Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Ավետարանը

Other Subjects

Գիրքը ներկայացնում է բարոյական, հոգևոր և դաստիարակչական բովանդակությամբ ստեղծագործությունների ժողովածու, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողի մեջ սերմանել առաքինի վարքագիծ, ազնվություն, բարություն, խոհեմություն և մարդկային բարձր արժեքների նկատմամբ հարգանք։ «Նորատունկ բուրաստան» անվանումը խորհրդանշական կերպով արտահայտում է հոգևոր ու մտավոր դաստիարակության գաղափարը՝ մարդու ներաշխարհը համեմատելով խնամքի և սնուցման կարիք ունեցող պարտեզի հետ, որտեղ բարի մտքերն ու առաքինությունները կարող են աճել և պտուղներ տալ։ Ժողովածուի բովանդակությունը կարելի է դիտարկել որպես բարոյական ինքնակատարելագործման և կյանքի ճիշտ սկզբունքների ձևավորման միջոց, որն ընթերցողին հրավիրում է խորհելու մարդկային հարաբերությունների, անձնական պատասխանատվության, վարքի հետևանքների և հասարակության մեջ անհատի դերի շուրջ։ Ստեղծագործության դաստիարակչական ուղղվածությունն առանձնահատուկ նշանակություն ունի հատկապես երիտասարդ ընթերցողների համար, քանի որ նման գրականությունը նպաստում է արժեքային պատկերացումների ձևավորմանը, խրախուսում է բարին ու արդարը տարբերակելու կարողությունը և ընդգծում գիտելիքի, բարոյականության ու հոգևոր զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Գիրքը կարևոր տեղ ունի հայ հին գրական ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով իր ժամանակաշրջանի կրթական ու բարոյախոսական մտածողության մի դրսևորում և վկայելով հայերեն տպագիր գրականության միջոցով ընթերցող հասարակությանը դաստիարակելու ու լուսավորելու ձգտման մասին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, գրականության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող ուսումնասիրողների համար, ինչպես նաև կարող է ծառայել որպես նյութ՝ հայերեն բարոյախրատական գրականության թեմատիկ առանձնահատկությունները, դաստիարակչական նպատակներն ու մշակութային նշանակությունն ուսումնասիրելու համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դժվար դաստիարակվող երեխաների ինքնահաստատման գործընթացի ուսումնասիրմանը և այդ գործընթացին նպաստող մանկավարժական արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Ներկայացվում են երեխաների վարքային առանձնահատկությունները, սոցիալականացման դժվարությունները, ինքնագնահատականի ձևավորման խնդիրները և դրանց հաղթահարման մեթոդները կրթական միջավայրում։ Քննարկվում են ուսուցչի, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի դերը երեխայի անձնային զարգացման գործում, ինչպես նաև դաստիարակչական աշխատանքի այն ձևերն ու միջոցները, որոնք նպաստում են ինքնավստահության, պատասխանատվության, հաղորդակցական կարողությունների և դրական ինքնընկալման ձևավորմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են գործնական մոտեցումներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ և հոգեբանամանկավարժական սկզբունքներ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր դժվարություններ ունեցող երեխաների հետ աշխատանքում։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և երեխաների դաստիարակությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Other Subjects

«Հայաստանի ձկները» աշխատությունը, որի հեղինակն է Դադիկյան Մ.Գ., գիտական-ուսումնասիրական բնույթի ձեռնարկ է, որը նվիրված է Հայաստանի տարածքում հանդիպող ձկնատեսակների բազմազանության, տարածվածության և կենսաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի նկարագրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի գետային, լճային և ջրամբարային համակարգերում բնակվող հիմնական ձկնատեսակները՝ ընդգրկելով դրանց մորֆոլոգիական բնութագրերը, կենսաբանական ցիկլերը, սննդային հարաբերությունները և էկոլոգիական դերերը ջրային էկոհամակարգերում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է յուրաքանչյուր տեսակի տարածման աշխարհագրությանը, կենսամիջավայրի պահանջներին և պոպուլյացիաների վիճակին՝ ընդգծելով բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը ձկնաշխարհի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև ձկնաբանական ուսումնասիրությունների մեթոդները, տեսակների նույնականացման հիմնական սկզբունքները և պահպանության խնդիրները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հազվագյուտ և վտանգված տեսակներին։ Գիրքը կարևորում է նաև Հայաստանի ջրային կենսաբազմազանության պահպանության և կայուն օգտագործման հարցերը՝ կապելով դրանք էկոլոգիական հավասարակշռության և բնապահպանական քաղաքականության հետ։ Այն նախատեսված է կենսաբանների, ձկնաբանների, էկոլոգների, ուսանողների և բնության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար գիտական աղբյուր Հայաստանի ձկնաշխարհի ուսումնասիրության համար։

