Իրլանտայի տնակը, հատոր Ա

Sociology

Այս գիրքը ուսումնասիրում է պատումի և մեդիատեքստի կառուցվածքը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հակառակ հեռանկարի (reverse perspective) և բազմաշերտ պատմողական տեխնիկաների կիրառությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր մեդիա ձևաչափերում՝ գրականություն, կինո, լրագրություն և թվային բովանդակություն, ձևավորվում պատմության ներկայացման տարբեր եղանակներ և տեսանկյուններ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատմողի դերին, ընկալման փոփոխականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով տեքստը կարող է փոխել իրականության ընկալումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև բազմաձայնությանը, ժամանակի և տարածության խաղարկմանը, ինչպես նաև ընթերցողի ակտիվ մասնակցությանը իմաստի կառուցման գործընթացում։ Գիրքը համադրում է մեդիատեքստաբանության, նարատոլոգիայի և մշակութային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ ժամանակակից պատումային ձևերի բազմազանությունը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է տեխնիկական տեքստերի կառուցվածքային և լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց հայերեն փոխանցման խնդիրներին։ Գրքում վերլուծվում են տեխնիկական գրականությանը բնորոշ լեզվական միջոցները՝ տերմինաբանության համակարգվածությունը, սինտակտիկ կառուցվածքների բարդությունը, իմաստային ճշգրտության պահանջը և տեղեկատվության խտացված ներկայացման ձևերը։ Հեղինակը դիտարկում է տարբեր ոլորտների տեխնիկական տեքստերի (ինժեներական, տեղեկատվական, բժշկական, արդյունաբերական) կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը թարգմանության գործընթացի վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հայերեն թարգմանության ժամանակ առաջացող խնդիրները՝ տերմինների համարժեքության ընտրությունը, լեզվական նորմերի պահպանումը, ոճական համապատասխանությունը և տեքստի ֆունկցիոնալ ամբողջականության ապահովումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանության ռազմավարություններին, մասնագիտական լեզվի ձևավորմանը և տեխնիկական հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացման միջոցներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է լեզվաբանների, թարգմանիչների, ուսուցիչների և տեխնիկական ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով տեխնիկական տեքստերի որակյալ թարգմանության և հայերեն մասնագիտական լեզվի զարգացմանը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սթրեսային պայմաններում օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով գամմա-ամինակարագաթթվի (ԳԱԿԹ, GABA) և լիմֆոիդ համակարգի բջիջների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների վրա։ Հետազոտության առանցքում նյարդային և իմունային համակարգերի փոխադարձ կարգավորման մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով օրգանիզմը հարմարվում է արտաքին կամ ներքին սթրեսային գործոնների ազդեցությանը և փորձում պահպանել ֆիզիոլոգիական հավասարակշռությունը։ ԳԱԿԹ-ն դիտարկվում է ոչ միայն որպես կենտրոնական նյարդային համակարգում կարևոր ազդանշանային միջնորդանյութ, այլև որպես այնպիսի կենսաբանական կարգավորման բաղադրիչ, որի հետ կապված ազդանշանային մեխանիզմները կարող են առնչվել իմունային բջիջների գործունեության փոփոխություններին։ Լիմֆոիդ համակարգի բջիջները, իրենց հերթին, մասնակցում են իմունային պաշտպանության և օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական արձագանքների ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սթրեսի պայմաններում իմունային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները, տարբեր լիմֆոիդ բջջային խմբերի ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները և դրանց կապը նյարդային կարգավորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե սթրեսային արձագանքի ընթացքում նյարդային, ներզատական և իմունային համակարգերի միջև ձևավորվող ազդանշանային փոխանակումն ինչպես է անդրադառնում պաշտպանական գործընթացների ինտենսիվության և հավասարակշռության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբերակել կարճատև հարմարվողական փոփոխությունները երկարատև սթրեսի պայմաններում առաջացող կարգավորման խանգարումներից։ Նման ուսումնասիրություններում բջջային և կենսաքիմիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նեյրոիմունային փոխազդեցությունների մասին և գնահատելու ԳԱԿԹ-ի հետ կապված կարգավորիչ համակարգերի հնարավոր նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև սթրեսի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը՝ ցույց տալով, որ պաշտպանական արձագանքը մեկ համակարգի գործունեության արդյունք չէ, այլ տարբեր ֆիզիոլոգիական համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքի հետևանք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նեյրոֆիզիոլոգիայի, իմունաբանության, կենսաքիմիայի և սթրեսի ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նյարդային ազդանշանային գործընթացների և լիմֆոիդ համակարգի փոխազդեցության դերը օրգանիզմի հարմարվողական ու պաշտպանական արձագանքների ձևավորման մեջ։

