Փարիզի Աստվածամոր տաճարը

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում հանցավորության երևույթի ուսումնասիրությանը՝ դրա բնույթի, կառուցվածքի, դինամիկայի և ձևավորման վրա ազդող գործոնների վերլուծության միջոցով։ Գրքում դիտարկվում են տվյալ տարածքում հանցավորության տարածվածության և զարգացման առանձնահատկությունները, առավել բնորոշ հանցագործությունների տեսակները, դրանց պատճառներն ու պայմանները, ինչպես նաև հանցավոր վարքագծի վրա սոցիալական, տնտեսական, քաղաքական և իրավական միջավայրի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցավորության վիճակի գնահատմանը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկություններին, առանձին հանցատեսակների տարածվածությանը և ժամանակային փոփոխություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև հանցավորության կանխարգելման և դրա դեմ պայքարի իրավական ու կազմակերպական մեխանիզմները, իրավապահ մարմինների գործունեությունը, հանցագործությունների բացահայտման և կանխման խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հանցավորությունը ոչ միայն որպես առանձին իրավախախտումների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական բարդ երևույթ, որի ձևավորման վրա կարող են ազդել բնակչության կենսապայմանները, զբաղվածության մակարդակը, սոցիալական միջավայրը, իրավագիտակցության վիճակը և այլ հանգամանքներ։ Քննության են առնվում հանցավորության կանխարգելման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները, իրավապահ և կանխարգելիչ քաղաքականության կատարելագործման խնդիրները, ինչպես նաև հանցավորության վերաբերյալ վիճակագրական և քրեագիտական տվյալների ուսումնասիրության նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեագիտության, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության ոլորտների մասնագետների, իրավագիտության ուսանողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների, դրսևորումների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է ոչ միջազգային բնույթի զինված հակամարտությունների պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային իրավունքի և միջազգային մարդասիրական իրավունքի փոխկապակցվածության համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է զինված հակամարտությունների ընթացքում մարդու կյանքի, արժանապատվության, անձնական անվտանգության և այլ հիմնարար իրավունքների պաշտպանության իրավական համակարգը, ինչպես նաև այն միջազգային նորմերն ու սկզբունքները, որոնք սահմանափակում են հակամարտության մասնակիցների գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության, վիրավորների և հիվանդների նկատմամբ մարդասիրական վերաբերմունքի, ձերբակալված կամ ազատությունից զրկված անձանց իրավունքների, ինչպես նաև խոշտանգումների, դաժան վերաբերմունքի և այլ ծանր խախտումների կանխարգելման ու արգելման հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքի և միջազգային մարդասիրական իրավունքի կիրառելիության հարաբերակցությունը զինված հակամարտությունների պայմաններում, դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետությունների և հակամարտության այլ մասնակիցների պարտավորությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային հսկողության և պաշտպանության մեխանիզմներին, միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությանը, իրավական պաշտպանության միջոցներին և զինված հակամարտությունների ընթացքում տեղի ունեցող խախտումների համար պատասխանատվության հարցերին։ Քննության են առնվում հատկապես քաղաքացիական անձանց պաշտպանության, հարկադիր տեղահանման, անհետ կորած անձանց, գերիների և այլ խոցելի խմբերի հետ կապված իրավական խնդիրները։ Կարևորվում է այն գաղափարը, որ զինված հակամարտության առկայությունը չի վերացնում մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը, իսկ հակամարտության մասնակիցների գործողությունները պետք է սահմանափակվեն միջազգային իրավունքի պահանջներով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միջազգային զինված հակամարտությունների պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության իրավական առանձնահատկությունները, առկա խնդիրներն ու պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, իրավապաշտպանների և զինված հակամարտությունների իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Informatics

