Հոգեդիագնոստիկ մեթոդիկաների համադրման և դրանց կիրառման համեմատական վերլուծություն

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Սիսթանի և Բալուչեսթանի նահանգի համալսարանների գործունեության արդյունավետության գնահատմանը՝ տվյալների պարփակման վերլուծության (DEA) և Մալմքվիստի արտադրողականության ցուցանիշի կիրառմամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում են բարձրագույն կրթության հաստատությունների գործունեության գնահատման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այնպիսի չափորոշիչների ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համակողմանիորեն գնահատել համալսարանների կողմից մարդկային, ֆինանսական, նյութական և այլ ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը։ DEA մեթոդաբանության միջոցով տարբեր համալսարաններ դիտարկվում են որպես համեմատելի որոշում կայացնող միավորներ, որոնց մուտքային և ելքային ցուցանիշների համադրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու հարաբերական տեխնիկական արդյունավետության մակարդակը և բացահայտելու արդյունավետ ու պակաս արդյունավետ հաստատությունները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է Մալմքվիստի ցուցանիշի կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն արդյունավետության մակարդակը, այլև դրա փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ գնահատելով արտադրողականության աճի կամ նվազման դինամիկան և դրա հիմնական բաղադրիչները։ Հեղինակը վերլուծում է համալսարանների գործունեության վրա ազդող գործոնները, բացահայտում արդյունավետության տարբերությունների հնարավոր պատճառները և քննարկում կրթական ու գիտական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր համալսարանների արդյունքները, բացահայտել ռեսուրսների օգտագործման առավել արդյունավետ մոտեցումները և գնահատել կառավարման որոշումների ազդեցությունը հաստատությունների արտադրողականության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ստացված արդյունքների կիրառական արժեքը, քանի որ արդյունավետության գնահատման քանակական մեթոդները կարող են օգտագործվել համալսարանների կառավարման կատարելագործման, ռեսուրսների ավելի նպատակային բաշխման, կրթական ծառայությունների որակի բարձրացման և գիտահետազոտական գործունեության զարգացման համար։ Աշխատությունը միավորում է բարձրագույն կրթության կառավարման և քանակական վերլուծության մոտեցումները՝ առաջարկելով տվյալների վրա հիմնված գործիքներ համալսարանների գործունեության համեմատական գնահատման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կրթության կառավարման մասնագետների, վիճակագիրների, հետազոտողների, համալսարանների ղեկավարների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ինչպես նաև այն մասնագետների, ովքեր հետաքրքրված են DEA մեթոդաբանությամբ, արտադրողականության չափմամբ և բարձրագույն կրթության հաստատությունների արդյունավետության գնահատմամբ։

Sociology

Աշխատանքի սեռային բաժանումը հասարակության մեջ աշխատանքի բաշխման այն համակարգն է, որտեղ տարբեր աշխատանքային դերեր, մասնագիտություններ և սոցիալական գործառույթներ բաժանվում են տղամարդկանց և կանանց միջև՝ հիմնվելով ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ առավելապես պատմական, մշակութային և սոցիալական ձևավորված պատկերացումների վրա։ Այս երևույթը գոյություն ունի գրեթե բոլոր հասարակություններում և տարբեր ժամանակաշրջաններում տարբեր ձևերով է արտահայտվել՝ սկսած ավանդական հասարակություններից, որտեղ տղամարդիկ հիմնականում զբաղվում էին ֆիզիկական ուժ պահանջող և հանրային ոլորտի աշխատանքներով, իսկ կանայք՝ տնային տնտեսությամբ և երեխաների խնամքով, մինչև ժամանակակից հասարակություններ, որտեղ այդ սահմանները աստիճանաբար փոխվում են։ Աշխատանքի սեռային բաժանումը պայմանավորված է նաև տնտեսական կառուցվածքով, կրթության հասանելիությամբ, սոցիալական նորմերով և մշակութային սպասումներով, որոնք հաճախ ազդում են այն բանի վրա, թե ինչ մասնագիտություններ են համարվում «տղամարդկային» կամ «կանացի»։ Չնայած ժամանակակից աշխարհում կանանց մասնակցությունը աշխատաշուկայում զգալիորեն աճել է, որոշ ոլորտներում դեռ պահպանվում են անհավասարություններ, օրինակ՝ ղեկավար պաշտոններում կամ բարձր վարձատրվող տեխնիկական մասնագիտություններում նրանց ներկայացվածության ցածր մակարդակը։ Միևնույն ժամանակ կան ոլորտներ, որտեղ գերակշռում են կանայք, օրինակ՝ կրթություն, առողջապահություն կամ սպասարկման որոշ ճյուղեր, ինչը ևս ձևավորում է մասնագիտական սեգրեգացիա։ Աշխատանքի սեռային բաժանումը նաև կապված է վարձատրության տարբերությունների հետ, երբ նույն կամ համարժեք աշխատանքի դիմաց կանայք հաճախ ստանում են ավելի ցածր վարձատրություն, ինչը հայտնի է որպես գենդերային վարձատրության խզում։ Ժամանակակից սոցիալական քաղաքականությունները և միջազգային կազմակերպությունները փորձում են նվազեցնել այս անհավասարությունները՝ խթանելով հավասար հնարավորություններ կրթության, աշխատանքի և կարիերայի առաջխաղացման մեջ։

