Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդիր

Linguistics

Լեզվաբանական, բառագիտության և իմաստաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում տեղաշարժման հասկացության արտահայտման բառային միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց իմաստային ու գործառական առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում շարժում և տեղաշարժ արտահայտող բառային միավորների համակարգը, դրանց իմաստային կառուցվածքը և լեզվի բառապաշարում ունեցած փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղաշարժման բայերին, դրանց իմաստային խմբերին, շարժման ուղղության, եղանակի, արագության և տարածական հարաբերությունների արտահայտման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են շարժում նշանակող բառերի բազմիմաստությունը, հոմանշային կապերը, իմաստային տարբերակման հատկանիշները և համատեքստից կախված գործածության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են տեղաշարժման հասկացության արտահայտման մեջ բայերի, մակբայների, նախդիրների և բայական մասնիկների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել շարժման բայերի բառաիմաստային դասակարգման, բաղադրիչային վերլուծության, իմաստային դաշտերի ուսումնասիրության և համատեքստային մեկնաբանության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում անգլերենի դարձվածային բայերին, կայուն բառակապակցություններին և փոխաբերական գործածություններին, որոնց միջոցով տեղաշարժման հասկացությունը կարող է ստանալ լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Կարևորվում է բառային միջոցների ընտրության կապը հաղորդակցական իրավիճակի, խոսքի ոճի և արտահայտվող շարժման բնույթի հետ։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ժամանակակից անգլերենի բառաիմաստային համակարգի ուսումնասիրությանը, տարածական հարաբերությունների լեզվական արտահայտման օրինաչափությունների բացահայտմանը և բառային միավորների դասակարգման մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի բառագիտության, իմաստաբանության, ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանաբանության և օտար լեզուների դասավանդման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է անցյալի իրադարձությունների, հիշողությունների և պատմական փորձի վերլուծությանը՝ փորձելով վերականգնել տարբեր ժամանակաշրջանների կյանքի, մտածողության և հասարակական զարգացումների ընդհանուր պատկերը։ Նյութում ընդգծվում է անցյալի ազդեցությունը ներկայի ձևավորման վրա՝ դիտարկելով թե՛ անհատական հիշողությունների, թե՛ հավաքական պատմական գիտակցության դերը։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր դրվագների, որոնք կարող են կապված լինել անձնական կենսագրության, սոցիալական փոփոխությունների կամ պատմական շրջադարձային փուլերի հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ձևավորում մարդու աշխարհընկալումը և արժեքային համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի ընթացքի ընկալմանը, հիշողության ընտրողական բնույթին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով անցյալը վերաիմաստավորվում է ներկայի տեսանկյունից։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է պատմության և անձնական փորձի փոխազդեցությունը՝ ստեղծելով անցյալի բազմաշերտ պատկեր, որտեղ փաստերը և զգացողությունները հաճախ միահյուսվում են։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական պաշարների ֆինանսական կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրական գործընթացի անխափանությունն ապահովող պաշարների ձևավորման, ֆինանսավորման, օգտագործման և վերահսկման արդյունավետ կազմակերպումն է։ Աշխատության մեջ արտադրական պաշարները դիտարկվում են որպես կազմակերպության շրջանառու միջոցների կարևոր բաղադրիչ, որի կառավարման արդյունավետությունը անմիջականորեն ազդում է իրացվելիության, ֆինանսական կայունության, ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Ուսումնասիրվում են հումքի, նյութերի, կիսաֆաբրիկատների, պահեստամասերի և արտադրական այլ պաշարների ձևավորման առանձնահատկությունները, դրանց ֆինանսավորման աղբյուրները և պաշարների օպտիմալ մակարդակի որոշման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշարների կառավարման ընթացքում առաջացող հակասությանը՝ մի կողմից արտադրության անընդհատությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ պաշարների առկայությանը, իսկ մյուս կողմից ավելցուկային պաշարների պատճառով միջոցների սառեցման և պահպանման լրացուցիչ ծախսերի առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել պաշարների շրջանառության արագությունը, դրանց կառուցվածքը, դինամիկան, ֆինանսավորման արդյունավետությունը և կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը և այնպիսի կառավարչական որոշումների մշակմանը, որոնք թույլ կտան նվազեցնել պաշարների պահպանման ծախսերը, արագացնել դրանց շրջանառությունը և միաժամանակ պահպանել արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ ապահովվածությունը։ ՀՀ արտադրական կազմակերպությունների օրինակով ուսումնասիրվում են ոլորտին բնորոշ խնդիրները, տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները և պաշարների կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև պաշարների պահանջարկի կանխատեսման, նորմավորման, բյուջետավորման, ֆինանսական պլանավորման և վերահսկողության ժամանակակից մոտեցումներ։ Առաջարկվող մեխանիզմները նպատակ ունեն բարձրացնել կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բարելավել վճարունակությունն ու ֆինանսական կայունությունը և նպաստել մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական կառավարիչներին, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հաշվապահներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ և 20-րդ դարերում Եգիպտոսի թատերական արվեստի և դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմական, հասարակական, մշակութային և գրական գործընթացների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են եգիպտական ժամանակակից թատրոնի առաջացման նախադրյալները, ազգային դրամատուրգիական ավանդույթների ձևավորումը, եվրոպական թատերարվեստի ազդեցությունը և արաբական մշակութային միջավայրում նոր գեղարվեստական ուղղությունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում տեղի ունեցած հասարակական և մշակութային վերափոխումներին, որոնք նպաստեցին ժամանակակից թատերական հաստատությունների ստեղծմանը, բեմարվեստի մասնագիտական զարգացմանը և դրամատիկական գրականության տարածմանը։ Ուսումնասիրվում են ավանդական ժողովրդական ներկայացումների, բանավոր պատմողական արվեստի, երաժշտական և երգիծական կատարումների ու եվրոպական թատերական ձևերի փոխազդեցությունները, որոնց արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են արաբական մշակութային վերածննդի՝ Նահդայի ազդեցությունը թատերական կյանքի զարգացման վրա, գրական լեզվի և խոսակցական արաբերենի կիրառման առանձնահատկությունները, թարգմանական դրամատուրգիայի նշանակությունը և եվրոպական դասական ստեղծագործությունների տեղայնացման գործընթացները։ Կարևորվում է եգիպտական թատրոնի սկզբնական զարգացման փուլերում Յակուբ Սաննուի և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, նրանց ներդրումը թատերական ներկայացումների կազմակերպման, հասարակական երգիծանքի զարգացման և բեմարվեստի ժողովրդականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում 20-րդ դարի սկզբին թատերական խմբերի, մասնագիտական դերասանական կազմերի և մշակութային հաստատությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև թատրոնի՝ որպես հասարակական գաղափարների արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի և եգիպտական դրամատուրգիայի մյուս նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության, նրանց գեղարվեստական սկզբունքների, դրամատիկական կառուցվածքների և գաղափարական որոնումների ուսումնասիրության հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են պատմական, սոցիալական, քաղաքական, հոգեբանական և փիլիսոփայական դրամաների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատակերգության, երգիծանքի, երաժշտական թատրոնի և փորձարարական բեմարվեստի դերը եգիպտական մշակութային կյանքում։ Կարևորվում են գաղութատիրության, ազգային անկախության համար պայքարի, հասարակական արդիականացման, սոցիալական անհավասարության, կրթության, կանանց հասարակական դիրքի և ավանդական արժեքների վերափոխման թեմաների արտացոլումները դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրվում է թատրոնի փոխհարաբերությունը հասարակական կարծիքի, քաղաքական գաղափարախոսությունների և մշակութային ինքնության հետ՝ ընդգծելով բեմարվեստի ազդեցությունը հասարակական քննարկումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում 20-րդ դարի երկրորդ կեսի եգիպտական դրամատուրգիայի նորարարական միտումները, ռեալիստական և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, ազգային պատմության վերաիմաստավորումը և ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու սոցիալական խնդիրների ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թատերական ռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի, բեմանկարչության, ներկայացումների գեղարվեստական կազմակերպման և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է Եգիպտոսի դերը արաբական աշխարհի թատերական մշակույթի զարգացման գործում, եգիպտական դրամատուրգիայի ազդեցությունը տարածաշրջանի այլ երկրների գրականության և բեմարվեստի վրա, ինչպես նաև միջազգային մշակութային փոխանակումների նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու եգիպտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերի, ազգային և եվրոպական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցության, դրամատուրգիական ժանրերի բազմազանության և թատերական արվեստի հասարակական գործառույթների մասին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և արվեստաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արաբական դրամատուրգիայի զարգացման օրինաչափությունների, եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպության և 19–20-րդ դարերի մշակութային վերափոխումների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել թատերագետների, գրականագետների, արևելագետների, արաբագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համաշխարհային թատրոնի ու արաբական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։