Հայ ավետարանական եկեղեցու հայտարարություն և համառոտ դավանություն

Geography

Աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային խոնավացման ցուցանիշների տարածական և ժամանակային փոփոխությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տարածքում՝ հաշվի առնելով երկրի բարդ ռելիեֆը, բարձրությունների զգալի տարբերությունները և կլիմայական պայմանների բազմազանությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում մթնոլորտային տեղումների, օդի հարաբերական ու բացարձակ խոնավության, գոլորշունակության, խոնավացման գործակցի և ջերմաստիճանային պայմանների փոխկապակցվածությունները, որոնց համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր տարածքների խոնավապահովվածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոնավացման տարածական տարբերություններին՝ լեռնային գոտիականության, լանջերի դիրքադրության, ռելիեֆի ձևերի և մթնոլորտային շրջանառության ազդեցության համատեքստում։ Ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել բազմամյա օդերևութաբանական դիտարկումների շարքերը՝ բացահայտելու սեզոնային, տարեկան և երկարաժամկետ փոփոխությունները, տատանումները և հնարավոր միտումները։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել օդերևութաբանական տվյալների վիճակագրական մշակումը, ժամանակային շարքերի վերլուծությունը, համեմատական-աշխարհագրական մեթոդը, տարածական ինտերպոլյացիան, քարտեզագրումը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Վիճակագրական մեթոդներով հնարավոր է հաշվարկել միջին արժեքները, փոփոխականության ցուցանիշները և տարբեր օդերևութաբանական մեծությունների միջև կապերը, իսկ տարածական վերլուծության միջոցով՝ առանձնացնել առավել խոնավ և առավել չոր գոտիները։ Քարտեզագրական մեթոդները հնարավորություն են տալիս պատկերելու խոնավացման ցուցանիշների տարածքային բաշխումը և դրանց փոփոխությունը ըստ բարձրության ու աշխարհագրական դիրքի։ Կարևոր ուղղություն է նաև երաշտային պայմանների և խոնավության պակասի կրկնելիության գնահատումը, հատկապես գյուղատնտեսական նշանակություն ունեցող տարածքների համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսության տարածքային պլանավորման, ոռոգման պահանջների գնահատման, երաշտների ռիսկի ուսումնասիրության և բնական էկոհամակարգերի վիճակի վերլուծության նպատակներով։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն կլիմայագիտության, օդերևութաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով երկրի տարածքում խոնավության ձևավորման ու փոփոխության տարածաժամանակային օրինաչափությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Օշականի հնագիտական ուսումնասիրություններին և ներկայացնում է 1971–1983 թվականներին իրականացված պեղումների հիմնական արդյունքները։ Հետազոտությունը կարևոր նյութ է տրամադրում բնակավայրի պատմական անցյալի, հնագիտական շերտերի, նյութական մշակույթի և տարբեր ժամանակաշրջաններին պատկանող գտածոների ուսումնասիրության համար։ Պեղումների ընթացքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերի գիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածքի բնակեցման, հասարակական կյանքի և մշակութային զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դիտարկելու Օշականի տեղը Հայաստանի հնագույն պատմական ու մշակութային միջավայրում։ Հնագիտական առարկաների, կառույցների մնացորդների և այլ նյութական վկայությունների ուսումնասիրությունը նպաստում է բնակավայրի պատմական ընթացքի վերակազմությանը և տարածաշրջանի հնագիտական հուշարձանների համեմատական վերլուծությանը։ Հեղինակները պեղումների արդյունքները ներկայացնում են որպես գիտական ուսումնասիրության հիմք՝ կարևորելով գտածոների փաստագրումը, դասակարգումը և պատմամշակութային մեկնաբանությունը։ Գիրքը նշանակալի աղբյուր է Օշականի հնագիտական ժառանգությամբ, Հայաստանի հնագույն պատմությամբ, հնագիտական մեթոդներով և նյութական մշակույթի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանի գրքային ֆոնդերի ուսումնասիրության կազմակերպմանը և գրադարանավարներին այդ գործընթացում անհրաժեշտ մեթոդական աջակցության տրամադրմանը։ Գրքային ֆոնդը գրադարանի գործունեության հիմնական հիմքերից է, քանի որ դրա բովանդակային կազմը, ամբողջականությունը, արդիականությունը, պահպանվածության աստիճանը և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությունը անմիջականորեն ազդում են գրադարանի ծառայությունների որակի վրա։ Այդ պատճառով ֆոնդի պարբերական ուսումնասիրությունը կարևոր միջոց է դրա զարգացման ուղղությունները որոշելու, առկա թերությունները բացահայտելու և գրականության ընտրության