Աշխատանքը նվիրված է RTL գեներացնող կոմպիլյատորների որակի բնութագրերի ստացման համար նախատեսված ծրագրային համակարգի մշակման և իրականացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը ապարատային նկարագրության մակարդակում կոդ գեներացնող կոմպիլյատորների աշխատանքի գնահատման համար համապատասխան չափորոշիչների, մեթոդների և ծրագրային գործիքների ձևավորումն է։ Նման կոմպիլյատորները ծրագրային մուտքային նկարագրությունները վերածում են RTL մակարդակի ապարատային նկարագրության, ուստի դրանց աշխատանքի որակի գնահատումը պահանջում է ոչ միայն գեներացված կոդի ֆունկցիոնալ ճշտության, այլև դրա կառուցվածքային և տեխնիկական բնութագրերի ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել գեներացված RTL կոդի ծավալը, կառուցվածքային բարդությունը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, աշխատանքի արագության հնարավոր ցուցանիշները, սինթեզի արդյունքները և այլ չափորոշիչներ, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր կոմպիլյատորների կամ նույն համակարգի տարբեր կազմաձևերի արդյունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տվյալների հավաքագրման և մշակման ավտոմատացմանը, որպեսզի մեծ թվով փորձնական օրինակների հիման վրա հնարավոր լինի ստանալ համադրելի և վերարտադրելի գնահատականներ։ Ծրագրային համակարգի մշակման ընթացքում ուշադրություն է դարձվում դրա ճարտարապետությանը, բաղադրիչների փոխգործակցությանը, մուտքային տվյալների ձևաչափերին, հաշվարկային ալգորիթմներին և արդյունքների ներկայացման մեխանիզմներին։ Համակարգի իրականացումը հնարավորություն է տալիս ստանդարտացված եղանակով վերլուծել RTL գեներացնող կոմպիլյատորների աշխատանքը և բացահայտել դրանց ուժեղ ու թույլ կողմերը։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունք կարող է լինել այնպիսի ծրագրային գործիքի ստեղծումը, որը կօգնի ապարատային համակարգերի նախագծողներին և հետազոտողներին օբյեկտիվորեն գնահատել տարբեր լուծումների արդյունավետությունը, կատարել համեմատական փորձարկումներ և ընտրել տվյալ խնդրի համար առավել նպատակահարմար մոտեցումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կոմպիլյատորների մշակմամբ, թվային համակարգերի նախագծմամբ, RTL սինթեզով, ապարատային արագացուցիչներով և ծրագրային գործիքների ստեղծմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Chemistry

