Վիճակախաղ

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է կերպարվեստի պարապմունքների դերին երեխաների գեղարվեստական ընդունակությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ նկարչությունը, ծեփակերտումը, ապլիկացիան, գունային և այլ ստեղծագործական աշխատանքները երեխայի համար ոչ միայն զբաղմունքի ձևեր են, այլև ինքնարտահայտման, շրջակա աշխարհի ճանաչման և ստեղծագործական ներուժի բացահայտման արդյունավետ միջոցներ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կերպարվեստով զբաղվելը նպաստում է երեխայի երևակայության, դիտողականության, գունային ընկալման, ձևի և տարածության զգացողության, գեղագիտական ճաշակի ու ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ յուրաքանչյուր երեխա կարող է տարբեր կերպ ընկալել և արտահայտել իր տեսածը, զգացածը կամ պատկերացրածը։ Կերպարվեստի պարապմունքների ճիշտ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել ազատ և խրախուսող միջավայր, որտեղ երեխան կարող է փորձարկել տարբեր նյութեր ու տեխնիկաներ, ինքնուրույն ընտրություններ կատարել և սեփական մտահղացումները վերածել տեսանելի պատկերների։ Այս գործընթացում մանկավարժի դերը սահմանափակված չէ միայն տեխնիկական հմտությունների փոխանցմամբ․ նա պետք է խթանի երեխայի հետաքրքրությունը, աջակցի ինքնուրույնությանը, խրախուսի ստեղծագործական նախաձեռնությունը և գնահատի ոչ միայն վերջնական արդյունքը, այլև ստեղծագործական գործընթացը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կերպարվեստի պարապմունքների բովանդակությանը, մեթոդներին և կազմակերպման ձևերին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը երեխաների գեղարվեստական ընդունակությունների տարբեր բաղադրիչների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հատկապես օգտակար կարող է լինել նախադպրոցական կրթության ոլորտի մանկավարժների, դաստիարակների, արվեստի ուսուցիչների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և երեխաների ստեղծագործական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ ընդգծելով կերպարվեստի նշանակությունը երեխայի բազմակողմանի և ներդաշնակ զարգացման գործում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ավանդույթների դերի ուսումնասիրությանը մարդու բարոյական գիտակցության, արժեքային համակարգի և աշխարհընկալման ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում ազգային ավանդույթները դիտարկվում են որպես սերունդների պատմական փորձի, հասարակական վարքականոնների, բարոյական սկզբունքների և մշակութային արժեքների պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոց։ Ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են ընտանիքում, համայնքում և հասարակական միջավայրում պահպանվող սովորույթները նպաստում անհատի պատկերացումների ձևավորմանը բարու և չարի, պարտքի, պատասխանատվության, արդարության, արժանապատվության, փոխադարձ հարգանքի և հասարակական համակեցության վերաբերյալ։ Քննարկվում է ավանդույթների կապը ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային հիշողության հետ՝ ցույց տալով դրանց նշանակությունը ոչ միայն անցյալի ժառանգության պահպանման, այլև ժամանակակից մարդու բարոյական կողմնորոշումների զարգացման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի և դաստիարակության նշանակությանը, քանի որ ազգային և բարոյական արժեքների փոխանցումը մեծապես իրականացվում է առօրյա հարաբերությունների, ընտանեկան սովորույթների, տոների, ծեսերի, բանավոր մշակույթի և հասարակության կողմից ընդունված վարքագծային օրինակների միջոցով։ Վերլուծվում է նաև ավանդույթի և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների փոխհարաբերությունը՝ ընդգծելով, որ մշակութային ժառանգության շարունակականությունը կարող է ուղեկցվել արժեքների վերաիմաստավորմամբ և նոր պայմաններին համապատասխանեցմամբ։ Աշխատանքում ազգային ավանդույթները ներկայացվում են որպես բարոյական փորձի կուտակման և փոխանցման համակարգ, որի միջոցով անհատը հաղորդակցվում է նախորդ սերունդների արժեքային պատկերացումներին և միաժամանակ ձևավորում սեփական վերաբերմունքը հասարակության, մշակույթի և մարդկային հարաբերությունների նկատմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կրթության և հասարակական դաստիարակության դերին՝ ազգային մշակութային ժառանգության ճանաչումը կապելով բարոյական մտածողության զարգացման հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ավանդույթների, ազգային մշակույթի և բարոյական գիտակցության փոխադարձ կապերը, ինչպես նաև գնահատելու դրանց նշանակությունը անձի սոցիալականացման, ինքնության ձևավորման և հասարակության արժեքային շարունակականության ապահովման գործընթացներում։ Նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել բարոյագիտության, փիլիսոփայության, մշակութաբանության, մանկավարժության, ազգագրության և հասարակագիտական այլ ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

