Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան

Informatics

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սխալներ ուղղող կոդերի կիրառմամբ գաղտնիքի բաշխման միջոցների մշակմանը՝ տեղեկատվության անվտանգ պահպանման, փոխանցման և վերականգնման խնդիրների համատեքստում։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է երկու կարևոր ուղղությունների՝ սխալների հայտնաբերման և ուղղման մեթոդների ու գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համադրումը։ Գաղտնիքի բաշխման համակարգերի նպատակն է զգայուն տեղեկատվությունը բաժանել առանձին մասերի այնպես, որ այն հնարավոր լինի վերականգնել միայն նախապես սահմանված պայմանների կամ մասնակիցների անհրաժեշտ քանակի առկայության դեպքում։ Սխալներ ուղղող կոդերի ներառումը նման համակարգերում հնարավորություն է տալիս բարձրացնել փոխանցվող կամ պահպանվող տվյալների հուսալիությունը և ապահովել գաղտնիքի վերականգնումը նույնիսկ այն իրավիճակներում, երբ տվյալների առանձին հատվածներ վնասվել, աղավաղվել կամ սխալ են փոխանցվել։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սխալների առաջացման բնույթը, դրանց դասակարգումը և տվյալների ամբողջականության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Թվային համակարգերում տեղեկատվությունը կարող է ենթարկվել պատահական կամ տեխնիկական խափանումների հետևանքով առաջացած փոփոխությունների, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է կիրառել հատուկ կոդավորման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հայտնաբերել և որոշ դեպքերում ուղղել առաջացած սխալները։ Այս նպատակով օգտագործվող սխալներ ուղղող կոդերը տվյալների սկզբնական կառուցվածքին ավելացնում են լրացուցիչ տեղեկատվություն, որի միջոցով ստացող կողմը կարող է որոշել տվյալների խաթարման փաստը և վերականգնել ճիշտ արժեքները։ Գաղտնիքի բաշխման տեսական հիմքը կապված է գաղտնի տեղեկատվության մի քանի մասնաբաժինների բաժանման գաղափարի հետ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս բացառել ամբողջ գաղտնիքի մեկ վայրում կամ մեկ մասնակցի մոտ կենտրոնացված պահպանումը։ Բաշխված մասնաբաժինների օգտագործմամբ հնարավոր է ստեղծել այնպիսի համակարգեր, որտեղ գաղտնիքի վերականգնումը կախված է մասնակիցների կամ տվյալների հատվածների որոշակի շեմային քանակից։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական անվտանգության համակարգերում, քանի որ մեկ մասնաբաժնի կորստի կամ վնասման դեպքում ամբողջ գաղտնիքը պարտադիր չէ, որ դառնա անհասանելի։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սխալներ ուղղող կոդերի և գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համատեղ կիրառման սկզբունքների ուսումնասիրությունը։ Այդպիսի համակարգում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել գաղտնիության, ամբողջականության, վերականգնելիության և հուսալիության պահանջները։ Կոդավորման կառուցվածքը պետք է ընտրվի այնպես, որ լրացուցիչ կոդային տեղեկատվությունը չվնասի գաղտնիքի պաշտպանության մեխանիզմներին, իսկ վերականգնման գործընթացը կարողանա տարբերակել իրական տեղեկատվությունը սխալ կամ վնասված տվյալներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել տարբեր հանրահաշվական և կոդավորման մեթոդներ, որոնք կիրառելի են տվյալների մասնաբաժինների ձևավորման և վերականգնման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շեմային գաղտնիքի բաշխման սխեմաներին, որոնցում գաղտնիքի վերականգնման համար անհրաժեշտ է մասնակիցների կամ մասնաբաժինների որոշակի նվազագույն քանակ։ Նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս համատեղել հասանելիության և անվտանգության պահանջները՝ սահմանելով, թե քանի մասնաբաժնի առկայության դեպքում կարող է իրականացվել գաղտնիքի վերականգնում։ Աշխատության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել համապատասխան ալգորիթմների նախագծում և դրանց աշխատանքի մոդելավորում։ Հնարավոր է ուսումնասիրել գաղտնիքի բաժանման, կոդային մասնաբաժինների ձևավորման, տվյալների փոխանցման, սխալների հայտնաբերման, ուղղման և վերջնական վերականգնման փուլերը։ Համակարգի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել վերականգնման ճշտության, սխալների նկատմամբ դիմակայունության, հաշվարկային բարդության, հիշողության պահանջների և հաղորդակցական ծախսերի տեսանկյունից։ Կարևոր խնդիր է նաև այն սահմանների որոշումը, որոնց պայմաններում համակարգը կարող է հաջողությամբ վերականգնել վնասված տեղեկատվությունը։ Սխալների քանակի կամ վնասված մասնաբաժինների չափի աճի դեպքում վերականգնման հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել, ուստի կոդի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև տարբեր սխալներ ուղղող մոտեցումների համեմատական արդյունավետությունը։ Կախված կիրառման ոլորտից՝ կարող են պահանջվել տարբեր մակարդակի սխալադիմացկունություն, արագագործություն և հիշողության արդյունավետություն։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել անվտանգության և հուսալիության պահանջները հաշվարկային ռեսուրսների և գործնական կիրառելիության հետ։ Մշակվող միջոցների կիրառման հնարավոր ոլորտները բավական լայն են։ Դրանք կարող են օգտագործվել բաշխված պահոցներում, տվյալների փոխանցման համակարգերում, ամպային ենթակառուցվածքներում, տեղեկատվական անվտանգության լուծումներում և այնպիսի համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է գաղտնի տեղեկատվության միաժամանակյա պաշտպանություն և վերականգնման բարձր հուսալիություն։ Հատկապես կարևոր է նման մոտեցումը այն միջավայրերում, որտեղ տվյալների ամբողջականության խախտումը կարող է հանգեցնել զգալի տեղեկատվական կամ կազմակերպական ռիսկերի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կոդավորման տեսության, սխալների ուղղման և տեղեկատվական անվտանգության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով մշակել գաղտնիքի բաշխման այնպիսի միջոցներ, որոնք միաժամանակ ապահովում են տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը և սխալների նկատմամբ կայունությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և գաղտնի տվյալների պաշտպանության ավելի կայուն ու արդյունավետ մեխանիզմների ստեղծմանը։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է տերահերցային (THz) դիապազոնի բարձր հզորության պասիվ սարքերի մշակման տեսական և տեխնոլոգիական հիմքերին՝ ընդգծելով դրանց դերը ժամանակակից ռադիոֆիզիկայի, կապի համակարգերի և բարձր հաճախականային էլեկտրոնիկայի զարգացման մեջ։ Գրքում ներկայացվում են տերահերցային ճառագայթման ֆիզիկական հատկությունները, ալիքային գործընթացների մոդելավորման մոտեցումները և այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են նյութերի ներսում բարձր հաճախականությունների պայմաններում էներգիայի կորուստների, դիսպերսիայի և ջերմային բեռնվածության պատճառով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պասիվ տարրերի՝ ալիքատարների, ռեզոնատորների, ֆիլտրերի և էներգիայի բաշխման համակարգերի նախագծման սկզբունքներին, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության բարձրացման ինժեներական լուծումներին։ Աշխատությունում քննարկվում են նոր կոմպոզիտային և մետանյութերի կիրառման հնարավորությունները, որոնք թույլ են տալիս կառավարել էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածումը տերահերցային տիրույթում՝ նվազեցնելով կորուստները և բարձրացնելով սարքերի հզորային կայունությունը։ Բացի այդ, վերլուծվում են արտադրական տեխնոլոգիաները, միկրո- և նանոֆաբրիկացիայի մեթոդները, ինչպես նաև փորձարարական հաստատումների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս առաջարկվող լուծումների արդյունավետությունը բարձր հզորության պայմաններում աշխատող համակարգերում։

