History

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանության երևույթի պատմական, քաղաքական և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով զանգվածային բռնությունների, պետական շահերի, աշխարհաքաղաքական մրցակցության և միջազգային ուժային հարաբերությունների փոխկապակցվածությանը։ Քննարկվում են ցեղասպանության առաջացման պատմական նախադրյալները, քաղաքական որոշումների ընդունման մեխանիզմները, պետական գաղափարախոսությունների ազդեցությունը և միջազգային հանրության արձագանքի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեծ տերությունների քաղաքական շահերի, դիվանագիտական հարաբերությունների և ռազմավարական հաշվարկների դերին ցեղասպանությունների կանխարգելման, ճանաչման և միջազգային գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում են ցեղասպանության հասկացության իրավական և պատմագիտական մեկնաբանությունները, զանգվածային բռնությունների քաղաքական շարժառիթները, ազգային ու էթնիկական հակամարտությունների ազդեցությունը և պետական պատասխանատվության հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական իրադարձությունների միջազգային լուսաբանմանը, դիվանագիտական փաստաթղթերի նշանակությանը, քաղաքական քարոզչության ազդեցությանը և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում են ցեղասպանությունների վերաբերյալ միջազգային իրավունքի նորմերը, մարդկության դեմ ուղղված հանցագործությունների հետ դրանց հարաբերակցությունը, ինչպես նաև պատմական արդարության և պատասխանատվության հարցերը։ Դիտարկվում են նաև ցեղասպանությունների ճանաչման շուրջ ծավալվող քաղաքական քննարկումները, պատմական փաստերի մեկնաբանման տարբերությունները, ժխտողականության դրսևորումները և դրանց ազդեցությունը միջազգային հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել պատմահամեմատական, աղբյուրագիտական, քաղաքագիտական և միջազգային իրավունքի վերլուծության մեթոդներ՝ ցեղասպանության և աշխարհաքաղաքական գործընթացների փոխազդեցությունը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայոց ցեղասպանության միջազգային քաղաքական համատեքստին և դրա պատմագիտական գնահատման խնդիրներին՝ կախված ուսումնասիրության ընդգրկումից։ Այն կարևոր նշանակություն ունի ցեղասպանագիտության, միջազգային հարաբերությունների պատմության, պատմական հիշողության և մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային իրավունքի մասնագետների, ցեղասպանագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու պատմական տարածաշրջանի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական զարգացումների ուսումնասիրությանը XVIII դարի վերջին և XIX դարի առաջին երեք տասնամյակների ընթացքում։ Քննարկվում են տարածաշրջանի պատմական աշխարհագրությունը, բնակավայրերի տարածքային տեղաբաշխումը, բնակչության կազմն ու թվաքանակի փոփոխությունները, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը Լոռու հասարակական կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի վարչաքաղաքական պատկանելության փոփոխություններին, վրացական թագավորությունների, պարսկական իշխանությունների և Ռուսական կայսրության քաղաքականության ազդեցությանը, ինչպես նաև Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են բնակչության էթնիկական և դավանական կազմը, հայկական բնակավայրերի պատմությունը, բնակչության տեղաշարժերը, գաղթերը և վերաբնակեցման գործընթացները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական համայնքների սոցիալական կառուցվածքին, հողատիրական հարաբերություններին, գյուղատնտեսական զբաղմունքներին, անասնապահությանը, առևտրական կապերին և բնակչության տնտեսական գործունեության առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են XVIII դարի վերջի և XIX դարի սկզբի պատերազմների, քաղաքական անկայունության և վարչական վերափոխումների ժողովրդագրական հետևանքները, ինչպես նաև բնակավայրերի զարգացման վրա դրանց ունեցած ազդեցությունը։ Դիտարկվում են նաև բնակչության հաշվառման պատմական աղբյուրները, հարկային և վարչական փաստաթղթերը, ճանապարհորդների տեղեկությունները, եկեղեցական գրանցումները և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրական նյութերը՝ դրանց պատմագիտական արժեքի և հավաստիության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել պատմահամեմատական, աղբյուրագիտական, վիճակագրական և պատմաժողովրդագրական վերլուծության մեթոդներ՝ տարածաշրջանի բնակչության տեղաբաշխման ու զարգացման օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու տարածաշրջանային պատմության, հայկական բնակավայրերի պատմական շարունակականության, ժողովրդագրական փոփոխությունների և XIX դարի սկզբի հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ժողովրդագրագետների, ազգագրագետների, պատմական աշխարհագրության մասնագետների, հայրենագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության հունական բնակչության պատմական դրության, հասարակական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև 1914–1923 թվականներին հույների նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և կոտորածների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են կայսրության տարածքում հունական համայնքների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները, նրանց ժողովրդագրական տեղաբաշխումը, տնտեսական գործունեությունը, կրթական և կրոնական հաստատությունների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XX դարի սկզբին Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին, ազգայնական գաղափարախոսության տարածմանը և ազգային ու կրոնական փոքրամասնությունների նկատմամբ պետական քաղաքականության վերափոխումներին։ Ուսումնասիրվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած տարիների իրադարձությունները, Փոքր Ասիայի, Պոնտոսի և Արևելյան Թրակիայի հունական բնակչության նկատմամբ իրականացված հալածանքները, բռնի