Թեմա` Է.ՀԵՄԻՆԳՈՒԵՅ. ՙՀՐԱԺԵՇՏ ԶԵՆՔԻՆ՚, ՙԾԵՐՈՒՆԻՆ ԵՎ ԾՈՎԸ՚

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սիբիրախտի հարուցչի նկատմամբ իմունային պատասխանի ձևավորման տեսանկյունից նշանակություն ունեցող արտաբջջային հակածնային բաղադրիչների ուսումնասիրմանը և դրանց իմունածին հատկությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հարուցչի կողմից արտաբջջային միջավայր արտազատվող կենսաբանական բաղադրիչների հակածնային առանձնահատկություններն են, դրանց ճանաչումը իմունային համակարգի կողմից և պաշտպանական իմունային պատասխանի ձևավորման հնարավորությունը։ Քննարկվում են համապատասխան հակածնային նյութի ընդհանուր կենսաքիմիական և իմունաբանական բնութագրերը, ինչպես նաև դրա մաքրության, կայունության և կենսաբանական հատկությունների նշանակությունը հետագա հետազոտությունների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմունածին ակտիվության հասկացությանը՝ որպես օրգանիզմում առանձնահատուկ իմունային պատասխան առաջացնելու կարողության ցուցանիշի։ Դիտարկվում են հակածնի նկատմամբ հակամարմնային պատասխանի և իմունաբանական հիշողության ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել իմունային արձագանքի ուժգնության և տևողության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հակածնային հատկությունների և հնարավոր պաշտպանական նշանակության միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, ինչը թույլ է տալիս բնութագրել ուսումնասիրվող նյութի հեռանկարայնությունը կանխարգելիչ իմունաբանության և ախտորոշման ոլորտներում։ Կարևորվում է նաև ստացված տվյալների համադրումը սիբիրախտի իմունաբանության վերաբերյալ գոյություն ունեցող գիտական պատկերացումների հետ՝ բացահայտելու համար արտաբջջային հակածինների դերը հարուցչի և օրգանիզմի իմունային համակարգի փոխազդեցության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է մանրէաբանության, իմունաբանության և կենսաքիմիայի տեսական ու փորձարարական ուղղությունները՝ նպաստելով սիբիրախտի նկատմամբ իմունային պաշտպանության մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և հակածնային բաղադրիչների կենսաբանական նշանակության գնահատմանը։

Medicine

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քթային բարձր հոսքով թերապիայի կիրառման ուսումնասիրությանը շնչառական խանգարումներով ուշ անհաս և հասուն նորածինների բուժման ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս ոչ ինվազիվ շնչառական աջակցության մեթոդի արդյունավետությունը, անվտանգությունը և կիրառման հնարավորությունները նորածնային շրջանում՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ երեխան ունի շնչառական դժվարություններ, սակայն անմիջապես ինվազիվ մեխանիկական օդափոխության անհրաժեշտություն չունի։ Աշխատանքում նորածինների շնչառական խանգարումները դիտարկվում են որպես նեոնատոլոգիայի կարևոր խնդիր, քանի որ կյանքի առաջին օրերին շնչառական համակարգի անբավարար հարմարվողականությունը կարող է հանգեցնել թթվածնավորման խանգարման, շնչառության հաճախացման, շնչառական աշխատանքի ավելացման և այլ կլինիկական դրսևորումների։ Ուշ անհաս և հասուն նորածինների դեպքում նման վիճակները կարող են կապված լինել տարբեր պատճառների հետ՝ ներառյալ թոքերում հեղուկի պահպանման, շնչառական համակարգի անցողիկ խանգարումների, վարակային գործընթացների, պնևմոնիայի կամ այլ պաթոլոգիական վիճակների հետ։ Հետազոտության առանցքային թեման բարձր հոսքով քթային թերապիայի մեխանիզմն է։ Այս մեթոդի ժամանակ տաքացված և խոնավացված գազային խառնուրդը քթային խողովակների միջոցով մատակարարվում է նորածնին համեմատաբար բարձր հոսքով։ Այն կարող է նվազեցնել շնչառության աշխատանքի ծանրաբեռնվածությունը, բարելավել շնչուղիների պայմանները և որոշ դեպքերում ապահովել թթվածնավորման ու շնչառական ֆունկցիայի բավարար աջակցություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է, թե