Նյութը ներկայացնում է հեղուկ դեղաձևերի տեսակները, դրանց պատրաստման սկզբունքները, հատկությունները և կիրառման առանձնահատկությունները բժշկության մեջ։ Այն կարևոր է դեղագործական տեխնոլոգիայի և կլինիկական կիրառման տեսանկյունից։ Հիմնական բովանդակություն Հեղուկ դեղաձևերի տեսակները Դիտարկվում են հիմնական ձևերը՝ լուծույթներ, կախույթներ, էմուլսիաներ, կաթիլներ, օշարակներ և այլն։ Պատրաստման տեխնոլոգիա Նյութը բացատրում է, թե ինչպես են ստացվում հեղուկ դեղաձևերը՝ հաշվի առնելով դեղանյութի լուծելիությունը, կայունությունը և համատեղելիությունը օժանդակ նյութերի հետ։ Կիրառման առանձնահատկություններ Ներկայացվում են հեղուկ դեղերի առավելությունները, օրինակ՝ արագ ներծծումը և հեշտ դեղաչափումը, ինչպես նաև որոշ թերություններ՝ կարճ պահպանման ժամկետ և զգայունություն արտաքին գործոնների նկատմամբ։ Պահպանման և որակի պահանջներ Շեշտվում է ստերիլության, ճիշտ պահման պայմանների և դեղերի կայունության ապահովման կարևորությունը։ Նյութի հիմնական գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ հեղուկ դեղաձևերը դեղագործության կարևոր մաս են կազմում, քանի որ ապահովում են դեղանյութերի արագ և արդյունավետ ազդեցություն, սակայն պահանջում են ճիշտ տեխնոլոգիական մոտեցում և խիստ վերահսկում։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է մարդու և կենդանիների տարբեր փոխպատվաստվող բջջային կուլտուրաների ցիտոլոգիական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը, դրանց դասակարգմանը և ստացված տվյալների կլաստերային վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է տարբեր բջջային կուլտուրաների կառուցվածքային և կենսաբանական առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրության միջոցով բացահայտել դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և մշակել օբյեկտիվ դասակարգման մոտեցումներ։ Բջջային կուլտուրաների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի փորձարարական կենսաբանության, բժշկության, դեղագիտության և կենսատեխնոլոգիայի համար, քանի որ լաբորատոր պայմաններում աճեցվող բջիջները հաճախ օգտագործվում են տարբեր կենսաբանական գործընթացների, դեղանյութերի ազդեցության, հիվանդությունների մեխանիզմների և բջջային փոխազդեցությունների հետազոտության նպատակով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր մշակույթների բջիջների ձևը, չափերը, կորիզի և ցիտոպլազմայի հարաբերակցությունը, բջջային պոլիմորֆիզմը, աճի բնույթը, բջիջների դասավորությունը և այլ մորֆոլոգիական հատկանիշներ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս նկարագրել յուրաքանչյուր բջջային կուլտուրայի բնորոշ ցիտոլոգիական պատկերը և գնահատել դրա կայունությունը կամ փոփոխականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու և կենդանիների բջջային կուլտուրաների համեմատությանը։ Տարբեր ծագում ունեցող բջիջները կարող են ունենալ էական մորֆոլոգիական և կենսաբանական տարբերություններ, սակայն որոշ դեպքերում դրանց միջև կարող են դիտվել ընդհանուր հատկանիշներ։ Այդ ընդհանրությունների և տարբերությունների համակարգված բացահայտումը կարևոր է բջջային կուլտուրաների նույնականացման, բնութագրման և դասակարգման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է դասակարգման խնդիրը։ Բջիջների մեծ քանակությամբ ցիտոլոգիական ցուցանիշների միաժամանակյա վերլուծությունը կարող է դժվար լինել միայն տեսողական կամ ավանդական համեմատական մեթոդներով, ուստի աշխատանքում կիրառվող կլաստերային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նմանատիպ հատկանիշներ ունեցող բջջային կուլտուրաները միավորել առանձին խմբերի։ Կլաստերային վերլուծությունը տվյալների բազմաչափ վիճակագրական մշակման մեթոդ է, որի միջոցով հնարավոր է առանց նախապես սահմանված խմբերի համեմատել ուսումնասիրվող օբյեկտները և բացահայտել դրանց ներքին կառուցվածքը։ Այս մոտեցումը կարող է կիրառվել ցիտոլոգիական բազմաթիվ ցուցանիշների համակցված գնահատման համար։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր մեթոդներով ստացված ցիտոլոգիական տվյալների հավաստիությունը և դասակարգման կայունությունը։ Տարբեր բջջային կուլտուրաների համար ձևավորված կլաստերների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ մորֆոլոգիական հատկանիշներն ունեն առավել մեծ տարբերակիչ նշանակություն և որ ցուցանիշներն են առավել արդյունավետ բջջային կուլտուրաների խմբավորման համար։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել բջջային նյութի ավելի օբյեկտիվ նույնականացմանը և ստանդարտացմանը։ Հետազոտության կարևոր գիտական կողմը դասական ցիտոլոգիական դիտարկումների և մաթեմատիկական վիճակագրական մեթոդների համադրումն է։ Եթե ավանդական ցիտոլոգիան հնարավորություն է տալիս մանրամասն նկարագրել բջիջների կառուցվածքը, ապա կլաստերային վերլուծությունը թույլ է տալիս մեծածավալ տվյալների հիման վրա բացահայտել այնպիսի օրինաչափություններ, որոնք կարող են դժվար նկատելի լինել առանձին հատկանիշների ուսումնասիրության ժամանակ։ Արդյունքում հնարավոր է ստանալ բջջային կուլտուրաների ավելի ամբողջական դասակարգում՝ հիմնված ոչ թե մեկ, այլ բազմաթիվ փոխկապակցված ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բջջային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի բնագավառներում՝ նպաստելով տարբեր փոխպատվաստվող կուլտուրաների բնութագրման, նույնականացման և համեմատական գնահատման կատարելագործմանը։ Մեթոդաբանական առումով մշակված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել նաև այլ կենսաբանական օբյեկտների բազմաչափ դասակարգման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ցիտոլոգներին, բջջաբաններին, կենսաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, վիճակագրական տվյալների վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բջջային կուլտուրաների հետ աշխատող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է բջիջների մորֆոլոգիական բնութագրումը և բազմաչափ վիճակագրական վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր մարդկային և կենդանական բջջային կուլտուրաների ցիտոլոգիական առանձնահատկությունները, համակարգել դրանք և ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված դասակարգման հնարավորություն։

History

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։