Սոցիոլոգիական հոգեբանություն

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական ժառանգության գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջնադարյան հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալումն է, բանաստեղծական մտածողությունը, լեզվաոճական համակարգը և այն գեղարվեստական միջոցները, որոնց շնորհիվ նրա երկերը դարձել են հայ միջնադարյան գրականության կարևորագույն ձեռքբերումներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նրա հոգևոր և աշխարհիկ թեմատիկ ուղղությունները, կրոնական ու բարոյախրատական գաղափարները, մարդու ներաշխարհի, մեղքի, ապաշխարության, հավատքի, սիրո և աստվածայինի հետ մարդու հարաբերության գեղարվեստական արտահայտությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանաստեղծական ձևի և բովանդակության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործություններում գաղափարական ասելիքը հաճախ միահյուսվում է մշակված տաղաչափական կառուցվածքի, հնչերանգային բազմազանության և երաժշտականության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տաղերի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, հանգավորման ու ռիթմի կիրառությանը, կրկնությունների, զուգահեռ կառույցների, հակադրությունների, դիմելաձևերի և այլ գեղարվեստական հնարների գործածությանը։ Նրա ստեղծագործական ոճի կարևոր կողմերից է խոսքի պարզության և գեղարվեստական հարստության համադրումը․ բարդ աստվածաբանական և բարոյական գաղափարները հաճախ արտահայտվում են մատչելի, պատկերավոր և հուզական լեզվով։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել բնության և առօրյա կյանքի պատկերների կիրառությունը, որոնք հոգևոր բովանդակության հետ համադրվելով՝ ընդլայնում են բանաստեղծական պատկերների համակարգը։ Կարևոր է նաև ժողովրդական-բանահյուսական մտածողության և միջնադարյան գրական ավանդույթի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ համադրությունը նպաստում է ստեղծագործությունների արտահայտչականությանը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հեղինակի ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունները՝ բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավոր արտահայտությունները, դարձվածքները, հռետորական կառույցները և գրաբարյան լեզվի գեղարվեստական հնարավորությունների օգտագործումը։ Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև երաժշտականության նկատմամբ հատուկ զգայունությունը․ նրա բազմաթիվ ստեղծագործություններ կապված են հոգևոր երգարվեստի և ծիսական մշակույթի հետ, ինչի շնորհիվ բանաստեղծական խոսքն ու երաժշտական կառուցվածքը փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատությունը կարող է ընդգծել նաև հեղինակի ստեղծագործության մարդասիրական և բարոյական ուղղվածությունը՝ ցույց տալով, որ նրա պոեզիան սահմանափակված չէ միայն կրոնական քարոզչությամբ, այլ անդրադառնում է մարդու հոգեբանական ապրումներին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հարաբերություններին։ Նրա բանաստեղծական ժառանգությունը կարևոր է նաև հայ գրականության հետագա զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ձևի, լեզվի, թեմատիկայի և երաժշտականության բնագավառներում ստեղծված ավանդույթները ազդեցություն են ունեցել հետագա հոգևոր ու աշխարհիկ բանաստեղծության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրել հայ գրականության պատմաբաններին, միջնադարագետներին, բանասերներին, լեզվաբաններին և հայ մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստը որպես թեմատիկ, գաղափարական, լեզվական, տաղաչափական և երաժշտական բաղադրիչների ամբողջություն՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական ինքնատիպությունը և նշանակալի ներդրումը հայ միջնադարյան գեղարվեստական մշակույթի զարգացման գործում։

Medicine

Գիրքը նվիրված է ծնոտների աճի ինտենսիվության և դրա փոփոխությունների ուսումնասիրությանը այն հիվանդների մոտ, ովքեր բուժվում են կմախքային-աղեղային օրթոդոնտիկ ապարատների կիրառմամբ։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է օրթոդոնտիկ բուժման ընթացքում ծնոտների աճի բնույթի, արագության և ուղղության գնահատման վրա, ինչպես նաև այն հանգամանքների բացահայտման վրա, որոնք կարող են ազդել աճող դիմածնոտային համակարգի ձևավորման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է օրթոդոնտիկ ապարատների ազդեցությունը ոչ միայն ատամների դիրքի և ատամնաշարքի հարաբերությունների, այլև ծնոտների ոսկրային կառուցվածքների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում աճի ինտենսիվության գնահատման մեթոդներին, բուժման տարբեր փուլերում ստացված տվյալների համեմատությանը և օրթոդոնտիկ միջամտության արդյունքների օբյեկտիվ վերլուծությանը։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ այն փորձում է կապել օրթոդոնտիկ ապարատների մեխանիկական ազդեցությունը աճող օրգանիզմի բնական կենսաբանական գործընթացների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է բուժման ճիշտ ընտրված մեթոդաբանությունը նպաստել ծնոտների զարգացման առավել նպատակային ուղղորդմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել օրթոդոնտներին, ստոմատոլոգներին, դիմածնոտային ոլորտի մասնագետներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ատամնածնոտային համակարգի աճն ու զարգացումը։ Գիրքը հատկապես օգտակար է այն մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ աճի և օրթոդոնտիկ բուժման փոխկապակցվածությունը, գնահատել բուժման արդյունավետությունը և հաշվի առնել հիվանդի տարիքային ու կենսաբանական առանձնահատկությունները բուժման պլանավորման ժամանակ։