տեղահանությունները և դրանց ժողովրդագրական ու սոցիալական հետևանքները։ Անդրադարձ է կատարվում երիտթուրքական և քեմալական շարժումների քաղաքականությանը, հունական համայնքների տեղահանման գործընթացներին, բնակչության հարկադիր տեղաշարժերին և տարածաշրջանի էթնիկական կազմի փոփոխություններին։ Կարևորվում են ժամանակաշրջանի դիվանագիտական փաստաթղթերի, ականատեսների վկայությունների, պատմագիտական ուսումնասիրությունների և միջազգային արձագանքների վերլուծությունը։ Դիտարկվում են նաև 1923 թվականի Լոզանի պայմանագրի և հույն-թուրքական բնակչության փոխանակման հետևանքները, պատմական հիշողության պահպանման, զանգվածային բռնությունների իրավական ու պատմագիտական գնահատման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության թեման հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Օսմանյան կայսրության վերջին տասնամյակների ազգային քաղաքականության, հույն բնակչության ողբերգական ճակատագրի և տարածաշրջանի պատմական վերափոխումների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմական, քաղաքական և բարոյագիտական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների պատմական նախադրյալները, իրադարձությունների ընթացքը և դրանց երկարաժամկետ հետևանքները։ Քննարկվում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական զարգացումները, Օսմանյան կայսրության ազգային քաղաքականությունը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններում հայ բնակչության տեղահանություններն ու կոտորածները, ինչպես նաև միջազգային հանրության արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղասպանության կազմակերպման քաղաքական մեխանիզմներին, պետական իշխանության պատասխանատվության խնդրին և պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությանը տարբեր պատմագիտական ու քաղաքական մոտեցումների շրջանակներում։ Ուսումնասիրվում են Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացները, պատմական հիշողության պահպանման առանձնահատկությունները, ժխտողականության հիմնախնդիրները և դրանց ազդեցությունը հայ-թուրքական հարաբերությունների ու միջազգային քաղաքականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ցեղասպանության բարոյագիտական գնահատմանը, մարդկային արժանապատվության, արդարության, պատասխանատվության և պատմական ճշմարտության պահպանման հարցերին։ Կարևորվում են նաև զոհերի հիշատակի ոգեկոչման, վերապրածների վկայությունների, սերունդների պատմական հիշողության և ազգային ինքնության պահպանման փոխկապակցվածությունները։ Դիտարկվում են ցեղասպանության ուսումնասիրության միջգիտակարգային մոտեցումները՝ պատմագիտության, քաղաքագիտության, միջազգային իրավունքի, փիլիսոփայության և էթիկայի տեսանկյուններից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայոց ցեղասպանության պատմական նշանակության, քաղաքական հետևանքների և համամարդկային բարոյական խնդիրների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, միջազգային հարաբերությունների հետազոտողների, փիլիսոփաների, իրավաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայերի և Հաբեշստանի՝ պատմական Եթովպիայի միջև ձևավորված հարաբերությունների, պատմամշակութային առնչությունների և փոխադարձ կապերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ-եթովպական շփումների պատմական նախադրյալները, երկու ժողովուրդների միջև առևտրական, կրոնական, դիվանագիտական և մշակութային հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքների ներկայությանը Եթովպիայում, նրանց հասարակական և տնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև տեղական բնակչության ու պետական կառույցների հետ ունեցած փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են Հայ առաքելական և Եթովպական ուղղափառ եկեղեցիների պատմական առնչությունները, քրիստոնեական ավանդույթների ընդհանրությունները և հոգևոր մշակույթի փոխազդեցության հնարավոր դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում հայ վաճառականների, արհեստավորների, հոգևորականների և այլ գործիչների մասնակցությանը միջմշակութային կապերի ձևավորման ու ամրապնդման գործընթացներում։ Կարևորվում են պատմական վավերագրերի, ճանապարհորդական նկարագրությունների, նամակագրության, ժամանակագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների նշանակությունը հայ-եթովպական հարաբերությունների պատմության վերականգնման համար։ Դիտարկվում են նաև Մերձավոր Արևելքի, Կարմիր ծովի ավազանի և Արևելյան Աֆրիկայի պատմական հաղորդակցական ուղիների դերը երկու ժողովուրդների միջև կապերի զարգացման գործում։ Աշխատությունը կարող է լուսաբանել հայերի մասնակցությունը Եթովպիայի հասարակական և մշակութային կյանքին, ինչպես նաև փոխադարձ շփումների ազդեցությունը երկու ժողովուրդների պատմական հիշողության վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության, սփյուռքագիտության, արևելագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եթովպագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական միջնադարյան ժողովրդական մշակույթի համակարգում պաշտամունքային և հիշատակային հուշարձանների դերի, պատմական զարգացման և խորհրդանշական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան Հայաստանի կրոնական պատկերացումները, ժողովրդական հավատալիքները, ծիսական ավանդույթները և դրանց արտացոլումը նյութական մշակույթի տարբեր հուշարձաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաչքարերի, տապանաքարերի, հուշակոթողների, սրբավայրերի և պաշտամունքային նշանակություն ունեցող այլ կառույցների ձևաբանական, գեղարվեստական ու իմաստաբանական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են դրանց ստեղծման պատմամշակութային նախադրյալները, տարածքային տարածվածությունը, կառուցվածքային լուծումները, զարդաքանդակային հորինվածքները և խորհրդանշական պատկերների մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում քրիստոնեական աշխարհայացքի և նախաքրիստոնեական հավատալիքների փոխազդեցությանը, ժողովրդական ծիսակարգերի շարունակականությանը, ինչպես նաև հիշատակի, նախնիների պաշտամունքի և սրբազան տարածության ընկալման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են հուշարձանների սոցիալական և համայնքային գործառույթները, դրանց կապը թաղման սովորույթների, ուխտագնացությունների, հիշատակի արարողությունների և ժողովրդական տոնածիսական մշակույթի հետ։ Դիտարկվում են պատմական, հնագիտական, ազգագրական և արվեստաբանական հետազոտության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ հուշարձանների ծագման, նշանակության և մշակութային փոխակերպումների բացահայտման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հնագետների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, կրոնագետների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2001 թվականներին Հայաստանում անկախ պետականության վերականգնման, պետական ինստիտուտների ձևավորման և երկրի քաղաքական, տնտեսական ու հասարակական զարգացման գործընթացների պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Խորհրդային Միության փլուզման նախադրյալները, Հայաստանի անկախության հռչակման պատմաքաղաքական պայմանները, ինքնիշխան պետական կառավարման համակարգի ստեղծումը և նոր պետականության իրավական հիմքերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1990 թվականի Անկախության հռչակագրի ընդունմանը, 1991 թվականի անկախության հանրաքվեին, պետական իշխանության մարմինների կազմավորմանը և 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունման նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են բազմակուսակցական քաղաքական համակարգի ձևավորման, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման, տնտեսական ազատականացման, սեփականաշնորհման և շուկայական հարաբերություններին անցման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Արցախյան հակամարտության ազդեցությանը պետականաշինության գործընթացի վրա, Հայաստանի պաշտպանական համակարգի ձևավորմանը, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղություններին և միջազգային հարաբերությունների զարգացմանը։ Կարևորվում են անկախության առաջին տասնամյակում առաջացած սոցիալ-տնտեսական դժվարությունները, էներգետիկ ճգնաժամը, հասարակական վերափոխումները և պետական կառավարման համակարգի կայացման մարտահրավերները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Հայաստանի նորագույն պատմության կարևորագույն շրջափուլերից մեկը՝ գնահատելով պետականության ամրապնդման գործընթացի ձեռքբերումները, հակասությունները և հետագա զարգացման նախադրյալները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, հայագիտության հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Անի քաղաքի Մանուչեի մզկիթի պատին պահպանված պարսկերեն արձանագրության ուսումնասիրությանը՝ պատմական, լեզվաբանական և վիմագրագիտական տեսանկյուններից։ Դիտարկվում են արձանագրության ստեղծման պատմական միջավայրը, դրա լեզվական առանձնահատկությունները, գրության կառուցվածքը և բովանդակության մեկնաբանման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձանագրության ընթերցման, վերծանման, թարգմանության և պատմական նշանակության բացահայտման հարցերին։ Քննարկվում են միջնադարյան Անիի քաղաքական, վարչական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները, քաղաքի բազմամշակութային միջավայրը և տարբեր լեզվական ու կրոնական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Մանուչեի մզկիթի ճարտարապետական և պատմական նշանակությանը, ինչպես նաև շինության հետ կապված վիմագիր աղբյուրների դերին Անիի պատմության ուսումնասիրության գործում։ Կարևորվում են պարսկերեն արձանագրության բառապաշարի, գրատեսակի, անվանաբանական տվյալների և հնարավոր պատմական տեղեկությունների համեմատական վերլուծությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել արձանագրության համադրումը տարածաշրջանի այլ պարսկերեն, արաբերեն և հայերեն վիմագրերի հետ՝ միջնադարյան հասարակական հարաբերությունների և մշակութային կապերի առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու նպատակով։ Աշխատությունը նպաստում է Անիի պատմամշակութային ժառանգության, միջնադարյան գրավոր աղբյուրների և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, արևելագետների, իրանագետների, վիմագրագետների, հնագետների, արվեստաբանների և միջնադարյան պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից Թուրքիայի տարածքում բնակվող հայ համայնքի պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային ինքնության և սոցիալ-քաղաքական դրության ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են հայ բնակչության պատմական ներկայությունը տարածաշրջանում, Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանից մինչև Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորումը տեղի ունեցած փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը հայկական համայնքների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին, հայ բնակչության թվաքանակի և աշխարհագրական տեղաբաշխման փոփոխություններին, ինչպես նաև ազգային ինքնության, լեզվի, կրոնական ավանդույթների և մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներին։ Քննարկվում են Ստամբուլի և Թուրքիայի այլ բնակավայրերի հայկական համայնքների հասարակական ու մշակութային գործունեությունը, հայկական եկեղեցու, կրթական հաստատությունների, մամուլի և համայնքային կազմակերպությունների դերը ազգային կյանքի շարունակականության ապահովման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ազգային փոքրամասնությունների իրավական կարգավիճակին, հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական և ժամանակակից առանձնահատկություններին, հասարակական ընկալումներին և միջմշակութային փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են համայնքի առջև ծառացած ժողովրդագրական, կրթական և մշակութային մարտահրավերները, ինչպես նաև հայկական պատմամշակութային ժառանգության պահպանման հիմնախնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, սփյուռքագետների, քաղաքագետների, մշակութաբանների և հայ-թուրքական հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Նոր Ջուղայի հայկական առևտրական ցանցի ձևավորման, զարգացման և գործունեության շրջանակներում հայկական վաճառականական ձեռնարկների պատմության ու տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են հայ վաճառականների առևտրատնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները, միջազգային առևտրային կապերի ընդլայնման գործընթացները և հայկական վաճառականական ընկերությունների դերը Արևելքի ու Արևմուտքի միջև տնտեսական հարաբերությունների զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Նոր Ջուղայի հայ վաճառականների կազմակերպչական մեխանիզմներին, ընտանեկան և գործընկերային ձեռնարկությունների կառուցվածքին, կապիտալի շրջանառությանը, ապրանքափոխանակության համակարգերին և առևտրային ճանապարհների օգտագործմանը։ Քննարկվում են հայկական վաճառականական ցանցերի գործունեությունը Պարսկաստանում, Հնդկաստանում, Ռուսաստանում և եվրոպական առևտրային կենտրոններում, ինչպես նաև տնտեսական համագործակցության, փոխադարձ վստահության և համայնքային կապերի նշանակությունը միջազգային առևտրի կազմակերպման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում վաճառականական ձեռնարկների ֆինանսական կառավարման, առևտրային պայմանագրերի, գործարար նամակագրության և տնտեսական ռիսկերի հաղթահարման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ վաճառականության պատմական դերի, հայկական առևտրական կապիտալի զարգացման և համաշխարհային տնտեսական հարաբերություններում Նոր Ջուղայի առևտրական ցանցի ունեցած նշանակության մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, արևելագետների, հայագիտության մասնագետների և միջազգային առևտրի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմական և իրավական բնույթի փաստաթուղթը ներկայացնում է Թիֆլիսում գործող հայկական կանանց բարեգործական ընկերության կազմակերպական կառուցվածքը, գործունեության նպատակները, կառավարման սկզբունքները և հասարակական նախաձեռնությունների իրականացման կանոնակարգային հիմքերը։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Կովկասում հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության, կանանց հասարակական մասնակցության, բարեգործական գործունեության և ազգային համայնքային ինքնակազմակերպման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթի պատմական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ տասնիններորդ դարի երկրորդ կեսին և քսաներորդ դարի սկզբին Թիֆլիսը հանդիսանում էր հայ հասարակական, կրթական և մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ ձևավորվում և գործում էին տարբեր հասարակական միավորումներ, կրթական հաստատություններ և բարեգործական կազմակերպություններ։ Կանանց նախաձեռնությամբ ստեղծված բարեգործական ընկերությունները նպաստում էին հասարակական կյանքում կանանց մասնակցության ընդլայնմանը, սոցիալական աջակցության կազմակերպմանը և համայնքային փոխօգնության ավանդույթների զարգացմանը։ Կանոնադրության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է կազմակերպության հիմնադրման նպատակների սահմանմանը, անդամակցության պայմաններին, անդամների իրավունքներին և պարտականություններին, ղեկավար մարմինների ձևավորման սկզբունքներին, ժողովների անցկացման կարգին և կազմակերպության ներքին գործունեության կարգավորմանը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում բարեգործական նպատակների իրականացման համար անհրաժեշտ ֆինանսական և նյութական միջոցների ձևավորման, անդամավճարների, նվիրատվությունների, հասարակական հանգանակությունների և այլ օրինական եկամուտների օգտագործման հնարավոր մեխանիզմները։ Նմանատիպ կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում էին նաև կազմակերպության ընդհանուր ժողովի, վարչության և այլ ղեկավար մարմինների իրավասությունները, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը, հաշվետվողականության պահանջները և ֆինանսական վերահսկողության սկզբունքները։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը կարգավորող իրավական միջավայրի, վարչական պահանջների և քաղաքացիական նախաձեռնությունների կազմակերպման առանձնահատկությունների մասին։ Կարևորվում է կանանց բարեգործական գործունեության սոցիալական նշանակությունը, մասնավորապես՝ կարիքավոր ընտանիքների աջակցության, կրթական հնարավորությունների ընդլայնման, երեխաների և կանանց սոցիալական պաշտպանության, ինչպես նաև հասարակության խոցելի խմբերի նկատմամբ հոգատարության մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Փաստաթուղթը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ կանանց հասարակական ինքնագիտակցության ձևավորման, կազմակերպչական կարողությունների զարգացման և հասարակական պատասխանատվության գաղափարների տարածման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Կանոնադրական դրույթների վերլուծությունը կարող է նպաստել հասարակական կազմակերպությունների կառավարման պատմական ձևերի, կամավորական աշխատանքի սկզբունքների, բարեգործական նախաձեռնությունների ֆինանսավորման և համայնքային համագործակցության մեխանիզմների բացահայտմանը։ Առանձին ուշադրության են արժանի կանանց հասարակական միավորումների գործունեության և ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը, կրթության տարածման գործընթացները և հասարակական կյանքում կանանց դերակատարության աստիճանական ընդլայնումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել նաև Կովկասի տարբեր ազգային համայնքներում գործող բարեգործական կազմակերպությունների կանոնադրությունների