Մեսրոպ Մաշտոցը և գրերի գյուտը

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է աճուկային ճողվածքի վիրաբուժական բուժման ժամանակ համապատասխան հերնիոպլաստիկայի մեթոդի ընտրության հիմնախնդրին։ Հետազոտության նպատակն է համեմատականորեն գնահատել վիրահատական տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը և բացահայտել այն գործոնները, որոնք պետք է հաշվի առնվեն կոնկրետ հիվանդի համար բուժման օպտիմալ մարտավարություն ընտրելիս։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են աճուկային ճողվածքների առաջացման մեխանիզմները, դասակարգումը, կլինիկական առանձնահատկությունները և վիրահատական բուժման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաց և լապարոսկոպիկ միջամտությունների, ինչպես նաև ցանցային և առանց ցանցի տեխնիկաների համեմատությանը՝ հաշվի առնելով դրանց ցուցումները, սահմանափակումները և հնարավոր բարդությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդի տարիքին, ընդհանուր առողջական վիճակին, ճողվածքի չափին և տեղակայմանը, առաջնային կամ կրկնվող բնույթին, երկկողմանիությանը, նախկին վիրահատությունների պատմությանը և հետվիրահատական վերականգնման ակնկալվող ընթացքին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել տարբեր վիրաբուժական մեթոդների անմիջական և երկարաժամկետ արդյունքները՝ ներառյալ ցավի ինտենսիվությունը, հիվանդանոցում գտնվելու տևողությունը, աշխատանքի և առօրյա ակտիվության վերականգնման արագությունը, հետվիրահատական բարդությունների հաճախականությունը և ճողվածքի կրկնության հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քրոնիկ հետվիրահատական ցավի, վարակների, շճային կուտակումների և այլ հնարավոր անցանկալի հետևանքների կանխարգելմանն ու գնահատմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև վիրաբույժի փորձառության, կլինիկայի տեխնիկական հնարավորությունների և բուժման արժեքի ազդեցությանը վիրահատական մեթոդի ընտրության վրա։ Տարբեր տեխնիկաների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու անհատականացված մոտեցում, որի դեպքում վիրահատական եղանակը ընտրվում է ոչ միայն ընդհանուր ընդունված չափանիշների, այլև տվյալ հիվանդի կլինիկական առանձնահատկությունների համադրության հիման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել աճուկային ճողվածքի վիրաբուժական բուժման մարտավարության կատարելագործմանը, հետվիրահատական բարդությունների նվազեցմանը և բուժման երկարաժամկետ արդյունքների բարելավմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և որովայնային վիրաբույժներին, հերնոլոգիայի մասնագետներին, բժշկական բուհերի դասախոսներին, կլինիկական հետազոտողներին, ռեզիդենտներին և համապատասխան բժշկական ուղղություններով սովորող ուսանողներին։

Биология

Գիրքը նվիրված է Culicidae ընտանիքին պատկանող մոծակների ֆաունայի ժամանակակից բնութագրմանը և դրանց ուսումնասիրության նշանակությանը մալարիայի կանխարգելման համալիր միջոցառումների կազմակերպման ու կատարելագործման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է մոծակների կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների, տեսակային կազմի, տարածվածության, կենսամիջավայրերի և պոպուլյացիաների փոփոխության վերաբերյալ գիտական մոտեցում, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մալարիայի փոխանցման գործընթացում այս միջատների դերի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում մոծակների տարածման և բազմացման պայմանների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանց թվաքանակի, սեզոնային ակտիվության և կենսաբանական առանձնահատկությունների փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ վարակիչ հիվանդությունների տարածման ռիսկի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է մալարիայի կանխարգելումը ոչ թե որպես առանձին միջոցառումների ամբողջություն, այլ որպես փոխկապակցված և համակարգված մոտեցում, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է միջատաբանական տվյալների, շրջակա միջավայրի առանձնահատկությունների, համաճարակաբանական իրավիճակի և կանխարգելիչ գործողությունների համադրմամբ։ Նյութը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ մոծակների դեմ պայքարի ռազմավարությունների մշակման, փոխանցողների նկատմամբ հսկողության, ռիսկային տարածքների գնահատման և կանխարգելիչ ծրագրերի արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է բժշկական միջատաբանության և հանրային առողջության տեսանկյունից, քանի որ փոխանցողների տեսակային և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ճիշտ գնահատումը համարվում է մալարիայի տարածման կանխարգելման կարևոր նախապայման։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջատաբաններին, համաճարակաբաններին, վարակաբաններին, հանրային առողջության մասնագետներին, կենսաբաններին, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների ուսանողներին, ինչպես նաև մոծակների միջոցով փոխանցվող հիվանդությունների կանխարգելմամբ և վերահսկմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաբարում պարզ նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դասական հայերենի նախադասությունների կազմության, անդամների փոխհարաբերությունների և շարահյուսական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում պարզ նախադասությունն է՝ որպես մեկ քերականական հիմք ունեցող շարահյուսական միավոր, որի միջոցով գրաբարում ձևավորվում և արտահայտվում են տարբեր բնույթի մտքեր ու հարաբերություններ։ Աշխատանքում կարող են մանրամասն քննության ենթարկվել նախադասության գլխավոր անդամները՝ ենթական և ստորոգյալը, ինչպես նաև երկրորդական անդամների՝ խնդրի, որոշչի, հատկացուցչի, պարագայի և այլ կառուցվածքային բաղադրիչների գործառույթներն ու փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի շարադասությանը, քանի որ գրաբարում նախադասության անդամների դիրքը և դրանց փոխհարաբերությունները կարող են էապես տարբերվել ժամանակակից հայերենի կառուցվածքային օրինաչափություններից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ դեր են կատարում քերականական հոլովաձևերը, բայական ձևերը, կապակցման միջոցները և շարադասությունը նախադասության իմաստային ու քերականական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև պարզ նախադասությունների տարբեր տեսակներ՝ ըստ կառուցվածքի, հաղորդակցական նպատակի և քերականական հիմքի բնույթի, ինչպես նաև դրանց առանձնահատկությունները գրաբարյան գրական տարբեր աղբյուրներում։ Օրինակների վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրաբարի շարահյուսական համակարգի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարևոր են հին հայերեն տեքստերի ճիշտ ընթերցման, մեկնաբանման և ժամանակակից հայերեն փոխանցման համար։ Այս թեման հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ գրաբարի շարահյուսության իմացությունը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրել հայ մատենագրության լեզուն և հասկանալ հին հեղինակների կողմից կիրառված արտահայտչական ու քերականական միջոցները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, բանասերների, գրաբարի և հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է գրաբարի պարզ նախադասության կառուցվածքային համակարգը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա բաղադրիչների փոխհարաբերություններին, շարադասությանը, քերականական ձևավորմանն ու իմաստային կազմակերպմանը, և նպաստում է դասական հայերենի շարահյուսական առանձնահատկությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

