Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ ԺԷ (17-րդ նիստ)

Technology

Работа посвящена выделению высококипящих полициклических ароматических углеводородов из грузинских нефтей и изучению их физико-химических характеристик с использованием различных методов исследования. Рассматриваются особенности углеводородного состава нефти, строение полициклических ароматических соединений и их распределение между фракциями в зависимости от происхождения нефтяного сырья. Особое внимание уделяется методам разделения сложных нефтяных смесей, выделения целевых компонентов и получения фракций, пригодных для дальнейшего аналитического исследования. Изучаются физические свойства выделенных соединений, включая молекулярные характеристики, оптические параметры, спектральные особенности и поведение при нагревании. В зависимости от применяемой методики исследование может включать спектроскопические, хроматографические, оптические и другие физико-химические методы, позволяющие установить состав, структуру и свойства исследуемых веществ. Важным направлением является сопоставление результатов, полученных различными аналитическими методами, для уточнения характеристик сложных многокомпонентных смесей. Рассматриваются взаимосвязи между строением ароматических систем, числом конденсированных колец, молекулярной массой и физическими свойствами соединений. Также могут изучаться особенности высококипящих нефтяных фракций, обусловленные присутствием конденсированных ароматических структур и других сопутствующих компонентов. Работа имеет значение для развития методов исследования нефтяного сырья, совершенствования аналитического контроля и углубления представлений о химическом составе нефтей различного происхождения. Полученные в рамках подобных исследований данные могут использоваться при характеристике нефтяных фракций, оценке их технологических свойств и выборе способов дальнейшей переработки. Материал представляет интерес для специалистов в области органической химии, нефтехимии, химического анализа и технологии переработки углеводородного сырья, а также для студентов и исследователей соответствующих направлений.