համեմատական ուսումնասիրության, հասարակական միավորումների իրավական կարգավիճակի և կազմակերպական առանձնահատկությունների հետազոտման նպատակով։ Փաստաթղթի աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է հասարակական կազմակերպության գործունեության սկզբունքների պաշտոնական ձևակերպմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բարեգործական գործունեության նպատակները, այլև դրանց իրականացման համար նախատեսված կազմակերպական և իրավական կառուցակարգերը։ Այն կարող է նպաստել հայ հասարակական մտքի, բարեգործական մշակույթի, կանանց շարժման և քաղաքացիական հասարակության պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Հրատարակությունն ունի պատմագիտական, իրավագիտական, հասարակագիտական և մշակութաբանական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, կանանց պատմության և գենդերային ուսումնասիրությունների մասնագետների, սոցիոլոգների, իրավաբանների, հասարակական կազմակերպությունների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների, արխիվագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև Թիֆլիսի հայկական համայնքի և Կովկասի հասարակական կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի պատմական, հասարակական, տնտեսական և մշակութային զարգացման ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հանրապետության ձևավորման, պետական կառավարման համակարգի, ժողովրդական տնտեսության և հասարակական կյանքի տարբեր բնագավառների առանձնահատկությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի պատմական զարգացման հիմնական փուլերը խորհրդային ժամանակաշրջանում, սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացումը, քաղաքաշինության գործընթացները, կրթական համակարգի ընդլայնումը և գիտամշակութային հաստատությունների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանրապետության բնական աշխարհագրական պայմաններին, տարածքային առանձնահատկություններին, բնակչության կազմին, բնակավայրերի զարգացմանը և տնտեսական ներուժի ձևավորմանը։ Ներկայացվում են արդյունաբերական ձեռնարկությունների ստեղծման, էներգետիկ համակարգի զարգացման, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների ընդլայնման և արտադրական հարաբերությունների փոփոխության հետ կապված գործընթացները։ Կարևորվում են գյուղատնտեսության կազմակերպման, հողային ռեսուրսների օգտագործման, ոռոգման համակարգերի զարգացման, կոլեկտիվ և պետական տնտեսությունների գործունեության, ինչպես նաև գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում Երևանի և հանրապետության մյուս քաղաքների զարգացմանը, բնակարանաշինությանը, հասարակական նշանակության շենքերի կառուցմանը, ճարտարապետական նոր լուծումներին և քաղաքային միջավայրի ձևավորման առանձնահատկություններին։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կրթության, գիտության, գրականության, երաժշտության, կերպարվեստի, թատրոնի և կինոյի զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև հայ մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական գործունեությունն ու ձեռքբերումները։ Ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական հաստատությունների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, թանգարանների, գրադարանների և մշակութային կենտրոնների գործունեությանը՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը հանրապետության մտավոր և հասարակական կյանքի զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու խորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի հասարակական կառուցվածքին, բնակչության կենսապայմանների փոփոխություններին, առողջապահության և սոցիալական ապահովության համակարգերի զարգացմանը, ինչպես նաև առօրյա կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են նաև հանրապետության պատմամշակութային ժառանգության, հնագիտական հուշարձանների, միջնադարյան ճարտարապետական կառույցների և ազգային մշակութային ավանդույթների պահպանման ու ներկայացման հարցերը։ Կարևոր նշանակություն ունի խորհրդային հասարակարգի գաղափարական և քաղաքական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությունը հանրապետության տնտեսական, մշակութային և հասարակական գործընթացների վրա։ Հրատարակությունը կարող է արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պաշտոնական պատմագրական մոտեցումները և հասարակական զարգացման գնահատականները, որոնք անհրաժեշտ է դիտարկել համապատասխան պատմական ու գաղափարական համատեքստում։ Նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի խորհրդային շրջանի զարգացման առանձնահատկությունների, արդիականացման գործընթացների, հասարակական փոփոխությունների և մշակութային կյանքի բազմազանության մասին։ Աշխատությունն ունի պատմաճանաչողական, տեղեկատվական և մշակութային նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի նորագույն պատմության, խորհրդային հասարակական համակարգի և հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աշխարհագրագետների, տնտեսագետների, մշակութաբանների, քաղաքագետների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի խորհրդային ժամանակաշրջանի պատմությամբ ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Սոցիոլոգիական, էթնոսոցիոլոգիական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սոցիալական ցանցերի դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը հայկական սփյուռքի համայնքային կյանքի, էթնիկական ինքնության պահպանման և սոցիալական փոխհարաբերությունների ձևավորման գործընթացներում։ Քննության են առնվում սոցիալական ցանցի՝ որպես անհատների, խմբերի և կազմակերպությունների միջև կապերի համակարգի տեսական հիմքերը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գործառույթները սփյուռքյան միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանեկան, ազգակցական, բարեկամական, մասնագիտական և համայնքային