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է վերականգնողական սարքերի մանիպուլյացիոն մեխանիզմների մոդելավորման և նախագծման հարցերին՝ հաշվի առնելով օղակների և շարժաբերային տարրերի առաձգական դեֆորմացիաները, որոնք զգալի ազդեցություն ունեն համակարգի ճշգրտության, կայունության և կառավարման որակի վրա։ Ուսումնասիրվում են բազմազան կինեմատիկական և դինամիկական մոդելներ, որոնց միջոցով նկարագրվում է մեխանիզմների վարքը ոչ իդեալական պայմաններում՝ ներառելով նյութերի առաձգական հատկությունները, բեռնվածության տակ առաջացող ձևափոխումները և դրանց ազդեցությունը շարժման ճշգրտության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մեթոդներին՝ վերջավոր տարրերի մեթոդ, մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային սիմուլյացիա, որոնք թույլ են տալիս գնահատել մեխանիզմի աշխատանքը տարբեր բեռնային և գործառնական ռեժիմներում։ Ներկայացվում են նաև նախագծման օպտիմալացման մոտեցումներ, որոնք ուղղված են էներգետիկ արդյունավետության բարձրացմանը, մեխանիկական կորուստների նվազեցմանը և վերականգնողական սարքերի գործառնական հուսալիության բարելավմանը՝ հատկապես բժշկական և ռեաբիլիտացիոն կիրառությունների համար, որտեղ բարձր ճշգրտությունն ու անվտանգությունը ունեն վճռորոշ նշանակություն։