Geography

Նյութը նվիրված է Տուխմանուկի ոսկի-բազմամետաղային հանքավայրի երկրաբանական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա ձևավորման գենետիկական մոդելի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել հանքայնացման տարածական տեղաբաշխման օրինաչափությունները, հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ապարների կազմն ու փոխհարաբերությունները և դրանց կապը հանքաբեր գործընթացների հետ։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե ինչպիսի երկրաբանական պայմաններում են ձևավորվել ոսկու և ուղեկցող բազմամետաղային հանքայնացումները և ինչ գործոններ են վերահսկել դրանց կուտակումը։ Հանքավայրի կառուցվածքային ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր նշանակություն ունի տեկտոնական խզվածքների, ճեղքավորության համակարգերի, ծալքավորումների և այլ կառուցվածքային տարրերի վերլուծությունը, քանի որ դրանք կարող են ծառայել որպես հանքաբեր լուծույթների տեղաշարժի և հանքանյութերի կուտակման ուղիներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքայնացման և հյուրընկալող ապարների միջև փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև ապարների փոփոխության գործընթացներին, որոնք կարող են ուղեկցել հանքաբեր համակարգերի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ապարաբանական, հանքաբանական, երկրաքիմիական և կառուցվածքաերկրաբանական տվյալների համատեղ վերլուծություն՝ հանքավայրի ձևավորման պայմանները վերականգնելու նպատակով։ Ոսկու հետ միասին բազմամետաղային հանքավայրերում կարող են հանդիպել տարբեր մետաղական հանքանյութեր, որոնց տարածական հարաբերակցությունը և միներալային կազմը կարևոր տեղեկություն են տալիս հանքայնացման գործընթացների մասին։ Հանքանյութերի և միներալների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հանքայնացման փուլայնությունը և որոշել, թե որ միներալային ասոցիացիաներն են առաջացել ավելի վաղ, իսկ որոնք՝ հետագա գործընթացների հետևանքով։ Գենետիկական մոդելի կառուցման համար կարևոր է նաև հանքաբեր լուծույթների հնարավոր ծագման, դրանց տեղաշարժի, քիմիական կազմի փոփոխության և ապարների հետ փոխազդեցության մեխանիզմների գնահատումը։ Այդպիսի մոդելը պետք է միավորի հանքավայրի կառուցվածքային, միներալաբանական և երկրաքիմիական առանձնահատկությունները մեկ միասնական պատկերացման մեջ՝ բացատրելով հանքայնացման առաջացման և տարածման հիմնական փուլերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ոչ միայն հանքավայրի երկրաբանական պատմության բացահայտման, այլև հետախուզական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման համար։ Հանքայնացման վերահսկող երկրաբանական և կառուցվածքային գործոնների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս առավել նպատակային ընտրել հետագա որոնողահետախուզական աշխատանքների ուղղությունները և գնահատել նոր հանքայնացված գոտիների հայտնաբերման հեռանկարները։ Տուխմանուկի հանքավայրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի մետաղածինության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից, քանի որ առանձին հանքավայրերի ձևավորման մեխանիզմների համադրումը կարող է նպաստել տարածաշրջանի հանքաբեր համակարգերի ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման համադրում է կառուցվածքային երկրաբանության, հանքաբանության, երկրաքիմիայի և մետաղածինության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել հանքավայրի ձևավորման երկրաբանական պայմանները, հանքայնացման վերահսկման հիմնական գործոնները և ոսկի-բազմամետաղային հանքայնացման առաջացման ու զարգացման հնարավոր հաջորդականությունը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ապահովագրական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ապահովագրական շուկայի ձևավորման հիմնական նախադրյալները, դրա կառուցվածքն ու գործունեության սկզբունքները, ապահովագրական ծառայությունների զարգացման առանձնահատկությունները և համակարգի արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական ու կազմակերպական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական ընկերությունների գործունեությանը, ապահովագրական արտադրանքի և ծառայությունների բազմազանությանը, շուկայի մասնակիցների միջև հարաբերություններին, ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներին և ապահովագրության դերին տնտեսության ֆինանսական կայունության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են վերլուծվել նաև ապահովագրական համակարգի առկա խնդիրները, իրավական և կարգավորող միջավայրը, բնակչության ու կազմակերպությունների ապահովագրական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկը և շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Աշխատությունը ներկայացնում է ապահովագրական ոլորտի կատարելագործման և զարգացման հնարավոր ուղղություններ՝ շուկայական տնտեսության պահանջներին համապատասխան, ներառյալ կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, ապահովագրական մշակույթի զարգացումը, ծառայությունների որակի բարելավումը և շուկայի կայունության ամրապնդումը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, ապահովագրական կազմակերպությունների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Բիզնեսի արժեքի գնահատմանը նվիրված տնտեսագիտական-ֆինանսական ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են ձեռնարկության իրական տնտեսական արժեքը որոշելու հիմնական մոտեցումները, մեթոդները և կիրառական գործիքները։ Գրքում բացատրվում է, որ բիզնեսի արժեքը արտացոլում է ընկերության կարողությունը ապագայում եկամուտ ստեղծելու և ներդրողների համար շահույթ ապահովելու տեսանկյունից, և այն չի սահմանափակվում միայն հաշվապահական ակտիվների արժեքով։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են արժեքի գնահատման հիմնական մեթոդները՝ դիսկոնտավորված դրամական հոսքերի (DCF) մեթոդ, համեմատական ընկերությունների վերլուծություն, ակտիվների վրա հիմնված գնահատում և շուկայական մոտեցումներ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև այն գործոններին, որոնք ազդում են բիզնեսի արժեքի վրա՝ եկամտաբերություն, աճի հեռանկարներ, շուկայական դիրք, մրցակցային առավելություններ և ռիսկեր։ Գրքում ընդգծվում է նաև ռազմավարական որոշումների, միաձուլումների և ձեռքբերումների (M&A) գործընթացներում արժեքի գնահատման կարևոր դերը։ Աշխատությունը կարևոր է ֆինանսների, ներդրումների և կորպորատիվ կառավարման ուսումնասիրության համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես է ձևավորվում և չափվում բիզնեսի իրական արժեքը։