ու համալրման աշխատանքը կատարելագործելու համար։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրքային ֆոնդի ուսումնասիրության մեթոդները և ցույց տալ, թե ինչպես կարող է գրադարանավարը համակարգված կերպով գնահատել ֆոնդի վիճակը։ Ուսումնասիրության ընթացքում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն գրքերի քանակին, այլև դրանց թեմատիկ, լեզվական, ժանրային և ժամանակագրական կազմին, ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությանը և օգտագործման հաճախականությանը։ Ֆոնդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ գրականությունն է առավել պահանջված, որ բաժիններն են բավարար համալրված, որտեղ կան բացեր, իսկ որ նյութերը երկար ժամանակ չեն օգտագործվում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ֆոնդի վիճակագրական և բովանդակային վերլուծությանը։ Գրադարանավարը կարող է ուսումնասիրել գրքերի շրջանառությունը, ընթերցողների հարցումները, տրամադրումների հաճախականությունը, առանձին թեմատիկ բաժինների օգտագործման մակարդակը և ֆոնդի համալրման դինամիկան։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել գրականության ձեռքբերման, դասակարգման, տեղափոխման կամ պահպանման վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Գրադարանը պետք է իր ֆոնդը ձևավորի ոչ միայն առկա գրականության ավանդույթի, այլև տվյալ համայնքի, ուսումնական հաստատության կամ ընթերցողների խմբերի իրական տեղեկատվական պահանջների հիման վրա։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հարցումներ, զրույցներ, առաջարկությունների գրանցում, ընթերցողների նախասիրությունների դիտարկում և գրադարանային վիճակագրության վերլուծություն։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել ֆոնդի համալրման առաջնահերթությունները որոշելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆոնդի համալրման և թարմացման խնդիրներին։ Գրականության ընտրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալ ոլորտի զարգացման մակարդակը, նոր հրատարակությունների առկայությունը, ընթերցողների պահանջարկը և գրադարանի ֆինանսական հնարավորությունները։ Միաժամանակ կարևոր է պահպանել ֆոնդի թեմատիկ ամբողջականությունը և բացառել պատահական կամ չհիմնավորված համալրումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ֆոնդի մաքրման և վերանայման գործընթացին։ Երկար ժամանակ չօգտագործվող, բովանդակային առումով հնացած, վնասված կամ կրկնվող օրինակների առկայությունը կարող է նվազեցնել ֆոնդի արդյունավետ օգտագործումը։ Սակայն նման գրականության դուրսբերումը պետք է իրականացվի մասնագիտական չափանիշների հիման վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ նյութի պատմական, մշակութային կամ տեղագիտական արժեքը։ Գրքային ֆոնդի պահպանության հարցը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Գրադարանավարը պետք է հետևի գրքերի ֆիզիկական վիճակին, պահպանման պայմաններին, խոնավության, ջերմաստիճանի, լուսավորության և փոշու ազդեցությանը, ինչպես նաև վնասված գրականության ժամանակին վերականգնմանը։ Պատշաճ պահպանությունը երկարացնում է գրքային ֆոնդի օգտագործման ժամկետը և նվազեցնում նոր օրինակներ ձեռք բերելու անհրաժեշտությունը։ Մեթոդական օգնության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ կարող է գրադարանավարին տրամադրել ֆոնդի ուսումնասիրության կազմակերպման հաջորդական և գործնական մոտեցումներ։ Դրանք կարող են ներառել ուսումնասիրության նպատակի սահմանում, անհրաժեշտ տվյալների հավաքագրում, գրականության բովանդակային և վիճակագրական վերլուծություն, ընթերցողների պահանջների գնահատում, արդյունքների ամփոփում և հետագա աշխատանքների պլանավորում։ Նման համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս գրադարանավարին հիմնավորել ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ որոշումները և ավելի արդյունավետ կազմակերպել առօրյա աշխատանքը։ Կարևոր է նաև ֆոնդի ուսումնասիրության արդյունքների փաստաթղթավորումը։ Հաշվետվությունները, վերլուծական տեղեկանքները, վիճակագրական աղյուսակները և դիտարկումների արդյունքները կարող են ծառայել որպես հետագա համալրման և կազմակերպչական աշխատանքների հիմք։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ժամանակի ընթացքում համեմատել ֆոնդի փոփոխությունները և գնահատել իրականացված միջոցառումների արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գրքային ֆոնդի ուսումնասիրությունը ներկայացնում է որպես գրադարանային գործունեության շարունակական և նպատակային գործընթաց, որը միավորում է ֆոնդի բովանդակային գնահատումը, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը, վիճակագրական վերլուծությունը, համալրումը, մաքրումը և պահպանությունը։ Այն ունի գործնական-մեթոդական նշանակություն և կարող է օգնել գրադարանավարներին ավելի արդյունավետ կառավարել գրքային ռեսուրսները, բարելավել ընթերցողների սպասարկումը և ձևավորել տվյալ գրադարանի խնդիրներին ու օգտվողների պահանջներին համապատասխան, հավասարակշռված և կենսունակ գրքային ֆոնդ։

