Խմորասնկային D-ամինաթթվային օքսիդազի անջատումը, բնութագրումը և անալիտիկ նպատակներով կիրառման հնարավորությունները

History

Отрывок из предисловия к книги: Армянская ССР расположена в южной части Закавказья и занимает северовосточную часть Армянского нагорья. Территория Армянской CCP равна почти 30 тысячам квадратных километров. Наибольшая ее протяженность с северо-запада на юго-восток - 360 километров и с запада на восток - 200 километров. Недра Армянской ССР таят в себе много полезных ископаемых; из рудных наиболее важное значение имеют медь, молибден, алюминий, цинк, свинец, хром, железо, серебро, золото. Щедро представлены такие нерудные полезные ископаемые, как туфы разных расцветок, граниты, базальты, андезиты, фельзиты причудливых рисунков, литографский камень, мрамор. На протяжении многовековой истории Армения была ареной опустошительных войн, в результате которых была физически истреблена значительная часть местного населения. Сотни тысяч армян эмигрировали в другие страны. Все это приводило к резкому сокращению населения. В период присоединения Армении к России (1827 год) большая часть ее населения - около 3 миллионов человек - в результате вмешательства западных держав осталась под владычеством Турции. К России отошла Восточная Армения с`населением в 160 тыс. человек. Позже численность населения увеличилась и в 1913 году превышала 1 миллион человек...

