Ընտանեկան քրեածին հարաբերությունների սոցիալ-հոգեբանական պատճառները և դրանց վաղ կանխարգելումը

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիաիրավական վեճերի խաղաղ կարգավորման գործընթացում հաշտարարի մասնագիտական գործունեության արդյունավետության վրա ազդող անձնային և սոցիալ-հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հաշտարարությունը դիտարկվում է որպես վեճերի այլընտրանքային լուծման գործընթաց, որտեղ արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն իրավական գիտելիքներով և ընթացակարգային կանոնների պահպանմամբ, այլև մասնագետի հաղորդակցական կարողություններով, հոգեբանական առանձնահատկություններով և հակամարտող կողմերի միջև կառուցողական փոխգործակցություն ձևավորելու հմտությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաշտարարի անձնային հատկանիշներին՝ ինքնատիրապետմանը, հուզական կայունությանը, համբերատարությանը, ճկունությանը, պատասխանատվությանը, չեզոքության պահպանմանը և տարբեր տեսակետներ ընկալելու կարողությանը։ Քննվում է ապրումակցման դերը՝ որպես կողմերի դիրքորոշումները, հետաքրքրությունները և հուզական վիճակները հասկանալու միջոց՝ միաժամանակ կարևորելով մասնագիտական սահմանների և անկողմնակալության պահպանումը։ Ուսումնասիրվում են հաղորդակցական հմտությունները, ակտիվ լսելու կարողությունը, հարցերի արդյունավետ ձևակերպումը, տեղեկատվության վերաձևակերպումն ու պարզաբանումը, ինչպես նաև լարված հաղորդակցությունը կառուցողական երկխոսության վերածելու մեխանիզմները։ Կարևորվում է հաշտարարի կարողությունը տարբերակելու կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները դրանց հիմքում ընկած իրական շահերից ու պահանջմունքներից, ինչը կարող է նպաստել փոխընդունելի լուծումների որոնմանը։ Սոցիալ-հոգեբանական տեսանկյունից դիտարկվում են վստահության ձևավորման, փոխադարձ ընկալման, կարծրատիպերի, սոցիալական դերերի, ազդեցության և միջանձնային հարաբերությունների գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կոնֆլիկտային իրավիճակում հույզերի կառավարմանը, քանի որ բարձր լարվածությունը կարող է դժվարացնել կողմերի միջև տեղեկատվության փոխանակումը և համաձայնության հնարավոր տարբերակների քննարկումը։ Քաղաքացիաիրավական վեճերի առանձնահատկությունների համատեքստում կարող են քննվել գույքային, պայմանագրային, ընտանեկան կամ այլ մասնավոր իրավահարաբերություններից ծագող հակասությունների սոցիալ-հոգեբանական կողմերը՝ առանց իրավական և հոգեբանական գործոնները միմյանցից մեկուսացնելու։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մասնագիտական պատրաստվածության, փորձի, հաղորդակցական ռազմավարությունների և հաշտարարի անձնային առանձնահատկությունների միջև հնարավոր կապերի բացահայտումը։ Տեսական մոտեցումների և գործնական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ միջնորդությանը, կողմերի միջև վստահության ձևավորմանը և փոխընդունելի համաձայնության որոնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հաշտարարների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման ծրագրերի կատարելագործման, հաղորդակցական ու կոնֆլիկտաբանական կարողությունների զարգացման և հաշտարարության ինստիտուտի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հոգեբանության, սոցիալական հոգեբանության, կոնֆլիկտաբանության, իրավագիտության և վեճերի այլընտրանքային լուծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Սույն հատորը ներկայացնում է 1941-1960 թվականներին Հայաստանում գրադարանային համակարգի զարգացման, կազմակերպման և գործունեության պատմությունը՝ հիմնված պաշտոնական փաստաթղթերի, հրամանների, հաշվետվությունների, վիճակագրական տվյալների, գրագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների վրա։ Ժողովածուն լուսաբանում է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին և հետպատերազմյան շրջանում գրադարանների աշխատանքի առանձնահատկությունները, պետական մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը գրադարանային ոլորտի վրա, հանրային, գիտական, կրթական և մասնագիտական գրադարանների ցանցի ընդլայնումը, գրքային ֆոնդերի համալրումը, ընթերցողների սպասարկման ձևերի զարգացումը և գրադարանային կադրերի պատրաստման գործընթացները։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր ձևավորվում և կատարելագործվում գրադարանային գործը Սովետական Հայաստանում, ինչ դեր էին գրադարանները կատարում բնակչության կրթական ու մշակութային կյանքում, ինչպես նաև ինչ խնդիրների ու մարտահրավերների էին բախվում տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ժողովածուն արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, գրադարանագետների, մշակութաբանների և խորհրդային շրջանի հասարակական ու մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ ներառում է վավերագրական հարուստ նյութ, որը թույլ է տալիս բազմակողմանիորեն գնահատել գրադարանային ոլորտի զարգացման ընթացքը և նրա տեղը հանրապետության մշակութային կյանքում։

