19-րդ դարի աշխարհացույց

Technology

Աշխատությունը նվիրված է օրգանական թափոնների արդյունավետ մշակման և վերամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների, ինչպես նաև դրանց իրականացման համար նախատեսված մեքենաների ու սարքավորումների կատարելագործման և նախագծման գիտական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական, սննդային և այլ կենսածին ծագման թափոնների ֆիզիկամեխանիկական ու տեխնոլոգիական հատկությունները, դրանց նախնական մշակման, մանրացման, խառնման, տեղափոխման, տարանջատման և հետագա վերամշակման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը, էներգատարության նվազեցմանը, նյութական ռեսուրսների խնայողությանը և վերամշակման արդյունքում օգտակար արտադրանքի ստացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են մեքենասարքավորումների կառուցվածքային և աշխատանքային պարամետրերը, առանձին հանգույցների փոխազդեցությունը, արտադրողականությունը, հուսալիությունը և մշակվող նյութի հատկությունների ազդեցությունը դրանց աշխատանքի վրա։ Քննարկվում են սարքավորումների հաշվարկման, մոդելավորման և նախագծման մեթոդները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է հիմնավորել կառուցվածքային օպտիմալ լուծումներ և համապատասխան աշխատանքային ռեժիմներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև օրգանական թափոնների կոմպոստացման, կենսաբանական մշակման և երկրորդային ռեսուրսների վերականգնման համար կիրառվող տեխնոլոգիական մոտեցումներին։ Կարևորվում է թափոնների անվնաս կառավարման, շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցության նվազեցման և շրջանաձև տնտեսության սկզբունքներին համապատասխան դրանց կրկնակի օգտագործման հնարավորությունների ընդլայնումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բարձր արտադրողականությամբ, էներգախնայող և տեխնոլոգիապես արդյունավետ մեքենասարքավորումների ստեղծման ու գործող համակարգերի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, մեքենաշինության, բնապահպանության և թափոնների կառավարման ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է պինդ մարմիններում էլեկտրոնային և միջուկային սպիններից կազմված համակարգերի ցածրջերմաստիճանային դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով սպինային փոխազդեցությունների, էներգիայի փոխանակման և հավասարակշռային ու ոչ հավասարակշռային վիճակների ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են շատ ցածր ջերմաստիճաններում պինդ մարմնի մագնիսական հատկությունների փոփոխությունները և այն առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են էլեկտրոնային ու միջուկային մագնիսական մոմենտների փոխազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սպինային համակարգերի ռելաքսացիոն գործընթացներին, արտաքին մագնիսական դաշտի ազդեցությանը, սպինների միջև էներգիայի փոխանցմանը և դրանց կապին բյուրեղային ցանցի հետ։ Քննվում են էլեկտրոնային և միջուկային ենթահամակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները, որոնց բնույթը կարող է էապես փոխվել ջերմաստիճանի նվազման պայմաններում։ Կարևորվում է սպին-սպինային և սպին-ցանցային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք որոշում են համակարգի վերադարձը հավասարակշռային վիճակի, մագնիսացման փոփոխության արագությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքի բնույթը։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել մագնիսական ռեզոնանսի մեթոդներով ստացվող տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նյութի միկրոսկոպիկ կառուցվածքը, տեղային մագնիսական դաշտերը և տարբեր տեսակի սպինների փոխազդեցությունները։ Ցածր ջերմաստիճանների պայմաններում ջերմային շարժման նվազումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ արտահայտել որոշ քվանտային երևույթներ և ուսումնասիրել այն փոխազդեցությունները, որոնք բարձր ջերմաստիճաններում կարող են քողարկվել ինտենսիվ ջերմային տատանումներով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն կարող է դարձվել նաև սպինային բևեռացման ձևավորմանը, էներգետիկ մակարդակների բնակեցման փոփոխություններին և արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցությունից հետո համակարգի ժամանակային զարգացման օրինաչափություններին։ Տեսական մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու էլեկտրոնային ու միջուկային սպինային ենթահամակարգերի փոխադարձ ազդեցության բնույթը և գնահատելու տարբեր ֆիզիկական պարամետրերի դերը դիտվող երևույթներում։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն պինդ մարմնի ֆիզիկայի, քվանտային մագնիսականության և մագնիսական ռեզոնանսի տեսության զարգացման համար։ Ստացված արդյունքները կարող են նաև նպաստել ցածրջերմաստիճանային նյութերի մագնիսական հատկությունների ավելի ամբողջական նկարագրմանը և սպինային երևույթների վրա հիմնված ժամանակակից ֆիզիկական հետազոտությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի, քվանտային ֆիզիկայի, մագնիսականության և սպինային համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Pedagogy

Մանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը ավագ դպրոցի բնագիտական հոսքում ֆիզիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Քննության են առնվում ուսուցման կազմակերպման նոր մոտեցումները, ինտերակտիվ մեթոդները, թվային կրթական միջոցները և սովորողների ակտիվ ճանաչողական գործունեությունը խթանող տեխնոլոգիաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական գիտելիքների և գործնական աշխատանքի համադրմանը, փորձարարական առաջադրանքների կազմակերպմանը, խնդիրների լուծման հմտությունների զարգացմանը և ֆիզիկական երևույթների առավել պատկերավոր ներկայացմանը։ Վերլուծվում են սովորողների հետաքրքրվածության, ինքնուրույն մտածողության, հետազոտական կարողությունների և առարկայական գիտելիքների ձևավորման վրա տարբեր մանկավարժական մեթոդների հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են նաև ուսուցչի դերը նոր տեխնոլոգիաների ընտրության և կիրառման գործընթացում, դասավանդման անհատականացման հնարավորությունները և ուսումնառության արդյունքների գնահատման ժամանակակից մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգելու ֆիզիկայի դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը նպաստող մեթոդական լուծումները և գնահատելու դրանց կիրառելիությունը բնագիտական ուղղվածությամբ կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթական տեխնոլոգիաների և բնագիտական կրթության մեթոդիկայի ոլորտների մասնագետների համար։

History

Այս աշխատության գլխավոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ հեղինակը չի սահմանափակվում միայն հայոց ներքին պատմությամբ՝ թագավորություններով, պատերազմներով կամ դինաստիաներով։ Փոխարենը, նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են համաշխարհային խոշոր իրադարձությունները՝ կայսրությունների վերելքն ու անկումը, միգրացիոն շարժումները, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունները, ազդել հայ ժողովրդի ձևավորման, զարգացման և ինքնության պահպանման վրա։ Այս մոտեցումը գիրքը դարձնում է ոչ միայն ազգային պատմության ուսումնասիրություն, այլև համաշխարհային պատմության մեջ հայերի տեղն ու դերը հասկանալու փորձ։ Աճառյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում հայ ժողովրդի ծագման հարցերին՝ անդրադառնալով հին աղբյուրներին, լեզվաբանական տվյալներին և տարբեր գիտական տեսություններին։ Նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մեջ տեղավորվում հայերենը և հայերը, և ինչ կապեր ունեն հարակից ժողովուրդների հետ։ Այս հատվածներում զգացվում է հեղինակի մասնագիտական խորությունը, քանի որ պատմական փաստերը հաճախ ամրապնդվում են լեզվաբանական վերլուծություններով։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մշակույթի և հոգևոր կյանքի զարգացումը։ Աճառյանը չի դիտարկում պատմությունը միայն որպես քաղաքական իրադարձությունների շարք, այլ նաև որպես մշակութային շարունակականություն՝ գրականության, կրոնի, սովորույթների և լեզվի միջոցով։ Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին ազդեցությունները՝ պարսկական, հելլենիստական, հռոմեական, բյուզանդական և արաբական, ներգործել հայկական մշակույթի վրա՝ միաժամանակ չվերացնելով դրա ինքնատիպությունը։ Հատկանշական է նաև, որ հեղինակը փորձում է խուսափել չափազանց ռոմանտիկ կամ միայն հայրենասիրական նկարագրություններից՝ փոխարենը առաջարկելով ավելի գիտական և համադրական մոտեցում։ Նա հաճախ համեմատում է հայկական պատմական զարգացումները այլ ժողովուրդների պատմության հետ՝ ընդգծելով ընդհանրությունները և տարբերությունները։ Այս համեմատական մեթոդը օգնում է ընթերցողին ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն հայոց պատմությունը, այլև պատմության ընդհանուր օրինաչափությունները։

