Ճառ Սուրբ Հոգու գործունեության մասին

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ճարտարապետաշինարարական կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ գործոններ են պայմանավորում ճարտարապետության և շինարարության ոլորտում մասնագիտական կրթության որակը, ինչպես կարելի է կատարելագործել կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, նյութատեխնիկական բազան և բուհ-աշխատաշուկա կապը։ Այս ոլորտի կրթության առանձնահատկությունն այն է, որ մասնագետից պահանջվում է տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների համադրություն․ ապագա ճարտարապետը կամ շինարարական ոլորտի մասնագետը պետք է կարողանա ոչ միայն յուրացնել մասնագիտական գիտելիքներ, այլև դրանք կիրառել նախագծման, հաշվարկների, շինարարական գործընթացների, թվային մոդելավորման և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման ժամանակ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել կրթության որակի կառավարման ամբողջական համակարգը՝ սկսած կրթական ծրագրերի մշակման և հաստատման փուլից մինչև ուսուցման արդյունքների գնահատում և շրջանավարտների հետագա մասնագիտական գործունեության վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություն է կրթական ծրագրերի համապատասխանեցումը աշխատաշուկայի պահանջներին։ ՀՀ օրենսդրական շրջանակն էլ նախատեսում է, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները կրթական ծրագրերը մշակելիս հաշվի առնեն համապատասխան գործատուների մասնակցությունն ու առաջարկությունները, ինչը հատկապես կարևոր է մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող ճարտարապետաշինարարական կրթության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել գործատուների, մասնագիտական կազմակերպությունների, շրջանավարտների և ուսանողների կարծիքների պարբերական հավաքագրումը՝ կրթական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը բացահայտելու համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսումնական գործընթացում ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ճարտարապետաշինարարական մասնագիտությունների համար հատկապես կարևոր են համակարգչային նախագծումը, եռաչափ մոդելավորումը, շենքերի տեղեկատվական մոդելավորումը՝ BIM, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, թվային նախագծման գործիքները, ինչպես նաև ինժեներական համակարգերի մոդելավորման և կառավարման ժամանակակից լուծումները։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ արդեն իրականացվել են կրթական ենթակառուցվածքների արդիականացման ծրագրեր․ մասնավորապես Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում ստեղծվել է «ՍՄԱՐԹԼԱԲ» կենտրոն, ներդրվել են IoT լաբորատորիա, համակարգչային լսարաններ և BIM մոտեցումներ։ Այս փորձը կարող է դիտարկվել որպես կրթության որակի կառավարման կատարելագործման գործնական ուղղություններից մեկը։ Մյուս կարևոր խնդիրը դասավանդման մեթոդների արդիականացումն է։ Ավանդական դասախոսական մոտեցումներին զուգահեռ կարող են կիրառվել նախագծահեն, խնդիրների վրա հիմնված, թիմային և հետազոտահեն ուսուցման մեթոդներ, որոնց միջոցով ուսանողը ոչ միայն ստանում է տեղեկատվություն, այլև սովորում է ինքնուրույն վերլուծել մասնագիտական խնդիրները, մշակել նախագծային լուծումներ, պաշտպանել իր որոշումները և աշխատել բազմամասնագիտական թիմում։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության դեպքում սա հատկապես կարևոր է, քանի որ իրական նախագծերում ճարտարապետները, կոնստրուկտորները, ինժեներները, դիզայներները և այլ մասնագետներ աշխատում են փոխկապակցված միջավայրում։ Կրթության որակի կառավարման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է ուսանողների ուսումնառության արդյունքների գնահատման համակարգի բարելավումը։ Գնահատումը պետք է արտացոլի ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացումը, այլև մասնագիտական կարողությունների ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել նախագծերի, պորտֆոլիոների, գործնական աշխատանքների, լաբորատոր փորձերի, թիմային առաջադրանքների և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել շրջանավարտի պատրաստվածության մասին։ Առանձին նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացումը։ Կրթության որակի բարձրացումը դժվար է ապահովել առանց դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, ժամանակակից մասնագիտական ծրագրերի յուրացման, միջազգային փորձի ուսումնասիրության և գիտահետազոտական գործունեության ակտիվացման։ Այս ուղղությամբ կրթական քաղաքականության մեջ նույնպես շեշտադրվում է կարողությունների զարգացումը, որակի ապահովման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուհի ներքին որակի ապահովման համակարգին։ Դրա արդյունավետությունը պահանջում է կրթական ծրագրերի պարբերական ինքնագնահատում, ուսանողների առաջադիմության և բավարարվածության ուսումնասիրություն, դասավանդման արդյունավետության գնահատում, շրջանավարտների զբաղվածության մոնիթորինգ և ստացված տվյալների հիման վրա բարելավման միջոցառումների իրականացում։ Այսպիսի մոտեցումը կրթության որակի կառավարումը վերածում է շարունակական գործընթացի, այլ ոչ թե միայն հավատարմագրման կամ արտաքին ստուգման համար իրականացվող գործողության։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև կրթական, գիտական և արտադրական գործունեության ինտեգրումը։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության արդյունավետության բարձրացման համար անհրաժեշտ է ուսանողներին հնարավորություն տալ մասնակցելու իրական նախագծերի, լաբորատոր և հետազոտական աշխատանքների, մասնագիտական պրակտիկաների և շինարարական կազմակերպությունների հետ համատեղ իրականացվող ծրագրերի։ Բուհի առաքելության մեջ նույնպես ընդգծվում է միջազգային չափանիշներին և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան մասնագետների պատրաստումը, շարունակական կրթությունը և գիտահետազոտական գործունեությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեխանիզմները կարող են կիրառվել ճարտարապետաշինարարական կրթական ծրագրերի վերանայման, որակի ներքին կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ուսումնական լաբորատորիաների և թվային ենթակառուցվածքների զարգացման, դասախոսների վերապատրաստման և գործատուների հետ համագործակցության ամրապնդման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կրթության որակի կառավարումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որը ներառում է կրթական ծրագրերի արդիականացում, ուսուցման և գնահատման մեթոդների կատարելագործում, ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների ներդրում, դասախոսների մասնագիտական զարգացում, ուսանողների գործնական պատրաստվածության բարձրացում, գիտահետազոտական գործունեության խթանում և աշխատաշուկայի հետ շարունակական հետադարձ կապի ձևավորում։

