Նվեր գերապատիվ Անտոն Հասուն եպիսկոպոսապետի անվանակոչության տոնակատարության առթիվ՝ Անտոնյան միաբանների կողմից

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է կրկնավոր ձևերի իմաստային և տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուների նյութի համադրման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր լեզուներում կրկնության միջոցով ձևավորվող լեզվական միավորների իմաստային առանձնահատկությունները, կառուցվածքային դրսևորումները և գործածության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կրկնավոր ձևերի առաջացման եղանակները, դրանց բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, իմաստային ամբողջականության ձևավորումը և խոսքում դրանց կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կրկնությունը տարբեր լեզուներում կարող է արտահայտել բազմազան իմաստներ՝ բազմակիություն, ինտենսիվություն, շարունակականություն, տևականություն, տարածական կամ ժամանակային ընդհանրացում, նմանություն, հուզական երանգավորում և այլ իմաստային հարաբերություններ։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ բացահայտելով յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկնավոր ձևերի դասակարգման խնդիրներին, դրանց բառաքերականական կարգավիճակին և տարբեր խոսքի մասերի շրջանակում դրանց դրսևորմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համատեքստի դերին, քանի որ նույն կառուցվածքային ձևը տարբեր խոսքային իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային և ոճական երանգներ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կրկնությունը դիտարկել որպես տարբեր լեզուներում հանդիպող ընդհանուր լեզվական երևույթ՝ միաժամանակ բացահայտելով դրա իրացման ազգային-լեզվական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ, իմաստաբանությամբ, տիպաբանությամբ և թարգմանագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպաստում է կրկնավոր ձևերի բազմակողմանի ընկալմանը՝ համադրելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային և գործառական բնութագրերը և ցույց տալով, թե ինչպես է նույն լեզվական մեխանիզմը տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ արտահայտություն ու նշանակություն։

Literature

Հրատարակությունը գրական-տեղեկատու և մատենագիտական բնույթի ժողովածու է, որը կազմվել է հայ մեծ գրողի ծննդյան հարյուրամյակի առիթով և նպատակ ունի համառոտ, համակարգված ձևով ներկայացնել նրա ստեղծագործական ժառանգության, կյանքի և գրական գործունեության վերաբերյալ բազմաբնույթ նյութեր։ Ժողովածուի կարևոր մասը կազմում են գրողի ստեղծագործություններից և արտահայտություններից ընտրված ասույթներն ու թևավոր խոսքերը, որոնց միջոցով արտացոլվում են նրա աշխարհայացքը, մարդասիրական գաղափարները, բարոյական արժեքները, հասարակության, հայրենիքի, մշակույթի, գրականության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Նման նյութերի թեմատիկ կամ գաղափարական համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալու հեղինակի մտքի առավել բնորոշ ուղղություններին և հասկանալու նրա ստեղծագործական աշխարհում կրկնվող հիմնական գաղափարները։ Կենսագրական բաժինը ներկայացնում է կյանքի և գործունեության կարևոր հանգրվանները՝ գրական ճանապարհը կապելով ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում ստեղծագործական գործունեության տարբեր ոլորտներին՝ պոեզիային, արձակին, քառյակներին, բալլադներին, հեքիաթներին, գրական ու հասարակական գործունեությանը՝ ձևավորելով հեղինակի ժառանգության ընդհանուր պատկերը։ Մատենագիտական հատվածը ծառայում է որպես ուղղորդող տեղեկատվական գործիք՝ ներկայացնելով ստեղծագործությունների հրատարակությունների, գրողի կյանքի ու գործունեության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների և նրան նվիրված գրականության մասին