Literature

Սա գրականագիտական և լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Միսաք Մեծարենցի քնարերգության լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բանաստեղծի պատկերային մտածողությունը, բառապաշարի յուրահատկությունները, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, լեզվաոճական հնարքները և դրանց դերը նրա անհատական ստեղծագործական ոճի ձևավորման գործում։ Վերլուծվում են քնարական ստեղծագործություններում բնության, սիրո, կյանքի, մարդու ներաշխարհի և հոգևոր ապրումների արտահայտման լեզվական միջոցները, ինչպես նաև հնչյունային, շարահյուսական և իմաստաբանական կառուցվածքների գեղարվեստական գործառույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի լեզվամտածողության ինքնատիպությանը, հայկական բանաստեղծական ավանդույթի հետ նրա ստեղծագործության կապերին և գրական հայերենի զարգացման մեջ ունեցած ներդրմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության, ոճաբանության և լեզվաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով Միսաք Մեծարենցի գրական ժառանգության առավել խորքային գիտական ընկալմանը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործության և XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հեղինակի գրական մտածողության, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գեղարվեստական մեթոդների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է Գրինը իր վեպերում ներկայացնում հասարակական իրականությունը, սոցիալական անհավասարությունը, քաղաքական հակասությունները, բարոյական ճգնաժամերը և անհատի պայքարը իրեն շրջապատող աշխարհի պայմաններում։ Նրա ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս սոցիալական վեպի ավանդույթը դիտարկել ոչ միայն հասարակական հարաբերությունների արտաքին պատկերման, այլև մարդու ներքին աշխարհի և բարոյական ընտրության տեսանկյունից։ Գրինի գրական աշխարհում հասարակությունը հաճախ ներկայացվում է որպես բարդ և հակասական համակարգ, որտեղ անհատը ստիպված է գոյատևել քաղաքական, տնտեսական և բարոյական ճնշումների պայմաններում։ Նրա հերոսները սովորաբար հեռու են միանշանակությունից․ նրանք կարող են լինել խոցելի, կասկածող, մեղավոր, վախեցած կամ բարոյապես երկիմաստ, սակայն հենց այդ հատկանիշներն են նրանց դարձնում հոգեբանորեն համոզիչ։ Հեղինակի համար կարևոր է ոչ միայն այն, թե ինչպիսի հասարակության մեջ է ապրում մարդը, այլև այն, թե ինչպես են այդ պայմաններն ազդում նրա արժեքների, որոշումների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական իրականության և անհատի ներաշխարհի փոխկապակցվածությանը։ Գրինի վեպերում քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունները հաճախ դառնում են հերոսների անձնական ճակատագրերի կարևոր գործոններ։ Պատերազմները, հեղափոխական գործընթացները, աղքատությունը, գաղութատիրական հարաբերությունները, իշխանության պայքարը և հասարակական անարդարությունը ներկայացվում են այնպիսի իրավիճակներում, որտեղ անհատը ստիպված է որոշում կայացնել՝ երբեմն չունենալով բարոյապես անվիճելի տարբերակ։ Այդ պատճառով սոցիալական խնդիրը միահյուսվում է էթիկական խնդրին։ Գրինի ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից է բարու և չարի պարզ բաժանման մերժումը։ Նրա հերոսների գործողությունները հաճախ չեն տեղավորվում բարոյական գնահատականի մեկ հստակ շրջանակում։ Մարդը կարող է սխալվել՝ առաջնորդվելով բարի նպատակներով, կամ կատարել բարոյականորեն կասկածելի քայլ՝ փորձելով պաշտպանել մեկ ուրիշին։ Այս երկիմաստությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատասխանատվության, մեղքի, խղճի, հավատքի և ներման խնդիրները։ Այս առումով սոցիալական վեպը նրա մոտ ձեռք է բերում փիլիսոփայական և հոգեբանական խորություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև կրոնական և բարոյական գաղափարների դերին։ Գրինի ստեղծագործություններում մարդու և Աստծո հարաբերության, հավատքի ու կասկածի, մեղքի ու ներման թեմաները հաճախ կապված են սոցիալական իրականության հետ։ Հերոսների հոգևոր ճգնաժամը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն անձնական խնդիրներով, այլև հասարակության անարդար կառուցվածքով, բռնությամբ կամ պատմական իրադարձություններով։ Այդ պատճառով հեղինակի աշխարհընկալման մեջ սոցիալական և հոգևոր խնդիրները հաճախ գոյություն ունեն նույն հարթության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման ընդհանուր գործընթացին։ Այս գրական ուղղության մեջ կարևոր են հասարակության տարբեր շերտերի պատկերումը, դասակարգային հարաբերությունների քննադատությունը, քաղաքային կյանքի հակասությունները, աղքատության և սոցիալական անարդարության թեմաները, ինչպես նաև անհատի և հասարակական համակարգի բախումը։ Գրինը շարունակում է այդ ավանդույթը, սակայն այն ընդլայնում է՝ միավորելով սոցիալական վերլուծությունը քրեական, քաղաքական, հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական տարրերի հետ։ Նրա վեպերի լարված սյուժեները և դրամատիկական իրավիճակները միաժամանակ ծառայում են հասարակական իրականության բացահայտմանը։ Հատկանշական է նաև Գրինի պատկերած միջավայրերի բազմազանությունը։ Նրա ստեղծագործություններում գործողությունների տարածքը կարող է տեղափոխվել տարբեր երկրներ և մշակութային միջավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս սոցիալական խնդիրները ներկայացնել ավելի լայն՝ միջազգային համատեքստում։ Գաղութատիրության, քաղաքական ճնշումների, բռնության և տնտեսական անհավասարության թեմաները նրա վեպերում հաճախ դառնում են ոչ միայն տվյալ հասարակության, այլև ժամանակակից աշխարհի ընդհանուր խնդիրների արտահայտություն։ Այսպիսով, հեղինակի սոցիալական վեպը դուրս է գալիս զուտ ազգային սահմաններից։ Գրինի գեղարվեստական մեթոդի կարևոր կողմերից է նաև սյուժեի դինամիկությունը։ Լարված իրավիճակները, վտանգի մշտական զգացումը, անորոշությունը և անսպասելի շրջադարձերը ընթերցողին ներգրավում են գործողության մեջ, սակայն այդ արկածային կամ թրիլլերային տարրերի ներքո պահպանվում է հասարակական և բարոյական խնդիրների քննությունը։ Արտաքին գործողությունը դառնում է մարդու ներքին հակասությունները բացահայտելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման մեջ։ Նրա գրականությունը միավորում է հասարակական իրականության սուր դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բարոյական երկիմաստությունը և փիլիսոփայական հարցադրումները։ Գրինը սոցիալական խնդիրները ներկայացնում է ոչ միայն որպես արտաքին պայմաններ, այլև որպես ուժեր, որոնք ներթափանցում են մարդու գիտակցության և անձնական հարաբերությունների մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել անգլիական գրականությամբ, XX դարի վեպի պատմությամբ, սոցիալական գրականությամբ և Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով հասկանալ նրա դերը անգլիական վիպական ավանդույթի զարգացման և սոցիալական թեմատիկայի նոր գեղարվեստական մեկնաբանության մեջ։

Literature

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Կարսի հայոց բանահյուսական մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի հայ բնակչության բանավոր ստեղծագործության և ժողովրդական ավանդույթների նշանակությունը ազգային մշակութային ժառանգության համատեքստում։ Կարսը պատմական Հայաստանի կարևոր մշակութային կենտրոններից է, որտեղ ձևավորվել և սերնդեսերունդ փոխանցվել են ժողովրդական ստեղծագործության բազմազան ձևեր՝ արտացոլելով բնակչության պատմական փորձը, առօրյա կյանքը, աշխարհայացքը և հասարակական հարաբերությունները։ Հայ բանահյուսությունը ներառում է վիպական ու պատմական զրույցներ, հեքիաթներ, ավանդազրույցներ, երգեր, առածներ, ասացվածքներ, հանելուկներ, ծիսական խոսքային ձևեր և ժողովրդական այլ ստեղծագործություններ, որոնց միջոցով պահպանվել են համայնքի հիշողությունը, արժեքներն ու պատկերացումները։ Տարածաշրջանային բանահյուսության ուսումնասիրությունը կարևոր է բացահայտելու տեղական տարբերակները, լեզվական առանձնահատկությունները, ստեղծագործությունների տարածման ուղիներն ու հարևան մշակույթների հետ փոխազդեցությունները։ Բանավոր նյութերի հավաքումը, դասակարգումը և գիտական մեկնաբանությունը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև ժողովրդական ավանդույթների կապը պատմական իրադարձությունների, ընտանեկան և համայնքային կյանքի, տոնական սովորույթների ու ծիսական համակարգերի հետ։ Այսպիսի հետազոտությունը նպաստում է ոչ միայն Կարսի հայության մշակութային դիմագծի ճանաչմանը, այլև հայ բանահյուսության ընդհանուր պատկերի ամբողջացմանը՝ ընդգծելով տեղային մշակութային ժառանգության ինքնատիպությունն ու պահպանման կարևորությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բանագետների, ազգագրագետների, պատմաբանների, լեզվաբանների, ինչպես նաև հայ ժողովրդական մշակույթով և պատմական Կարսի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։