Ղևոնդ Ալիշան․ Բանաստեղծություններ

Sociology

Դպրոցը սոցիալական ինստիտուտ է, որը հասարակության մեջ իրականացնում է կրթության, դաստիարակության և սոցիալականացման հիմնական գործառույթները։ Սոցիոլոգիական տեսանկյունից դպրոցը ոչ միայն գիտելիք փոխանցող համակարգ է, այլ նաև այն միջավայրը, որտեղ անհատը յուրացնում է հասարակական նորմեր, արժեքներ, վարքագծի կանոններ և սոցիալական դերեր։ Դպրոցում երեխան սովորում է ենթարկվել կանոններին, համագործակցել այլ մարդկանց հետ, ընդունել խմբային պատասխանատվություն և զարգացնել իր սոցիալական հմտությունները, որոնք անհրաժեշտ են հասարակական կյանքում։ Այն նաև հանդես է գալիս որպես սոցիալական շարժունակության միջոց, քանի որ կրթության միջոցով անհատը կարող է փոխել իր սոցիալական կարգավիճակը և հասնել ավելի բարձր հնարավորությունների։ Դպրոցը միաժամանակ կատարում է վերահսկող և ինտեգրող դեր՝ նպաստելով հասարակության միասնական արժեքների ձևավորմանը և պահպանմանը։ Սոցիոլոգիական տարբեր մոտեցումներ դպրոցը դիտարկում են տարբեր կերպ․ ֆունկցիոնալիզմը այն համարում է հասարակության կայունության ապահովման միջոց, կոնֆլիկտային տեսությունները ընդգծում են սոցիալական անհավասարությունների վերարտադրությունը կրթական համակարգում, իսկ ինտերակցիոնիզմը կենտրոնանում է ուսուցիչ-աշակերտ փոխազդեցության և առօրյա հարաբերությունների վրա։ Այսպիսով, դպրոցը սոցիալական համակարգի կարևոր բաղադրիչ է, որը ձևավորում է անհատին որպես հասարակության անդամ և ազդում է ամբողջ հասարակության զարգացման վրա։

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մարքեթինգային մակրոմիջավայրի գնահատման ցուցանիշների համակարգի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մակրոտնտեսական, սոցիալական, տեխնոլոգիական և ինստիտուցիոնալ գործոնների ազդեցությունը շուկայական հարաբերությունների զարգացման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ձևավորել և վերլուծել այն ցուցանիշների համակարգը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել երկրի մարքեթինգային միջավայրը և դրա ազդեցությունը տնտեսվարող սուբյեկտների գործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են մակրոմիջավայրի հիմնական բաղադրիչները՝ տնտեսական աճի տեմպերը, գնաճը, գործազրկությունը, բնակչության եկամուտները, սպառողական վարքագիծը, մրցակցային միջավայրը, ինչպես նաև պետական կարգավորման և հարկային քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային վերլուծության ցուցանիշների համակարգման և դասակարգման մեթոդներին, որոնք թույլ են տալիս ապահովել տեղեկատվության համադրելիություն և կիրառելիություն ռազմավարական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը՝ մակրոմիջավայրի գնահատման ինդեքսների մշակման և կիրառման ոլորտում, ինչպես նաև դրանց ադապտացման հնարավորությունները Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։ Միաժամանակ վերլուծվում է մակրոմիջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը ձեռնարկությունների մարքեթինգային ռազմավարությունների ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է մարքեթինգի և մակրոտնտեսական վերլուծության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ տնտեսության մարքեթինգային միջավայրի գնահատման ավելի համակարգված և արդյունավետ մեթոդաբանության մշակմանը։