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության զբոսաշրջության ոլորտում ներդրումային գործընթացների կառավարման տեսական, մեթոդական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ ներգրավմանը և դրանց նպատակային օգտագործմանը։ Զբոսաշրջությունը դիտարկվում է որպես տնտեսության այն ոլորտներից մեկը, որի կայուն զարգացումը զգալիորեն կախված է ենթակառուցվածքների արդիականացման, ծառայությունների որակի բարձրացման, նոր զբոսաշրջային արդյունքների ստեղծման և մասնավոր ձեռնարկատիրության զարգացման համար անհրաժեշտ ներդրումներից։ Քննության են առնվում ներդրումների տնտեսական էությունը, դրանց դասակարգման հիմնական մոտեցումները և զբոսաշրջային գործունեության առանձնահատկություններով պայմանավորված ներդրումային որոշումների բնույթը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ներքին և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման հնարավորություններին, մասնավոր կապիտալի, պետական ֆինանսավորման և համատեղ ներդրումային ծրագրերի նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են ներդրումային գրավչության վրա ազդող մակրոտնտեսական և ոլորտային գործոնները՝ տնտեսական կայունությունը, իրավական և հարկային միջավայրը, գործարար պայմանները, ենթակառուցվածքների զարգացվածությունը, զբոսաշրջային պահանջարկը, մարդկային ռեսուրսների առկայությունը և ներդրումային ռիսկերի մակարդակը։ Կարևորվում է Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը և դրա վերածումը տնտեսապես կենսունակ ներդրումային նախագծերի։ Բնական, պատմամշակութային և հանգստի ռեսուրսների առկայությունը ինքնին բավարար պայման չի համարվում ներդրումային ակտիվության համար, քանի որ դրանց արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է համապատասխան ճանապարհային, տրանսպորտային, հյուրանոցային, տեղեկատվական և սպասարկման ենթակառուցվածքների ձևավորում։ Առանձին քննության առարկա են զբոսաշրջային ենթակառուցվածքներում ներդրումների ուղղությունները՝ հյուրանոցային տնտեսության, հանգստի համալիրների, սննդի և սպասարկման կազմակերպությունների, տրանսպորտային ծառայությունների, զբոսաշրջային երթուղիների և այցելուների սպասարկման այլ համակարգերի զարգացումը։ Դիտարկվում է ներդրումային ծրագրերի տարածքային բաշխման խնդիրը՝ կարևորելով զբոսաշրջային ակտիվության ոչ միայն մայրաքաղաքում, այլև մարզերում ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Տարածքային հավասարակշռված ներդրումային քաղաքականությունը կարող է նպաստել տեղական զբոսաշրջային ռեսուրսների տնտեսական օգտագործմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացմանը և համայնքների եկամտային հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրվում են ներդրումային նախագծերի մշակման, ընտրության և արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Կարևորվում են նախագծի իրականացման համար անհրաժեշտ կապիտալի ծավալի, սպասվող եկամուտների, ծախսերի, վերադարձելիության ժամկետի, շահութաբերության և ռիսկերի գնահատման խնդիրները։ Ներդրումային որոշումների հիմնավորվածությունը կապվում է զբոսաշրջային պահանջարկի կանխատեսման, շուկայի ուսումնասիրության և հնարավոր այցելուների թիրախային խմբերի ճիշտ որոշման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ներդրումային ռիսկերի կառավարմանը։ Զբոսաշրջության ոլորտը զգայուն է տնտեսական տատանումների, սեզոնայնության, տրանսպորտային հասանելիության փոփոխությունների, տարածաշրջանային անկայունության և արտաքին պահանջարկի փոփոխությունների նկատմամբ, ինչի պատճառով ներդրումային նախագծերի մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է գնահատել տարբեր հնարավոր սցենարներ և ապահովել ռիսկերի նվազեցման համապատասխան մեխանիզմներ։ Քննության է առնվում պետության դերը բարենպաստ ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործում։ Կարևորվում են ոլորտային ռազմավարության հստակությունը, ներդրողների իրավունքների պաշտպանությունը, վարչարարական ընթացակարգերի պարզեցումը, մրցակցային միջավայրի ապահովումը և ներդրումային նախաձեռնությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվության հասանելիությունը։ Պետական քաղաքականության արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման և մասնավոր հատվածի ներդրումային ակտիվությունը խթանող պայմանների ստեղծման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է իրականացնել մեծածավալ ծրագրեր և համատեղել պետական կառավարման հնարավորությունները մասնավոր հատվածի ֆինանսական, տեխնոլոգիական ու կառավարչական ռեսուրսների հետ։ Ուսումնասիրվում են նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ներդրումային հնարավորությունները, քանի որ զբոսաշրջային ծառայությունների զգալի մասը կարող է ձևավորվել հյուրատների, ընտանեկան բիզնեսների, տեղական սննդի արտադրության, արհեստների, զբոսավարական ծառայությունների և այլ փոքր ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների միջոցով։ Այդ կազմակերպությունների համար կարևոր են ֆինանսավորման հասանելիությունը, վարկային պայմանները, մասնագիտական խորհրդատվությունը և ներդրումային ծրագրերի մշակման կարողությունների զարգացումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման և միջազգային համագործակցության հնարավորություններին։ Դիտարկվում են ներդրողներին երկրի զբոսաշրջային ներուժի ներկայացման, ներդրումային առաջարկների ձևավորման, միջազգային շուկաներում ոլորտի ճանաչելիության բարձրացման և միջազգային զբոսաշրջային կազմակերպությունների ու գործարար կառույցների հետ համագործակցության նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև ներդրումների և զբոսաշրջային ծառայությունների մրցունակության միջև կապը։ Նոր տեխնոլոգիաների, թվային ամրագրման համակարգերի, տեղեկատվական հարթակների, ժամանակակից կառավարման մեթոդների և սպասարկման նոր չափանիշների ներդրումը կարող է նպաստել ծառայությունների որակի բարձրացմանն ու զբոսաշրջային կազմակերպությունների արդյունավետության աճին։ Ներդրումային քաղաքականությունը դիտարկվում է նաև կայուն զբոսաշրջության սկզբունքների համատեքստում։ Զբոսաշրջային նախագծերի տնտեսական արդյունավետությունը անհրաժեշտ է համադրել բնական և մշակութային ժառանգության պահպանման, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և տեղական համայնքների շահերի հետ։ Այդ մոտեցումը հատկապես կարևոր է բնական և պատմամշակութային արժեքներով հարուստ տարածքներում ներդրումային ծրագրեր իրականացնելիս։ Քննության են առնվում նաև մարդկային կապիտալում ներդրումների խնդիրները՝ մասնագիտական կրթության, վերապատրաստման, կառավարման հմտությունների և սպասարկման մշակույթի զարգացման տեսանկյունից։ Զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների ֆիզիկական ընդլայնումը կարող է լիարժեք տնտեսական արդյունք ապահովել միայն համապատասխան մասնագիտական կարողությունների առկայության պայմաններում։ Ներդրումների կառավարման կատարելագործման ուղղությունները կարող են ներառել ոլորտային առաջնահերթությունների հստակեցումը, ներդրումային նախագծերի գնահատման միասնական մեխանիզմների զարգացումը, ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցումը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության ընդլայնումը, ներդրումային ռիսկերի համակարգված կառավարումը և մարզային ծրագրերի խթանումը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է զբոսաշրջության ոլորտում ներդրումային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման, ֆինանսական միջոցների առավել հիմնավորված բաշխման և երկրի զբոսաշրջային ներուժի տնտեսական օգտագործման համար համապատասխան առաջարկությունների մշակման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, ներդրումային քաղաքականության, տնտեսագիտության, տարածաշրջանային զարգացման և ծառայությունների ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, ձեռնարկատերերի, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական և հումանիտար գիտությունների տարբեր բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, լեզվաբանությանը, գրականագիտությանը, պատմական գիտություններին, պատմությանը, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտներում իրականացվող ժամանակակից հետազոտությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ գիտահետազոտական, ուսումնական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, միջգիտակարգային համագործակցության զարգացմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Economics