Informatics

Ինֆորմատիկա. Համակարգչային տեխնոլոգիաներ-ը ինֆորմատիկայի և համակարգչային գիտությունների ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համակարգչային տեխնոլոգիաների հիմունքները, կառուցվածքը և կիրառական հնարավորությունները՝ ընդգրկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական բաղադրիչներ, աշխատությունում բացատրվում են համակարգչի հիմնական մասերը և դրանց աշխատանքի սկզբունքները, օպերացիոն համակարգերի դերը, տվյալների պահպանման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև ծրագրային ապահովման հիմնական տեսակները, միաժամանակ ներկայացվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառությունները տարբեր ոլորտներում՝ կրթություն, բիզնես, կառավարում և գիտություն, հատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների անվտանգությանը, տեղեկատվության փոխանցման մեթոդներին և ժամանակակից թվային միջավայրերում աշխատելու հմտություններին, ներառյալ ինտերնետի և ցանցային տեխնոլոգիաների հիմունքները, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգչային գրագիտություն և գործնական կարողություններ թվային տեխնոլոգիաների արդյունավետ օգտագործման համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է բարդ կամ բազմակազմ հանցագործությունների համար քրեական պատասխանատվության իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համեմատական-իրավական մոտեցման կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ մեկ հանցավոր վարքագիծը ներառում է մի քանի փոխկապակցված գործողություններ, հետևանքներ կամ քրեաիրավական պաշտպանվող օբյեկտների նկատմամբ ոտնձգություններ, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ հանցակազմի ճիշտ որոշման և քրեական պատասխանատվության սահմանների բարդ հարցեր։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բազմակազմ հանցագործության հասկացությունը, դրա կառուցվածքային տարրերը, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց օգնությամբ այն տարբերակվում է հանցագործությունների բազմությունից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հանցակազմի իրավական բնութագրումը, քանի որ նույն փաստական հանգամանքները տարբեր իրավական համակարգերում կարող են հանգեցնել տարբեր քրեաիրավական գնահատականների։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն դեպքերին, երբ մեկ հանցագործության շրջանակում միավորվում են տարբեր բնույթի արարքներ, կամ երբ հիմնական հանցակազմին միանում են այլ հանցագործության հատկանիշներ։ Այս համատեքստում կարևոր է ուսումնասիրել հանցագործությունների համակցությունը, մրցակցող քրեաիրավական նորմերը, ընդհանուր և հատուկ նորմերի հարաբերակցությունը և մեկ արարքի համար պատասխանատվության սահմանները։ Համեմատական-իրավական մեթոդը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր երկրների քրեական օրենսդրության մոտեցումները և պարզել, թե ինչպիսի լուծումներ են առաջարկվում նման բարդ դեպքերի որակավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ինչպես օրենսդրական դրույթները, այնպես էլ դատական պրակտիկան և քրեական իրավունքի տեսական մեկնաբանությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև պարզել, թե ինչ չափանիշներով պետք է որոշվի՝ տվյալ արարքը կազմում է մեկ ամբողջական հանցագործությո՞ւն, թե՞ անհրաժեշտ է այն որակել որպես մի քանի ինքնուրույն հանցագործությունների համակցություն։ Այս տարբերակումը անմիջականորեն ազդում է անձի նկատմամբ կիրառվող քրեական պատասխանատվության ծավալի և պատժի նշանակման վրա։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև հանցագործության ավարտվածության պահը, պատճառահետևանքային կապը, դիտավորության ձևերը և հանցավոր նպատակի նշանակությունը բազմակազմ հանցագործությունների որակավորման գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել իրավական անորոշությունների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների բացահայտմանը, քանի որ բարդ հանցակազմերի դեպքում նույնատիպ փաստական իրավիճակները երբեմն կարող են տարբեր կերպ գնահատվել։ Տարբեր երկրների քրեական օրենսդրության համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առավել արդյունավետ իրավական լուծումներ և առաջարկել ազգային օրենսդրության ու դատական պրակտիկայի կատարելագործման ուղղություններ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է բազմակազմ հանցագործությունների քրեաիրավական բնույթի առավել հստակ սահմանմամբ և հարակից իրավական ինստիտուտների հետ դրանց հարաբերակցության պարզաբանմամբ։ Գործնական առումով ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հանցագործությունների ճիշտ իրավական որակավորման, քրեական պատասխանատվության հիմնավորված կիրառման և դատական սխալների նվազեցման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավաբան-գիտնականներին, իրավագիտության դասախոսներին, ասպիրանտներին և քրեական իրավունքի ոլորտում մասնագիտացող ուսանողներին։