Culture

Հրատարակությունը իրենից ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և գրադարանային աշխատողներին արագ և կազմակերպված կերպով տեղեկացնել տվյալ ոլորտներում հրատարակված նոր նյութերի մասին։ Այն կազմվել է որպես ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության աղբյուր և արտացոլում է հանրապետությունում հայերեն ու ռուսերեն լեզուներով հրատարակված մշակութաբանական և արվեստագիտական գրականությունը, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով այլ հրատարակություններ։ Ցանկի բովանդակային ընդգրկումը բավական լայն է և կարող է ներառել մշակույթի պատմությանը, մշակութային շինարարությանը, մշակութային-լուսավորական աշխատանքին, թանգարանագիտությանը, մշակութային ժառանգությանն ու հուշարձանների պահպանությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրադարանագիտությանը և մատենագիտությանը վերաբերող նյութեր։ Հետևաբար այն արժեքավոր է ոչ միայն որպես նոր գրքերի մասին տեղեկությունների հավաքածու, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և գիտական տեղեկատվական միջավայրի փաստագրական արտացոլում։ Հրատարակության կառուցվածքում կարևոր նշանակություն ունի նյութերի դասակարգման սկզբունքը։ Մատենագիտական գրառումները համակարգվում են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սխեմայի համաձայն, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող է որոնումը կատարել ոչ միայն հեղինակով կամ հրատարակության անվանումով, այլև հետաքրքրող թեմատիկ կամ մասնագիտական բաժնի շրջանակում։ Յուրաքանչյուր բաժնի ներսում գրականության նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ նախ հայերեն, ապա ռուսերեն նյութերով։ Այս կառուցվածքը դարձնում է ցանկը հարմար գործիք ինչպես ընդհանուր տեղեկատվական որոնման, այնպես էլ մասնագիտական գրականության նպատակային ընտրության համար։ Հրատարակության առանձնահատկություններից է նաև յուրաքանչյուր մատենագիտական նկարագրությանը գրքի շիֆրի տրամադրումը։ Դա կարևոր գործնական նշանակություն ունի գրադարանային աշխատանքում, քանի որ ընթերցողին կամ գրադարանավարին հնարավորություն է տալիս ավելի արագ գտնել համապատասխան հրատարակությունը գրադարանի ֆոնդում։ Այսպիսով, ցանկը կատարում է ոչ միայն տեղեկատվական, այլև որոնողական և կողմնորոշիչ գործառույթ՝ կապ ստեղծելով մատենագիտական նկարագրության և գրադարանային հավաքածուի կոնկրետ միավորի միջև։ Նման հրատարակությունների ձևավորումը հատկապես կարևոր էր խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային համակարգում, երբ նոր գրականության ընթացիկ հաշվառումն ու մասնագիտական տեղեկատվության տարածումը գրադարանների գիտատեղեկատվական աշխատանքի կարևոր ուղղություններից էին։ Մշակույթի և արվեստի ոլորտում աշխատող մասնագետների համար նոր հրատարակությունների մասին պարբերաբար տեղեկանալը հնարավորություն էր տալիս հետևելու գիտական ուսումնասիրությունների, արվեստագիտական քննադատության, մշակութային կյանքի և համապատասխան մասնագիտական գրականության զարգացմանը։ Ցանկը կարող էր օգտագործվել նաև մատենագիտական տեղեկանքների պատրաստման, գրականության թեմատիկ ցուցակների կազմման, գրադարանային ցուցահանդեսների կազմակերպման և ընթերցողների հարցումների սպասարկման ժամանակ։ Հրատարակության կարևոր արժեքը դրա պատմական տեղեկատվական ներուժն է։ Այսօր նման մատենագիտական ցանկերը հնարավորություն են տալիս վերականգնելու որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող գրականության պատկերը։ Դրանք կարող են ցույց տալ, թե տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ ուղղություններն էին առավել ակտիվ ուսումնասիրվում, ինչպիսի հրատարակություններ էին տարածվում և ինչ թեմատիկ խնդիրներ էին ներկայացվում մասնագիտական գրականության մեջ։ Այդ պատճառով նյութը կարող է դիտարկվել նաև որպես խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի և գիտական մտքի ուսումնասիրության օժանդակ աղբյուր։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են գրականության պատմությամբ, արվեստի պատմությամբ, թատրոնով, երաժշտությամբ, կերպարվեստով, ճարտարապետությամբ, թանգարանային գործով կամ մշակութային ժառանգության պահպանության հարցերով։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված բնույթը հնարավորություն է տալիս կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի վերաբերյալ թեմատիկ գրականության ցանկեր, հետևել առանձին գիտական կամ մշակութային ուղղությունների զարգացմանը և բացահայտել հետազոտության համար անհրաժեշտ սկզբնաղբյուրները։ Միաժամանակ այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության և մատենագիտության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, քանի որ արտացոլում է խորհրդային շրջանի մասնագիտական տեղեկատվության կազմակերպման մեթոդները։ Հրատարակության գործնական նշանակությունը հատկապես մեծ է գրադարանավարների համար։ Այն կարող էր ծառայել որպես ամենօրյա աշխատանքի օժանդակ գործիք՝ նոր ստացված գրականությունը բացահայտելու, ընթերցողների հարցումները բավարարելու, թեմատիկ մատենագիտական ցուցակներ կազմելու և մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ տեղեկատվական սպասարկում իրականացնելու նպատակով։ Միաժամանակ այն կարող էր նպաստել ընթերցանության և մասնագիտական գրականության տարածմանը՝ ընթերցողներին ուղղորդելով դեպի նոր և համապատասխան հրատարակություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս մատենագիտական ցանկը կարելի է դիտարկել որպես Հայկական ԽՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ընթացիկ հաշվառման և տարածման կարևոր գործիք։ Այն միավորում է թեմատիկ դասակարգումը, այբբենական համակարգումը, մատենագիտական նկարագրությունը և գրադարանային որոնումը՝ ստեղծելով մշակույթի ու արվեստի ոլորտի նոր հրատարակությունների մասին տեղեկություն ստանալու հարմար աղբյուր։ Պատմական տեսանկյունից այն արժեքավոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային, գիտական և գրադարանային տեղեկատվական միջավայրի փաստագրական վկայություն։