Linguistics

Աշխատությունը հայերեն և թուրքերեն լեզուների քերականական կառուցվածքի համեմատական ուսուցմանն ուղղված ձեռնարկի առաջին մասն է։ Վերնագրից պարզ է դառնում, որ հիմնական ուշադրությունը հատկացված է անունների և դերանունների հոլովման համակարգերին՝ ներկայացնելով երկու լեզուների համապատասխան քերականական ձևերն ու դրանց կիրառության առանձնահատկությունները։ Նման ուսումնական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեին բազմալեզու միջավայրում լեզուների յուրացման, թարգմանական հմտությունների զարգացման և քերականական տարբերությունների ընկալման համար։ Անունների հոլովման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզուներում արտահայտվում բառերի քերականական հարաբերությունները, նախադասության մեջ դրանց դերն ու կապը մյուս բառերի հետ։ Դերանունների ձևերի ներկայացումն էլ նպաստում է անձնական, ցուցական և այլ դերանվանական միավորների ճիշտ գործածության յուրացմանը։ Հայերենի և թուրքերենի զուգադրումը հատկապես հետաքրքիր է երկու լեզուների կառուցվածքային տարբերությունները բացահայտելու տեսանկյունից․ հայերենն ունի հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին բնորոշ քերականական համակարգ, իսկ թուրքերենը պատկանում է թյուրքական լեզվաընտանիքին և ունի կցական կառուցվածք։ Այսպիսի ձեռնարկը կարող էր օգտակար լինել երկու լեզուներով սովորողների, թարգմանիչների և ուսուցիչների համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայերեն-թուրքերեն լեզվական կապերի, քերականական տերմինաբանության և 19-րդ դարի լեզվուսուցման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արցախի և Ուտիքի պատմաաշխարհագրական ու վիմագրագիտական ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանների պատմական զարգացման, բնակավայրերի աշխարհագրության, մշակութային ժառանգության և արձանագրական նյութի համակողմանի քննության միջոցով։ Հետազոտության հիմքում պատմական սկզբնաղբյուրների, տեղագրական տվյալների, հուշարձանների և վիմական արձանագրությունների համադրված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այս տարածքների պատմական և մշակութային գործընթացների վերաբերյալ։ Աշխատանքում պատմաաշխարհագրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանների բնակավայրերի տեղադրությունը, բնական սահմանները, ճանապարհային և տնտեսական կապերը, վարչատարածքային փոփոխությունները և բնակեցման առանձնահատկությունները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Աշխարհագրական միջավայրի և պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային զարգացման ընթացքը հասկանալու համար։ Հետազոտության առանցքային աղբյուրագիտական ուղղություններից է վիմագրության ուսումնասիրությունը։ Քարե հուշարձանների, եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, գերեզմանաքարերի և այլ կառույցների վրա պահպանված արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի, անձանց, տոհմերի, իշխանական և հոգևոր կառույցների, շինարարական գործունեության, նվիրատվությունների և պատմական իրադարձությունների մասին։ Աշխատանքում վիմական արձանագրությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրություններ, այլև որպես պատմական միջավայրի մաս, որի համատեքստային ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանի և նպատակի վերաբերյալ լրացուցիչ տվյալներ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է արձանագրությունների ընթերցումը, վերծանումը, թվագրումը և գիտական մեկնաբանությունը։ Վիմագրական նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել գրության լեզվական և ուղղագրական առանձնահատկությունները, տառաձևերը, արձանագրության տեղադրությունը, հուշարձանի կառուցվածքը և պահպանվածության աստիճանը։ Էպիգրաֆիկ տվյալների համադրումը պատմական աղբյուրների հետ հնարավորություն է տալիս ճշտել անձնանունների, տեղանունների, թվականների և իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղանունների ուսումնասիրությունը։ Պատմական և ժամանակակից տեղանունների համադրությունը կարող է օգնել նույնականացնելու հին բնակավայրերը, վարչական միավորները, գետերը, լեռնային տարածքները և այլ աշխարհագրական օբյեկտներ։ Տեղանունների ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող անվանումները կարող են ունենալ տարբեր ձևեր կամ ժամանակի ընթացքում ենթարկվել փոփոխությունների։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանների եկեղեցական և վանական ժառանգությանը։ Ճարտարապետական հուշարձանների և դրանց արձանագրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու շինարարական ավանդույթները, հովանավորների և պատվիրատուների շրջանակը, հոգևոր կենտրոնների դերը և դրանց կապերը շրջակա բնակավայրերի ու հասարակական կառույցների հետ։ Հուշարձանների արձանագրական նյութը կարող է լրացնել կամ ճշգրտել պատմագիտական աղբյուրների տվյալները՝ հատկապես տեղական պատմության ուսումնասիրության դեպքում։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև աղբյուրների համադրական քննությունը։ Վիմագրական տեղեկությունները կարող են համադրվել մատենագրական աղբյուրների, քարտեզների, տեղագրական նկարագրությունների, հնագիտական նյութերի և այլ փաստական տվյալների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել առանձին աղբյուրների սահմանափակումների ազդեցությունը և ձևավորել պատմական գործընթացների ավելի հիմնավորված մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է հուշարձանների պահպանության խնդիրը։ Պատմական արձանագրությունները և դրանց կրող հուշարձանները մշակութային ժառանգության կարևոր մաս են, իսկ բնական ազդեցությունները, ժամանակի ընթացքում առաջացած վնասվածքները և մարդկային միջամտությունը կարող են վտանգել դրանց պահպանվածությունը։ Այդ պատճառով վիմագրական նյութի փաստագրումը, լուսանկարումը, չափագրումը, թվայնացումը և գիտական հրատարակումը կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես պատմագիտական հետազոտության, այնպես էլ ժառանգության պահպանության համար։ Աշխատանքը կարող է նաև նպաստել Արցախի և Ուտիքի պատմական աշխարհագրության ավելի մանրամասն քարտեզագրմանը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում բնակավայրերի և հուշարձանների տեղադրության վերաբերյալ տվյալների համակարգման միջոցով։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանի պատմությունը ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականության, այլև տարածքային կազմակերպման, բնակեցման և մշակութային միջավայրի զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է պատմագիտության, պատմական աշխարհագրության, վիմագրագիտության, հնագիտության և հայագիտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով համակարգել Արցախի և Ուտիքի վերաբերյալ պատմական ու արձանագրական նյութը և դրա հիման վրա բացահայտել տարածաշրջանների պատմամշակութային զարգացման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, հայագետների, հնագետների, վիմագրագետների, մշակութային ժառանգության մասնագետների և Արցախի ու Ուտիքի պատմությամբ ու հայկական հուշարձանների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Culture

