Սարիի տեղանունները

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվ գալակտիկական միջուկներից արտանետվող մեծամասշտաբ ռելյատիվիստական շիթերի ճառագայթման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց դիտողական հատկությունների տեսական մեկնաբանությանը։ Հետազոտության առանցքում գերզանգվածային սև խոռոչների շրջակայքում ձևավորվող և գալակտիկայի սահմաններից զգալի հեռավորությունների վրա տարածվող պլազմային հոսքերն են, որոնք տիեզերքի ամենահզոր էներգետիկ երևույթներից են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շիթերում բարձր էներգիաներով մասնիկների արագացմանը, մագնիսական դաշտերի դերին և տարբեր հաճախականային տիրույթներում դիտվող ճառագայթման առաջացման գործընթացներին։ Քննվում է սինքրոտրոնային ճառագայթումը, որն առաջանում է ռելյատիվիստական լիցքավորված մասնիկների՝ մագնիսական դաշտում շարժման հետևանքով և կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ռադիոալիքային ու որոշ դեպքերում ավելի բարձր էներգիական տիրույթներում դիտվող արտանետումների մեկնաբանման համար։ Դիտարկվում են նաև հակադարձ Կոմպտոնի ցրման տարբեր մեխանիզմները, որոնց դեպքում բարձր էներգիական էլեկտրոնները ֆոտոններին փոխանցում են իրենց էներգիայի մի մասը՝ ձևավորելով ավելի բարձր էներգիայի ճառագայթում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շիթերի սպեկտրալ էներգիայի բաշխման ուսումնասիրությունը և բազմալիքային դիտողական տվյալների համադրումը՝ ռադիո, օպտիկական, ռենտգենյան և գամմա տիրույթներում։ Վերլուծվում է, թե մասնիկների էներգետիկ բաշխումը, մագնիսական դաշտի ուժգնությունը, շիթի շարժման արագությունը և դիտման անկյունը ինչպես կարող են ազդել գրանցվող ճառագայթման ինտենսիվության ու սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռելյատիվիստական Դոպլերյան ուժեղացման հաշվառումը, քանի որ դիտորդի նկատմամբ շիթի կողմնորոշումը կարող է էապես փոփոխել դրա տեսանելի հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են նաև շիթի կառուցվածքային անհամասեռությունները, հարվածային ալիքները և մասնիկների շարունակական արագացման հնարավոր գործընթացները, որոնք կարող են նպաստել մեծ հեռավորությունների վրա բարձր էներգիական ճառագայթման պահպանմանը։ Տեսական մոդելների և աստղագիտական դիտումների համադրումը հնարավորություն է տալիս սահմանափակումներ դնել շիթերի ֆիզիկական պարամետրերի վրա և ավելի լավ հասկանալ դրանց էներգիայի փոխանցման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր էներգիաների աստղաֆիզիկայի, ռելյատիվիստական պլազմայի ֆիզիկայի և արտագալակտիկական աստղագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով ակտիվ գալակտիկական միջուկների և դրանց հզոր շիթային համակարգերի բնույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Philosophy

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը վերաբերում է այն հարցերի համակարգին, որոնք ուսումնասիրում են մարդու իմացության բնույթը, աղբյուրները, հնարավորությունները և սահմանները։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից է այն, որ այն փորձում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե ինչ ենք մենք ճանաչում, այլ նաև՝ ինչպես և ինչ պայմաններում է հնարավոր ճանաչումը ընդհանրապես։ Փիլիսոփայական իմացաբանությունը տարբերում է ճանաչողության հիմնական աղբյուրները՝ զգայական փորձը և բանականությունը, որոնց հարաբերակցության շուրջ ձևավորվել են տարբեր ուղղություններ, օրինակ՝ էմպիրիզմը, որը առաջնային է համարում փորձը, և ռացիոնալիզմը, որը կարևորում է բանական մտածողությունը։ Ճանաչողության գործընթացը դիտարկվում է նաև որպես ակտիվ, ստեղծագործական գործողություն, որտեղ սուբյեկտը ոչ միայն արտացոլում է իրականությունը, այլ նաև որոշ չափով կառուցում է այն իր ընկալումների միջոցով։ Կարևոր առանձնահատկություն է նաև ճշմարտության խնդիրը՝ ինչն է համարվում ճշմարիտ գիտելիք և ինչ չափանիշներով է այն ստուգվում, ինչի շուրջ գոյություն ունեն տարբեր մոտեցումներ՝ համապատասխանության, համահունչության և պրագմատիկ ճշմարտության տեսությունները։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև ուսումնասիրում է գիտելիքի սահմանները՝ հարցադրելով, թե արդյոք մարդը կարող է ամբողջությամբ ճանաչել իրականությունը, թե նրա իմացությունը միշտ մնում է մասնակի և պայմանական։ Այս մոտեցումը մեծապես տարբերվում է մասնագիտական գիտություններից նրանով, որ այն ոչ միայն նկարագրում է ճանաչման մեխանիզմները, այլ նաև քննադատական կերպով վերլուծում է հենց գիտելիքի հիմքերը և վավերականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը մարդու մտքի և իրականության փոխհարաբերության խորքային ուսումնասիրություն է, որը փորձում է բացահայտել գիտելիքի հնարավորության և սահմանների հիմնարար սկզբունքները։

