Նոր Կտակարան՝ Տեր Հիսուս Քրիստոսի սուրբ Ավետարանը

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սինթետիկ պոլինուկլեոտիդների և էթիդիումի բրոմիդի փոխազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մոլեկուլային մակարդակում ընթացող կապման մեխանիզմներն ու դրանց ազդեցությունը նուկլեինաթթուների կառուցվածքային հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ներկանյութի և նուկլեինաթթվային շղթաների միջև առաջացող փոխազդեցությունները, մոլեկուլային կապերի բնույթը, կապման կայունությունը և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են համալիրների ձևավորումն ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են փորձարարական և տեսական մոտեցումներ, որոնք կիրառվում են ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի մոդելային համակարգերի ուսումնասիրության, սպեկտրոսկոպիկ բնութագրման և կենսաֆիզիկական վերլուծությունների համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մոլեկուլային կենսաբանության, գենետիկայի, կենսաքիմիայի և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում, քանի որ օգնում է ավելի լավ հասկանալ նուկլեինաթթուների հետ կապվող միացությունների հատկությունները և դրանց կիրառական հնարավորությունները լաբորատոր հետազոտություններում։ Գիրքը նախատեսված է կենսաքիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, կենսաֆիզիկոսների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և նուկլեինաթթուների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ ուսումնասիրություններով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Linguistics

Թուրքերեն լեզուն ուսումնասիրող հայալեզու ընթերցողների համար նախատեսված այս դասագիրքը ներկայացնում է ժամանակակից թուրքերենի քերականական համակարգը, բառապաշարը և հաղորդակցական հիմնական կառուցվածքները՝ աստիճանաբար զարգացնելով լեզվական գիտելիքներն ու գործնական հմտությունները։ Նյութը կառուցված է պարզից դեպի բարդ սկզբունքով՝ ներառելով տեսական բացատրություններ, օրինակներ, երկխոսություններ, ընթերցանության նյութեր և վարժություններ, որոնք օգնում են յուրացնել լեզվի հնչյունաբանությունը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը։ Դասագիրքը հատուկ մշակված է հայ ուսանողների և ինքնուրույն սովորողների համար՝ հաշվի առնելով հայերենի և թուրքերենի միջև եղած կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Այն լայնորեն կիրառվել է բուհական կրթության շրջանակում և տարիների ընթացքում ունեցել է մի շարք լրամշակված հրատարակություններ՝ դառնալով հայերենով թուրքերենի ուսումնասիրման հիմնական ու առավել ճանաչված ձեռնարկներից մեկը։ Հեղինակներն են Ալեքսանդր Սաֆարյան, Աշոտ Սողոմոնյան և Տիրան Լոքմագյոզյան։ Դասագիրքը հրատարակվել է մի քանի անգամ, այդ թվում՝ որպես բուհերի ուսանողների համար երաշխավորված ուսումնական ձեռնարկ։