տվյալներ։ Այդ պատճառով ժողովածուն կարող է օգտակար լինել ինչպես լայն ընթերցողական շրջանակի, այնպես էլ ուսուցիչների, ուսանողների, գրականագետների, գրադարանավարների և մատենագետների համար։ Հրատարակության կառուցվածքում կենսագրական, գրական և մատենագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել նաև ցուցահանդեսների, գրական միջոցառումների, հոբելյանական ծրագրերի և կրթական աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում։ Միաժամանակ այն արտացոլում է գրողի ժառանգության ընկալման և հանրայնացման որոշակի ժամանակաշրջան՝ այդպիսով ձեռք բերելով նաև գրականության պատմության և մշակութային հիշողության ուսումնասիրության աղբյուրագիտական նշանակություն։

Religion

Աշխատությունը հոգևոր, աստվածաբանական և բարոյախոսական բնույթի ծավալուն ստեղծագործություն է, որի կենտրոնական թեման Աստծու կամքին համակերպվելու քրիստոնեական գաղափարն է։ Երկի հիմնական բովանդակային առանցքը մարդու և Աստծու հարաբերության, աստվածային նախախնամության, մարդկային կամքի սահմանների, հավատքի, հնազանդության և հոգևոր կատարելագործման հարցերի շուրջ խորհրդածությունն է։ Աստծու կամքին համակերպվելը քրիստոնեական բարոյագիտության կարևոր սկզբունքներից է, որը ենթադրում է սեփական ցանկությունների, անձնական ձգտումների և երկրային շահերի ենթարկում աստվածային իմաստությանը՝ գիտակցելով, որ Աստծու կամքն ուղղված է մարդու հոգևոր փրկությանը և բարոյական կատարելագործմանը։ Աշխատության գաղափարական հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ մարդը, սահմանափակ լինելով իր գիտելիքներով և հնարավորություններով, միշտ չէ, որ կարող է ամբողջությամբ ըմբռնել իրադարձությունների իրական իմաստն ու աստվածային նախախնամության նպատակը։ Հետևաբար հավատացյալը կոչված է իր կյանքի տարբեր հանգամանքներում պահպանելու վստահությունը Աստծու նկատմամբ՝ ընդունելով ինչպես ուրախության և հաջողության, այնպես էլ փորձության, տառապանքի ու կորստի պահերը։ Աստծու կամքին համակերպվելը ներկայացվում է ոչ թե որպես պասիվ հաշտություն կյանքի դժվարությունների հետ, այլ որպես գիտակցված հոգևոր դիրքորոշում, որը պահանջում է հավատ, համբերություն, ինքնատիրապետում, խոնարհություն և ներքին ամրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարդկային կամքի և աստվածային կամքի փոխհարաբերությանը։ Քրիստոնեական մտածողության համաձայն՝ մարդն օժտված է ազատ կամքով և պատասխանատվություն է կրում իր ընտրությունների ու արարքների համար, սակայն նրա ազատությունը պետք է ուղղորդվի աստվածային պատվիրաններով և բարոյական ճշմարտությամբ։ Աստծու կամքին համակերպվելը, այս տեսանկյունից, չի նշանակում հրաժարվել բարոյական ընտրությունից կամ մարդկային պատասխանատվությունից, այլ նշանակում է սեփական կամքը ներդաշնակեցնել բարձրագույն հոգևոր արժեքներին։ Մարդը պետք է կարողանա հաղթահարել եսասիրությունը, հպարտությունը, անհամբերությունը և չափազանց կապվածությունը նյութական բարիքներին՝ իր կյանքի նպատակը տեսնելով ոչ միայն ժամանակավոր հաջողությունների, այլև հոգևոր կատարելության մեջ։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է նաև փորձությունների և տառապանքի քրիստոնեական իմաստավորումը։ Կյանքի դժվարությունները դիտարկվում են որպես հավատքի ամրապնդման, հոգևոր հասունացման և սեփական անձի ճանաչման հնարավորություն։ Տառապանքի պայմաններում Աստծու կամքին համակերպվելը մարդուն օգնում է պահպանելու հոգեկան հավասարակշռությունը, չկորցնելու հույսը և չտրվելու հուսահատությանը։ Այս գաղափարը սերտորեն կապված է քրիստոնեական համբերատարության և տոկունության առաքինությունների հետ։ Հավատացյալը կոչված է դժվարությունները դիմավորելու ոչ թե միայնակ և սեփական ուժերին ապավինելով, այլ աղոթքի, հավատքի և աստվածային օգնության ակնկալիքով։ Միաժամանակ Աստծու կամքին համակերպվելու սկզբունքը ներառում է