Finance

Այս աշխատանքը նվիրված է գործառնական ֆինանսական կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը արտադրական-առևտրային կազմակերպություններում՝ Հայաստանի Հանրապետության մշակող արդյունաբերության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ֆինանսական կառավարման հիմնական գործառույթները՝ շրջանառու կապիտալի կառավարում, դրամական հոսքերի պլանավորում, ծախսերի վերահսկում, շահութաբերության գնահատում և կարճաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների ընտրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնք ապահովում են արտադրական գործընթացների անընդհատությունը և առևտրային գործունեության արդյունավետ կազմակերպումը՝ հաշվի առնելով շուկայի տատանումները և արտադրանքի իրացման առանձնահատկությունները Հայաստան-ում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է ֆինանսական որոշումների ազդեցությունը ձեռնարկությունների մրցունակության վրա՝ ընդգծելով պլանավորման, վերահսկման և վերլուծության դերը կառավարման արդյունավետության բարձրացման գործում Կորպորատիվ ֆինանսներ-ի շրջանակում։ Վերլուծության նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք նպաստում են արտադրական-առևտրային կազմակերպությունների ֆինանսական կայունությանը և կայուն զարգացմանը փոփոխվող տնտեսական միջավայրում։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և ջրային համակարգերի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ջրային ռեսուրսների այն հատվածն է, որը կապված է հարևան պետությունների հետ ընդհանուր գետային ավազաններով, ջրահոսքերի փոխկապակցվածությամբ և ջրային ռեսուրսների օգտագործման ու պահպանության փոխադարձ ազդեցություններով։ Աշխատանքը ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է ոչ միայն որպես ազգային բնօգտագործման խնդիր, այլև որպես տարածաշրջանային համագործակցության, բնապահպանական անվտանգության, տնտեսական զարգացման և միջազգային իրավունքի հետ սերտորեն կապված գործընթաց։ Ուսումնասիրության սկզբնական կարևոր ուղղությունը Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ընդհանուր բնութագրումն է։ Ներկայացվում են երկրի գետային ցանցի, ջրային ավազանների, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման բնական պայմանները և տարածքային բաշխվածությունը։ Ջրային ռեսուրսների քանակական և որակական վիճակի վրա ազդում են կլիմայական պայմանները, տեղումների փոփոխությունները, գետային հոսքի սեզոնայնությունը, հողօգտագործումը, բնակչության և տնտեսության պահանջարկը, ինչպես նաև ջրօգտագործման տարբեր ոլորտների գործունեությունը։ Այս գործոնների համադրությունը կարևոր է անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետային ավազանի՝ որպես ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնական միավորի, նշանակությանը։ Գետերը չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով, և վերին ու ստորին հոսանքներում իրականացվող ջրօգտագործման գործողությունները կարող են ազդեցություն ունենալ միմյանց վրա։ Ջրառը, ջրամբարների շահագործումը, հիդրոտեխնիկական կառույցների կառուցումը, գյուղատնտեսական ոռոգումը, արդյունաբերական և կենցաղային ջրօգտագործումը կարող են փոփոխել ջրի քանակական և որակական բնութագրերը։ Հետևաբար անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համակարգված և ավազանային մոտեցում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ջրային ռեսուրսների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են Հայաստանի օրենսդրության, պետական կառավարման մարմինների, ջրային ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային իրավական սկզբունքների դերը, քանի որ անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարումը ենթադրում է տարբեր պետությունների շահերի համադրում, ջրային ռեսուրսների արդարացի և ողջամիտ օգտագործում, վնասակար ազդեցությունների կանխարգելում և տեղեկատվության փոխանակում։ Աշխատանքում անդրսահմանային ջրերը դիտարկվում են նաև որպես տարածաշրջանային համագործակցության կարևոր ոլորտ։ Հարևան պետությունների հետ ջրային հարցերի շուրջ համագործակցությունը կարող է ներառել ջրային հոսքերի վերաբերյալ տվյալների փոխանակում, հիդրոլոգիական դիտարկումների համակարգում, ջրի որակի համատեղ վերահսկողություն, ջրօգտագործման պլանավորում և արտակարգ իրավիճակների դեպքում փոխադարձ տեղեկացում։ Նման մեխանիզմների արդյունավետությունը մեծապես կախված է միջպետական երկխոսության շարունակականությունից, տեղեկատվության հասանելիությունից և համապատասխան կառույցների միջև գործնական համագործակցությունից։ Հետազոտության առանցքային հիմնախնդիրներից է ջրային ռեսուրսների քանակական կառավարման հարցը։ Ջրի պահանջարկի աճը, գյուղատնտեսության ոռոգման կարիքները, բնակչության և արդյունաբերության ջրամատակարարումը, ինչպես նաև կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով ջրային հոսքերի հնարավոր փոփոխությունները կարող են մեծացնել ջրային ռեսուրսների նկատմամբ ճնշումը։ Այս պայմաններում անհրաժեշտ է գնահատել առկա պաշարները, դրանց վերականգնման և օգտագործման հարաբերակցությունը և տարբեր ոլորտների միջև ջրի բաշխման արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջրի որակի պահպանության խնդրին։ Գետային և այլ ջրային համակարգերի աղտոտումը կարող է ունենալ ոչ միայն տեղային, այլև անդրսահմանային հետևանքներ։ Կեղտաջրերի արտահոսքը, գյուղատնտեսական քիմիական նյութերի ներթափանցումը, արդյունաբերական գործունեությունը և հանքարդյունաբերության