Pedagogy

Սա մանկավարժական գիտական աշխատանք է, որը նվիրված է տարրական դասարանների աշակերտների բառապաշարի զարգացման և հարստացման մեթոդական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում է լեզվական կարողությունների ձևավորման գործընթացը վաղ դպրոցական տարիքում, բառապաշարի ընդլայնման դերը խոսքի զարգացման, մտածողության հստակության և հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործում։ Վերլուծվում են ուսուցման տարբեր մեթոդներ՝ ընթերցանության, խոսքային վարժությունների, խաղային գործունեության, պատկերազարդ նյութերի և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմամբ բառապաշարի ակտիվացման և ամրապնդման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշակերտակենտրոն մոտեցումներին, անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և ուսուցման գործընթացում լեզվական միջավայրի ստեղծման կարևորությանը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է գործնական մեթոդական առաջարկություններ ուսուցիչների համար, որոնք ուղղված են դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը և աշակերտների խոսքի մշակույթի զարգացմանը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժության, լեզվամեթոդիկայի և տարրական կրթության ոլորտներում՝ նպաստելով երեխաների լեզվական զարգացման որակի բարձրացմանը։

Technology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է մոլիբդենի թիթեղների ոչ առանցքասիմետրիկ խորը քաշման գործընթացի մոդելավորմանը և համապատասխան տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ այն դիտարկելով որպես դժվար դեֆորմացվող մետաղների ձևավորման բարդ խնդիր։ Նյութում վերլուծվում են մոլիբդենի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները՝ բարձր հալման ջերմաստիճան, ցածր պլաստիկություն սենյակային ջերմաստիճանում և զգալի կարծրացում դեֆորմացիայի ընթացքում, որոնք էական ազդեցություն ունեն ձևավորման տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ առանցքասիմետրիկ դեֆորմացիայի առանձնահատկություններին՝ լարվածությունների անհամասեռ բաշխում, տեղային բարակացում և ճաքերի առաջացման ռիսկ, որոնք պահանջում են գործընթացի ճշգրիտ վերահսկում։ Քննարկվում են մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման մեթոդները՝ վերջավոր տարրերի մեթոդ, պլաստիկության տեսության կիրառություններ և գործընթացի պարամետրերի օպտիմալացում, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել նյութի վարքագիծը ձևավորման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ համապատասխան տեխնոլոգիայի մշակումը պահանջում է նյութագիտության, մեխանիկայի և թվային մոդելավորման ինտեգրված մոտեցում՝ ապահովելու համար բարձր ճշգրտությամբ և որակով մոլիբդենային բարակապատ արտադրանքների ստացում արդյունաբերական կիրառությունների համար։

Medicine

Տուբերկուլյոզի արտաթոքային ձևը հիվանդության տեսակ է, որի դեպքում միկոբակտերիաները ախտահարում են ոչ թե միայն թոքերը, այլև մարդու օրգանիզմի այլ օրգաններ և հյուսվածքներ։ Տուբերկուլյոզը վարակիչ հիվանդություն է, որը հիմնականում առաջանում է Mycobacterium tuberculosis բակտերիայից և կարող է տարածվել արյան կամ ավշային համակարգի միջոցով՝ հասնելով տարբեր օրգաններ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը կարող է ախտահարել ոսկրերը, հոդերը, ավշային հանգույցները, երիկամները, միզասեռական համակարգը, ուղեղի թաղանթները և այլ օրգաններ։ Այս ձևը հաճախ ավելի դժվար է հայտնաբերվում, քանի որ ախտանիշները կարող են լինել ոչ սպեցիֆիկ՝ երկարատև թուլություն, ջերմություն, ցավ ախտահարված հատվածում, քաշի կորուստ և ընդհանուր վատ ինքնազգացողություն։ Օրինակ՝ ոսկրային տուբերկուլյոզի դեպքում կարող են առաջանալ ցավեր և շարժման սահմանափակումներ, իսկ նյարդային համակարգի ախտահարման դեպքում՝ գլխացավեր և նյարդաբանական խանգարումներ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզի ախտորոշումը պահանջում է լաբորատոր, ռենտգենաբանական և միկրոբիոլոգիական հետազոտություններ, ինչպես նաև երբեմն բիոպսիա։ Բուժումը երկարատև է և հիմնականում ներառում է հակատուբերկուլյոզային դեղամիջոցների համակցված ընդունում՝ բժշկի խիստ հսկողությամբ։ Հիվանդության կանխարգելման համար կարևոր է ժամանակին հայտնաբերումը, BCG պատվաստումը, առողջ ապրելակերպը և վարակված անձանց հետ շփման սահմանափակումը։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը համարվում է լուրջ բժշկական խնդիր, սակայն ճիշտ բուժման դեպքում հնարավոր է լիարժեք ապաքինում և բարդությունների կանխում։

Religion

Հրանտ Աբրահամյանի սույն գիրքը նվիրված է քրիստոնեական թվականության երկրորդ հազարամյակը եզրափակող արցախահայության հերոսամարտին եւ այդ հերոսամարտի ղեկավարներից մեկի՝ ՀԱՄԼԵՏ ՎԱՂԱՐՇԱԿԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ գործունեության արտացոլմանը: Գրքում տեղ գտած վավերագրերի եւ արխիվային նյութերի մի մասը շրջանառության մեջ է դրվում առաջին անգամ: Այս գիրքը նախատեսված է մեծ ընթերցասրահի համար։ Այն կգոհացնի բոլոր նրանց, ում հուզում է Արցախի հիմնախնդիրը։