Psychology

Սա սոցիալ-հոգեբանական և մանկավարժական հետազոտություն է, որը նվիրված է ծնողազուրկ և ծնողական խնամքից զրկված երեխաների սոցիալական հարմարեցման գործընթացին, ինչպես նաև այդ գործընթացի ընթացքում առաջացող դժվարությունների հոգեբանական պատճառների վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երեխայի անձի ձևավորման առանձնահատկությունները խնամքի բացակայության պայմաններում, հուզական կապերի խաթարումը, վստահության և անվտանգության զգացողության նվազումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական վարքագծի, հաղորդակցման հմտությունների և ինքնագնահատականի վրա, աշխատանքը ընդգծում է նաև ինստիտուցիոնալ խնամքի միջավայրի դերը՝ որպես սոցիալականացման միջավայր, և այն մարտահրավերները, որոնք կապված են խմբային դաստիարակության, անհատական ուշադրության պակասի և սոցիալական ինտեգրման դժվարությունների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են հոգեբանական աջակցման, վերականգնողական ծրագրերի և մանկավարժական միջամտությունների հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարելավել երեխաների ադապտացիան և կյանքի որակը։

History

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային երեսփոխանական ընդհանուր ժողովի վաթսուներեքերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության տվյալ փուլի գրավոր վկայությունը։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական մարմինների և ինքնակառավարման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու ժողովի աշխատանքի կազմակերպմանը, նիստի ընթացքում քննարկվող հարցերի ներկայացման ու գրանցման ձևերին, մասնակիցների տեսակետների արտահայտմանը և ժողովական ընթացակարգերին։ Արձանագրության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համայնքային կառավարման մեխանիզմները, ազգային հաստատությունների գործունեության սկզբունքները և հասարակական խնդիրների քննարկման պաշտոնական միջավայրը։ Նյութը արժեքավոր է նաև ժամանակաշրջանի վարչական լեզվի, գրագրության ոճի և ժողովական մշակույթի առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Այն կարող է համադրվել նույն ժողովի նախորդ և հաջորդ նիստերի արձանագրությունների հետ՝ դիտարկելու քննարկումների շարունակականությունը, կառավարման հարցերի ընթացքը և ազգային ներկայացուցչական կառույցի գործունեության զարգացումը։ Փաստաթուղթը նշանակալի նյութ է հայոց ազգային ինքնակառավարման, համայնքային վարչական պատմության և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի հետազոտության համար։

Literature

Այս աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայոց բանահյուսական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով միջնադարյան Կիլիկիայի հայկական համայնքներում ձևավորված բանավոր ստեղծագործության տարբեր ժանրերը, դրանց պատմական զարգացումը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են Կիլիկիայի հայկական պետականության և բազմամշակութային միջավայրի ազդեցությունը ժողովրդական ստեղծագործության վրա, ինչպես նաև բանահյուսական նյութերի կապը սոցիալական կյանքի, հավատալիքների, կենցաղի և ազգային ինքնության ձևավորման հետ։ Աշխատությունում ներկայացվում են հեքիաթների, ավանդազրույցների, երգերի, էպիկական պատմությունների և առածների առանձնահատկությունները, դրանց թեմատիկ բազմազանությունը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանահյուսության և գրավոր մշակույթի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև այն փաստին, որ Կիլիկիայի պատմական պայմանները նպաստել են հայկական բանավոր մշակույթի յուրօրինակ շերտերի պահպանմանն ու զարգացմանը։ Վերլուծվում են նաև բանահյուսական նյութերի հավաքագրման և գիտական ուսումնասիրման մեթոդները, դրանց արժեքը հայ միջնադարյան մշակույթի և լեզվամտածողության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ընդգծում է Կիլիկիայի բանահյուսության կարևորությունը որպես ազգային մշակութային հիշողության և ինքնության պահպանման աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ հայ ժողովրդի պատմամշակութային զարգացման ընթացքը։