Րաֆֆի Ջալալեդին

Sociology

Այս կուրսային աշխատանքը ուսումնասիրում է Երևանի պետական համալսարանի (ԵՊՀ) հայաստանցի ուսանողների հանդուրժողականության մակարդակը օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ՝ սոցիալ-հոգեբանական և կրթական միջավայրի համատեքստում։ Աշխատանքում դիտարկվում է հանդուրժողականությունը որպես սոցիալական փոխազդեցությունների, մշակութային բացության և միջմշակութային հաղորդակցության կարևոր ցուցիչ, որը ձևավորվում է ինչպես անձնական փորձի, այնպես էլ կրթական միջավայրի ազդեցությամբ։ Վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ուսանողների վերաբերմունքի վրա՝ ներառյալ մշակութային տարբերությունների ընկալումը, լեզվական խոչընդոտները, շփման հաճախականությունը, միջազգային ծրագրերում ներգրավվածությունը և համալսարանական միջավայրում բազմամշակութայնության մակարդակը։ Աշխատանքում ընդգծվում է, որ հանդուրժողականության բարձր մակարդակը նպաստում է ավելի արդյունավետ ակադեմիական համագործակցությանը, սոցիալական ինտեգրմանը և միջմշակութային երկխոսության զարգացմանը։ Ներկայացվում են նաև հնարավոր հետազոտական մեթոդներ՝ հարցաթերթիկներ, հարցազրույցներ և դիտարկումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ուսանողների վերաբերմունքը և վարքագծային դրսևորումները։ Կուրսայինը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական միտումները, որոնք բնութագրում են հայաստանցի և օտարերկրացի ուսանողների փոխհարաբերությունները ԵՊՀ-ում՝ ընդգծելով կրթական հաստատության դերը հանդուրժողականության և սոցիալական համախմբվածության ձևավորման գործում։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ադամանդագործական ընկերություններում ներդրումների ներգրավման գործընթացի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ադամանդագործության ոլորտի տնտեսական նշանակությունը, դրա զարգացման առանձնահատկությունները, ներդրումային միջավայրի ձևավորման պայմանները և այն գործոնները, որոնք ազդում են տեղական ու օտարերկրյա ներդրողների հետաքրքրվածության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընկերությունների ֆինանսական վիճակին, արտադրական կարողություններին, տեխնոլոգիական հագեցվածությանը, կառավարման արդյունավետությանը, աշխատուժի որակավորմանը և միջազգային շուկաներում մրցունակության մակարդակին՝ որպես ներդրումային գրավչությունը պայմանավորող կարևոր գործոնների։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև ներդրումների ներգրավման առկա մեխանիզմները և դրանց կատարելագործման անհրաժեշտությունը՝ ընդգծելով պետական աջակցության, հարկային և ֆինանսական խթանների, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման, գործարար միջավայրի բարելավման և ներդրողների համար կանխատեսելի պայմանների ապահովման նշանակությունը։ Կարևորվում է նոր տեխնոլոգիաների ներդրման և արտադրության արդիականացման ֆինանսավորումը, քանի որ ադամանդագործական ընկերությունների երկարաժամկետ մրցունակությունը մեծապես կախված է արտադրական գործընթացների արդյունավետությունից, արտադրանքի որակից և միջազգային պահանջներին համապատասխանելու կարողությունից։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արտահանման ընդլայնման, միջազգային գործընկերների հետ համագործակցության, շուկաների դիվերսիֆիկացման և Հայաստանի ադամանդագործական արտադրանքի միջազգային դիրքի ամրապնդման հնարավորությունները։ Ներկայացվող մոտեցումները նպատակ ունեն ձևավորելու ներդրումային ավելի գրավիչ միջավայր, բարձրացնելու ընկերությունների ֆինանսական կայունությունն ու արտադրողականությունը և ստեղծելու պայմաններ ոլորտի կայուն զարգացման համար։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների և ներդրումների մասնագետներին, ադամանդագործական ոլորտի ներկայացուցիչներին, պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, ներդրումային գործունեությամբ զբաղվող անձանց և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Law

