Մարտիրոս Սարյան

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանների դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը ազատազրկված անձանց կյանքում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի փորձին և քրեակատարողական հաստատություններում գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում գրադարանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրականության և տեղեկատվության հասանելիության վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային, սոցիալական և վերասոցիալականացման կարևոր միջավայր։ Աշխատանքում ներկայացվում են ազատազրկված անձանց տեղեկատվական և կրթական կարիքները, ընթերցանության հնարավոր ազդեցությունը նրանց աշխարհայացքի, գիտելիքների, ինքնազարգացման և հասարակության հետ հետագա վերաինտեգրման գործընթացի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեակատարողական հաստատություններում գրադարանային ֆոնդերի ձևավորմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը, ընթերցողների սպասարկմանը, գրադարանային ծառայությունների կազմակերպմանը և դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Հայաստանյան փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները, նյութատեխնիկական և կազմակերպական սահմանափակումները, ինչպես նաև գրադարանային ծառայությունների զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևորում է գրադարանների ներուժը կրթության շարունակականության ապահովման, մշակութային արժեքների փոխանցման, ազատազրկված անձանց սոցիալական հմտությունների զարգացման և հասարակական կյանք վերադառնալու գործընթացին նպաստելու տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել քրեակատարողական համակարգում կրթական և մշակութային ծրագրերի կատարելագործման, գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման և ազատազրկված անձանց վերասոցիալականացմանն ուղղված միջոցառումների զարգացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, սոցիալական աշխատողներին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, կրթության և մշակույթի ոլորտի ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Այս ժողովածուն ներառում է Շիրվանզադեի ուղեգրական գրառումները և հրապարակախոսական ակնարկները, որտեղ հեղինակը հանդես է գալիս որպես դիտող, մեկնաբանող և քննադատող մտավորական՝ արձանագրելով իր ժամանակի հասարակական, մշակութային և երբեմն քաղաքական իրողությունները։ Ուղեգրություններում նա ներկայացնում է տարբեր վայրերում տեսած կյանքի պատկերները՝ համադրելով ճանապարհորդական տպավորությունները սոցիալական դիտարկումների հետ, ինչի արդյունքում ստեղծվում է ոչ միայն նկարագրական, այլ նաև վերլուծական արձակ։ Ակնարկներում ընդգծված է հեղինակի հրապարակախոսական ձայնը՝ ուղղված հասարակական խնդիրներին, բարոյական անկումներին, կրթության և մշակույթի զարգացման անհրաժեշտությանը։ Շիրվանզադեն հաճախ օգտագործում է դիտողական, երբեմն քննադատական տոն՝ փորձելով ընթերցողին ստիպել վերանայել իր վերաբերմունքը հասարակական երևույթների նկատմամբ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց գաղափարապես խտացված՝ համադրելով փաստագրական դիտարկում, անձնական տպավորություն և սոցիալական վերլուծություն։ Այս գործերը կարևոր են նաև որպես ժամանակի հասարակական կյանքի յուրօրինակ փաստաթուղթ, որը օգնում է հասկանալ 19-20-րդ դարերի սահմանագծի հայ մտավորականության մտածողությունը և հետաքրքրությունները։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ոսկրերի բարորակ ուռուցքների և ուռուցքանման հիվանդությունների կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունների, ախտորոշման և բուժման տակտիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ախտաբանական գործընթացներն են, որոնք սովորաբար չեն բնութագրվում չարորակ ուռուցքներին հատուկ մետաստազավորման վարքագծով, սակայն կարող են առաջացնել ոսկրային հյուսվածքի կառուցվածքային փոփոխություններ, ցավ, շարժունակության սահմանափակում, դեֆորմացիաներ և ախտաբանական կոտրվածքների վտանգ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր հիվանդությունների կլինիկական պատկերի վերլուծությունը՝ հաշվի առնելով հիվանդների տարիքը, ախտահարման տեղակայումը, ուռուցքի աճի բնույթը, չափերը, զարգացման արագությունը և հարակից հյուսվածքների հետ փոխհարաբերությունը։ Ախտորոշման գործընթացում կարող են համադրվել հիվանդի կլինիկական տվյալները, ռենտգենաբանական