Pedagogy

Այս գիրքը ներկայացնում է մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդիկան՝ որպես մանկավարժական գիտակարգ, որը ուսումնասիրում է մաթեմատիկայի ուսուցման նպատակները, բովանդակությունը, մեթոդները և կազմակերպման ձևերը։ Գրքում քննարկվում են ուսուցման հիմնական սկզբունքները՝ մատչելիություն, գիտակցվածություն, համակարգվածություն և կիրառական ուղղվածություն։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև դասի կառուցվածքին, ուսուցման ժամանակակից տեխնոլոգիաներին, խնդիրների լուծման մեթոդներին և սովորողների մտածողության զարգացման ուղիներին։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր տարիքային խմբերի համար մաթեմատիկայի ուսուցման առանձնահատկությունները, գնահատման համակարգերը և ուսուցչի դերի կարևորությունը ուսումնական գործընթացում։ Գիրքը համադրում է տեսական մանկավարժական մոտեցումները և գործնական մեթոդները՝ նպատակ ունենալով աջակցել արդյունավետ և ժամանակակից մաթեմատիկայի ուսուցման կազմակերպմանը։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անշարժ գույքի՝ որպես քաղաքացիական իրավահարաբերությունների ինքնուրույն օբյեկտի իրավական բնույթի և կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անշարժ գույքի հասկացությունը, դրա հիմնական տեսակները, իրավական հատկանիշները և քաղաքացիական իրավունքի այլ օբյեկտներից տարբերակման չափանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անշարժ գույքի նկատմամբ սեփականության և այլ գույքային իրավունքների ծագման, իրականացման, փոխանցման, սահմանափակման և դադարման իրավական հիմքերին։ Վերլուծվում են անշարժ գույքի հետ կապված քաղաքացիաիրավական գործարքների առանձնահատկությունները, պայմանագրային հարաբերությունները, պետական գրանցման նշանակությունը և մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև հողամասերի, շենքերի, շինությունների և անշարժ գույքի այլ տեսակների իրավական կարգավիճակի հետ կապված տեսական ու գործնական խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու անշարժ գույքի շրջանառության իրավական հիմքերի և համապատասխան քաղաքացիական իրավահարաբերությունների կառուցվածքի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի, գույքային իրավունքի և անշարժ գույքի իրավական կարգավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է ագրոտեխնիկական մեթոդները՝ ցանքաշրջանառություն, դիմացկուն սորտերի ընտրություն, ճիշտ հողամշակում, սանիտարական միջոցառումներ և մշակաբույսերի ճիշտ սնուցում, որոնք նվազեցնում են հիվանդությունների և վնասատուների զարգացման հավանականությունը։ Գրքում ընդգրկված են նաև կենսաբանական պայքարի միջոցները՝ օգտակար միջատների օգտագործում, մակաբույծներ և միկրոօրգանիզմներ, ինչպես նաև բույսերի բնական պաշտպանական մեխանիզմների ակտիվացման եղանակներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեխանիկական և ֆիզիկական պայքարի մեթոդներին՝ վնասված բույսերի հեռացում, թակարդներ, ջերմային մշակումներ և միջավայրի կառավարման միջոցներ, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել վնասը առանց քիմիական ազդեցության։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև էկոլոգիական գյուղատնտեսության սկզբունքները, որտեղ համադրվում են տարբեր ոչ քիմիական մոտեցումներ՝ ապահովելու բերքատվություն, սննդի անվտանգություն և շրջակա միջավայրի պաշտպանություն։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների և ֆերմերների համար, ովքեր ցանկանում են կիրառել կայուն և էկոլոգիապես մաքուր մեթոդներ վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարում։