Հանցագործությունը քրեական իրավունքի հիմնարար հասկացություններից է, որը նշանակում է օրենքով արգելված, հասարակության համար վտանգավոր արարք (գործողություն կամ անգործություն), որի կատարման համար նախատեսված է քրեական պատասխանատվություն։ Հանցագործության հիմնական հատկանիշներն են հասարակական վտանգավորությունը, հակաիրավականությունը, մեղավորությունը և պատժելիությունը։ Հասարակական վտանգավորությունը արտահայտում է այն վնասը կամ վտանգը, որը արարքը հասցնում է մարդու կյանքին, առողջությանը, սեփականությանը, հասարակական կարգին կամ պետական անվտանգությանը։ Հակաիրավականությունը նշանակում է, որ տվյալ արարքը ուղղակիորեն արգելված է օրենքով։ Մեղավորությունը ենթադրում է, որ անձը գիտակցաբար կամ անզգուշությամբ է կատարել այդ արարքը։ Պատժելիությունը նշանակում է, որ օրենքով նախատեսված է համապատասխան պատիժ այդ արարքի համար։ Հանցագործությունները կարելի է դասակարգել ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ ծանրության՝ դրանք բաժանվում են ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ Ըստ օբյեկտի՝ առանձնացվում են կյանքի և առողջության դեմ ուղղված, սեփականության դեմ ուղղված, հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված, պետական իշխանության դեմ ուղղված և այլ խմբերի հանցագործություններ։ Ըստ մեղքի ձևի՝ հանցագործությունները լինում են դիտավորյալ և անզգուշությամբ կատարված։ Դիտավորյալ հանցագործությունների դեպքում անձը գիտակցում է իր արարքի վտանգավորությունը և ցանկանում կամ գիտակցաբար թույլ է տալիս դրա հետևանքները, իսկ անզգուշության դեպքում նա կամ չի կանխատեսում հետևանքները, կամ թեթևամտորեն հույս է ունենում դրանց կանխման վրա։ Հանցագործության ճիշտ սահմանումը և դասակարգումը կարևոր են իրավական պետությունում, քանի որ դրանք ապահովում են արդարադատության իրականացումը, պատժի համաչափությունը և հասարակական կարգի պաշտպանությունը։ Քրեական իրավունքի այս ինստիտուտը նաև օգնում է տարբերակել հանցագործությունը այլ իրավախախտումներից, ինչպիսիք են վարչական կամ քաղաքացիական խախտումները։ Այսպիսով, հանցագործությունը հանդիսանում է իրավական համակարգի կենտրոնական հասկացություններից մեկը, որն ուղղակիորեն կապված է հասարակության անվտանգության, իրավակարգի և մարդու իրավունքների պաշտպանության հետ։

Philosophy

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հակափաստարկների էվրիստիկական նշանակությանը և դրանց դերին փիլիսոփայական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատության կենտրոնում հակափաստարկը դիտարկվում է ոչ միայն որպես որևէ տեսակետի կամ դրույթի քննադատման միջոց, այլև որպես նոր գաղափարների առաջացման, հիմնավորումների վերանայման և գիտելիքի զարգացման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են փաստարկման և հակափաստարկման տրամաբանական կառուցվածքները, դրանց փոխհարաբերությունը քննադատական մտածողության հետ և այն եղանակները, որոնց միջոցով հակադիր տեսակետների բախումը կարող է նպաստել խնդրի ավելի խոր ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակափաստարկների էվրիստիկական ներուժին՝ այն հնարավորությանը, որ արդեն ընդունված դրույթների սահմանափակումների, հակասությունների կամ թույլ կողմերի բացահայտումը կարող է ճանապարհ բացել նոր հարցադրումների և այլընտրանքային տեսական լուծումների համար։ Աշխատությունը փիլիսոփայական մտածողության զարգացումը դիտարկում է որպես շարունակական քննադատական գործընթաց, որտեղ գաղափարները ձևավորվում, ստուգվում, վերանայվում և վերաձևակերպվում են բանավեճի ու հիմնավորման միջոցով։ Քննարկվում է նաև հակափաստարկների նշանակությունը իմացաբանական խնդիրների, փիլիսոփայական վեճերի և տարբեր աշխարհայացքային դիրքորոշումների համադրման տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ հակափաստարկը կարող է ունենալ ոչ միայն ժխտողական, այլև կառուցողական գործառույթ՝ ընդլայնելով մտածողության հնարավորությունների շրջանակը և խթանելով նոր գիտելիքի որոնումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, իմացաբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև փիլիսոփայության և հարակից գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Other Subjects

