարձր դիմադրողականություն և կարող են օգտագործվել որպես համապատասխան հատկանիշների գենետիկական աղբյուրներ։ Հետազոտության մեթոդաբանական կարևոր բաղադրիչ է նմուշների համեմատական գնահատումը միասնական չափանիշներով։ Դաշտային փորձերը, ֆենոլոգիական դիտարկումները, ձևաբանական նկարագրությունները, բերքի հաշվառումը և անհրաժեշտ լաբորատոր ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս յուրաքանչյուր ձևի վերաբերյալ ստանալ բազմակողմանի տվյալներ։ Ստացված արդյունքների վիճակագրական մշակումը նպաստում է պատահական տատանումների և իրական սելեկցիոն տարբերությունների առանձնացմանը։ Հատկանիշների փոփոխականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև դրանց կայունությունը և ընտրության արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հատկանիշների միջև փոխկապակցվածությանը։ Օրինակ՝ պտղի զանգվածի, պտուղների քանակի և ընդհանուր բերքատվության հարաբերակցությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ բարձր բերքատու ձևերի ընտրության ժամանակ։ Նույն կերպ վաղահասությունը կարող է փոխկապակցված լինել բերքի կառուցվածքի կամ պտղի որոշ որակական հատկանիշների հետ։ Նման կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս սելեկցիոն աշխատանքում ավելի հիմնավորված ընտրություն կատարել և կանխատեսել տարբեր հատկանիշների համատեղ փոփոխության հնարավորությունները։ Հետազոտության հաջորդ կարևոր փուլը լավագույն նմուշների ընդգրկումն է բուծական գործընթացում։ Արժեքավոր ձևերը կարող են ընտրվել որպես ծնողական բաղադրիչներ խաչասերումների համար՝ ելնելով դրանց առավել արտահայտված հատկանիշներից։ Ծնողական զույգերի ընտրության ժամանակ նպատակահարմար է համադրել միմյանց լրացնող հատկություններ ունեցող ձևերը, օրինակ՝ բարձր բերքատվությունը միավորել վաղահասության, պտղի բարձր որակի կամ դիմադրողականության հետ։ Ստացված հիբրիդային սերունդներում իրականացվող հետագա ընտրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ցանկալի հատկանիշների նոր համակցություններ և ձևավորել հեռանկարային սելեկցիոն գծեր։ Կարևորվում է նաև ընտրված նյութի բազմամյա գնահատումը։ Մեկ աճեցման շրջանի տվյալները միշտ չէ, որ բավարար են նմուշի իրական սելեկցիոն արժեքը որոշելու համար, քանի որ եղանակային և մշակության պայմանները կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ հատկանիշների դրսևորման վրա։ Տարբեր տարիների տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել գենոտիպի կայունությունը և առանձնացնել այն ձևերը, որոնց դրական հատկությունները պահպանվում են փոփոխվող միջավայրում։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է արտադրության համար նախատեսված ապագա սորտերի ընտրության ժամանակ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է տեղական պայմաններին համապատասխան նոր և կատարելագործված սորտերի ու հիբրիդների ստեղծման համար արժեքավոր գենետիկական աղբյուրների առանձնացման հետ։ Նոր ելանյութի համակարգված ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել սելեկցիոն ծրագրերի գենետիկական բազան, նպաստել բարձր բերքատվության, որակյալ արտադրանքի, վաղահասության, հարմարվողականության և կայունության համակցմամբ ձևերի ստացմանը։ Միաժամանակ հավաքածուի գնահատման արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա գենետիկական, ֆիզիոլոգիական և ագրոկենսաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պոմիդորի սելեկցիոն գործընթացի կարևոր փուլերից մեկը՝ սկզբնական գենետիկական բազմազանության ուսումնասիրությունից և արժեքավոր ձևերի ընտրությունից մինչև դրանց նպատակային ներգրավումը նոր բուծական ծրագրերում։ Այն կարող է օգտակար լինել բույսերի սելեկցիայի, գենետիկայի, բանջարաբուծության, սերմնաբուծության և գյուղատնտեսական կենսաբանության ոլորտների հետազոտողների, սելեկցիոներների, ագրոնոմների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