հետազոտությունը, համակարգչային և մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիան, իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ հյուսվածաբանական և իմունահյուսվածաքիմիական ուսումնասիրությունները։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բարորակ ուռուցքները ուռուցքանման ախտահարություններից, ինչպես նաև բացառել չարորակ գործընթացները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբերակիչ ախտորոշումը, քանի որ ոսկրային մի շարք բարորակ ախտահարումներ կարող են ունենալ միմյանց նման կլինիկական կամ պատկերային դրսևորումներ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել այնպիսի գործընթացներ, ինչպիսիք են օստեոման, օստեոխոնդրոման, խոնդրոման, հսկաբջջային ուռուցքը, ոսկրային կիստաները և այլ ուռուցքանման ախտահարումներ՝ յուրաքանչյուրի համար գնահատելով հիվանդության ընթացքի, բարդությունների և բուժման առանձնահատկությունները։ Բուժման տակտիկայի ընտրությունը կարող է կախված լինել ախտահարման տեսակից, տեղակայությունից, չափերից, ագրեսիվության աստիճանից, հիվանդի տարիքից և ախտաբանական կոտրվածքի կամ տեղային բարդությունների առկայությունից։ Որոշ դեպքերում կարող է կիրառվել դինամիկ դիտարկում և պարբերական պատկերային վերահսկողություն, մինչդեռ ախտանշանային, աճող կամ բարդությունների բարձր ռիսկ ունեցող ախտահարումների դեպքում կարող է անհրաժեշտ լինել վիրաբուժական միջամտություն։ Վիրաբուժական մոտեցումները կարող են ներառել ուռուցքի կյուրետաժ, հեռացում, ախտահարված հատվածի ռեզեկցիա և ոսկրային դեֆեկտի վերականգնում՝ համապատասխան կլինիկական իրավիճակից կախված։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է բուժման տարբեր մեթոդների արդյունավետության համեմատական գնահատումը՝ հաշվի առնելով հիվանդության կրկնության հավանականությունը, ոսկրի մեխանիկական ամրության վերականգնումը, վերջույթի ֆունկցիայի պահպանումը և հիվանդի կյանքի որակի բարելավումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հետվիրահատական վերականգնմանը և հիվանդների երկարաժամկետ հսկողությանը, քանի որ որոշ բարորակ ախտահարումներ կարող են կրկնվել կամ պահանջել երկարատև դինամիկ դիտարկում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ոսկրային բարորակ ուռուցքներով և ուռուցքանման հիվանդություններով հիվանդների ախտորոշման ու բուժման առավել հիմնավորված ալգորիթմների մշակման հնարավորության մեջ։ Ճիշտ ընտրված տակտիկան թույլ է տալիս միաժամանակ վերահսկել հիվանդության զարգացումը, կանխել բարդությունները և հնարավորինս պահպանել ախտահարված ոսկրի ու վերջույթի ֆունկցիան։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրթոպեդներին, ուռուցքաբաններին, ոսկրային ուռուցքների վիրաբույժներին, ճառագայթային ախտորոշման մասնագետներին, պաթոլոգներին, բժշկական բուհերի դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան կլինիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում ներկայացնում են քրդական հասարակության ավանդական սոցիալական կազմակերպման ձևերից մեկը, որը ձևավորվել է պատմականորեն և երկար ժամանակ եղել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի հիմնական հիմքերից։ Ցեղը՝ որպես սոցիալական միավոր, սովորաբար բաղկացած է ընդհանուր ծագում ունեցող ընտանիքներից կամ տոհմերից, որոնք միավորված են արյունակցական կապերով, ընդհանուր ինքնությամբ, լեզվով, սովորույթներով և առաջնորդության համակարգով։ Քրդական հասարակությունում ցեղային կառուցվածքը հատկապես ուժեղ է եղել գյուղական և լեռնային շրջաններում, որտեղ պետական կառույցների ազդեցությունը պատմականորեն սահմանափակ է եղել։ Kurdistan-ում ցեղերը հաճախ ունեցել են իրենց առաջնորդները՝ շեյխեր կամ ագաներ, որոնք կարգավորել են ներքին հարաբերությունները, լուծել վեճերը և ներկայացրել ցեղի շահերը արտաքին աշխարհում։ Ցեղային միավորումները հաճախ կազմավորվել են մի քանի ցեղերի կամ տոհմերի դաշինքի հիման վրա՝ անվտանգության, տնտեսական համագործակցության և տարածքային վերահսկողության նպատակներով։ Այս կառուցվածքը պատմականորեն ապահովել է սոցիալական համախմբվածություն և ինքնապաշտպանություն արտաքին սպառնալիքների պայմաններում, սակայն միաժամանակ երբեմն առաջացրել է ներքին մրցակցություն և հակամարտություններ ցեղերի միջև։ Ժամանակի ընթացքում, հատկապես քաղաքայնացման, պետական ինստիտուտների ամրապնդման և քաղաքական շարժումների ազդեցությամբ, ցեղային համակարգերի դերը որոշ շրջաններում նվազել է, բայց դրանք դեռևս շարունակում են ունենալ զգալի սոցիալական և քաղաքական ազդեցություն որոշ համայնքներում։ Այսպիսով, ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում կարելի է դիտարկել որպես ավանդական հասարակական կառուցվածքի կարևոր տարր, որը ձևավորել է տարածաշրջանի պատմական զարգացման ընթացքը և մինչ այսօր որոշ չափով պահպանում է իր ազդեցությունը։