Economics

Ֆինանսատնտեսագիտական և բանկային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառման միջոցով։ Քննության են առնվում վարկային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման տեսական հիմքերը, վարկային ռիսկի տնտեսական էությունը, դրա առաջացման հիմնական գործոնները և բանկի ֆինանսական կայունության վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի կառուցվածքին, վարկերի կենտրոնացման մակարդակին, վարկառուների վճարունակությանը, պարտավորությունների կատարման հավանականությանը և պորտֆելի որակական ու քանակական բնութագրերին։ Վերլուծվում են վարկային ռիսկի վիճակագրական գնահատման մոտեցումները, միջին մեծությունների, ստանդարտ շեղման և վարիացիայի գործակցի կիրառման առանձնահատկությունները՝ համապատասխան ցուցանիշների հարաբերական փոփոխականությունը գնահատելու նպատակով։ Քննարկվում են վարիացիայի գործակցի միջոցով տարբեր վարկային խմբերի ռիսկայնության համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները, մեթոդի առավելությունները և դրա կիրառման սահմանափակումները բանկային ռիսկերի կառավարման համակարգում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վարկային պորտֆելի բազմազանեցման, ռիսկի կենտրոնացման նվազեցման, տվյալների վիճակագրական մշակման և գնահատման արդյունքների մեկնաբանման մեթոդաբանական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում քանակական գնահատման արդյունքների կիրառմանը վարկային քաղաքականության կատարելագործման, ռիսկերի վերահսկման, ֆինանսական որոշումների հիմնավորման և բանկի գործունեության կայունության ապահովման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսական կառավարման, վարկային վերլուծության, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսական վիճակագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Հակոբ Օշականի ծավալուն արձակ ժառանգության կարևոր հատվածներից մեկի գրականագիտական քննությանը՝ այն դիտարկելով հեղինակի գեղարվեստական մտածողության, պատմության ընկալման և արևմտահայ իրականության պատկերման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում ստեղծագործության կառուցվածքին, պատումի կազմակերպմանը, կերպարային համակարգին, ժամանակի և տարածության գեղարվեստական ներկայացմանը, ինչպես նաև անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների մեկնաբանությանը։ Կարևորվում է պատմական իրականության և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցությունը, քանի որ հեղինակի արձակում հասարակական ու ազգային կյանքի երևույթները հաճախ բացահայտվում են առանձին մարդկանց ճակատագրերի, հոգեբանական ապրումների և միջանձնային հարաբերությունների միջոցով։ Քննվում է արևմտահայ հասարակության ներքին կառուցվածքը, ավանդական կենսակերպի փոփոխությունները, ընտանիքի, համայնքի, բարոյական արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների արտացոլումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների հոգեբանական խորությանը և նրանց ներաշխարհի բացահայտման միջոցներին, որոնք Օշականի արձակի բնորոշ հատկանիշներից են։ Ուսումնասիրվում են նաև պատումի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային խոսքի և կերպարների լեզվի հարաբերակցությունը, բարբառային ու ժողովրդախոսակցական տարրերի գործածությունը, պատկերավորման միջոցները և շարադրանքի ռիթմը։ Ստեղծագործության եռամաս կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել առանձին հատվածների ներքին կապերը, թեմատիկ շարունակականությունը և պատմական ժամանակի զարգացման տրամաբանությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հիշողության և անցյալի գեղարվեստական վերակազմության խնդիրը, որի միջոցով անհատական պատմությունները միավորվում են ժողովրդի հավաքական փորձառության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական հակասություններին, մշակութային ինքնությանը, ավանդույթի և նոր իրականության բախմանը, ինչպես նաև պատմական փոփոխությունների պայմաններում մարդու հոգեբանական ու բարոյական ընտրություններին։ Գրականագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստեղծագործության ժանրային բնույթը, վիպական մտածողության առանձնահատկությունները և դրա տեղը XX դարի հայ արձակի զարգացման գործընթացում։ Համեմատական դիտարկումները կարող են նաև ցույց տալ հեղինակի ստեղծագործական կապերը արևմտահայ գրական ավանդույթի և ժամանակակից եվրոպական արձակի գեղարվեստական որոնումների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, սփյուռքահայ գրականության, վիպագիտության, գրականության տեսության և Օշականի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։