Economics

ՀՆԱ-ն (Համախառն ներքին արդյունք) չափում է տվյալ երկրի տարածքում մեկ տարվա ընթացքում արտադրված բոլոր վերջնական ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր արժեքը, և այն կարող է հաշվարկվել արտադրության, եկամուտների կամ ծախսերի մեթոդներով։ Սակայն ՀՆԱ-ն անվանական արտահայտությամբ կարող է փոփոխվել նաև գների մակարդակի փոփոխության պատճառով, ուստի իրական տնտեսական աճը գնահատելու համար օգտագործվում են գների ինդեքսներ, որոնցից կարևորագույններն են սպառողական գների ինդեքսը (ՍԳԻ) և ՀՆԱ դեֆլյատորը։ Սպառողական գների ինդեքսը (ՍԳԻ) չափում է բնակչության կողմից սպառվող ապրանքների և ծառայությունների զամբյուղի գների փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում և հիմնականում օգտագործվում է ինֆլյացիայի մակարդակը գնահատելու համար, քանի որ արտացոլում է տնային տնտեսությունների իրական գնողունակության փոփոխությունը։ ՀՆԱ դեֆլյատորը, ընդհակառակը, չափում է բոլոր արտադրված ապրանքների և ծառայությունների գների միջին փոփոխությունը՝ ներառելով նաև ներդրումային և պետական ծախսերը, և հաշվարկվում է որպես անվանական ՀՆԱ-ի հարաբերություն իրական ՀՆԱ-ին։ Այս երկու ցուցանիշների տարբերությունն այն է, որ ՍԳԻ-ն կենտրոնանում է սպառողական զամբյուղի վրա, իսկ դեֆլյատորը՝ ամբողջ արտադրության կառուցվածքի վրա, ինչի արդյունքում դրանք կարող են տարբեր պատկեր տալ գնաճի մակարդակի վերաբերյալ։