Economics

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (ՕՈւՆ) ներգրավման քաղաքականության հիմնական մարտահրավերներին և դրանց վրա ազդող կառուցվածքային, ինստիտուցիոնալ ու տնտեսական գործոններին։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրը, թեև ձևականորեն բաց է և օրենսդրությամբ ապահովում է օտարերկրյա և տեղական ներդրողների հավասար վերաբերմունք, գործնականում բախվում է մի շարք համակարգային խնդիրների, որոնք սահմանափակում են կապիտալի կայուն և երկարաժամկետ ներհոսքը։ Դրանց թվում առանձնանում են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ ներքին պահանջարկը և աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, ինչը բարձրացնում է լոգիստիկ ծախսերը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ Միևնույն ժամանակ, ներդրողները հաճախ ընդգծում են ինստիտուցիոնալ թուլությունները՝ դատական համակարգի ոչ բավարար անկախությունը, իրավական կանխատեսելիության ցածր մակարդակը և պետական կառույցների հետ հաղորդակցության բարդությունները, որոնք ազդում են վստահության վրա և մեծացնում ներդրումային ռիսկերը ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգի գործունեության բարելավման տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում բանկային համակարգը դիտարկվում է որպես երկրի ֆինանսական համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որն էական դեր ունի տնտեսության ֆինանսավորման, խնայողությունների ներգրավման, վարկավորման ընդլայնման, վճարային շրջանառության կազմակերպման և տնտեսական աճի ապահովման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բանկային համակարգի էությունը, կառուցվածքը, գործառույթներն ու գործունեության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև բանկերի և ֆինանսական շուկայի մյուս մասնակիցների փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգի արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումներին և այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են բանկերի ֆինանսական կայունությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը և մրցունակությունը։ Ուսումնասիրվում են բանկային գործունեության կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, ռիսկերի կառավարման նշանակությունը, կապիտալի բավարարության և իրացվելիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև բանկային համակարգի կայունության վրա մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծության կարևոր ուղղություններից են բանկային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկությունները, վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, թվայնացման և ֆինանսական նորարարությունների ազդեցությունը, հաճախորդների համար ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը և բանկային հատվածում մրցակցության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բանկային համակարգի գործունեության ընթացքում առաջացող խնդիրներին, այդ թվում՝ վարկային, շուկայական, գործառնական և այլ ֆինանսական ռիսկերին, դրանց կանխարգելման ու կառավարման տեսական և գործնական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բանկերի գործունեության և տնտեսության իրական հատվածի փոխկապակցվածությունը, քանի որ արդյունավետ բանկային համակարգը պետք է ոչ միայն պահպանել ֆինանսական կայունությունը, այլև նպաստել ներդրումների, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական ակտիվության ֆինանսավորմանը։ Աշխատության հիմնական ուղղություններից է բանկային համակարգի կատարելագործման հնարավորությունների տեսական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով ՀՀ ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական զարգացման միտումները, հաճախորդների վարքագծի փոփոխությունները և ժամանակակից բանկային ծառայությունների նկատմամբ աճող պահանջարկը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, բանկային համակարգի մասնագետների և ՀՀ ֆինանսական հատվածի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։