Ճարտարագիտության ոլորտի անգլերենի գործառական քննություն (իրանական գիտակրթական համատեքստում)

Literature

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Ղազարոս Աղայանի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մատենագիտական ամբողջական պատկերը՝ ընդգրկելով նրա գրական ժառանգությունը, մանկավարժական գործունեությունը և հասարակական-մշակութային ներդրումը 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի հայ իրականության մեջ։ Նյութում համակարգված կերպով ներկայացվում են նրա ստեղծագործությունները՝ հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, արձակ գործեր, մանկավարժական և հրապարակախոսական հոդվածներ, ինչպես նաև դրանց հրատարակությունների ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աղայանի դերին հայ մանկական գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացում, որտեղ նա կարևորեց ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա ստեղծված դաստիարակչական և բարոյական արժեքներով հարուստ ստեղծագործությունները։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև նրա գործունեությունը որպես ուսուցիչ և հասարակական գործիչ, որը նպաստել է կրթության տարածմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Մատենագիտական նյութը օգնում է ամբողջական պատկերացում կազմել Աղայանի գրական ավանդի մասին՝ ցույց տալով նրա ստեղծագործությունների բազմաժանր բնույթը և դրանց նշանակությունը հայ գրականության պատմության մեջ։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է ատոմային լուսաչափման մեթոդի վերլուծական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառմանը ջրաքիմիական հետազոտությունների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Քննարկվում են ատոմային լուսաչափման ֆիզիկաքիմիական հիմունքները, ատոմների և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ջրային նմուշներում քիմիական տարրերի հայտնաբերման և քանակական որոշման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդի զգայունության, ընտրողականության, ճշգրտության և վերարտադրելիության բարձրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են ջրային միջավայրում առկա մետաղական տարրերի և այլ բաղադրիչների որոշման վերլուծական մոտեցումները, նմուշների նախապատրաստման եղանակները և չափումների արդյունքների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Դիտարկվում են ատոմային լուսաչափման սարքավորումների աշխատանքային առանձնահատկությունները, չափման պայմանների ընտրությունը, ազդանշանների գրանցման մեխանիզմները և ստացված տվյալների մշակման մեթոդները։ Կարևորվում են ջրային նմուշների քիմիական բաղադրության, հանքայնացման աստիճանի և տարբեր տարրերի պարունակության գնահատման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բնական, ստորգետնյա, մակերևութային և տեխնոլոգիական ջրերի քիմիական կազմի որոշման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով նմուշների բաղադրության բազմազանությունը և հնարավոր խանգարող ազդեցությունները։ Անդրադարձ է կատարվում վերլուծական մեթոդների կատարելագործմանը, չափումների սխալների նվազեցմանը, ստանդարտացման և տրամաչափարկման գործընթացներին, ինչպես նաև ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատմանը։ Առանձնացվում են ջրաքիմիական հետազոտությունների ընթացքում տարբեր տարրերի միաժամանակյա կամ հաջորդական որոշման, փոքր կոնցենտրացիաների հայտնաբերման և վերլուծության ժամանակատարության կրճատման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մեթոդի կիրառական նշանակությունը ջրային ռեսուրսների որակի վերահսկման, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, հիդրոքիմիական գործընթացների ուսումնասիրության և ջրերի աղտոտվածության գնահատման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել անալիտիկ քիմիայի մեթոդների զարգացմանը և ջրաքիմիական հետազոտությունների համար առավել արդյունավետ չափման մոտեցումների մշակմանը։ Այն օգտակար է քիմիկոսների, հիդրոքիմիկոսների, բնապահպանների, լաբորատոր հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է