ինչ պայմաններում այս մեթոդը կարող է արդյունավետ լինել և ինչպիսի կլինիկական արդյունքներ կարող է ապահովել։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բարձր հոսքով թերապիայի և այլ շնչառական աջակցության մեթոդների համեմատությունը։ Նորածինների շնչառական խանգարումների դեպքում կարող են կիրառվել թթվածնային թերապիայի տարբեր եղանակներ, քթային շարունակական դրական ճնշման մեթոդներ և անհրաժեշտության դեպքում մեխանիկական օդափոխություն։ Բարձր հոսքով քթային թերապիան դիտարկվում է որպես ոչ ինվազիվ միջամտություն, որը որոշ իրավիճակներում կարող է ծառայել որպես շնչառական աջակցության այլընտրանք կամ միջանկյալ տարբերակ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե արդյոք դրա կիրառումը կարող է նվազեցնել ավելի ինտենսիվ շնչառական աջակցության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել նորածինների մի շարք կլինիկական ցուցանիշներ՝ շնչառության հաճախականությունը, սրտի կծկումների հաճախականությունը, արյան թթվածնային հագեցվածությունը, շնչառական աշխատանքի ծանրության նշանները և թթվածնի լրացուցիչ պահանջը։ Այս ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուժման նկատմամբ երեխայի արձագանքը և պարզելու, թե որքան արագ է հնարավոր հասնել շնչառական վիճակի կայունացման։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև թթվածնի օգտագործման հարցը։ Թթվածնային թերապիայի հիմնական նպատակներից է ապահովել բավարար հյուսվածքային թթվածնավորում՝ միաժամանակ խուսափելով ինչպես թթվածնի անբավարարությունից, այնպես էլ ավելորդ բարձր կոնցենտրացիաների երկարատև կիրառումից։ Հետևաբար աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել բարձր հոսքով համակարգի միջոցով թթվածնի մատակարարման կարգավորումը և դրա ազդեցությունը նորածնի թթվածնային հագեցվածության վրա։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղաժամ ծնված երեխաների առանձնահատկություններին։ Ուշ անհաս նորածինների թոքային և շնչառական համակարգերը դեռ կարող են ունենալ հասունացման որոշակի սահմանափակումներ, ինչի հետևանքով նրանց մոտ շնչառական խանգարումների առաջացման հավանականությունը կարող է բարձր լինել։ Միաժամանակ նրանց շնչառական աջակցության անհրաժեշտությունը կարող է տարբերվել ավելի վաղ ժամկետում ծնված նորածիններից, ուստի բուժական մեթոդների ընտրությունը պետք է համապատասխանեցվի երեխայի հղիության ժամկետին, մարմնի քաշին, կլինիկական վիճակին և շնչառական անբավարարության աստիճանին։ Հասուն նորածինների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել մեթոդի կիրառման շրջանակը և գնահատել դրա արդյունավետությունը ոչ միայն վաղաժամ ծնված երեխաների, այլև լրիվ ժամկետում ծնված այն երեխաների դեպքում, որոնց մոտ կյանքի առաջին ժամերին կամ օրերին զարգանում են շնչառական խնդիրներ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բուժման արդյունավետության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել շնչառական աջակցության տևողությունը, ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում գտնվելու ժամանակահատվածը, լրացուցիչ թթվածնի օգտագործման տևողությունը, բուժման անհաջողության դեպքերը և ավելի բարձր մակարդակի շնչառական աջակցության անցնելու անհրաժեշտությունը։ Այս տվյալների համադրումը թույլ է տալիս գնահատել մեթոդի իրական կլինիկական նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բուժման անհաջողության կանխատեսմանը։ Ոչ ինվազիվ շնչառական աջակցություն ստացող նորածինների մի մասի մոտ կարող է պահպանվել կամ խորանալ շնչառական անբավարարությունը, և այդ դեպքում անհրաժեշտ է ժամանակին փոխել բուժական ռազմավարությունը։ Հետևաբար աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է այն կլինիկական նշանների բացահայտումը, որոնք կարող են վկայել բարձր հոսքով թերապիայի անբավարար արդյունավետության մասին։ Սա կարող է նպաստել բուժման ժամանակին վերանայմանը և երեխայի անվտանգության բարձրացմանը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մեթոդի անվտանգության գնահատումը։ Քթային բարձր հոսքով թերապիայի կիրառման ժամանակ անհրաժեշտ է ճիշտ ընտրել հոսքի մակարդակը, քթային խողովակների չափը, գազային խառնուրդի ջերմաստիճանն ու խոնավությունը և ապահովել երեխայի շարունակական մոնիտորինգը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր անցանկալի երևույթները՝ քթի և դեմքի մաշկի գրգռում, քթային լորձաթաղանթի վնասում, որովայնի փքվածություն և այլ բարդություններ։ Անվտանգության ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարևոր է մեթոդի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները հավասարակշռված գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նորածնի հարմարավետության խնդրին։ Ինվազիվ շնչառական մեթոդների համեմատ ոչ ինվազիվ աջակցությունը որոշ դեպքերում կարող է ավելի քիչ տրավմատիկ լինել և թույլ տալ նվազեցնել շնչուղիների ինտուբացիայի հետ կապված միջամտությունները։ Նորածնի խնամքի տեսանկյունից կարևոր են նաև կերակրման, քնի, մայր-երեխա շփման և ընդհանուր խնամքի կազմակերպման հարցերը։ Հետազոտության տվյալները կարող են օգնել գնահատելու, թե ինչպես է շնչառական աջակցության ընտրված եղանակը համադրվում նորածնի ընդհանուր բուժական և խնամքային գործընթացի հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հատվածը կարող է ներառել կլինիկական դիտարկումներ, տարբեր բուժական խմբերի համեմատություն և վիճակագրական վերլուծություն։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բարձր հոսքով քթային թերապիայի ազդեցությունը ոչ միայն առանձին կլինիկական ցուցանիշների, այլև բուժման ընդհանուր ելքերի վրա։ Տարբեր խմբերի համեմատությունը կարող է ցույց տալ մեթոդի առավելությունները կամ սահմանափակումները տարբեր ծանրության շնչառական խանգարումներ ունեցող նորածինների մոտ։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը հատկապես մեծ է նեոնատոլոգիական ծառայության կազմակերպման տեսանկյունից։ Բարձր հոսքով քթային թերապիայի ճիշտ կիրառումը կարող է ընդլայնել ոչ ինվազիվ շնչառական աջակցության հնարավորությունները և որոշ հիվանդների մոտ նվազեցնել ավելի ինվազիվ միջամտությունների անհրաժեշտությունը։ Միաժամանակ մեթոդի կիրառումը պահանջում է համապատասխան սարքավորում, պատրաստված բուժանձնակազմ, երեխայի վիճակի մշտական վերահսկողություն և բուժման արդյունավետության պարբերական վերագնահատում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև նորածինների շնչառական խանգարումների կառավարման ալգորիթմների կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է նեոնատոլոգիայի, մանկաբուժության, շնչառական բժշկության և ինտենսիվ թերապիայի մոտեցումները՝ գնահատելու քթային բարձր հոսքով թերապիայի տեղը շնչառական խանգարումներով ուշ անհաս և հասուն նորածինների բուժման համակարգում։ Այն ուշադրություն է դարձնում մեթոդի ազդեցությանը թթվածնավորման և շնչառական աշխատանքի վրա, բուժման արդյունավետությանը, հնարավոր բարդություններին, բուժման ձախողման կանխատեսմանը և հիվանդի հետագա կառավարման ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նեոնատոլոգներին, մանկաբույժներին, մանկական վերակենդանացման մասնագետներին, բուժքույրերին, բժշկական հետազոտողներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և նորածինների շնչառական խանգարումների ախտորոշման ու բուժման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասում կաթնային տնտեսության ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնական, տնտեսական և գյուղատնտեսական պայմանների համատեքստում։ Այն կարող է դիտարկվել որպես գյուղատնտեսական և տնտեսական բնույթի պատմական աղբյուր, որտեղ կաթնատու անասնապահությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես կենդանական ծագման սննդամթերքի ստացման ոլորտ, այլև որպես գյուղական տնտեսության կարևոր բաղադրիչ։ Ուշադրության կենտրոնում կարող են լինել տարածաշրջանում պահվող կաթնատու կենդանիները, անասնապահության տարածքային առանձնահատկությունները, արոտավայրերի և կերային ռեսուրսների նշանակությունը, տնտեսությունների կազմակերպման ձևերը, ինչպես նաև կաթի և դրա վերամշակումից ստացվող արտադրանքի տնտեսական դերը։ Կովկասի լեռնային և հարթավայրային տարածքների բնական պայմանների տարբերությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե կլիման, տեղանքի բարձրությունը, բուսականությունը և սեզոնային արոտավայրերի հասանելիությունն ինչպես էին կապված անասնապահական տնտեսության կառուցվածքի հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել գյուղական բնակչության ավանդական տնտեսական փորձին, կենդանիների պահպանման ձևերին, արտադրանքի տեղական սպառմանը և շուկաներ հասցնելու հնարավորություններին։ Աշխատության տնտեսական բաղադրիչը կարող է ներառել արտադրողականության, ապրանքաշրջանառության, պահանջարկի, փոխադրումների և գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամտաբերության վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ դիտարկումներ։ Հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև կաթնամթերքի արտադրության աստիճանական առևտրայնացումը և մասնագիտացված տնտեսությունների ձևավորման գործընթացը, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ավանդական գյուղատնտեսությունից ավելի շուկայական ուղղվածություն ունեցող արտադրության անցման առանձնահատկություններին։ Եթե աշխատությունը ստեղծվել է XIX դարի վերջի կամ XX դարի սկզբի տնտեսական ուսումնասիրությունների շրջանակում, դրա տվյալները կարևոր է դիտարկել ժամանակաշրջանի վիճակագրական հաշվառման, գյուղատնտեսական գիտելիքի և վարչական մոտեցումների սահմանափակումների համատեքստում։ Միաժամանակ այն կարող է պարունակել արժեքավոր տեղեկություններ Կովկասի առանձին շրջանների տնտեսական մասնագիտացման, գյուղական բնակչության զբաղվածության և անասնապահական արտադրանքի տարածման վերաբերյալ։ Նման աղբյուրների համեմատությունը այլ գյուղատնտեսական, վիճակագրական և ազգագրական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի գյուղատնտեսության պատմական զարգացման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարևոր է Կովկասի ագրարային պատմության, անասնապահության, գյուղական տնտեսության և տնտեսական աշխարհագրության ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Literature

Մանկական ճանաչողական և պատկերավոր ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը պարզ ու հեքիաթային լեզվով փորձում է երեխաներին բացատրել բնության երևույթներից մեկը՝ ամպերի առաջացումը, շարժը և փոփոխվող կերպարները երկնքում։ Գրքում ամպը ներկայացվում է որպես կենդանի, խոսող և զգացող երևակայական կերպար, որի միջոցով փոքրիկ ընթերցողը սովորում է դիտել երկինքը, հասկանալ եղանակային փոփոխությունները և զարգացնել հետաքրքրություն բնագիտության նկատմամբ։ Սաթենիկ Ղազարյանը օգտագործում է պարզ պատմողական ոճ, գունավոր պատկերներ հիշեցնող նկարագրություններ և մանկական մտածողությանը մոտեցված հարց-պատասխան ձևաչափ, ինչը օգնում է երեխային հեշտ ընկալել բարդ բնական գործընթացները։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ ունի նաև դաստիարակչական շերտ՝ խրախուսելով հետաքրքրասիրությունը, դիտողականությունը և բնության նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքը։