Literature

Այս գիրքը Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերիի «Փոքրիկ իշխանը» ստեղծագործությունն է, որը համարվում է համաշխարհային գրականության դասականներից մեկը։ Վեպ-հեքիաթը պատմում է մի փոքրիկ տղայի ճանապարհորդության մասին տարբեր մոլորակներով, որտեղ նա հանդիպում է տարօրինակ մեծահասակների՝ իրենց սովորություններով, սովորական թվացող, բայց խորքային իմաստ ունեցող կերպարներով։ Ստեղծագործությունը կենտրոնանում է ընկերության, սիրո, պատասխանատվության և մարդկային արժեքների թեմաների վրա՝ պարզ, բայց փիլիսոփայական լեզվով։ Հատուկ կարևորություն ունի Փոքրիկ իշխանի և Աղվեսի հանդիպումը, որտեղ ձևակերպվում է «կարևորն աչքով չես տեսնի» գաղափարը։ Գիրքը համադրում է մանկական անմիջականությունը և մեծահասակների աշխարհին ուղղված քննադատական հայացքը՝ ընթերցողին մղելով վերաիմաստավորելու կյանքի իրական արժեքները։

Environmental Science

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական լուսավորականության գաղափարների և 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական մտքի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով եվրոպական փիլիսոփայական և հասարակական գաղափարների ազդեցությունը հայ մտավորականության աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Լուսավորության դարաշրջանում ձևավորված բանականության, գիտելիքի, ազատության, առաջադիմության, մարդու իրավունքների, կրթության և հասարակական վերափոխման գաղափարներն են, ինչպես նաև դրանց ընկալումն ու վերաիմաստավորումը հայ իրականության մեջ։ Աշխատանքում ֆրանսիական լուսավորականությունը դիտարկվում է որպես ոչ միայն փիլիսոփայական ուղղություն, այլև հասարակական-քաղաքական մտածողության լայն համակարգ, որը քննադատում էր ավանդական իշխանության և հասարակական հարաբերությունների մի շարք ձևեր և կարևորում գիտելիքի, կրթության ու բանական քննադատության դերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ֆրանսիական լուսավորական մտածողների հիմնական գաղափարները, հատկապես մարդու բնական իրավունքների, հասարակական պայմանագրի, քաղաքական ազատության, աշխարհիկ կրթության և հասարակության առաջընթացի վերաբերյալ նրանց մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ գաղափարների՝ հայ մտավոր միջավայր ներթափանցման ուղիներին՝ կրթության, թարգմանական գրականության, մամուլի, դպրոցական և մշակութային հաստատությունների, ինչպես նաև եվրոպական կրթություն ստացած հայ մտավորականների գործունեության միջոցով։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական միտքը զարգանում էր ավանդական կրոնական և բարոյական պատկերացումների, ազգային ինքնագիտակցության և նոր եվրոպական գաղափարների փոխազդեցության պայմաններում։ Քննության են առնվում բանականության և հավատքի, անհատի և հասարակության, ազատության և պատասխանատվության, կրթության և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ հայ մտածողների մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես էին լուսավորական գաղափարները վերափոխվում հայկական պատմական և սոցիալ-մշակութային պայմաններին համապատասխան և ինչպիսի նոր բովանդակություն էին ստանում ազգային կյանքի խնդիրների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության և լուսավորության գաղափարին, որը հայ հասարակական մտքում հաճախ ընկալվում էր որպես ազգային առաջընթացի, սոցիալական բարեփոխումների և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտքի աշխարհիկացման գործընթացին, քննադատական մտածողության տարածմանը և ավանդական հասարակական հարաբերությունների վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆրանսիական լուսավորականության և հայ փիլիսոփայական մտքի միջև գաղափարական կապերի բացահայտմամբ, իսկ պատմամշակութային արժեքը՝ 19-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի զարգացման առանձնահատկությունների ներկայացմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայ մտքի պատմությամբ, եվրոպական լուսավորականությամբ, մշակութաբանությամբ և 19-րդ դարի հասարակական-քաղաքական զարգացումներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես եվրոպական լուսավորական մտածողության ազդեցությամբ վերափոխվեց հայ փիլիսոփայական աշխարհայացքը և ինչպես բանականության, կրթության, ազատության ու առաջընթացի գաղափարները դարձան 19-րդ դարի կեսերի հայ մտավոր կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։