Զվարճությունների նվագարան՝ ազգային տոնախմբությունների և խրախճանքների համար

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է կրթության էթնոքաղաքական արժեքայնության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրթական համակարգի դերը էթնիկ ինքնության, հասարակական գիտակցության, մշակութային արժեքների և քաղաքացիական դիրքորոշումների ձևավորման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման միջոց, այլև որպես սոցիալականացման կարևոր ինստիտուտ, որի միջոցով փոխանցվում են լեզվական, մշակութային, պատմական և հասարակական արժեքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության և էթնիկ ինքնության փոխկապակցվածությանը, ազգային ու մշակութային ժառանգության պահպանմանն ու փոխանցմանը, ինչպես նաև բազմազգ հասարակություններում կրթական քաղաքականության կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կրթական բովանդակության, լեզվի, պատմության և մշակույթի դասավանդման ազդեցությանը սովորողների ինքնության ձևավորման վրա, ինչպես նաև տարբեր էթնիկ խմբերի կրթական կարիքների և դրանց նկատմամբ պետական քաղաքականության մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում է նաև կրթության հնարավոր դերը հասարակական համերաշխության, փոխադարձ հարգանքի, միջմշակութային երկխոսության և տարբեր ինքնությունների խաղաղ համակեցության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթության մեջ ազգային, էթնիկ և քաղաքական արժեքների համադրման ժամանակ՝ ներառյալ կարծրատիպերի ձևավորման, մշակութային բացառման կամ կրթական անհավասարության ռիսկերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս կրթության էթնոքաղաքական նշանակությունը դիտարկել ավելի լայն հասարակական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ գնահատելով դրա ազդեցությունը ինչպես անհատի ինքնության, այնպես էլ հասարակության արժեքային համակարգի ձևավորման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել կրթության մասնագետների, մանկավարժների, սոցիոլոգների, քաղաքագետների և էթնոքաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ կրթությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ ազգային և մշակութային ինքնության պահպանման, հասարակական ինտեգրման և բազմազանության պայմաններում փոխըմբռնման ու համերաշխության ձևավորման գործում։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում երկարաժամկետ կայուն տնտեսական աճի ապահովման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մակրոտնտեսական քաղաքականության, կառուցվածքային բարեփոխումների և ինստիտուցիոնալ զարգացման փոխազդեցությունը տնտեսական աճի կայունության վրա։ Գրքում վերլուծվում են տնտեսական աճի հիմնական աղբյուրները՝ ներդրումներ, արտադրողականության բարձրացում, մարդկային կապիտալի զարգացում և տեխնոլոգիական առաջընթաց, ինչպես նաև դրանց սահմանափակող գործոնները՝ արտաքին շուկաների կախվածություն, կառուցվածքային անհամաչափություններ և ինստիտուցիոնալ թուլություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ֆինանսական քաղաքականությանը, դրամավարկային կարգավորումներին և հարկաբյուջետային համակարգի դերին տնտեսական կայունության ապահովման գործընթացում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությունները, մասնավորապես՝ գլոբալ շուկաների տատանումները, տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացները և դրանց հետևանքները Հայաստանի տնտեսական զարգացման համար։ Վերլուծվում են նաև կայուն զարգացման սկզբունքները, աղքատության կրճատման և եկամուտների բաշխման խնդիրները՝ որպես երկարաժամկետ աճի կարևոր բաղադրիչներ։ Գրքի նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի կառուցվածքային խոչընդոտները և առաջարկել քաղաքականության արդյունավետ ուղղություններ՝ ապահովելու համար ավելի դիմացկուն և ներառական տնտեսական զարգացում։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական ԽՍՀ արդյունաբերության առաջավոր ձեռնարկություններին, նորարար աշխատողներին և արտադրական նվաճումներին նվիրված գրականության համակարգված ցանկ՝ նպատակ ունենալով աջակցել թեմայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին և մասնագետներին։ Գրքում ընդգրկված են տարբեր բնույթի մատենագիտական գրառումներ, որոնք լուսաբանում են արդյունաբերության զարգացման փուլերը, արտադրական հաջողությունները, տեխնոլոգիական առաջընթացը և աշխատանքի կազմակերպման փորձը խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ արդյունաբերական ոլորտի վերաբերյալ հրապարակված գրքերին, հոդվածներին և այլ աղբյուրներին՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնումն ու գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների և խորհրդային Հայաստանի տնտեսական ու արդյունաբերական պատմությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես արժեքավոր տեղեկատու և հետազոտական ուղեցույց։