Culture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պարսկական դասական պոեզիայի և ժամանակակից իրանական կերպարվեստի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրական ժառանգության ազդեցությունը նորագույն գեղարվեստական մտածողության, պատկերային լեզվի և ստեղծագործական արտահայտչամիջոցների ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով դարերի ընթացքում ձևավորված պարսկական բանաստեղծական պատկերները, խորհրդանիշները, թեմաներն ու փիլիսոփայական գաղափարները վերաիմաստավորվում և նոր ձևերով արտահայտվում են ժամանակակից գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և հարակից արվեստների մեջ։ Աշխատանքը պարսկական դասական պոեզիան դիտարկում է ոչ միայն որպես գրական ժառանգություն, այլև որպես իրանական մշակութային հիշողության և գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուր։ Դասական բանաստեղծական ավանդույթը դարեր շարունակ ձևավորել է պատկերների, խորհրդանիշների և գաղափարների հարուստ համակարգ, որն իր ազդեցությունն է թողել նաև տեսողական մշակույթի վրա։ Բանաստեղծական տեքստերում հանդիպող վարդի և սոխակի, այգու, գինու, սիրո, ճանապարհի, լույսի, թռչնի, հայելու և այլ խորհրդանիշները ժամանակակից արվեստագետների ստեղծագործություններում կարող են ստանալ նոր իմաստներ՝ պահպանելով իրենց մշակութային հիշողությունը և միաժամանակ վերափոխվելով ժամանակակից գեղարվեստական լեզվի միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական պոեզիայի հիմնական հեղինակների և նրանց ստեղծագործական ժառանգության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Իրանական մշակույթի մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեցող բանաստեղծների ստեղծագործությունները դարեր շարունակ դարձել են ոչ միայն գրական, այլև գեղարվեստական ներշնչման աղբյուր։ Նրանց ստեղծագործություններում արտահայտված սիրո, հոգևոր որոնման, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի անցողիկության, ներքին ազատության և գոյաբանական հարցերի թեմաները կարող են վերածվել տեսողական պատկերների ու խորհրդանշական կոմպոզիցիաների։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում պոեզիայի և կերպարվեստի միջև միջգեղարվեստական կապերի ուսումնասիրությանը։ Բանաստեղծական խոսքը կառուցվում է բառերի, պատկերների և փոխաբերությունների միջոցով, մինչդեռ կերպարվեստը նույն գաղափարները կարող է փոխանցել գույնի, գծի, ձևի, տարածության և կոմպոզիցիայի օգնությամբ։ Այս երկու արվեստների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է գրական պատկերն անցում կատարում տեսողական միջավայր և ինչպիսի փոփոխություններ է կրում այդ ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պարսկական մանրանկարչության ավանդույթի ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի վրա։ Դասական մանրանկարչությունը ձևավորել է իրանական տեսողական մշակույթի յուրահատուկ գեղագիտական սկզբունքներ՝ պայմանական տարածության, նուրբ գծանկարի, դեկորատիվ գունային լուծումների, բնապատկերային տարրերի և պատմողական պատկերների միջոցով։ Ժամանակակից արվեստագետները կարող են պահպանել այդ ավանդույթի առանձին տարրերը կամ հակադրության մեջ դնել դրանք նորարարական գեղարվեստական մոտեցումների հետ՝ ստեղծելով ավանդույթի և արդիականության յուրահատուկ համադրություն։ Աշխատանքը անդրադառնում է ժամանակակից իրանական կերպարվեստի զարգացման առանձնահատկություններին և այն սոցիալ-մշակութային միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղարվեստական ուղղություններ։ Ժամանակակից արվեստագետը միաժամանակ գործում է ավանդույթի և արդիականության ազդեցության ներքո։ Մի կողմից՝ նա ժառանգում է դարավոր մշակութային խորհրդանիշներ ու պատկերային համակարգեր, մյուս կողմից՝ առնչվում է համաշխարհային ժամանակակից արվեստի միտումներին, նոր տեխնոլոգիաներին և փոփոխվող հասարակական իրականությանը։ Այս երկակի ազդեցությունը կարող է հանգեցնել դասական նյութի նոր մեկնաբանությունների և բազմաշերտ գեղարվեստական լուծումների։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի ձևերով է ժամանակակից արվեստում վերաիմաստավորվում դասական պոեզիայի ժառանգությունը։ Որոշ ստեղծագործություններ կարող են պահպանել բանաստեղծական