սեփական սխալների գիտակցումը, զղջումը և բարոյական վերափոխման ձգտումը։ Մարդը պետք է ընդունի իր սահմանափակությունը, ճանաչի իր մեղավոր բնույթը և ձգտի ապրել աստվածային պատվիրաններին համապատասխան։ Այս մոտեցումը երկի բարոյախոսական բովանդակությունը կապում է քրիստոնեական փրկաբանական ուսմունքի հետ։ Աստծու կամքին հետևելը դիտարկվում է որպես հոգևոր ճանապարհ, որի ընթացքում մարդն աստիճանաբար ազատվում է մեղավոր ցանկությունների գերիշխանությունից և ձեռք բերում ներքին խաղաղություն։ Ստեղծագործության գաղափարական շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև աղոթքի դերը։ Աղոթքը ներկայացվում է որպես մարդու և Աստծու հաղորդակցության կարևորագույն միջոց, որի միջոցով հավատացյալը խնդրում է աստվածային առաջնորդություն, զորություն և իմաստություն։ Այն ոչ միայն խնդրանքների արտահայտություն է, այլև սեփական կամքի հոգևոր վերակողմնորոշման միջոց։ Աղոթող մարդը սովորում է իր ցանկությունները համադրել աստվածային նախախնամության հետ, ընդունել իրադարձությունների ընթացքը և պահպանել հավատարմությունը քրիստոնեական սկզբունքներին։ Այս առումով Աստծու կամքին համակերպվելու գաղափարը սերտորեն կապված է խոնարհության, ապաշխարության, ներողամտության և սիրո առաքինությունների հետ։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես քրիստոնեական հոգևոր կյանքի գործնական ուղեցույց, քանի որ դրա կենտրոնական գաղափարները վերաբերում են մարդու ամենօրյա վարքագծին, ընտանեկան ու հասարակական հարաբերություններին, անձնական դժվարություններին և բարոյական ընտրություններին։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է սեփական կյանքը գնահատելու հավատքի տեսանկյունից և գիտակցելու, որ հոգևոր խաղաղությունը պայմանավորված է ոչ այնքան արտաքին հանգամանքներով, որքան մարդու ներքին վերաբերմունքով, հավատով և բարոյական դիրքորոշմամբ։ Աստծու կամքին համակերպվելու սկզբունքը նաև օգնում է հաղթահարելու անհաջողությունների հետևանքով առաջացող հուսահատությունը, անարդարության զգացումը և ապագայի նկատմամբ անհանգստությունը։ Այս գաղափարների միջոցով երկը միավորում է աստվածաբանական խորհրդածությունն ու բարոյական դաստիարակությունը։ Գրական-ճարտասանական առումով աշխատությունը պատկանում է հոգևոր ճառախոսության և կրոնական խորհրդածության ավանդույթին։ Այդ ժանրին բնորոշ են աստվածաբանական դրույթների բացատրությունը, բարոյական խրատները, կրոնական գաղափարների մեկնաբանումը և ընթերցողի կամ ունկնդրի հոգևոր զգացումների վրա ներգործելու ձգտումը։ Ճառի ձևը հնարավորություն է տալիս բարդ աստվածաբանական հասկացությունները կապելու մարդկային առօրյա փորձառության հետ՝ հավատքի սկզբունքները ներկայացնելով որպես կյանքի տարբեր իրավիճակներում կիրառելի բարոյական ուղենիշներ։ Երկի ծավալը՝ 288 էջ, վկայում է թեմայի բավականին ընդարձակ մշակման մասին, թեև առանց ամբողջական բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել դրա առանձին գլուխների կառուցվածքը և փաստարկման մանրամասները։ Պատմամշակութային տեսանկյունից հրատարակությունը կարևոր է 19-րդ դարի առաջին կեսի հայ հոգևոր գրականության և Մխիթարյան միաբանության մտավոր գործունեության ուսումնասիրության համար։ 1823 թվականին Վենետիկի Սուրբ Ղազարի տպարանում հրատարակված գիրքը պատկանում է այն տպագրական և մշակութային միջավայրին, որտեղ հայերենով տարածվում էին քրիստոնեական աստվածաբանության, բարոյագիտության, հոգևոր դաստիարակության և փիլիսոփայական մտքի վերաբերյալ աշխատություններ։ Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել հայ գրական լեզվի մշակման, կրոնական ու գիտական գրականության հրատարակման և հայ ընթերցողի կրթական մակարդակի բարձրացման գործում։ Սուրբ Ղազարի տպարանը 19-րդ դարում հայ գրավոր մշակույթի կարևոր կենտրոններից էր, որի հրատարակությունները տարածվում էին հայկական տարբեր համայնքներում