History

Այս տեղեկատու հրատարակությունը ներկայացնում է 1971 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսների նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույցը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տրամադրել համակարգված տեղեկատվություն պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական կարևոր իրադարձությունների մասին։ Աշխատությունը ընդգրկում է տարբեր երկրների և ժողովուրդների պատմության մեջ նշանակալի իրադարձություններ, գիտական հայտնագործություններ, մշակութային հիշարժան օրեր, ինչպես նաև հայտնի անձանց ծննդյան և մահվան տարելիցներ։ Տեղեկատուի կառուցվածքը թույլ է տալիս հեշտությամբ կողմնորոշվել ժամանակագրական նյութում և օգտագործել այն որպես ուսումնական, տեղեկատվական և հետազոտական աղբյուր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հասարակական մտքի զարգացման, գիտության առաջընթացի և մշակութային կյանքի համար։ Հրատարակությունը օգտակար է ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների, պատմաբանների և լայն ընթերցողական հանրության համար՝ որպես վստահելի ուղեցույց նշանավոր տարեթվերի և պատմական հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ։

History

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հորդանանի և Իսրայելի միջև 1948–1994 թվականներին ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմավարական հարաբերությունների զարգացման պատմական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում 1948 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմի հետևանքները, Հորդանանի Հաշիմյան Թագավորության և Իսրայել պետության միջև հակասությունների ձևավորումը, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1948–1949 թվականների ռազմական գործողություններին, 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմին, Արևմտյան ափի կարգավիճակի փոփոխությանը և պաղեստինյան հիմնախնդրի ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Վերլուծվում են Հորդանանի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, Իսրայելի հետ սահմանային և տարածքային հակասությունները, ինչպես նաև արաբական պետությունների ու միջազգային ուժային կենտրոնների դերակատարությունը տարածաշրջանային գործընթացներում։ Քննարկվում են 1970-ական և 1980-ական թվականների քաղաքական զարգացումները, դիվանագիտական շփումները, պաղեստինյան ազգային շարժման հետ հարաբերությունները և խաղաղ կարգավորման հնարավորությունների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Մերձավոր Արևելքի խաղաղության գործընթացի զարգացումը, 1991 թվականի Մադրիդյան խաղաղության համաժողովի նշանակությունը և երկկողմ բանակցությունների ակտիվացման նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում 1994 թվականի հորդանանա-իսրայելյան խաղաղության պայմանագրի կնքմանը, դրա պատմական նշանակությանը և երկու պետությունների հարաբերությունների կարգավորման քաղաքական ու իրավական հիմքերին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների, արաբա-իսրայելական հակամարտության և տարածաշրջանային դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Այլաբանությունը հայ կինոարվեստում հանդես է գալիս որպես արվեստի բովանդակային և ձևաչափային կարևորագույն միջոց, որը թույլ է տալիս ստեղծագործին արտահայտել գաղափարներն ու զգացմունքները ոչ ուղղակի, այլ խորհրդանշական, պատկերագրական և դրսևորողական ձևերով, ինչը ուժեղացնում է ֆիլմի էմոցիոնալ ազդեցությունը և դիտողի մտավոր մասնակցությունը։ Հայ կինոյում այլաբանությունը հաճախ օգտագործվում է սոցիալական, քաղաքական կամ պատմական թեմաների մշակման ժամանակ, երբ ֆիլմի իրական ասելիքը ճնշված կամ զգայուն է, և պահանջում է նրբագեղ մատնանշումներ՝ դիսկուրսի մեջ դնելով կերպարների գործողությունները, սյուժետային իրավիճակները, բնապատկերների և օբյեկտների խորհրդանշականությունը։ Այս տեխնիկան տեսանելի է ինչպես դոկումենտալ, այնպես էլ խաղարկային ֆիլմերում, որտեղ ռեժիսորները կիրառում են պատկերների, գույների, լուսավորության, ձայնային դիզայնի և սիմվոլիկ գործողությունների բազմաշերտ համակարգ, որպեսզի փոխանցեն անհատական կամ համազգային հոգեբանական դինամիկա, ներքին զգացմունքների հակասություններ, հոգեբանական տրավմայի ազդեցություն կամ պատմական վերապրումների հզոր արտացոլումներ։ Այլաբանությունը հայ կինոյում նաև թույլ է տալիս խուսափել ցայտուն բովանդակային կլիշեներից, ստեղծել էստետիկ առանձնահատկություններ և խթանել քննարկման և մեկնաբանության լայն հնարավորություններ՝ դիտողի կողմից ճանաչողական և զգայական ակտիվ մասնակցությունը ապահովելով։ Ռեժիսորների կողմից օգտագործվող այլաբանության օրինակներն ընդգրկում են կերպարների շարժումների ու արարքների խորհրդանշական ներկայացումը, սյուժետային ժամանակի և տարածության փոփոխությունների հնարհամակարգային կառուցվածքը, առարկաների ու պատկերների սիմվոլիկ նշանակությունը, որոնք համալրում են ֆիլմի հիմնական ուղերձը և հնարավորություն տալիս արտահայտել դժվար հասկանալի հոգեբանական և սոցիալական գործընթացներ՝ ստեղծելով հայկական կինոարվեստի յուրահատուկ ոճային և էմոցիոնալ դիմագիծ։