իրավագիտության, քաղաքագիտության և օրենսգիտության հիմնարար սկզբունքների ներկայացմանն ու տեսական մեկնաբանությանը։ Այն ընդգրկում է հասարակական կյանքի կազմակերպման, պետության և իրավունքի փոխհարաբերության, իրավական կարգավորման ու քաղաքական կառույցների գործունեության ընդհանուր հարցերի ուսումնասիրության շրջանակը։ Իրավագիտության տեսանկյունից կարևոր են իրավունքի բնույթի, սկզբունքների և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վերաբերյալ հիմնադրույթները, իսկ քաղաքագիտության շրջանակում՝ իշխանության, պետության, քաղաքական կազմակերպման և հանրային կառավարման վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Օրենսգիտության ուղղությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու օրենքների նշանակությանը, իրավական նորմերի ձևավորմանն ու կիրառմանը և հասարակական կյանքի օրենսդրական կարգավորման հիմքերին։ Հրատարակության՝ որպես բազմամաս աշխատության երրորդ մասի բնույթը վկայում է նյութի համակարգված ներկայացման մասին, թեև միայն վերնագրով հնարավոր չէ հաստատել այս հատվածում ընդգրկված առանձին թեմաները։ Գիրքը կարևոր է իրավական և քաղաքական մտքի պատմության, հայերեն գիտական տերմինաբանության զարգացման ու հասարակական գիտությունների դասավանդման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավագիտության, քաղաքագիտության և իրավունքի տեսության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Other Subjects

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լոռու մարզի կլիմայական և հողային պայմաններում հացահատիկային մշակաբույսերի ցանքերում մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը և նվազեցնել գյուղատնտեսական կորուստները։ Աշխատանքը վերլուծում է մոլախոտային բուսականության կազմը, տարածվածության առանձնահատկությունները և դրանց կենսաբանական մրցակցությունը մշակաբույսերի հետ, ինչը հատկապես արտահայտված է խոնավ և մեղմ լեռնային կլիմայական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրոտեխնիկական, մեխանիկական և քիմիական պայքարի միջոցների համակցված կիրառմանը՝ ներառյալ ցանքաշրջանառությունը, հողի ճիշտ մշակումը, սերմացուի որակի վերահսկումը և հերբիցիդների նպատակային օգտագործումը։ Ներկայացվում են նաև կանխարգելիչ մոտեցումներ, որոնք ուղղված են մոլախոտերի տարածման նվազեցմանը դեռևս ցանքից առաջ և աճի վաղ փուլերում, երբ մշակաբույսերը առավել խոցելի են մրցակցության նկատմամբ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է նաև տեղական պայմաններին հարմարեցված տեխնոլոգիաների կարևորությունը՝ հաշվի առնելով Լոռու մարզի ռելիեֆը, տեղումների բաշխվածությունը և գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ձևավորել համալիր մոտեցում հացահատիկային մշակաբույսերի պաշտպանության համար՝ համադրելով գիտական մեթոդները և տեղական ագրոտեխնիկական փորձը՝ կայուն և արդյունավետ արտադրություն ապահովելու համար։

Linguistics

Լեզվաբանական, գրականագիտական և բանասիրական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է քսաներորդ դարի արևելահայ բանաստեղծական լեզվում հեղինակային բառաստեղծման երևույթների, անհատական նորաբանությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, իմաստային բազմազանության և գեղարվեստական գործառույթների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է բանաստեղծների ստեղծագործական լեզվամտածողության, բառապաշարի հարստացման անհատական եղանակների և գեղարվեստական խոսքում նոր բառային միավորների ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտման հետ։ Անհատական նորաբանությունները լեզվական այն միավորներն են, որոնք ստեղծվում կամ առանձնահատուկ կիրառություն են ստանում որոշակի հեղինակի ստեղծագործության շրջանակում՝ պայմանավորված գեղարվեստական մտահղացմամբ, արտահայտչական պահանջներով և լեզվական նոր հնարավորությունների որոնմամբ։ Ի տարբերություն հանրալեզվական նորաբանությունների, որոնք կարող են աստիճանաբար տարածվել և ամրապնդվել ընդհանուր բառապաշարում, հեղինակային նորաստեղծ բառերը հաճախ ունենում են սահմանափակ գործածություն և սերտորեն կապված են տվյալ ստեղծագործության պատկերային