Geography

Այս ուղղությունը վերաբերում է բնական ջրերի՝ գետերի, լճերի, ստորերկրյա և աղբյուրային ջրերի որակի համալիր ուսումնասիրությանը, որի նպատակն է գնահատել դրանց քիմիական, ֆիզիկական և կենսաբանական վիճակը երկրաբնապահպանական տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունները ներառում են ջրերի աղտոտվածության աղբյուրների բացահայտում, ծանր մետաղների, աղային կազմի և այլ աղտոտիչների կոնցենտրացիաների վերլուծություն, ինչպես նաև դրանց ազդեցության գնահատում էկոհամակարգերի և մարդու առողջության վրա։ Դասակարգման փուլում ջրերը բաժանվում են ըստ որակի աստիճանի՝ մաքուր, թույլ աղտոտված, միջին կամ ուժեղ աղտոտված խմբերի, ինչը թույլ է տալիս համեմատել տարբեր տարածաշրջանների ջրային ռեսուրսները։ Կանխատեսման բաղադրիչը հիմնված է մաթեմատիկական մոդելավորման, վիճակագրական տվյալների և ժամանակային շարքերի վերլուծության վրա, որի միջոցով գնահատվում են ապագա փոփոխությունները՝ հաշվի առնելով կլիմայական գործոնները, մարդկային գործունեության ազդեցությունը և բնական ինքնամաքրման գործընթացները։ Այս մոտեցումը կարևոր դեր ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության մշակման և կայուն զարգացման ապահովման գործում։