History

Հայոց պատմություն (համաշխարհային ընդհանուր պատմության հետ)-ը համակցված պատմագիտական ուսումնական աշխատություն է, որտեղ միաժամանակ ներկայացվում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացումները և համաշխարհային պատմության հիմնական փուլերը՝ թույլ տալով դրանք դիտարկել փոխկապակցվածության մեջ, սկսած հնագույն քաղաքակրթություններից և պետականությունների ձևավորման գործընթացներից մինչև միջնադար, նոր և նորագույն շրջաններ, ներառյալ համաշխարհային կայսրությունների վերելքն ու անկումը, համաշխարհային պատերազմները, միջազգային հարաբերությունների ձևավորումը և ժամանակակից գլոբալ գործընթացները, իսկ հայկական պատմության հատվածում ընդգծվում են Հայկական լեռնաշխարհի հին քաղաքակրթությունները, հայկական պետականության տարբեր դրսևորումները, քրիստոնեության ընդունումը, միջնադարյան թագավորությունների զարգացումը, օտար տիրապետությունների պայմաններում ազգային ինքնության պահպանումը, ինչպես նաև նորագույն շրջանի վճռորոշ իրադարձությունները՝ ցեղասպանությունը, պետականության կորուստն ու վերականգնումը, խորհրդային ժամանակաշրջանը և անկախ Հայաստանի զարգացումը, աշխատության նպատակն է ուսանողին կամ ընթերցողին տալ ամբողջական պատկերացում թե ինչպես են համաշխարհային և ազգային պատմական գործընթացները փոխազդել միմյանց վրա և ձևավորել ներկայիս քաղաքական և մշակութային իրականությունը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության ձևավորման, զարգացման և բազմակողմանի գործունեության պատմությանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է կազմակերպության ստեղծման նախադրյալները, նրա գործունեության հիմնական փուլերը և այն դերը, որը միությունը կատարել է հայ ժողովրդի սոցիալական, կրթական, մշակութային և ազգային կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատանքի հիմքում բարեգործական գործունեության պատմությունն է, սակայն թեման չի սահմանափակվում միայն նյութական օգնության կազմակերպմամբ․ միության գործունեությունը դիտարկվում է որպես հայ համայնքների համախմբման, կրթության և մշակույթի պահպանման, սոցիալական աջակցության և ազգային ինքնության ամրապնդման ավելի լայն գործընթացի բաղադրիչ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպության գործունեության աշխարհագրական ընդլայնմանը և տարբեր երկրներում հայկական համայնքների հետ դրա կապերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են կրթական հաստատությունների, մշակութային ծրագրերի, սոցիալական աջակցության նախաձեռնությունների և այլ բարեգործական ծրագրերի զարգացման ուղղությունները, որոնց միջոցով կազմակերպությունը նպաստել է համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և հասարակական կարիքների բավարարմանը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև միության գործունեությունը Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանման ու զարգացման համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվել կազմակերպության առաջնահերթությունները քաղաքական և սոցիալական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Առանձին նշանակություն ունի հայ ժողովրդի համար հատկապես ծանր պատմական իրադարձությունների և ճգնաժամային ժամանակաշրջանների ընթացքում իրականացված օգնությունը, երբ բարեգործական կառույցները ստանձնել են բնակչության աջակցության, որբերի և կարիքավորների խնամքի, կրթության կազմակերպման և սոցիալական վերականգնման կարևոր գործառույթներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կազմակերպությունը հարմարվել տարբեր երկրների քաղաքական, տնտեսական և հասարակական պայմաններին՝ պահպանելով իր հիմնական բարեգործական և ազգային առաքելությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կառույցի ներքին կազմակերպմանը, մասնաճյուղերի ձևավորմանը, նվիրատուների և անդամների ներգրավմանը և բարեգործական գործունեության համակարգման մեխանիզմներին։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ կազմակերպության պատմությունը ներկայացվում է հայ սփյուռքի և ազգային հասարակական կյանքի ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել բարեգործությունը որպես հասարակական ինքնակազմակերպման կարևոր ձև և գնահատել դրա ազդեցությունը կրթության, մշակույթի, սոցիալական պաշտպանության և համայնքային համերաշխության զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, բարեգործական կազմակերպությունների պատմությամբ և հայկական համայնքների հասարակական կյանքով հետաքրքրվող պատմաբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայկական բարեգործական շարժման կարևորագույն կառույցներից մեկի պատմական ուղին՝ բացահայտելով դրա ձևավորման պատճառները, գործունեության հիմնական ուղղությունները և երկարաժամկետ նշանակությունը հայ ժողովրդի և սփյուռքի կյանքում։