Culture

Այս գիրքը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական ցանկ՝ ծառայելով որպես տեղեկատվական ուղեցույց մշակութային ոլորտի հրատարակությունների ուսումնասիրության համար։ Այն ներառում է մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, թանգարանագիտության, մշակութային շինարարության և հարակից բնագավառների վերաբերյալ գրականության համակարգված նկարագրություններ։ Աշխատանքը նախատեսված է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին տեղեկացնելու նոր հրատարակությունների մասին և նպաստելու անհրաժեշտ աղբյուրների արագ որոնմանը։ Գրքում ներկայացված մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևել հայկական մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրման ընթացքին, ծանոթանալ գիտական ու տեղեկատվական հրապարակումներին և օգտագործել դրանք կրթական ու հետազոտական նպատակներով։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և հայ մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է այսպես կոչված «Վանի (ուրարտական) հարցի» ուսումնասիրության պատմագիտական փորձի վերլուծությանը՝ ընդգրկելով Ուրարտուի պատմության, մշակույթի և նրա ժառանգության մեկնաբանման տարբեր գիտական մոտեցումները։ Գրքում ներկայացվում են ուրարտագիտության զարգացման հիմնական փուլերը, հնագիտական բացահայտումների դերը և դրանց ազդեցությունը Վանի թագավորության քաղաքական ու մշակութային կերպարի վերականգնման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր գիտական դպրոցների դիրքորոշումները Ուրարտուի էթնիկ, լեզվական և պետական պատկանելության վերաբերյալ՝ ընդգծելով հայագիտական և արևելագիտական մոտեցումների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև աղբյուրագիտական խնդիրները, սեպագիր արձանագրությունների մեկնաբանությունները և պատմական վերակառուցման մեթոդաբանական դժվարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «ուրարտական հարցի» շուրջ ձևավորված գիտական բանավեճերին և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանային հնագույն պատմության ընկալման վրա։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, հնագետների, ուրարտագետների, հայագետների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների համար՝ առաջարկելով վերլուծական մոտեցում Ուրարտուի ուսումնասիրության պատմագիտական փորձի վերաբերյալ։

History

Գիրքը նվիրված է Աղվանից, կամ Գանձասարի կաթողիկոսության պատմությանը XVII-XIX դարերում՝ ներկայացնելով նրա հոգևոր, քաղաքական, վարչական և մշակութային գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է կաթողիկոսության դերը տարածաշրջանի հայկական համայնքների և հոգևոր կյանքի կազմակերպման գործում, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները Հայոց եկեղեցու այլ նվիրապետական կենտրոնների, տեղական իշխանությունների և տարբեր քաղաքական ուժերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Գանձասարի վանքի՝ որպես հոգևոր և մշակութային կարևոր կենտրոնի նշանակությանը, կաթողիկոսական աթոռի իրավասության տարածքին և դրա պահպանման ու ընդլայնման հետ կապված խնդիրներին։ Քննարկվում են XVII-XVIII դարերի ընթացքում տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, պարսկական և հետագայում ռուսական իշխանությունների ազդեցությունը, տեղական իշխանական տների ու հոգևոր առաջնորդների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կաթողիկոսության դիրքի փոփոխությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում կաթողիկոսների գործունեությանը, նրանց վարչական և եկեղեցական քաղաքականությանը, թեմերի կառավարմանը, հոգևորականության պատրաստմանը և եկեղեցական կառույցների պահպանմանը։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է ներկայացնում նաև վանական համալիրների, եկեղեցաշինության, ձեռագրական ժառանգության, կրթության և մշակութային կյանքի մասին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է կաթողիկոսությունը նպաստել հայկական ինքնության և հոգևոր ավանդույթների պահպանմանը տարածաշրջանում։ XIX դարի իրադարձությունների համատեքստում ուսումնասիրվում են կաթողիկոսության կարգավիճակի և գործունեության փոփոխությունները, նոր վարչաքաղաքական պայմանները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին նրա պատմական դերակատարության վերափոխմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է ոչ միայն եկեղեցական պատմության, այլև Արցախի և Արևելյան Հայաստանի քաղաքական, սոցիալական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցագիտության և կրոնագիտության մասնագետների, մշակութաբանների, ձեռագրագետների, ուսանողների և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Ամարանտ աշխատությունը գիտական-ուսումնական բնույթի մասնագիտական ձեռնարկ է, որը նվիրված է ամարանտի՝ որպես հեռանկարային գյուղատնտեսական մշակաբույսի կենսաբանական առանձնահատկությունների, մշակության տեխնոլոգիաների և արտադրական կիրառման հնարավորությունների համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Հեղինակ Ց. Մ. Գալստյանը գրքում ներկայացնում է ամարանտի ծագումը, տեսակային բազմազանությունը, սննդային և կերային արժեքը՝ ընդգծելով դրա բարձր սպիտակուցային պարունակությունը, դիմացկունությունը անբարենպաստ կլիմայական պայմանների նկատմամբ և հարմարվողականությունը տարբեր հողատեսակներում։ Աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է մշակության տեխնոլոգիաներին՝ հողի պատրաստում, ցանք, խնամք, պարարտացում, ոռոգում և բերքահավաք, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության մեջ ամարանտի դերին՝ որպես հողի բերրիությունը պահպանող և բարելավող մշակաբույս։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմնաբուծության, սորտերի ընտրության և բերքատվության բարձրացման ագրոտեխնիկական միջոցառումների վրա, ինչպես նաև հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի մեթոդներին։ Ներկայացվում են նաև ամարանտի օգտագործման հնարավորությունները սննդի, կերարտադրության և արդյունաբերական վերամշակման ոլորտներում՝ ընդգծելով դրա տնտեսական և էկոլոգիական նշանակությունը ժամանակակից գյուղատնտեսությունում։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, սերմնաբույծների և բուսաբուծության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել և կիրառել նոր հեռանկարային մշակաբույսերի աճեցման տեխնոլոգիաները։