Փարիզում մի ամերիկացի

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական կոոպերացիայի տնտեսական էության, ձևավորման նախադրյալների և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսական արտադրողների կամավոր համագործակցության այն ձևերն են, որոնք հնարավորություն են տալիս համատեղ օգտագործել արտադրական ռեսուրսները, կազմակերպել մատակարարումը, վերամշակումը, պահեստավորումը, իրացումը և այլ տնտեսական գործընթացներ՝ պահպանելով մասնակիցների տնտեսական ինքնուրույնությունը։ Քննվում է կոոպերացիայի դերը մասնատված գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում, երբ առանձին տնտեսությունները կարող են ունենալ սահմանափակ ֆինանսական, տեխնիկական, տեղեկատվական և շուկայական հնարավորություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անցումային տնտեսությանը բնորոշ ինստիտուցիոնալ փոփոխություններին, սեփականության հարաբերությունների վերափոխմանը, գյուղատնտեսական կազմակերպությունների նոր ձևերի առաջացմանը և շուկայական ենթակառուցվածքների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են արտադրական, սպասարկող, մատակարարման, վերամշակման, վարկային և իրացման կոոպերացիայի հնարավոր գործառույթները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական դիրքի ամրապնդման համար։ Կարևորվում է կոոպերատիվ կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ անդամների մասնակցության, ընդհանուր տնտեսական շահերի, պատասխանատվության, եկամուտների բաշխման և կառավարման ժողովրդավարական սկզբունքների տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննարկվել նաև կոոպերացիայի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակությունը, կազմակերպական փորձի պակասը, փոխադարձ վստահության խնդիրները, համապատասխան ենթակառուցվածքների թերզարգացածությունը և տնտեսական միջավայրի անկայունությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է պետական քաղաքականության և իրավական կարգավորման նշանակությունը կոոպերատիվ շարժման համար բարենպաստ պայմանների ձևավորման գործում։ Գյուղատնտեսական կոոպերացիան ներկայացվում է նաև որպես արտադրողների շուկայական հնարավորությունների ընդլայնման, գործարքային ծախսերի նվազեցման, տեխնիկական միջոցների համատեղ օգտագործման և արտադրանքի իրացման կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր մեխանիզմ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կոոպերատիվների և գյուղատնտեսական արտադրանքի արժեշղթայի մյուս մասնակիցների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության և կազմակերպական կառավարման մոտեցումները՝ բացահայտելով գյուղատնտեսական կոոպերացիայի հնարավոր դերը անցումային տնտեսական համակարգում գյուղատնտեսության արդյունավետության, արտադրողների համագործակցության և գյուղական տնտեսության կայուն զարգացման ապահովման գործում։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Լեռ Կամսարի օրագրային արձակին՝ որպես հայ գրականության մեջ սատիրիկ մտածողության և անհատական ինքնարտահայտման յուրահատուկ ձևի։ Օրագրային արձակը նրա մոտ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կենսագրական գրանցումների ձև, այլև որպես գեղարվեստական-հրապարակախոսական տարածք, որտեղ հեղինակը անմիջականորեն արձագանքում է ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին՝ հաճախ օգտագործելով սարկազմ, հեգնանք և կտրուկ քննադատական դիտարկումներ։ Ler Kamsar-ի ստեղծագործական աշխարհում օրագիրը դառնում է մտքի ազատության հարթակ, որտեղ անձնական փորձը միահյուսվում է հասարակական իրականության վերլուծությանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ վավերագրական է, և՛ գեղարվեստական։ Նրա արձակում առանձնահատուկ տեղ ունի ժամանակի քաղաքական իրողությունների քննադատական վերարտադրությունը, հատկապես խորհրդային իրականության պայմաններում անհատի և իշխանության հարաբերությունների բացահայտումը՝ հաճախ արտահայտված հեգնական և ալեգորիկ ձևերով։ Օրագրային ձևը թույլ է տալիս հեղինակին պահպանել խոսքի անմիջականությունը, ներքին ազատությունը և սուբյեկտիվ ընկալման ուժեղ ներկայությունը, ինչի շնորհիվ տեքստերը ձեռք են բերում կենդանի, հաճախ էմոցիոնալ լարված բնույթ։ Միևնույն ժամանակ, այդ գրություններում նկատվում է լեզվական խաղերի, կարճ ձևերի և հարվածային ձևակերպումների կիրառություն, որոնք ուժեղացնում են սատիրիկ ազդեցությունը և ընդգծում հեղինակային դիրքորոշման հստակությունը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին վերջույթի բազմակի կոտրվածքների համալիր բուժման խնդիրներին՝ օրթեզների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ծանր և համակցված վնասվածքների դեպքում բուժական մարտավարության ընտրության, վնասված վերջույթի կայունացման, ֆունկցիոնալ վերականգնման և հիվանդի շարժունակության հնարավորինս վաղ վերականգնման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրթեզների կիրառմանը որպես բուժման և վերականգնման համալիր ծրագրի կարևոր բաղադրիչի՝ հաշվի առնելով դրանց հնարավոր դերը վնասված վերջույթի ֆիքսման, բեռնվածության կարգավորման, հոդերի շարժունակության պահպանման և հետվնասվածքային բարդությունների կանխարգելման գործում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ստորին վերջույթի տարբեր հատվածների բազմակի կոտրվածքների կլինիկական առանձնահատկությունները, վնասվածքների ծանրության գնահատման սկզբունքները, բուժման փուլերի հաջորդականությունը և հիվանդի վիճակին համապատասխան վերականգնողական միջոցառումների ընտրությունը։ Քննարկվում է վիրաբուժական և պահպանողական բուժման մեթոդների համադրումը, ինչպես նաև օրթեզավորման տեղը բուժման տարբեր փուլերում։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը, որի դեպքում օրթեզի տեսակը, կիրառման տևողությունը և բեռնվածության աստիճանը պետք է համապատասխանեն կոտրվածքների տեղակայմանը, ապաքինման ընթացքին, հիվանդի ընդհանուր վիճակին և ֆունկցիոնալ հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև շարժողական ֆունկցիայի վերականգնմանը, քայլքի աստիճանական վերականգնմանը, մկանային ուժի պահպանմանն ու վերականգնմանը և առօրյա գործունեությանը հիվանդի վերադարձին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վնասվածքաբանների, օրթոպեդների, վերականգնողական բժշկության մասնագետների, ֆիզիկական թերապևտների, օրթեզավորման ոլորտի մասնագետների, բժշկական բուհերի դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն կարևորում է բազմակի կոտրվածքների բուժման համալիր և փուլային մոտեցումը՝ շեշտադրելով օրթեզների նպատակային կիրառման հնարավորությունները բուժման արդյունքների և հիվանդների ֆունկցիոնալ վերականգնման բարելավման գործում։