Literature

«Խաթ-սաբա» վերնագրով հրատարակությունը հայերեն տպագիր գրականության նմուշներից է, որի ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմության և տասնիններորդ դարի հայալեզու ընթերցողական մշակույթի տեսանկյունից։ Վերնագրի ձևը կարող է կապված լինել անձնանվան, կերպարի կամ որոշակի պատմողական հասկացության հետ, սակայն դրա ճշգրիտ իմաստը միայն վերնագրից որոշել հնարավոր չէ։ Հրատարակությունը դիտարկելի է որպես իր ժամանակի հայերեն տպագիր միջավայրի մաս, երբ հայկական տարբեր համայնքներում զարգանում էին գրականության տարածման, ընթերցանության և հասարակական մտքի ձևավորման գործընթացները։ Այդ ժամանակաշրջանի տպագիր գրքերը կարող էին ընդգրկել գեղարվեստական պատմություններ, թարգմանական երկեր, խրատական նյութեր կամ հասարակական հետաքրքրություն ներկայացնող գրություններ՝ նպաստելով հայերեն գրավոր խոսքի շրջանառությանը և ընթերցողական շրջանակների ընդլայնմանը։ Այս հրատարակության ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել վերնագրերի պատմական ուղղագրության, հայերեն գրքի ձևավորման առանձնահատկությունների, տպագրական ավանդույթների և ժամանակաշրջանի գրական ճաշակի հետազոտման համար։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության պատմաբանների, մատենագետների և հին տպագիր գրքերի հավաքածուներով զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ նման նյութերը նպաստում են հայ տպագիր ժառանգության ամբողջական պատկերի վերականգնմանը։ Գրքի արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն հնարավոր գրական բովանդակությամբ, այլև հայերեն գրավոր մշակույթի պահպանման ու փոխանցման պատմության մեջ նրա ունեցած տեղով։ Այն կարող է ընդգրկվել հայ հին տպագիր գրականության հավաքածուներում՝ որպես հետագա մատենագիտական դասակարգման, գրական-պատմական համեմատության և հայ գրքի զարգացման ընթացքի ուսումնասիրության նյութ։

Other Subjects

Հրատարակությունը նախատեսված է 1868 թվականի օրերի, ամսաթվերի և ժամանակային հաշվարկների կազմակերպման համար՝ համադրելով քրիստոնեական և հայկական թվականության համակարգերը։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ օրացուցային մշակույթը, երբ տարբեր տոմարների կիրառությունը կարևոր նշանակություն ուներ առօրյա կյանքի, եկեղեցական արարողությունների, ազգային տոների և պատմական ժամանակագրության մեջ։ Նման օրացույցները սովորաբար ծառայում էին ոչ միայն որպես ամսաթվերի ու շաբաթվա օրերի որոշման գործիք, այլև որպես գործնական տեղեկատու՝ օգնելով ընթերցողին կողմնորոշվել տարվա ընթացքի, տոնական օրերի և ժամանակի հաշվարկման հարցերում։ Երկու թվականությունների համատեղ ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական ավանդական տոմարի և քրիստոնեական ժամանակագրության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը հայ համայնքի կյանքում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տոմարագիտության, հայ գրքի պատմության և 19-րդ դարի տպագրական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև վկայում է հայալեզու օրացույցների գործնական ու մշակութային նշանակության մասին՝ որպես ժամանակը կազմակերպելու, տոնական ավանդույթները պահպանելու և հասարակական կյանքում միասնական ժամանակային կողմնորոշում ապահովելու միջոց։