Medicine

Բժշկական և առողջապահական կազմակերպման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խաղաղ ժամանակաշրջանում զինված ուժերի անձնակազմի բժշկական ապահովման համակարգի կազմակերպման, գործունեության և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում զինծառայողների առողջության պահպանման, հիվանդությունների կանխարգելման, բժշկական օգնության կազմակերպման և առողջական վիճակի մշտադիտարկման ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժկանխարգելիչ միջոցառումների իրականացմանը, բժշկական ծառայությունների մատչելիությանը և որակին, մասնագիտական կադրերի պատրաստվածությանը և համապատասխան նյութատեխնիկական ապահովմանը։ Վերլուծվում են բժշկական կառավարման, առողջապահական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տարբեր բժշկական կառույցների փոխգործակցության և անձնակազմի առողջության պահպանման հետ կապված կազմակերպական խնդիրները։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ բժշկության զարգացման, բժշկական սպասարկման որակի գնահատման, տեղեկատվական համակարգերի կիրառման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման ընդհանուր մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու խաղաղ պայմաններում բժշկական ապահովման հիմնական բաղադրիչները և առանձնացնելու համակարգի զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռազմական բժշկության, առողջապահության կազմակերպման, հանրային առողջապահության և բժշկական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է անտիկ դարաշրջանում Հայկական լեռնաշխարհի բնակչության մարդաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական աղբյուր օգտագործելով Բենիամինյան դամբարանադաշտից ստացված մարդաբանական տվյալները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են պեղումների ընթացքում հայտնաբերված մարդկային ոսկրային մնացորդները՝ նպատակ ունենալով պարզել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության ֆիզիկական կառուցվածքի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և մարդաբանական կազմի հիմնական բնութագրերը։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հին բնակչության կենսաբանական պատմությունը և համեմատելու այն Հայկական լեռնաշխարհի ու հարակից տարածաշրջանների այլ հնագիտական խմբերի հետ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել գանգաբանական և կմախքաբանական հատկանիշներ, մարմնակազմության առանձնահատկություններ, սեռային և տարիքային կազմ, ինչպես նաև որոշակի հիվանդաբանական կամ կենսաբանական ցուցանիշներ, եթե դրանք պահպանված նյութի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել։ Բենիամինյան հնավայրի նյութի վերլուծությունը կարևոր է նաև բնակչության ձևավորման և տարածաշրջանում տարբեր մարդաբանական խմբերի փոխհարաբերությունների հարցերը քննարկելու համար։ Համեմատական մարդաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տվյալները զուգադրել Հայկական լեռնաշխարհի այլ հնագիտական հուշարձաններից ստացված նյութերի հետ և գնահատել բնակչության միջև հնարավոր նմանություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը միավորում է հնագիտությունը, մարդաբանությունը և պատմությունը՝ փորձելով նյութական մնացորդների միջոցով լրացնել անտիկ շրջանի բնակչության մասին գրավոր աղբյուրների սահմանափակ տեղեկությունները։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հնամարդաբանների, հնագետների, պատմաբանների և Հայկական լեռնաշխարհի հին բնակչության կենսաբանական ու պատմական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի և պլատինի միացությունների միջև առաջացող համալիրների ձևավորման կինետիկայի և թերմոդինամիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ արագությամբ և ինչ մեխանիզմներով են պլատինային միացությունները փոխազդում ԴՆԹ-ի հետ, ինչպես է զարգանում համալիրների ձևավորման գործընթացը և ինչ գործոններ են որոշում այդ փոխազդեցության կայունությունն ու բնույթը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել պլատինային միացությունների կապման արագությունները, կապման աստիճանը, հավասարակշռության հաստատունները, փոխազդեցության էներգետիկ բնութագրերը և ԴՆԹ-ի կառուցվածքում առաջացող փոփոխությունները։ Թերմոդինամիկական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել կապման գործընթացի ազատ էներգիայի, էնթալպիայի և էնտրոպիայի փոփոխությունները և դրանց հիման վրա պարզել համալիրների կայունացման հիմնական գործոնները։ Միաժամանակ կինետիկ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու արագ և դանդաղ փուլերը, միջանկյալ վիճակների հնարավոր գոյությունը և ԴՆԹ-ի տարբեր հատվածների նկատմամբ պլատինային միացությունների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս հարցերը կարևոր նշանակություն ունեն հակաուռուցքային պլատինային դեղամիջոցների, մասնավորապես ԴՆԹ-ն որպես թիրախ օգտագործող միացությունների գործողության մոլեկուլային մեխանիզմների հասկացման համար, քանի որ ԴՆԹ-ի հետ քիմիական կապերի առաջացումը կարող է խանգարել դրա բնականոն կառուցվածքին և վերարտադրությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, կալորիմետրիկ, կինետիկ և այլ կենսաֆիզիկական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ համալիրների կառուցվածքն ու հատկությունները քանակապես բնութագրելու համար։ Աշխատանքը միավորում է մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները և կարող է նպաստել ԴՆԹ-ի հետ պլատինային միացությունների փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է արժեքավոր լինել կենսաքիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, դեղագետների, քիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների և հակաուռուցքային դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմներն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։