Տնտեսագիտական, տարածաշրջանային զարգացման և տարածքային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության տարածքային անհամաչափ զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում երկրի տնտեսական ներուժի տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները, մայրաքաղաքի և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման տարբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային անհավասարությունների ձևավորման պատմական, աշխարհագրական և տնտեսական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական գործունեության, ներդրումների, զբաղվածության, եկամուտների և ենթակառուցվածքների տարածքային կենտրոնացման գործընթացներին։ Վերլուծվում են բնական ռեսուրսների, տրանսպորտային հասանելիության, ժողովրդագրական փոփոխությունների, աշխատուժի տեղաշարժի և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ազդեցությունները մարզերի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Քննարկվում են տարածքային զարգացման անհամաչափությունների գնահատման ցուցանիշները, տարածաշրջանների տնտեսական մասնագիտացման առանձնահատկությունները և տեղական տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի Հանրապետության մարզերի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը, տարածքային զարգացման պետական ծրագրերը, ներդրումային քաղաքականությունը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ենթակառուցվածքների զարգացման, ձեռնարկատիրության խթանման և աշխատատեղերի ստեղծման նշանակությանը տարածքային անհավասարությունների մեղմացման գործում։ Կարևորվում է համաչափ տարածքային զարգացման քաղաքականության ձևավորումը՝ մարզերի տնտեսական ակտիվության բարձրացման, բնակչության կենսամակարդակի բարելավման և երկրի տնտեսական համակարգի կայունության ամրապնդման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանային տնտեսագիտության, տնտեսական աշխարհագրության, պետական և տեղական կառավարման, տարածքային պլանավորման և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Փոխադարձ չվճարումները ֆինանսական հարաբերությունների խախտում են, երբ կազմակերպություններ կամ անհատներ չեն կատարում իրենց ֆինանսական պարտավորությունները պայմանագրով նախատեսված ժամկետում, ինչը կարող է առաջացնել անկայունություն ֆինանսական շուկայում և վնասել հարաբերություններ բիզնես գործընկերների միջև: Այս երևույթը հաճախ հանդիպում է մատակարարման, ծառայությունների մատուցման կամ վարկային հարաբերությունների ոլորտում, երբ կողմերից մեկը տնտեսական դժվարությունների, կանխատեսելիության բացակայության կամ կառավարելի ռիսկեր չստանալու պատճառով չի կարող կամ ուշացնում է վճարումները: Փոխադարձ չվճարումների լուծման ուղիները ներառում են մի շարք մեթոդներ՝ առաջին հերթին բանակցություններ և փոխհամաձայնության հասնելը, որը թույլ է տալիս կողմերին ստեղծել նոր վճարման գրաֆիկ կամ պայմանավորվածություններ՝ առանց դատական գործընթացների: Երկրորդ՝ միջնորդության կամ հաշտեցման ծառայությունների օգտագործումը, որը անկախ կողմի ներգրավմամբ օգնում է հարթել վեճերը և գտնել ընդունելի լուծումներ: Երրորդ՝ իրավական մեխանիզմների կիրառումը՝ պահանջագիր, դատարան կամ այլ իրավական գործընթացներ, որոնք ապահովում են պարտավորությունների կատարումը և ֆինանսական կորուստների փոխհատուցումը: Չորրորդ՝ կանխարգելիչ միջոցների կիրառումը՝ ռիսկերի գնահատում, ապահովագրություն, վստահված միջոցների օգտագործում և վճարումների խիստ վերահսկողություն, ինչը նվազեցնում է չվճարումների հավանականությունը և ապահովում ֆինանսական կայունություն: Ընդհանուր առմամբ, փոխադարձ չվճարումները պահանջում են և՛ իրավաբանական, և՛ ֆինանսական, և՛ բանակցային մոտեցումների համակցություն՝ նպատակ ունենալով պահպանել ֆինանսական հարաբերությունների հավասարակշռություն, վստահություն և տնտեսության կայունություն:

Other Subjects

Այս թեման վերաբերում է ժամանակակից կազմակերպությունների կառավարման կառուցվածքին՝ մասնավորապես աստիճանակարգությանը (հիերարխիային) և այն գործոններին, որոնք ազդում են դրա ձևավորման ու արդյունավետության վրա։ Կառավարման աստիճանակարգությունը կազմակերպությունում իշխանության, պատասխանատվության և որոշումների ընդունման մակարդակների համակարգ է, որտեղ հստակ սահմանվում են ղեկավարների և ենթակաների հարաբերությունները, ենթակայության շղթան և որոշումների անցման ուղիները։ Ավանդական կազմակերպություններում այն սովորաբար լինում է բազմաստիճան և խիստ ձևավորված, մինչդեռ ժամանակակից կառավարման մոտեցումներում ավելի հաճախ նկատվում է հարթեցման (flat structure) միտում, որտեղ կրճատվում են միջանկյալ մակարդակները՝ արագացնելու որոշումների ընդունումը և բարձրացնելու ճկունությունը։ Կառավարման աստիճանակարգության վրա ազդող հիմնական գործոններից են կազմակերպության չափը, քանի որ մեծ կազմակերպությունները պահանջում են ավելի բարդ կառուցվածք, գործունեության բնույթը, տեխնոլոգիական զարգացվածության մակարդակը, շուկայի դինամիկան և մրցակցային միջավայրը։ Բացի այդ, կարևոր դեր ունեն կազմակերպական մշակույթը, ղեկավարության ոճը և թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացնել գործընթացները և նվազեցնել կառավարման մակարդակների անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից կազմակերպություններում աճում է թիմային աշխատանքի, դեցենտրալիզացիայի և ինքնավար խմբերի նշանակությունը, ինչը փոխում է ավանդական հիերարխիկ մոդելը՝ դարձնելով այն ավելի ճկուն և արդյունավետ փոփոխվող միջավայրում։