Law

Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարար ընթացակարգերը դատավարական համակարգում կիրառվող երկու տարբեր մոտեցումներ են, որոնք ծառայում են վեճերի լուծմանը, սակայն ունեն տարբեր նպատակներ, մեթոդներ և կիրառման ոլորտներ։ Քննչական ընթացակարգերը հիմնականում կիրառվում են քրեական վարույթում և ուղղված են հանցագործությունների բացահայտմանը, ապացույցների հավաքագրմանը և գործի հանգամանքների ամբողջական պարզաբանմանը։ Այս ընթացակարգերում հիմնական դերակատարներն են քննիչը, հետաքննիչը և դատախազը, որոնք օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում իրականացնում են հարցաքննություններ, զննություններ, փորձաքննություններ, առգրավումներ և այլ քննչական գործողություններ։ Քննչական ընթացակարգերի նպատակն է պարզել ճշմարտությունը, հաստատել հանցագործության փաստը և ապահովել արդար դատաքննության համար անհրաժեշտ ապացուցողական հիմքը։ Այս գործընթացը կրում է պետական-պարտադրողական բնույթ և իրականացվում է խիստ իրավական կարգավորման պայմաններում։ Հաշտարար ընթացակարգերը, ընդհակառակը, հիմնականում կիրառվում են քաղաքացիական և որոշ դեպքերում նաև քրեական գործերում՝ կողմերի միջև վեճը խաղաղ և համաձայնեցված եղանակով լուծելու համար։ Հաշտարարության դեպքում ներգրավվում է անկախ միջնորդ՝ հաշտարար, որը օգնում է կողմերին հասնել փոխընդունելի համաձայնության՝ առանց դատարանի կողմից պարտադրված որոշման։ Այս գործընթացը կամավոր է, գաղտնի և ուղղված է կողմերի շահերի հավասարակշռված բավարարմանը։ Հաշտարարությունը հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև պահպանել կողմերի միջև հարաբերությունները։ Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարարությունը տարբերվում են նաև իրենց արդյունքով․ առաջին դեպքում գործը կարող է ավարտվել մեղադրական եզրակացությամբ և դատական վճռով, իսկ երկրորդ դեպքում՝ համաձայնության պայմանագրով, որը հաստատվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Այսպիսով, քննչական ընթացակարգերը ապահովում են պետության կողմից իրավախախտումների բացահայտումն ու պատժումը, իսկ հաշտարար ընթացակարգերը նպաստում են վեճերի խաղաղ և փոխհամաձայնեցված լուծմանը՝ նվազեցնելով դատական ծանրաբեռնվածությունը և խթանելով իրավական մշակույթի զարգացումը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է մանկության շրջանում ապրած անբարենպաստ կամ հոգեբանորեն վնասակար փորձառությունների և չափահաս տարիքում սեռական առողջության հետ կապված կլինիկական խնդիրների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում մանկության փորձառությունները դիտարկվում են որպես անձի հոգեբանական զարգացման վրա ազդեցություն ունեցող գործոնների համալիր, որը կարող է առնչվել ընտանեկան միջավայրին, հարաբերությունների անկայունությանը, հուզական անվտանգության պակասին, անտեսմանը կամ այլ ծանր սթրեսային իրավիճակներին։ Ուսումնասիրվում է, թե նման փորձառություններն ինչպես կարող են երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ ինքնագնահատականի, վստահության, հուզական կարգավորման, միջանձնային հարաբերությունների և մտերմության ընկալման վրա։ Սեռական առողջության հետ կապված խանգարումները դիտարկվում են բժշկական և հոգեբանական բազմագործոն մոտեցմամբ՝ ընդգծելով, որ դրանց առաջացման կամ պահպանման պատճառները չեն կարող բացատրվել միայն մանկության որևէ առանձին փորձառությամբ։ Քննության են առնվում հոգեբանական բարեկեցության, տագնապայնության, սթրեսի, հարաբերությունների որակի և այլ միջանկյալ գործոնների հնարավոր դերերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վիճակագրական կապի և պատճառահետևանքային հարաբերության տարբերակմանը, քանի որ մանկության անբարենպաստ փորձառությունների առկայությունն ինքնին չի նշանակում հետագա կլինիկական խնդրի անխուսափելի զարգացում։ Կարևորվում են նաև պաշտպանիչ գործոնները՝ անվտանգ սոցիալական միջավայրը, աջակցող հարաբերությունները, հոգեբանական դիմակայունությունը և ժամանակին տրամադրվող մասնագիտական աջակցությունը։ Հետազոտության կլինիկական նշանակությունը կապված է հիվանդի կենսափորձը զգուշորեն և առանց դատապարտման հաշվի առնող գնահատման մոտեցումների զարգացման հետ։ Միաժամանակ կարևոր տեղ է տրվում գաղտնիության, տեղեկացված համաձայնության և հոգեբանական անվտանգության պահպանմանը՝ հատկապես զգայուն կենսափորձի վերաբերյալ տվյալների ուսումնասիրման ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կլինիկական հոգեբանության, հոգեբուժության և սեռական առողջության ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ նպաստելով մանկության անբարենպաստ փորձառությունների և հետագա հոգեբանական ու կլինիկական դրսևորումների միջև բարդ փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։