համակարգի, իմաստային միջավայրի ու հեղինակի անհատական ոճի հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է նորաբանության լեզվաբանական էությունը, բառաստեղծման հիմնական մեխանիզմները, հեղինակային բառերի դասակարգման սկզբունքները և դրանց հարաբերակցությունը գրական լեզվի բառապաշարային համակարգի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի բառակազմական այն միջոցները, որոնց օգնությամբ բանաստեղծական խոսքում ստեղծվում են նոր բառեր՝ ածանցում, բարդում, բարդածանցում, բառային բաղադրիչների անսովոր համադրում և լեզվական արդեն գոյություն ունեցող միավորների ստեղծագործական վերակազմակերպում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նորաստեղծ բառերի ձևաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայերենի բառակազմական համակարգի արտադրողականությունը, բառաստեղծման ներքին հնարավորությունները և հեղինակների կողմից կիրառվող լեզվական նորարարությունների առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում այն դեպքերը, երբ բանաստեղծները սովորական բառային բաղադրիչների միավորման միջոցով ձևավորում են անսպասելի իմաստային կապեր՝ ստեղծելով նոր պատկերներ, հուզական երանգներ և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներ։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է անհատական նորաբանությունների իմաստաբանական վերլուծությունը՝ ընդգրկելով բառերի ուղղակի և փոխաբերական նշանակությունները, իմաստային ընդլայնումները, համատեքստային մեկնաբանությունները և գեղարվեստական պատկերավորման հետ ունեցած փոխհարաբերությունները։ Բանաստեղծական խոսքում նորաստեղծ բառը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես առարկա, հատկանիշ կամ գործողություն անվանող միավոր, այլև որպես հեղինակային աշխարհընկալման, զգացմունքային վերաբերմունքի և գեղագիտական գաղափարի արտահայտման միջոց։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նորաբանությունների պատկերավորությունը, հուզական ներգործությունը, ոճական ընդգծվածությունը և ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքում ունեցած դերը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև բանաստեղծական լեզվի զարգացման պատմությանը, քանի որ քսաներորդ դարի արևելահայ գրականությունը բնութագրվում է գեղարվեստական ուղղությունների, լեզվաոճական որոնումների և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների բազմազանությամբ։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործած հեղինակների լեզվական նորարարությունները կարող են արտացոլել ինչպես անհատական գեղագիտական նախասիրությունները, այնպես էլ գրական շարժումների, հասարակական փոփոխությունների և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում Վահան Տերյանի, Եղիշե Չարենցի, Պարույր Սևակի և արևելահայ պոեզիայի այլ նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական լեզվի առանձնահատկությունները՝ հեղինակային բառաստեղծման ընդհանուր օրինաչափությունները և անհատական տարբերությունները համեմատելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր հեղինակի նորաբանությունների իրական կազմն ու կիրառության հաճախականությունը հնարավոր է ճշգրիտ որոշել միայն համապատասխան բանաստեղծական տեքստերի մանրամասն ուսումնասիրությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հեղինակային նորաբանությունների գործառական դասակարգումը, որը կարող է ընդգրկել անվանողական, պատկերավորող, հուզաարտահայտչական, գնահատողական և ոճական նշանակություն ունեցող բառային միավորները։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչ նպատակներով են բանաստեղծները դիմում նոր բառերի ստեղծմանը և ինչպես են դրանք նպաստում բանաստեղծական մտքի առավել ամբողջական արտահայտմանը։ Առանձին նշանակություն ունի նորաբանությունների և բանաստեղծական տեքստի հնչյունական կազմակերպման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Նորաստեղծ բառերը կարող են ընտրվել կամ կառուցվել՝ հաշվի առնելով չափը, ռիթմը, հանգավորումը, հնչյունական կրկնությունները և խոսքի երաժշտականությունը։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է