Այս գիրքը ներկայացնում է Բեգլար Ամիրջանի կատարողական արվեստի բազմակողմանի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական անհատականությունը, երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական սկզբունքներն ու ազգային կատարողական դպրոցի զարգացման գործում ունեցած ներդրումը։ Հեղինակը վերլուծում է արվեստագետի մեկնողական ոճը, բեմական արտահայտչամիջոցները, տեխնիկական վարպետությունը, կատարողական գեղագիտությունը և երաժշտական ստեղծագործությունների ընկալման ու մատուցման առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով պատմամշակութային և մասնագիտական համատեքստում։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև ստեղծագործական ուղու կարևոր փուլերին, համերգային գործունեությանը, մանկավարժական փորձին, ժամանակակիցների գնահատականներին և այն գործոններին, որոնք ձևավորել են նրա արվեստի ինքնատիպ դիմագիծը։ Գիրքը նախատեսված է երաժիշտների, արվեստաբանների, երաժշտագիտության ոլորտի ուսանողների, դասախոսների, մշակույթի հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական կատարողական արվեստի պատմությամբ և նշանավոր երաժիշտների ստեղծագործական ժառանգությամբ։

Religion

Աստվածաշունչը քրիստոնեական կրոնի գլխավոր սուրբ գիրքն է, որն ընդգրկում է Հին և Նոր կտակարանների գրությունները և ներկայացնում հավատքի, հոգևոր կյանքի ու բարոյական արժեքների հիմնարար սկզբունքները։ Այն միավորում է տարբեր ժամանակներում ստեղծված պատմական, օրենքների, իմաստության, մարգարեական և ավետարանական բնույթի գրություններ, որոնք ձևավորել են քրիստոնեական մտածողության ու եկեղեցական ավանդության հիմքը։ Հին կտակարանը ներկայացնում է աշխարհի և մարդու արարման, մարդկության պատմության, աստվածային ուխտի, պատվիրանների, հավատքի փորձությունների և հոգևոր իմաստության վերաբերյալ պատմություններ ու ուսմունքներ։ Նոր կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, առակների և ուսմունքի, ինչպես նաև առաքյալների գործունեության ու վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման վրա։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է քրիստոնեական դավանանքի, աստվածաբանության, եկեղեցական ծեսերի և հոգևոր դաստիարակության ուսումնասիրության համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու աղոթքներին, սաղմոսներին, բարոյական պատգամներին և մարդկային կյանքի իմաստի, պատասխանատվության ու հավատքի վերաբերյալ խորհրդածություններին։ Միաժամանակ այն նշանակալի տեղ ունի հայ հոգևոր և գրական մշակույթում՝ որպես սուրբ գրությունների հայերեն ընթերցման, տարածման և պահպանման կարևոր հիմք։

Biology

Կենսաբանական, մանրէաբանական և բջջաախտաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պրոկարիոտների և պրոտիստների մակաբուծական կենսակերպի, բջջային կառուցվածքի ու գործառույթների փոփոխությունների մորֆոֆունկցիոնալ օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մակաբուծական օրգանիզմների կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային կազմակերպումը, կենսագործունեության հիմնական գործընթացները և հյուրընկալ օրգանիզմների հետ փոխազդեցության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պրոկարիոտների և պրոտիստների բջջային կառուցվածքների տարբերություններին, մակաբուծական կենսակերպին հարմարվելու ձևերին և դրանց կենսագործունեության ընթացքում առաջացող ձևաբանական ու գործառական փոփոխություններին։ Վերլուծվում են մակաբույծների ներթափանցման, բազմացման, սննդառության և հյուրընկալ բջիջների հետ փոխազդեցության գործընթացները, ինչպես նաև բջջային վնասման հնարավոր մեխանիզմները։ Քննարկվում են բջջային թաղանթների, ցիտոպլազմային կառուցվածքների, օրգանոիդների և նյութափոխանակային համակարգերի փոփոխությունները մակաբուծական փոխհարաբերությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել մանրադիտակային հետազոտության, բջջաբանական վերլուծության, կենսաքիմիական գնահատման և համեմատական ձևաբանական ուսումնասիրությունների մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում մակաբույծների և հյուրընկալների փոխհարմարվողականությանը, բջջային պաշտպանական պատասխաններին և ախտաբանական փոփոխությունների զարգացման օրինաչափություններին։ Կարևորվում է պրոկարիոտների և պրոտիստների մակաբուծության համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր կենսաբանական համակարգերում բջջային վնասման ընդհանուր և առանձնահատուկ մեխանիզմները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել մակաբուծական հիվանդությունների կենսաբանական հիմքերի ըմբռնմանը, բջջային ախտաբանության տեսական պատկերացումների զարգացմանը և հետազոտական մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, պրոտիստաբանության, մակաբուծաբանության, բջջաբանության և ախտաբանական կենսաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։