История

Ժողովածուն ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ տարածքում 1977–1978 թվականներին իրականացված դաշտային հնագիտական աշխատանքների արդյունքներին նվիրված գիտական զեկուցումների թեզիսները։ Այն ամփոփում է հնագիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները՝ անդրադառնալով Հայաստանի տարբեր տարածքներում ուսումնասիրված հնավայրերին, պեղումների ընթացքին և հայտնաբերված նյութական մշակույթի նմուշների գիտական նշանակությանը։ Դաշտային հնագիտական աշխատանքները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հին բնակավայրերի ու բնակեցման կենտրոնների պատմությունը, ուսումնասիրելու դրանց կառուցվածքը, շինարարական առանձնահատկությունները, բնակչության կենցաղը, տնտեսական գործունեությունը և մշակութային կապերը։ Պեղումների ընթացքում հայտնաբերված խեցեղենը, գործիքները, զարդերը, զենքերը, թաղման կառույցներն ու այլ գտածոներ կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական կյանքի և մշակութային զարգացման մասին։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը ներկայացնում է հետազոտությունների հիմնական դիտարկումներն ու եզրակացությունները՝ միաժամանակ արտացոլելով տվյալ տարիներին Հայաստանի հնագիտության մեջ իրականացված գիտական աշխատանքների շրջանակը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է Հայաստանի հնագիտական հուշարձանների ուսումնասիրության, դաշտային հետազոտությունների պատմության և նյութական մշակույթի գիտական մեկնաբանության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, ուսանողներին և Հայաստանի հնագույն անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Հրատարակության վերնագիրը վկայում է «Արաբա» անվամբ ստեղծագործության կամ հրատարակչական շարքի մասին, որի ներկայացված միավորը տասներեքերորդ համարն է և ընդգրկում է երկրորդ հատորը։ Հայատառ թուրքերեն գրական միջավայրում նման հրատարակությունները կարևոր դեր ունեին ընթերցողական պահանջարկի բավարարման և գեղարվեստական նյութերի տարածման գործում։ Դրանք հնարավորություն էին տալիս թուրքերենով ստեղծված կամ թարգմանված բովանդակությունը հասանելի դարձնելու հայ ընթերցողներին՝ հայկական այբուբենի միջոցով։ Հատորի մեծ ծավալը ենթադրում է ընդարձակ նյութ, սակայն միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հստակ որոշել դրա ժանրը, սյուժեն կամ թեմատիկ բաժինները։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի գրական և տպագրական միջավայրի, հայատառ թուրքերենի կիրառության և բազմալեզու ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել որպես նյութ՝ հասկանալու, թե ինչպես էին հայկական տպագրական կենտրոնները նպաստում տարբեր լեզուներով գրականության շրջանառությանը և ինչպես էր ձևավորվում հայատառ թուրքերեն ընթերցանության ավանդույթը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։