և նպաստում հոգևոր ու մտավոր կապերի ամրապնդմանը։ Այս հրատարակությունը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանի հայ կրոնական մտքի մի կարևոր ուղղություն, որի նպատակն էր քրիստոնեական բարոյական սկզբունքները դարձնել անհատի ներքին կյանքի և հասարակական վարքագծի հիմնարար ուղենիշներ։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ աստվածաբանության, եկեղեցական գրականության, քրիստոնեական բարոյագիտության, Մխիթարյան միաբանության պատմության և 19-րդ դարի հայ տպագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Աշխատության ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է նաև դրա բարձր արդիականություն ունեցող հոգևոր ու բարոյական հարցադրումներով։ Աստծու կամքին համակերպվելու գաղափարը մարդուն հրավիրում է վերանայել սեփական ցանկությունների և պարտականությունների հարաբերակցությունը, գիտակցել համբերության ու խոնարհության նշանակությունը և կյանքի դժվարությունների պայմաններում պահպանել հավատն ու ներքին հավասարակշռությունը։ Երկի հիմնական պատգամն այն է, որ մարդու հոգևոր խաղաղությունը ծնվում է սեփական կամքը աստվածային իմաստությանը վստահելուց, բարոյական պատասխանատվությամբ ապրելուց և կյանքի բոլոր հանգամանքներում հավատարմությունը պահպանելուց։ Այսպիսով, հրատարակությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ հոգևոր-բարոյախոսական գրականության մեջ՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սկզբունքներից մեկը՝ Աստծու կամքի ընդունումն ու դրան համապատասխան կյանք վարելու ձգտումը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Լեհաստանի հայ համայնքի պատմության կարևոր և վիճահարույց էջերից մեկին՝ հայերի և Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու միջև եկեղեցական միության հաստատման գործընթացին։ Լեհաստանի հայերը միջնադարում ձևավորել էին կազմակերպված համայնքներ՝ պահպանելով իրենց կրոնական ավանդույթները, եկեղեցական կառույցները և մշակութային ինքնությունը։ Ժամանակի ընթացքում հայ համայնքի ներսում և նրա շուրջ ծավալվեցին քննարկումներ Հռոմի եկեղեցու հետ միության, դավանաբանական տարբերությունների և եկեղեցական ենթակայության հարցերի շուրջ։ Այս գործընթացի կարևոր հանգրվաններից էր 1630-ական թվականներին Լվովի հայոց արքեպիսկոպոսության միացումը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցուն, որը հետագայում ազդեց համայնքի հոգևոր կյանքի, ծիսական ավանդույթների և եկեղեցական կառավարման վրա։ Աշխատության վերնագրում միությունը բնութագրվում է որպես բռնի, ինչը մատնանշում է թեմայի քննադատական մեկնաբանությունը և անհրաժեշտություն է առաջացնում տարբերակելու պատմական փաստերը հեղինակի գնահատականներից։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս քննելու կրոնական իշխանության, համայնքային ինքնավարության, դավանաբանական ընտրության և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունները։ Գիրքը կարևոր է Լեհաստանի հայերի պատմության, հայ եկեղեցու զարգացման, հայ-կաթոլիկ հարաբերությունների և Արևելյան Եվրոպայի հայկական համայնքների պատմական ճակատագրի ուսումնասիրության համար։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է փոխարժեքի փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ Աշխատության կենտրոնում փոխարժեքի և տնտեսական գործընթացների փոխկապակցվածությունն է՝ հաշվի առնելով, որ փոխարժեքի տատանումները կարող են անդրադառնալ գնաճի, տնտեսական աճի, արտաքին առևտրի, ներմուծման և արտահանման, ներդրումների, պետական ֆինանսների և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ ՀՀ տնտեսության պայմաններում փոխարժեքի նշանակությունը հատկապես կարևոր է արտաքին առևտրի և ներմուծվող ապրանքների գների տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դրամի արժևորման և արժեզրկման հնարավոր տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների փոխանցման մեխանիզմները ներքին տնտեսություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքի ազդեցությանը գնաճի վրա․ ժամանակակից ուսումնասիրությունները Հայաստանի համար ցույց են տալիս, որ փոխարժեքի փոխանցման ազդեցությունն առավել արտահայտված է ներմուծվող և արտահանելի ապրանքների գների դեպքում, մինչդեռ ծառայությունների և ոչ արտահանելի հատվածի արձագանքը համեմատաբար սահմանափակ է։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Մեծամոր և Հրազդան գետերի ջրի որակի համալիր գնահատմանը՝ ինդեքսային մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս երկու կարևոր գետային համակարգերի ջրերի էկոլոգիական և հիդրոքիմիական վիճակը, բացահայտել ջրի որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները և տարբեր ցուցանիշների համադրմամբ ստանալ ջրային միջավայրի ընդհանուր վիճակի առավել ամբողջական գնահատական։ Ուսումնասիրության հիմքում կարող են դրվել գետերի ջրի ֆիզիկաքիմիական, հիդրոքիմիական և, անհրաժեշտության դեպքում, կենսաբանական ցուցանիշների վերաբերյալ տվյալները։ Դրանց թվում կարող են ուսումնասիրվել ջրի ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, լուծված թթվածնի պարունակությունը, հանքայնությունը, կախված նյութերը, օրգանական աղտոտվածության ցուցանիշները, սննդանյութերի միացությունները, ինչպես նաև տարբեր մետաղների և այլ աղտոտիչների առկայությունը։ Ինդեքսային մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս բազմաթիվ առանձին ցուցանիշները միավորել միասնական գնահատման համակարգում և ջրի որակը ներկայացնել համեմատաբար պարզ ու համադրելի ձևով։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ջրի որակի տարբեր ինդեքսներ, որոնց միջոցով գնահատվում են առանձին ցուցանիշների շեղումները սահմանված նորմերից և դրանց ընդհանուր ազդեցությունը ջրի որակի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև նմուշառման տարբեր կետերի և ժամանակաշրջանների տվյալների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել աղտոտվածության տարածական և սեզոնային փոփոխությունները։ Մեծամոր և Հրազդան գետերի ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ դրանք կապված են բնակավայրերի, արդյունաբերական և գյուղատնտեսական գործունեության, ինչպես նաև ջրօգտագործման տարբեր գործընթացների հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել մարդու տնտեսական գործունեության, կենցաղային և արդյունաբերական արտահոսքերի, գյուղատնտեսական հոսքաջրերի և այլ գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ջրի որակի վրա։ Երկու գետերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց ջրաքիմիական առանձնահատկությունները, որոշել առավել խնդրահարույց ցուցանիշները և գնահատել ջրային էկոհամակարգերի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև ջրի որակի գնահատման արդյունքների համապատասխանեցումը սահմանված չափորոշիչներին և ջրային ռեսուրսների պահպանության պահանջներին։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել գետերի էկոլոգիական վիճակի մշտադիտարկման, աղտոտման աղբյուրների բացահայտման, ջրային ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական միջոցառումների մշակման համար։ Ինդեքսային մոտեցումը գործնական արժեք ունի նաև այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս տարբեր ժամանակահատվածներում կամ տարբեր գետային հատվածներում ստացված տվյալները համեմատել միասնական չափանիշների միջոցով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բնապահպաններին, հիդրոքիմիկոսներին, էկոլոգներին, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, աշխարհագրագետներին, կենսաբաններին, գիտաշխատողներին և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգով զբաղվող մասնագետներին ու ուսանողներին։