Medicine

Աշխատանքը նվիրված է շաքարային դիաբետի ծանր բարդություններից մեկի՝ ոտնաթաթի գանգրենայի դեպքում վիրահատական միջամտությունների անեսթեզիոլոգիական ապահովման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը այս խմբի հիվանդների վիրահատության ընթացքում անվտանգ և արդյունավետ ցավազրկման ու անզգայացման կազմակերպման, նախավիրահատական պատրաստման, ներվիրահատական հսկողության և հետվիրահատական շրջանի վարման օպտիմալ մոտեցումների բացահայտումն է։ Այս հիվանդների անեսթեզիոլոգիական կառավարումը բարդանում է ոչ միայն տեղային հյուսվածքային ախտահարմամբ, այլև շաքարային դիաբետին ուղեկցող բազմաթիվ համակարգային փոփոխություններով։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդների ընդհանուր վիճակի նախավիրահատական գնահատմանը։ Քննության են առնվում ածխաջրային նյութափոխանակության վերահսկման մակարդակը, սրտանոթային և երիկամային համակարգերի վիճակը, ջրա-էլեկտրոլիտային հավասարակշռությունը, վարակային գործընթացի տարածվածությունը, ինտոքսիկացիայի աստիճանը և ուղեկցող հիվանդությունները։ Այս գործոնների համադրությունը կարող է էականորեն ազդել անզգայացման մեթոդի ընտրության և վիրահատության ընթացքում բարդությունների զարգացման ռիսկի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շաքարային դիաբետով հիվանդների նյութափոխանակային վիճակի շտկմանը։ Վիրահատական սթրեսը կարող է հանգեցնել գլյուկոզի մակարդակի զգալի փոփոխությունների, իսկ ծանր վարակային կամ նեկրոտիկ գործընթացը կարող է լրացուցիչ խորացնել նյութափոխանակային խանգարումները։ Հետևաբար անեսթեզիոլոգիական ապահովման կարևոր բաղադրիչ է արյան գլյուկոզի պարբերական վերահսկումը և անհրաժեշտության դեպքում դրա կարգավորումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով հիպոգլիկեմիայի և հիպերգլիկեմիայի վտանգները։ Աշխատանքը կարող է համեմատել ընդհանուր և տարածաշրջանային անզգայացման տարբեր մեթոդներ՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը, անվտանգությունը և կիրառելիությունը տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Անզգայացման մեթոդի ընտրությունը կախված է վիրահատության ծավալից, հիվանդի ընդհանուր վիճակից, վարակային գործընթացի առանձնահատկություններից, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի հնարավոր խանգարումներից և այլ անհատական գործոններից։ Տարածաշրջանային մեթոդների կիրառման դեպքում կարևոր է նաև գնահատել նյարդային համակարգի վիճակը և հնարավոր հակացուցումները, իսկ ընդհանուր անզգայացման դեպքում՝ հաշվի առնել շնչուղիների կառավարման և հեմոդինամիկ կայունության ապահովման խնդիրները։ Հատուկ նշանակություն ունի ներվիրահատական մոնիթորինգը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ զարկերակային ճնշման, սրտի աշխատանքի, շնչառության, արյան թթվածնավորման, ջերմաստիճանի և գլյուկոզի շարունակական կամ պարբերական վերահսկմանը։ Գանգրենայի և ծանր վարակային գործընթացի դեպքում հեմոդինամիկ անկայունության ռիսկը կարող է բարձր լինել, ուստի անհրաժեշտ է ժամանակին հայտնաբերել շրջանառության խանգարումները և համապատասխանաբար կազմակերպել հեղուկային ու դեղորայքային աջակցությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև ցավի վերահսկումը։ Վիրահատությունից առաջ, ընթացքում և հետո արդյունավետ ցավազրկումը ոչ միայն բարձրացնում է հիվանդի հարմարավետությունը, այլև կարող է նվազեցնել սթրեսային արձագանքը և նպաստել հետվիրահատական վերականգնմանը։ Կարող են ուսումնասիրվել բազմամոդալ ցավազրկման մոտեցումները, որոնց դեպքում տարբեր մեխանիզմներով գործող միջոցների համադրումը թույլ է տալիս ապահովել բավարար անալգեզիա՝ միաժամանակ նվազեցնելով առանձին դեղերի բարձր դոզաների անհրաժեշտությունը։ Հետվիրահատական շրջանում կարևոր է վերահսկել ոչ միայն ցավը, այլև շնչառական, սրտանոթային և նյութափոխանակային ցուցանիշները։ Շաքարային դիաբետով և ծանր վարակային գործընթացով հիվանդները կարող են ունենալ վերքերի ապաքինման, վարակային բարդությունների և այլ հետվիրահատական խնդիրների բարձր ռիսկ, ուստի անեսթեզիոլոգիական ապահովումը դիտարկվում է որպես վիրաբուժական բուժման ամբողջական համակարգի բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև հիվանդների տարբեր խմբերի համեմատություն՝ կախված գանգրենայի տարածվածությունից, վիրահատության ծավալից, դիաբետի տևողությունից և ծանրությունից, ուղեկցող անոթային հիվանդություններից և այլ կլինիկական գործոններից։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հանգամանքները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն անզգայացման ընթացքի և բարդությունների առաջացման վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել այս ծանր հիվանդների նախավիրահատական գնահատման, անզգայացման մեթոդի ընտրության, ներվիրահատական հսկողության և հետվիրահատական ցավի ու նյութափոխանակային վիճակի կառավարման մոտեցումների կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է անեսթեզիոլոգիայի, վիրաբուժության, ինտենսիվ թերապիայի և էնդոկրինոլոգիայի խնդիրները՝ նպատակ ունենալով մշակել կամ հիմնավորել ոտնաթաթի դիաբետիկ գանգրենայով հիվանդների վիրահատական բուժման ընթացքում անեսթեզիոլոգիական ապահովման առավել անվտանգ և արդյունավետ սկզբունքները։ Թեման ունի կարևոր կլինիկական նշանակություն, քանի որ տվյալ հիվանդների մոտ վիրահատական և անզգայացման ռիսկերը պայմանավորված են ինչպես տեղային ծանր ախտահարմամբ, այնպես էլ շաքարային դիաբետի համակարգային ազդեցություններով, և դրանց ճիշտ գնահատումն ու կառավարումը կարող են էական դեր ունենալ բուժման ելքի և հետվիրահատական վերականգնման վրա։

History

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի կրոնական լանդշաֆտի փոփոխությունները XX դարում՝ կենտրոնանալով «կայսերական» և «հետկայսերական» փուլերի միջև տեղի ունեցած խորքային սոցիալ-քաղաքական և գաղափարական վերափոխումների վրա։ Այն վերլուծում է, թե ինչպես են Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների փլուզումից հետո ձևավորված նոր պետական ու գաղափարական համակարգերը ազդել եկեղեցու, կրոնական ինստիտուտների և հավատացյալ համայնքների վրա։ Գրքում քննարկվում է խորհրդային աթեիստական քաղաքականության ազդեցությունը կրոնական կյանքի սահմանափակման և վերափոխման վրա, ինչպես նաև հետխորհրդային շրջանում կրոնի վերականգնման և նոր բազմազան կրոնական դաշտի ձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև Հայ Առաքելական Եկեղեցու դերին ազգային ինքնության պահպանման, հասարակական հիշողության և մշակութային շարունակականության մեջ՝ ընդգծելով դրա փոխազդեցությունը պետության և հասարակության հետ տարբեր պատմական փուլերում։ Նյութը հիմնված է պատմական, սոցիոլոգիական և մարդաբանական մոտեցումների վրա՝ ներկայացնելով Հայաստանի կրոնական իրականության բազմաշերտ և փոփոխվող բնույթը XX դարի ընթացքում։