Այս մատենագիտական աշխատությունը ներկայացնում է 1879 թվականի հրատարակված «Մշակ» պարբերականի նյութերի համակարգված ցանկը՝ ծառայելով որպես արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր հայ մամուլի, գրականության, հասարակական մտքի և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Գրքում ամփոփված են տվյալ տարվա հրապարակումների մատենագիտական տվյալները՝ ներառելով հոդվածների, հրապարակախոսական նյութերի, գրախոսությունների, գրական ստեղծագործությունների, պաշտոնական հաղորդագրությունների և այլ հրապարակումների մասին տեղեկություններ։ Նյութերը դասակարգված են ըստ մատենագիտական սկզբունքների, ինչը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ որոնել և ուսումնասիրել առանձին հեղինակների, թեմաների, հրապարակումների և ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի հայ մամուլի պատմության, հասարակական-քաղաքական գործընթացների, մշակութային կյանքի և ազգային մտավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով գիտական հետազոտությունների, արխիվային աշխատանքի և պատմամշակութային ուսումնասիրությունների իրականացմանը։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, բանասերների, մատենագետների, գրադարանավարների, արխիվագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական պարբերական մամուլի պատմությամբ և մատենագիտական ուսումնասիրություններով։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մշակության պայմաններում հողային հերբիցիդների կիրառման և սևահողերի կենսաբանական ակտիվության միջև փոխկապակցվածության ագրոէկոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ Գեղարքունիքի մարզին բնորոշ բնակլիմայական և հողային պայմանների հաշվառմամբ։ Հետազոտության առանցքում հողի կենսաբանական վիճակի փոփոխություններն են, որոնք կարող են առաջանալ մոլախոտերի դեմ կիրառվող քիմիական միջոցների ազդեցությամբ։ Հողը դիտարկվում է որպես բարդ կենդանի համակարգ, որտեղ միկրոօրգանիզմների գործունեությունը, օրգանական նյութերի քայքայումը, սննդատարրերի շրջանառությունը և ֆերմենտային գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեն հողի բերրիության պահպանման ու մշակաբույսերի բնականոն զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հերբիցիդների ազդեցության պայմաններում հողային միկրոֆլորայի ընդհանուր ակտիվության, տարբեր ֆիզիոլոգիական խմբերի հարաբերակցության և կենսաքիմիական գործընթացների հնարավոր փոփոխություններին։ Քննվում է, թե բույսերի պաշտպանության միջոցների կիրառումը որքանով կարող է ժամանակավորապես փոփոխել հողի կենսաբանական հավասարակշռությունը և ինչպիսի դեր ունեն այդ փոփոխությունների բնույթի մեջ հողի հատկությունները, եղանակային պայմանները, խոնավությունը և ջերմաստիճանը։ Կարևոր ուղղություն է հողի ֆերմենտային ակտիվության ուսումնասիրությունը, քանի որ համապատասխան ցուցանիշները կարող են օգտագործվել որպես հողային միջավայրում տեղի ունեցող կենսաբանական փոփոխությունների զգայուն ցուցիչներ։ Դիտարկվում են նաև հումուսի և սննդատարրերի փոխակերպման հետ կապված գործընթացները, որոնք անմիջականորեն առնչվում են հողի բերրիության և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության հետ։ Հետազոտության շրջանակում համադրվում են մշակաբույսի աճեցման, մոլախոտային բուսականության վերահսկման և հողային էկոհամակարգի պահպանման խնդիրները՝ գնահատելով գյուղատնտեսական միջոցառումների հնարավոր ազդեցությունը ոչ նպատակային հողային կենսաբանական գործընթացների վրա։ Գեղարքունիքի մարզի պայմանների առանձնացումը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել բարձրադիր գյուղատնտեսական տարածքներին բնորոշ կլիմայական գործոնների և սևահողերի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հողի կենսաբանական ակտիվության ցուցանիշների միջոցով ագրոէկոհամակարգերի վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, գյուղատնտեսական մանրէաբանության և ագրոէկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն գնահատել բույսերի պաշտպանության քիմիական միջոցների և հողի կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունը ու նպաստել հողային ռեսուրսների կայուն օգտագործման սկզբունքների զարգացմանը։