սյուժեի կամ կերպարի ուղղակի ճանաչելիությունը, մինչդեռ մյուսներում գրական աղբյուրը կարող է արտահայտվել միայն խորհրդանշական, գունային կամ գաղափարական մակարդակում։ Այսպիսով, դասական պոեզիայի ազդեցությունը միշտ չէ, որ դրսևորվում է տեքստի ուղղակի պատկերավորմամբ․ այն կարող է արտահայտվել ստեղծագործության տրամադրության, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի, խորհրդանշական համակարգի կամ փիլիսոփայական բովանդակության միջոցով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սուֆիական և միստիկական մտածողության ազդեցությունը։ Պարսկական դասական պոեզիայի նշանակալի հատվածը կապված է հոգևոր որոնման, մարդու ներքին աշխարհի, աստվածայինի հետ միասնության և նյութական ու հոգևոր աշխարհների հարաբերության գաղափարների հետ։ Այդ գաղափարները ժամանակակից կերպարվեստում կարող են վերածվել վերացական պատկերների, խորհրդանշական կերպարների, լույսի և ստվերի հակադրությունների կամ այլ գեղարվեստական լուծումների։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկյան արձակի նշանավոր ներկայացուցչի ստեղծագործություններում ռեալիստական գեղարվեստական սկզբունքների, կերպարային համակարգի, սոցիալական միջավայրի պատկերման և հեղինակային աշխարհընկալման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրականության գեղարվեստական վերարտադրման այն միջոցներն են, որոնց միջոցով ներկայացվում են հասարակության տարբեր շերտերի կյանքը, մարդու և սոցիալական միջավայրի փոխհարաբերությունները, տնտեսական դժվարությունները, անհատի բարոյական ընտրությունը, մարդկային արժանապատվության և գոյապայքարի խնդիրները։ Քննվում է, թե ինչպես է առօրյա կյանքի մանրամասների, բնական միջավայրի, աշխատանքի, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական հակասությունների պատկերումը նպաստում համոզիչ ու բազմաշերտ գեղարվեստական իրականության ստեղծմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասարակ մարդկանց կերպարներին, որոնց կենսափորձի միջոցով բացահայտվում են ավելի լայն սոցիալական և բարոյահոգեբանական խնդիրներ։ Վերլուծվում են կերպարների անհատականացման միջոցները, նրանց խոսքը, վարքագիծը, ներքին հակասությունները և միջավայրի ազդեցությունը նրանց աշխարհընկալման ու գործողությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական ռեալիզմի և հոգեբանական պատկերման փոխհարաբերությունը, քանի որ արտաքին հասարակական պայմանները հաճախ ներկայացվում են հերոսների անձնական ճակատագրերի և ներքին ապրումների միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև բնապատկերի գործառույթը, որը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների տարածք, այլև որպես կերպարների հոգեվիճակների, հասարակական փոփոխությունների և մարդու գոյության խորհրդանշական արտահայտման միջոց։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Մեծ ճգնաժամի ժամանակաշրջանի սոցիալական իրողությունների, աղքատության, աշխատանքային անապահովության, տեղահանության, համայնքային համերաշխության և անհատի ու հասարակության միջև լարվածության գեղարվեստական արտացոլումները։ Անդրադարձ է կատարվում լեզվի պարզությանը, կենդանի երկխոսություններին, խոսակցական տարրերին, հեգնանքին և պատմողական տարբեր եղանակներին, որոնց միջոցով ստեղծվում է իրականությանը մոտ գեղարվեստական միջավայր։ Միաժամանակ քննվում է ռեալիստական պատկերման և խորհրդանշական շերտերի համադրությունը, որը ստեղծագործություններին հաղորդում է սոցիալական փաստագրությունից ավելի լայն փիլիսոփայական և համամարդկային նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամերիկյան ռեալիստական արձակի զարգացման առանձնահատկությունները և հասկանալու, թե ինչպես են սոցիալական դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բնության պատկերումը և մարդասիրական գաղափարները միավորվում ամբողջական գեղարվեստական համակարգում։