հետ կապված հնարավոր ազդեցությունները կարող են փոխել ջրային էկոհամակարգերի վիճակը։ Հետևաբար ջրի որակի համատեղ դիտարկումը և աղտոտման աղբյուրների նկատմամբ վերահսկողությունը կարևոր նախապայմաններ են անդրսահմանային ջրային համակարգերի կայուն կառավարման համար։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլիմայի փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը, տեղումների տարածաժամանակային փոփոխությունները, երաշտների հաճախականության հնարավոր աճը և ձնային պաշարների փոփոխությունը կարող են ազդել գետային հոսքի ձևավորման և ջրային ռեսուրսների հասանելիության վրա։ Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար հատկապես կարևոր է գնահատել ջրային հոսքերի սեզոնային փոփոխությունները և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը տարբեր ավազանների վրա։ Այս համատեքստում ջրային կառավարման համակարգը պետք է ունենա երկարաժամկետ կանխատեսման և հարմարվողականության մեխանիզմներ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ջրամբարների և հիդրոտեխնիկական կառույցների դերն է։ Ջրամբարները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ոռոգման, էներգետիկայի, ջրամատակարարման և սեզոնային հոսքերի կարգավորման համար, սակայն դրանց շահագործումը կարող է նաև փոփոխել բնական հոսքի ռեժիմը և ազդել ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Անդրսահմանային ավազաններում նման կառույցների շահագործումը պահանջում է հատկապես զգույշ պլանավորում և փոխադարձ տեղեկացվածություն, որպեսզի տարբեր ջրօգտագործողների շահերը հնարավորինս հավասարակշռվեն։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության խնդրին։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը չի կարող սահմանափակվել միայն մարդկանց և տնտեսության համար անհրաժեշտ ջրի քանակի ապահովմամբ։ Անհրաժեշտ է պահպանել գետերի էկոլոգիական գործառույթները, կենսաբազմազանությունը, ջրային և ափամերձ էկոհամակարգերը։ Այդ նպատակով կարևոր է հաշվի առնել էկոլոգիական հոսքերի պահպանությունը, ջրային միջավայրի որակը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական համակարգերի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման տնտեսական բաղադրիչը։ Ջուրը միաժամանակ բնական ռեսուրս և տնտեսական արժեք ունեցող բարիք է, որի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է համապատասխան տնտեսական մեխանիզմներ։ Ջրօգտագործման վճարները, ներդրումները ջրային ենթակառուցվածքներում, կորուստների նվազեցումը, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը և տնտեսական խթանների կիրառումը կարող են նպաստել ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Հատկապես կարևոր է ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ գյուղատնտեսությունը ջրի խոշոր սպառողներից է։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի և տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը։ Հուսալի կառավարման համար անհրաժեշտ են գետերի հոսքի, ջրի մակարդակի, որակի, ջերմաստիճանի և այլ ցուցանիշների շարունակական դիտարկումներ։ Ժամանակակից տեղեկատվական և աշխարհագրական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ համատեղելու տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները, կառուցելու ջրային հաշվեկշիռներ, գնահատելու ռիսկերը և բարելավելու որոշումների ընդունման գործընթացը։ Անդրսահմանային համագործակցության դեպքում հատկապես կարևոր է տվյալների համադրելիությունը և փոխանակման արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը։ Հետազոտության կարևոր մասն է արտակարգ իրավիճակների կառավարումը։ Ջրհեղեղները, երաշտները, հիդրոտեխնիկական կառույցների հնարավոր վթարները կամ ջրի որակի հանկարծակի վատթարացումը կարող են արագ ազդեցություն ունենալ ինչպես բնակչության, այնպես էլ տնտեսության և էկոհամակարգերի վրա։ Այդ պատճառով անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման մեջ անհրաժեշտ են վաղ նախազգուշացման, արագ տեղեկատվության փոխանակման և համատեղ արձագանքման մեխանիզմներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև Հայաստանի և հարևան երկրների միջև ջրային համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Համատեղ կառավարման արդյունավետ մոդելը կարող է հիմնված լինել տվյալների փոխանակման, համատեղ մոնիթորինգի, գիտական համագործակցության, ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պլանավորման և բնապահպանական չափանիշների պահպանման վրա։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել ինչպես ջրային ռեսուրսների կայուն օգտագործմանը, այնպես էլ տարածաշրջանային վստահության և համագործակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և համակարգերի կառավարման հիմնական խնդիրները, գնահատելու դրանց բնապահպանական, տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ կողմերը և ներկայացնելու կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը, միջպետական համագործակցության զարգացումը, ջրի քանակի և որակի համատեղ վերահսկողությունը, կլիմայական փոփոխություններին հարմարվողականությունը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և ժամանակակից մոնիթորինգային ու տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, ջրաբաններին, բնապահպաններին, աշխարհագրագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, գիտաշխատողներին, բնօգտագործման ոլորտի մասնագետներին և ջրային անվտանգության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։