չափածո խոսքի համար, որտեղ բառի իմաստային արժեքը հաճախ սերտորեն կապված է նրա հնչյունական ձևի և բանաստեղծական կառուցվածքում զբաղեցրած դիրքի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև նորաբանությունների և փոխաբերության, մակդիրի, խորհրդանշանի, համեմատության ու գեղարվեստական այլ միջոցների փոխազդեցությունները։ Հեղինակային բառաստեղծումը հաճախ նպաստում է սովորական լեզվական կապերի վերաիմաստավորմանը, նոր զուգորդությունների առաջացմանը և ընթերցողի գեղագիտական ընկալման ակտիվացմանը։ Աշխատության թեմատիկան ընդգրկում է նաև անհատական նորաբանությունների հարաբերակցությունը ժողովրդախոսակցական բառապաշարի, բարբառային տարրերի, հնաբանությունների և գրական լեզվի տարբեր շերտերի հետ։ Բանաստեղծները կարող են նոր բառեր ստեղծել՝ օգտագործելով լեզվի պատմական շերտերը, ժողովրդական խոսքի առանձնահատկությունները և գրական ավանդույթի մեջ ձևավորված բառակազմական միջոցները։ Այս տեսանկյունից հեղինակային նորաբանությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին ստեղծագործողների լեզվաոճական առանձնահատկությունները բացահայտելու, այլև արևելահայերենի բառապաշարային զարգացման ներքին հնարավորությունները գնահատելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել նկարագրական, համեմատական, կառուցվածքային, իմաստաբանական, բառակազմական, համատեքստային և ոճագիտական վերլուծության մեթոդներ։ Կարևոր նշանակություն ունի բանաստեղծական տեքստերից նորաստեղծ բառերի առանձնացումը, դրանց բառարանային վկայվածության ստուգումը, կառուցվածքային դասակարգումը և գեղարվեստական գործառույթների մեկնաբանությունը։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս տարբերակելու հեղինակային իրական նորաբանությունները հազվադեպ գործածվող, բարբառային կամ պատմական բառերից և առավել հիմնավորված գնահատելու դրանց լեզվական ինքնատիպությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայերենի բառաստեղծման հնարավորությունների, բանաստեղծական լեզվի զարգացման և անհատական հեղինակային ոճի փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է հայոց լեզվի բառագիտության, բառակազմության, ոճագիտության, գրականության պատմության և գեղարվեստական տեքստի վերլուծության դասավանդման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, գրականագետներին, բառարանագիրներին, հայագետներին, թարգմանաբաններին, բանաստեղծական խոսքի հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի լեզվաբանական, գրականագիտական, բառագիտական և մշակութաբանական նշանակություն՝ նպաստելով քսաներորդ դարի արևելահայ պոեզիայի բառային նորարարությունների, հեղինակային լեզվամտածողության, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների և հայերենի ստեղծագործական հնարավորությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Literature

Հրատարակությունը գրական ժողովածուի երկրորդ համարն է, որն ընդգրկում է արձակ և չափածո ստեղծագործություններ։ Այն միավորում է գեղարվեստական խոսքի երկու հիմնական ձևերը՝ արձակ շարադրանքը և չափածո ստեղծագործությունը՝ ընթերցողին ներկայացնելով գրական արտահայտման տարբեր հնարավորություններ։ Արձակ և չափածո երկերի համատեղ ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գրական լեզվի, պատումի, պատկերավորման և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների առանձնահատկությունները։ Ժողովածուի կառուցվածքը վկայում է տարբեր գրական ձևերի ներկայացման և ընթերցողական հետաքրքրությունների բազմազանության ապահովման ձգտման մասին։ Թեև առանձին ստեղծագործությունների հեղինակներն ու թեմատիկ ուղղվածությունը միայն վերնագրից հնարավոր չէ հստակեցնել, հրատարակությունն ընդհանուր առմամբ կարևոր է 19-րդ դարի հայ գրական կյանքի և տպագիր ժողովածուների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ժամանակաշրջանի գրական ճաշակին, արձակի ու պոեզիայի զարգացմանը և հայերեն գեղարվեստական գրականության տարածման գործընթացին։ Հրատարակությունը նաև արժեքավոր նյութ է հայ գրքի պատմության և Սանկտ Պետերբուրգի հայ տպագրական գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։