Անուշավան

Psychology

Այս գիրքը ներկայացնում է հոգեբանական գնահատման գործիքակազմի տեսական և կիրառական հիմունքները՝ բացատրելով, թե ինչպես են կառուցվում, կիրառվում և մեկնաբանվում տարբեր հոգեբանական թեստեր ու չափման մեթոդներ։ Այն անդրադառնում է հոգեբանական գնահատման հիմնական ուղղություններին՝ ինտելեկտի, անձնային առանձնահատկությունների, հուզական վիճակների և վարքագծային առանձնահատկությունների չափմանը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են թեստերի հուսալիության և վավերականության (reliability and validity) սկզբունքները, ինչպես նաև գնահատման ստանդարտացման գործընթացները։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր գործիքների կիրառումը կլինիկական, կրթական և կազմակերպական միջավայրերում՝ ընդգծելով դրանց դերը մասնագիտական որոշումների կայացման մեջ։ Նյութը համադրում է տեսական բացատրություններ և գործնական օրինակներ՝ օգնելով զարգացնել գնահատման և վերլուծական հմտություններ։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր աշխատում են մարդու վարքագծի և հոգեկան գործընթացների չափման ոլորտում։

Law

Այս աշխատանքը նվիրված է ֆինանսական օմբուդսմենի ինստիտուտի ձևավորման, իրավական կարգավիճակի և գործառույթների համեմատական ուսումնասիրությանը տարբեր իրավական համակարգերում։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է ֆինանսական վեճերի արտադատական լուծման այս մեխանիզմը զարգացել տարբեր երկրներում՝ որպես սպառողների իրավունքների պաշտպանության և ֆինանսական շուկաների կարգավորման արդյունավետ գործիք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուտի իրավական հիմքերին, անկախության աստիճանին, որոշումների պարտադիր ուժին և դրանց բողոքարկման հնարավորություններին։ Աշխատությունը համեմատում է տարբեր մոդելներ՝ ներառյալ բրիտանական փորձը և ռուսական իրավական համակարգի առանձնահատկությունները, ընդգծելով կարգավորման տարբեր մոտեցումները և ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի տարբերությունները։ Միաժամանակ քննարկվում են նաև ֆինանսական ծառայությունների շուկայի արդիականացման, սպառողների վստահության բարձրացման և վեճերի լուծման արագության ու արդյունավետության ապահովման խնդիրները՝ ցույց տալով այս ինստիտուտի աճող նշանակությունը ժամանակակից ֆինանսական իրավունքում։

Journalism

Գրականագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ մամուլում ծավալված գրական բանավեճերի, դրանց գաղափարական ու գեղագիտական առանձնահատկությունների և հայ գրական մտքի զարգացման վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական կյանքի հիմնական ուղղությունները, պարբերական մամուլի դերը գրական գործընթացների կազմակերպման գործում և գրողների ու քննադատների միջև ձևավորված գաղափարական տարաձայնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության հասարակական նշանակության, ազգային ինքնության, գեղարվեստական ստեղծագործության նպատակների և գրական նոր ուղղությունների վերաբերյալ քննարկումներին։ Վերլուծվում են ավանդական և նորարարական գեղագիտական հայացքների բախումները, ռեալիզմի, ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և գրական այլ հոսանքների շուրջ ձևավորված բանավեճերը։ Քննարկվում են նաև արևելահայ և արևմտահայ գրական միջավայրերի փոխհարաբերությունները, գրական քննադատության զարգացման առանձնահատկությունները և մամուլի միջոցով գրական արժեքների գնահատման չափանիշների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրական պարբերականներում հրապարակված հոդվածների, քննադատական արձագանքների, հրապարակախոսական նյութերի և գրողների փոխադարձ գնահատականների պատմագրական ու գրականագիտական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական բանավեճերի ազդեցությանը հայ նոր գրականության զարգացման, գեղագիտական մտածողության վերափոխման և ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության, մամուլի պատմության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական համակարգված տեղեկություններ՝ ընդգրկելով տարբեր տարիներին հրապարակված գրքեր, հոդվածներ, ուսումնասիրություններ և գիտական նյութեր, որոնք վերաբերում են հանրապետության մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ուղղություններին։ Այն նպատակ ունի ապահովել գիտական և տեղեկատվական հենք հետազոտողների, գրադարանավարների և մշակութաբանների համար՝ հեշտացնելով համապատասխան աղբյուրների որոնումը և օգտագործումը։ Մատենագիտական նյութերը դասակարգված են ըստ թեմատիկ բաժինների՝ ներառելով կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո, գրականություն և ժողովրդական արվեստ, ինչպես նաև մշակութային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ զարգացման վերաբերյալ ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային շրջանում ստեղծված գիտական և հրապարակախոսական աշխատանքներին, որոնք արտացոլում են ժամանակի գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումները մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատությունը կարևոր գործիք է տեղեկատվության համակարգման և գիտական հետազոտությունների համար, քանի որ այն օգնում է պատկերացում կազմել ՀՍՍՀ մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրատարակված գրականության ծավալի և բովանդակային ուղղությունների մասին։

History

Գիրքը համադրում է համաշխարհային պատմությունը և Հայաստանի պատմական ընթացքը՝ ընդգրկելով քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրադարձություններ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Համաշխարհային պատմության նկարագրություն Հին աշխարհի պետություններ, ժողովուրդներ և կարևոր իրադարձություններ։ Հայոց պատմություն Հայաստանի քաղաքական զարգացումները, արքաների և իշխանների գործունեությունը։ Եկեղեցական պատմություն Քրիստոնեության տարածում և եկեղեցու ազդեցությունը հասարակության վրա։ Միջնադարյան պատմական մոտեցում Իրադարձությունների մեկնաբանություն կրոնական և աշխարհայացքային տեսանկյունից։ Պատմական աղբյուրների օգտագործում Տարբեր տեղեկությունների համադրում և շարադրանք։

Literature

Ժողովածուն ներկայացնում է բարոյախոսական բնույթի արձակ ստեղծագործություններ, որոնց հիմնական նպատակն է ընթերցողին փոխանցել մարդկային վարքի, հասարակական հարաբերությունների և անձնական պատասխանատվության վերաբերյալ խրատական գաղափարներ։ Բարոյավեպերի միջոցով անդրադարձ է կատարվում մարդու բնավորությանը, առաքինություններին ու թերություններին, ազնվությանը, արդարությանը, պարտքի գիտակցությանը, աշխատասիրությանը, համեստությանը և բարության կարևորությանը։ Ստեղծագործությունների սյուժեներում բարոյական սկզբունքները կարող են բացահայտվել հերոսների արարքների, նրանց ընտրությունների, փոխհարաբերությունների և այդ գործողությունների հետևանքների միջոցով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորհելու ճիշտ ու սխալ վարքագծի, անհատական շահի և հասարակական բարօրության փոխհարաբերության շուրջ։ Այսպիսի գրականությունը միավորում է գեղարվեստական պատմելաձևն ու դաստիարակչական նպատակը՝ բարոյական գաղափարները ներկայացնելով մատչելի և ընթերցանության համար գրավիչ ձևով։ Այն կարող էր ծառայել ոչ միայն որպես ժամանցային ընթերցանություն, այլև որպես ինքնակրթության և բարոյական դաստիարակության միջոց՝ նպաստելով հասարակական գիտակցության, մարդկային արժեքների և վարքականոնների ձևավորմանը։ Ժողովածուն կարևոր է նաև հայ գրականության մեջ բարոյախոսական արձակի և դաստիարակչական ընթերցանության ավանդույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։