Other Subjects

Վարդանյան Լ., հանդիսանում է մատենագիտական և տեղեկատու բնույթի աշխատություն, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում տարբեր տարիներին՝ 1935–2009 թվականների ընթացքում պաշտպանված ատենախոսությունների ամբողջական ցանկը։ Այն ընդգրկում է գիտական աշխատանքների թեմատիկ բազմազանությունը, հեղինակներին, պաշտպանության տարիները և գիտական ուղղությունները՝ ապահովելով արժեքավոր տեղեկատվական բազա գիտական հետազոտությունների պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Գրքում արտացոլված են ագրարային գիտությունների տարբեր ճյուղերը՝ գյուղատնտեսություն, անասնաբուծություն, հողագիտություն, ագրոտեխնիկա, սննդի տեխնոլոգիա և հարակից ոլորտներ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել համալսարանի գիտական գործունեության զարգացումը երկարաժամկետ պատմական համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված գիտական կադրերի պատրաստման գործընթացին, գիտահետազոտական ուղղությունների ձևավորմանը և դրանց ներդրմանը գյուղատնտեսության զարգացման մեջ։ Այս աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և գիտական գրադարանների համար՝ նպաստելով գիտական տեղեկատվության որոնման, համակարգման և օգտագործման արդյունավետությանը։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է ցորենի հիբրիդային դեպրեսիայի երևույթի, դրա առաջացման գենետիկական և կենսաբանական պատճառների, ինչպես նաև բույսերի աճի, զարգացման և արտադրողականության վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բուսական օրգանիզմներում ժառանգական հատկանիշների փոխանցման օրինաչափությունները, տարբեր գենոտիպերի խաչասերման առանձնահատկությունները և հիբրիդային սերունդներում կենսունակության ու տնտեսական արժեքավոր հատկանիշների նվազման հնարավոր պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդային դեպրեսիայի դրսևորմանը՝ համեմատած ծնողական ձևերի հետ, ինչպես նաև դրա տարբերություններին հեթերոզիսի երևույթից, որի դեպքում հիբրիդները որոշ հատկանիշներով կարող են գերազանցել ծնողական ձևերին։ Ուսումնասիրվում են գենետիկական անհամատեղելիության, գեների փոխազդեցության, ժառանգական գործոնների անբարենպաստ համակցությունների և գենոտիպային առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունները հիբրիդային սերունդների կենսաբանական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են ցորենի տարբեր սորտերի և ձևերի խաչասերման արդյունքում ստացված բույսերի աճի ինտենսիվությունը, ցողունի բարձրությունը, հասկի կառուցվածքը, հատիկների ձևավորումը, բերքատվությունը և կենսունակությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում են հիբրիդային սերունդների համեմատական ուսումնասիրությունը, ժառանգական փոփոխականության գնահատումը և այն հատկանիշների բացահայտումը, որոնք կարող են պայմանավորել բույսերի զարգացման թուլացումը կամ արտադրողականության նվազումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել գենետիկական վերլուծության, սելեկցիոն փորձարկումների, դաշտային դիտարկումների և կենսաչափական գնահատման մեթոդներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտաքին միջավայրի պայմանների՝ ջերմաստիճանի, խոնավության, հողի բերրիության և մշակության տեխնոլոգիաների ազդեցությանը հիբրիդային բույսերի զարգացման ու հատկանիշների արտահայտման վրա։ Առանձնացվում են ծնողական զույգերի ճիշտ ընտրության, խաչասերման արդյունավետության բարձրացման և անցանկալի ժառանգական համակցությունների նվազեցման հնարավորությունները։ Կարևորվում է հիբրիդային դեպրեսիայի ուսումնասիրության նշանակությունը ցորենի սելեկցիայի, գենետիկական ռեսուրսների նպատակային օգտագործման և բարձր արտադրողականությամբ ու կայունությամբ օժտված սորտերի ստեղծման համար։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ցորենի ժառանգական առանձնահատկությունների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի բարելավման գիտական մոտեցումների զարգացմանը։ Այն օգտակար է բուսաբանների, գենետիկների, սելեկցիոներների, ագրոնոմների և գյուղատնտեսական գիտությունների համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբանական համակարգերում ջրի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը ոչ իոնացնող բնույթի ֆիզիկական գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումն է, որ ջուրը, լինելով բջիջների և հյուսվածքների հիմնական բաղադրիչներից մեկը, կարող է մասնակցել արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների էներգիայի ընկալման, փոխանցման և կենսաբանական համակարգի հետ փոխազդեցության գործընթացներին։ Քննվում են ջրի մոլեկուլային կառուցվածքի, ջրածնային կապերի, հիդրատացիոն շերտերի և լուծված նյութերի հետ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները՝ կենսաբանական միջավայրի ֆիզիկաքիմիական կազմակերպման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ իոնացնող ֆիզիկական ազդեցությունների և ջրային միջավայրի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու փորձարարական մոտեցումներին՝ տարբերակելով հաստատված ֆիզիկական երևույթները դեռևս քննարկվող կենսաբանական մեկնաբանություններից։ Դիտարկվում է, թե ջրային միջավայրի ֆիզիկական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ կենսամոլեկուլների կառուցվածքային վիճակի, թաղանթային գործընթացների, իոնային հավասարակշռության և բջջային նյութափոխանակության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական ֆիզիկական ազդեցությունները, ջերմային փոփոխությունները և դրանցից անկախ հնարավոր ոչ ջերմային երևույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մաքուր ջրի, ջրային լուծույթների և ավելի բարդ կենսաբանական համակարգերի վերաբերյալ տվյալները՝ պարզելու համար, թե միջավայրի կազմն ինչպես է պայմանավորում արձագանքի բնույթը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ազդեցության ինտենսիվության, տևողության, հաճախականային բնութագրերի և կենսաբանական համակարգի սկզբնական վիճակի նշանակությանը։ Նման ուսումնասիրությունները գտնվում են կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և բջջային կենսաբանության հատման տիրույթում և կարևոր են արտաքին ֆիզիկական գործոնների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմների գիտական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես կենսաքիմիական գործընթացների միջավայր, այլև որպես բարդ կենսաֆիզիկական համակարգի բաղադրիչ, որի հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ոչ իոնացնող ազդեցությունների և կենդանի համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։