Հայոց պատմություն ոլորտի «Հայոց պատմություն շտեմարան 1»-ը սկսնակ մակարդակի ուսումնական և քննություններին նախապատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նախատեսված է պատմության հիմնական գիտելիքների ձևավորման և պարզ փաստերի ամրապնդման համար, այստեղ ընդգրկվում են Հայաստանի պատմության տարրական փուլերը՝ հին և վաղ պետական կազմավորումների ընդհանուր պատկերացում, հիմնական պատմական իրադարձություններ, կարևոր անձանց գործունեություն, մշակութային զարգացումների պարզ նկարագրություն, ինչպես նաև ժամանակագրական և քարտեզային պարզ վարժություններ, շտեմարանի առաջադրանքները օգնում են սովորողին հիշել հիմնական փաստերը, հասկանալ պատմական ժամանակաշրջանների հաջորդականությունը և զարգացնել պատմական մտածողության առաջին հմտությունները, իսկ դրա հիմնական նպատակը ամուր հիմք ստեղծելն է հետագա՝ ավելի խորացված պատմական ուսումնասիրությունների համար։

Psychology

Հոգեբանական հետազոտության մեթոդաբանության հիմնական սկզբունքները այն հիմնարար կանոններն ու մոտեցումներն են, որոնցով ապահովվում է հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության գիտականությունը, վստահելիությունը և օբյեկտիվությունը։ Այս սկզբունքների հիմքում ընկած է օբյեկտիվության պահանջը, ըստ որի հետազոտողը պետք է հնարավորինս նվազեցնի իր անձնական կարծիքների, կանխակալ վերաբերմունքի կամ ենթադրությունների ազդեցությունը արդյունքների վրա և հիմնվի փաստացի տվյալների վրա։ Կարևոր է նաև համակարգվածության սկզբունքը, որը ենթադրում է, որ ուսումնասիրությունը պետք է լինի պլանավորված, կառուցվածքային և տրամաբանորեն կազմակերպված գործընթաց՝ սկսած խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների վերլուծություն։ Վստահելիության և վավերականության սկզբունքները ապահովում են, որ ստացված տվյալները լինեն կրկնելի և իրականում չափեն այն երևույթը, որը նախատեսված է ուսումնասիրել։ Հոգեբանական հետազոտություններում մեծ նշանակություն ունի նաև էթիկական սկզբունքը, որը պահանջում է հարգանք մասնակիցների նկատմամբ, տեղեկացված համաձայնություն, գաղտնիության պահպանում և հոգեբանական վնասի բացառություն։ Բացի այդ, կիրառվում է նաև էմպիրիկության սկզբունքը, ըստ որի գիտական եզրակացությունները պետք է հիմնված լինեն դիտարկումների, փորձերի և չափումների վրա, այլ ոչ թե միայն տեսական ենթադրությունների։ Հոգեբանություն ոլորտում այս սկզբունքները միասին ապահովում են գիտական ուսումնասիրությունների որակը և թույլ են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ մարդու վարքը, մտածողությունը և հուզական գործընթացները։

Literature

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վահան Տերյանին, ով համարվում է XX դարի սկզբի հայ պոեզիայի նոր ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականին Գանձա գյուղում (ներկայիս Վրաստանի տարածքում) հոգևորականի ընտանիքում և ստացել է սկզբնական կրթություն Թիֆլիսում, այնուհետև շարունակել ուսումը Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Մոսկվայի համալսարանում։ Նրա կրթական և մշակութային միջավայրը մեծապես նպաստել է եվրոպական և ռուսական սիմվոլիզմի ազդեցության ձևավորմանը նրա ստեղծագործության վրա։ Տերյանի պոեզիան առանձնանում է խոր քնարականությամբ, նուրբ զգացմունքայնությամբ և երաժշտական լեզվով, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մենության և հոգևոր գեղեցկության թեմաները։ Նա համարվում է հայ սիմվոլիզմի գլխավոր ներկայացուցիչը և նոր քնարական դպրոցի ստեղծողը, որը հայ գրականությանը հաղորդեց նոր գեղարվեստական մտածողություն և արտահայտչաձևեր։ Տերյանի հայտնի ժողովածուներից են «Մթնշաղի անուրջներ»-ը, որտեղ արտացոլվում են մարդու ներաշխարհի բարդ վիճակները և հոգևոր որոնումները։ Նրա ստեղծագործությունները նաև արտահայտում են ազգային ցավը և հայրենիքի հանդեպ խորը կապվածությունը՝ հատկապես պատմական ծանր ժամանակաշրջանում։ Բացի գրական գործունեությունից, Տերյանը զբաղվել է նաև հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ՝ կապված լինելով հեղափոխական գաղափարների հետ։ Նա մահացել է 1920 թվականին, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մնացել է որպես հայ քնարերգության բարձրագույն արժեքներից մեկը՝ մեծ ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների գրական զարգացման վրա։