Mathematics

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ֆաբեր–Շաուդերի համակարգի հիման վրա ոչ գծային մոտարկումների և ագահ ալգորիթմների տեսական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ֆունկցիաների ներկայացման և մոտարկման առանձնահատկությունները համապատասխան բազիսային համակարգի միջոցով, ինչպես նաև մոտարկող տարրերի ընտրության արդյունավետ մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ գծային մոտարկումների կառուցման սկզբունքներին, մոտարկման սխալի գնահատմանը և ընտրված անդամների քանակից արդյունքի ճշգրտության կախվածությանը։ Վերլուծվում է ագահ ալգորիթմի կիրառումը՝ որպես ֆունկցիայի ներկայացման առավել նշանակալի բաղադրիչների հաջորդական ընտրության մոտեցում։ Քննարկվում են ալգորիթմի զուգամիտության, արդյունավետության և տարբեր ֆունկցիոնալ տարածություններում դրա կիրառելիության հետ կապված տեսական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու ոչ գծային մոտարկման տարբեր մոտեցումներ և գնահատելու Ֆաբեր–Շաուդերի համակարգի հատկությունների ազդեցությունը ստացվող մոտարկումների որակի վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մոտարկումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի, հաշվողական մաթեմատիկայի և ալգորիթմների տեսության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Agriculture

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները և կիրառական նոր մոտեցումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

Geography

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անտառային գեոհամակարգերի տարածական և ժամանակային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով անտառային տարածքների վիճակի, կառուցվածքի, տարածման օրինաչափությունների և դրանց վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնների գնահատումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են փոխվել Հայաստանի անտառային տարածքները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տարածական բաշխվածությունը և էկոլոգիական վիճակը, ինչպես նաև բացահայտվում են այդ փոփոխությունների հիմնական պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլիմայական փոփոխությունների, հրդեհների, անտառահատումների, հողօգտագործման փոփոխությունների, գյուղատնտեսական և տնտեսական գործունեության, բնակավայրերի ընդարձակման ու այլ մարդածին ազդեցությունների դերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի տարբեր բնական շրջանների անտառային գեոհամակարգերի առանձնահատկությունները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ անտառները երկրի լեռնային պայմաններում կատարում են ոչ միայն կենսաբանական և լանդշաֆտային, այլև ջրակարգավորիչ, հողապաշտպան, կլիմայակարգավորիչ և սոցիալ-տնտեսական կարևոր գործառույթներ։ Աշխատանքում տարածաժամանակային մոտեցման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր ժամանակների տվյալները և բացահայտել անտառային գեոհամակարգերի փոփոխության ուղղությունները, ինտենսիվությունն ու տարածական տարբերությունները։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև անտառային ռեսուրսների կառավարման հիմնախնդիրների վերլուծությունը, որի շրջանակում կարող են դիտարկվել անտառների պահպանության, վերականգնման, կայուն օգտագործման, կենսաբազմազանության պահպանման, ռիսկերի նվազեցման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել առկա կառավարման մոտեցումների արդյունավետությունը, բացահայտել համակարգային խնդիրներն ու սահմանափակումները և առաջարկել անտառային գեոհամակարգերի երկարաժամկետ պահպանությանն ու կայուն կառավարմանը միտված լուծումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության, էկոլոգիայի, անտառագիտության, բնապահպանության և տարածքային կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև բնության պահպանության և բնական ռեսուրսների կառավարման հարցերով զբաղվող կառույցների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր գիտական և կիրառական նշանակություն ունի Հայաստանի անտառային պաշարների ներկա վիճակը հասկանալու, դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները բացահայտելու և ապագա կառավարման ու պահպանության ռազմավարությունների գիտական հիմքերը ձևավորելու առումով։