կապերի նշանակությանը սփյուռքահայերի սոցիալական ինտեգրման և փոխօգնության կազմակերպման գործում։ Վերլուծվում են սոցիալական կապերի ազդեցությունները ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային արժեքների փոխանցման, մայրենի լեզվի պահպանման և համայնքային համերաշխության ձևավորման վրա։ Քննարկվում են հայկական կազմակերպությունների, կրթամշակութային հաստատությունների, հասարակական միավորումների և ոչ պաշտոնական համայնքային խմբերի դերը սոցիալական ցանցերի ձևավորման ու զարգացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել էթնոսոցիոլոգիական հարցումների, խորացված հարցազրույցների և սոցիալական կապերի վերլուծության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ սփյուռքահայ համայնքների ներքին փոխհարաբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում միջսերնդային կապերի, միգրացիոն գործընթացների, հայրենիքի հետ հարաբերությունների և բնակության երկրների հասարակական միջավայրի ազդեցությանը սփյուռքյան սոցիալական ցանցերի գործունեության վրա։ Կարևորվում է նաև թվային հաղորդակցության հարթակների հնարավոր դերը համայնքային կապերի պահպանման, տեղեկատվության տարածման և աշխարհագրորեն հեռավոր խմբերի միջև փոխգործակցության ամրապնդման գործում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական սփյուռքի սոցիալական կազմակերպման առանձնահատկությունների բացահայտմանը, համայնքային կապերի կայունության գնահատմանը և էթնիկական ինքնության պահպանման սոցիալական մեխանիզմների ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել էթնոսոցիոլոգիայի, սփյուռքագիտության, սոցիալական մարդաբանության, միգրացիոն ուսումնասիրությունների և համայնքային սոցիոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Օսմանյան կայսրության ասիական տիրույթներում բարեփոխումների իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Ասիական Թուրքիայի վարչաքաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և հասարակական զարգացման առանձնահատկությունները, պետական կառավարման համակարգի վերափոխման անհրաժեշտությունը և բարեփոխումների իրականացման պատմական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Օսմանյան կայսրության կենտրոնական իշխանության քաղաքականությանը, տեղական վարչական կառույցների գործունեությանը և տարբեր ազգային ու կրոնական համայնքների իրավական և հասարակական դրությանը։ Վերլուծվում են վարչական, դատական, հարկային և հողային հարաբերությունների կարգավորման հետ կապված բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները, դրանց նպատակները և գործնական իրականացման ընթացքում առաջացած դժվարությունները։ Քննարկվում են եվրոպական տերությունների դիվանագիտական ներգործությունը, միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը և Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հայկական նահանգներում բարեփոխումների իրականացման հարցերը, հայ բնակչության անվտանգության, իրավահավասարության և վարչական պաշտպանության խնդիրները, ինչպես նաև Հայկական հարցի միջազգային քննարկումների հետ դրանց առնչությունները։ Անդրադարձ է կատարվում բարեփոխումների վերաբերյալ պետական փաստաթղթերին, դիվանագիտական նյութերին, ժամանակի հրապարակախոսությանը և պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Կարևորվում է բարեփոխումների ծրագրերի ու դրանց իրականացման արդյունքների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ Օսմանյան կայսրության քաղաքական զարգացման, ազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային հակասությունների պատմական համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների, արևելագիտության և XIX–XX դարերի հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական, քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1948–2006 թվականներին քրդերի և հրեաների փոխառնչությունների պատմական զարգացման, քաղաքական, հասարակական և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քրդական և հրեական համայնքների պատմական շփումների նախադրյալները, Մերձավոր Արևելքի քաղաքական վերափոխումները և 1948 թվականին Իսրայել պետության ստեղծումից հետո ձևավորված տարածաշրջանային իրողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրաքի, Իրանի, Թուրքիայի և Սիրիայի քրդական համայնքների պատմական դրությանը, ինչպես նաև այդ երկրներում բնակված հրեական համայնքների հետ նրանց հարաբերությունների առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են քրդական ազգային շարժումների զարգացման, Իսրայելի տարածաշրջանային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի պետությունների միջև հարաբերությունների ազդեցությունները քուրդ-հրեական փոխառնչությունների վրա։ Քննարկվում են քաղաքական շահերի համընկնման և հակասությունների, հնարավոր համագործակցության, դիվանագիտական շփումների և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Իրաքյան Քուրդիստանի քաղաքական զարգացումները, քրդական կազմակերպությունների արտաքին կապերը, Իսրայելում քրդական ծագում ունեցող հրեաների համայնքային կյանքը և պատմամշակութային ժառանգության պահպանման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային ինքնության, էթնիկ հիշողության, մշակութային փոխազդեցությունների և սփյուռքյան համայնքների դերին երկու ժողովուրդների հարաբերությունների զարգացման գործում։ Կարևորվում է 1948–2006 թվականների ընթացքում տեղի ունեցած իրադարձությունների ուսումնասիրությունը՝ տարածաշրջանային քաղաքականության, ազգային շարժումների և միջէթնիկ հարաբերությունների պատմական համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի պատմության, քրդագիտության, հրեագիտության, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմական, ինքնակենսագրական և հուշագրական բնույթի այս աշխատությունը ներկայացնում է Վաղարշապատում ծնված հայ հուշագիր Հարություն Արարատյանի՝ Արտեմի Արարատսկու կյանքի պատմությունը, անձնական փորձառությունները և ճանապարհորդությունները XVIII դարի վերջի ու XIX դարի սկզբի պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Գիրքը լույս է տեսել անգլերենով 1822 թվականին Լոնդոնում՝ «Memoirs of the Life of Artemi, of Wagarschapat, near Mount Ararat, in Armenia» վերնագրով։ Հեղինակի ինքնակենսագրական պատմության միջոցով ներկայացվում են ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Վաղարշապատի և Արարատյան դաշտի պատմական միջավայրին, հայ բնակչության առօրյային, կենցաղային պայմաններին, կրոնական ավանդույթներին և հասարակական հարաբերություններին։ Հուշագրություններում արտացոլվում են հեղինակի ճանապարհորդական տպավորությունները, հանդիպումները տարբեր ազգությունների և սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի բնակավայրերի ու ճանապարհների վերաբերյալ դիտարկումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անհատի կենսագրության և պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը՝ միաժամանակ բացահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հուշագրությունը պահանջում է քննադատական մոտեցում, քանի որ անձնական հիշողություններն ու հեղինակային գնահատականները կարող են արտացոլել սուբյեկտիվ ընկալումներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ինքնակենսագրական գրականության, պատմական աշխարհագրության, մշակութաբանության և XVIII–XIX դարերի Կովկասի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և ռազմապատմական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1914–1920 թվականներին հայկական ազգային զինուժի կազմավորման, կազմակերպական զարգացման և մարտական գործողություններին մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հայոց ցեղասպանության, Ռուսաստանի կայսրության փլուզման և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական կամավորական ջոկատների ձևավորման նախադրյալները, ազգային զինված ուժերի ստեղծման քաղաքական ու ռազմական պայմանները և հայկական զորամիավորումների կազմակերպման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական կամավորական շարժման, Հայկական կորպուսի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կանոնավոր բանակի ձևավորման ու գործունեության պատմությանը։ Վերլուծվում են հայկական զորամասերի մասնակցությունը Կովկասյան ռազմաճակատի ռազմական գործողություններին, 1918 թվականի մայիսյան հերոսամարտերին և հետագա տարիների ռազմական դիմակայություններին։ Քննարկվում են զինուժի հրամանատարական կառուցվածքի, անձնակազմի համալրման, նյութատեխնիկական ապահովման, ռազմական պատրաստության և կազմակերպական կառավարման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ռազմական գործողությունների ընթացքի վրա ազդող ռազմաքաղաքական պայմանները, տարածաշրջանային հակամարտությունները և հայկական պետականության պաշտպանության մարտահրավերները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական փաստաթղթերի, ռազմական հաղորդագրությունների, հուշագրությունների և արխիվային նյութերի նշանակությանը հայկական ազգային զինուժի գործունեության պատմագիտական գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ռազմական պատմության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պատմության և XX դարի սկզբի ազգային-ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և արևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի պատմական, քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի պատմական զարգացման տարբեր ժամանակաշրջանների համատեքստում։ Քննության են առնվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքի առանձնահատկությունները, դրա նշանակությունը տարածաշրջանային հաղորդակցության ուղիների, առևտրական կապերի և քաղաքակրթական փոխազդեցությունների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պետական կազմավորումների և Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների ու պետությունների պատմական հարաբերություններին, քաղաքական ազդեցությունների փոխհարաբերակցությանը և տարածաշրջանային գործընթացներում Հայաստանի ունեցած դերակատարությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի կապերը Միջագետքի, Անատոլիայի, Իրանական բարձրավանդակի և հարակից տարածքների հետ՝ պատմական աղբյուրների ու մշակութային ընդհանրությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են բնակչության տեղաշարժերի, առևտրատնտեսական փոխանակումների, կրոնական պատկերացումների, լեզվական շփումների և մշակութային ավանդույթների տարածման հնարավոր ազդեցությունները հայ հասարակության պատմական զարգացման վրա։ Քննարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումները, միջպետական հարաբերությունների առանձնահատկությունները և Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության նշանակությունը մերձավորարևելյան ընդհանուր պատմական գործընթացների բացահայտման համար։ Անդրադարձ է կատարվում պատմագրական, հնագիտական, լեզվաբանական և մշակութաբանական աղբյուրների համադրական ուսումնասիրության հնարավորություններին, ինչպես նաև Հայաստանի ու Մերձավոր Արևելքի պատմական ժառանգության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, արևելագիտության, տարածաշրջանային պատմության, հնագիտության և միջազգային պատմամշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և կրոնագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է հին հայերի պետական կառավարման համակարգի, հասարակական կազմակերպման և կրոնական պատկերացումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի հնագույն և նախաքրիստոնեական պատմության համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական պետականության վաղ շրջանի քաղաքական կառույցները, թագավորական իշխանության առանձնահատկությունները, հասարակական հարաբերությունները և կառավարման ավանդույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հին Հայաստանի իշխանության կազմակերպման սկզբունքներին, միապետական կառավարման ձևերին, արքունիքի և ավագանու դերակատարությանը, ինչպես նաև քաղաքական իշխանության և կրոնական հաստատությունների փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են նախաքրիստոնեական հայկական հավատալիքները, դիցաբանական պատկերացումները, աստվածությունների պաշտամունքը, ծիսական արարողությունները և կրոնական սովորույթների նշանակությունը հասարակական կյանքում։ Վերլուծվում են կրոնական աշխարհայացքի ազդեցությունը պետական իշխանության գաղափարական հիմնավորման, հասարակական արժեքների ձևավորման և մշակութային ավանդույթների պահպանման գործընթացների վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև հին հայկական կրոնական համակարգի և հարևան ժողովուրդների հավատալիքների առնչություններին, պատմական աղբյուրների մեկնաբանությանը և հնագույն հայկական մշակույթի ինքնատիպության հարցերին։ Կարևորվում է քաղաքական և կրոնական պատմության համատեղ ուսումնասիրությունը՝ հին Հայաստանի հասարակական կառուցվածքն ու աշխարհայացքային առանձնահատկություններն առավել ամբողջական պատկերացնելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց հին պատմության, պատմական կրոնագիտության, հայկական դիցաբանության, պետականության պատմության և նախաքրիստոնեական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և սոցիալական պատմության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1918–1920 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում, Հյուսիսային Կովկասում և Անդրկովկասում պետական ու հասարակական հաստատությունների իրականացրած որբախնամ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հայոց ցեղասպանության, բնակչության զանգվածային տեղահանությունների և տարածաշրջանային քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամերի հետևանքով առաջացած որբախնամության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում որբ երեխաների խնամքի, պաշտպանության, սննդի, կացարանի, բժշկական օգնության և կրթության կազմակերպման ուղղությամբ պետական մարմինների, բարեգործական ընկերությունների, հասարակական կազմակերպությունների և մարդասիրական կառույցների գործունեությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի Առաջին Հանրապետության սոցիալական քաղաքականության առանձնահատկությունները, որբանոցների ստեղծման և պահպանման պայմանները, ֆինանսական ու նյութական միջոցների հայթայթման դժվարությունները և որբախնամ հաստատությունների կազմակերպական կառուցվածքը։ Վերլուծվում են Հյուսիսային Կովկասում և Անդրկովկասի տարբեր շրջաններում գործող օգնության կառույցների գործունեության հնարավոր ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց համագործակցության և փոխօգնության ձևերը։ Քննարկվում են որբերի հաշվառման, տեղավորման, կրթադաստիարակչական աշխատանքների կազմակերպման և հասարակական կյանքին նրանց հետագա ինտեգրման հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային մարդասիրական օգնության նշանակությանը, պետական և հասարակական նախաձեռնությունների փոխհարաբերություններին ու հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի սոցիալական պաշտպանության համակարգի ձևավորման գործընթացներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պատմության, Հայոց ցեղասպանության հետևանքների, սոցիալական քաղաքականության, բարեգործության և Կովկասի նորագույն պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և ռազմապատմական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է պատերազմի ընթացքում Հայաստանի և հայ ժողովրդի ունեցած դերակատարության ուսումնասիրությանը՝ ռազմական, տնտեսական, քաղաքական և հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում պատերազմի պատմական նախադրյալները, Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը, մարդկային և նյութական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայության մասնակցությունը ռազմական ու թիկունքային գործունեությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ զինվորականների և հրամանատարների գործունեությանը, կամավորական նախաձեռնություններին, բնակչության կազմակերպվածությանը և պատերազմի պայմաններում հասարակության առջև ծառացած մարտահրավերներին։ Դիտարկվում են Հայաստանի տնտեսական ներուժի, արդյունաբերական արտադրության, գյուղատնտեսության, հաղորդակցությունների և նյութատեխնիկական ապահովման հնարավոր ներդրումները ռազմական գործողությունների ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Քննարկվում են նաև պատերազմի տարիներին ձևավորված քաղաքական հարաբերությունները, միջազգային համագործակցության առանձնահատկությունները և հայ ժողովրդի մասնակցության պատմական գնահատականները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են համադրվել պատմական փաստաթղթերը, արխիվային նյութերը, հուշագրությունները և ռազմապատմական հետազոտությունները՝ Հայաստանի դերակատարության վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանությունները ներկայացնելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում պատերազմի արդյունքների պատմական նշանակությանը, հավաքական հիշողության ձևավորմանը և հայ ժողովրդի մասնակցության արտացոլմանը պատմագրության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի պատմության, ռազմական պատմության, միջազգային հարաբերությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և տեսամեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սփյուռքի հասկացության, դրա ձևավորման ու զարգացման օրինաչափությունների և ժամանակակից գիտական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությանը՝ XX դարի վերջի և XXI դարի սկզբի պատմագիտական քննարկումների համատեքստում։ Քննության են առնվում սփյուռքի վերաբերյալ տեսական հիմնական մոտեցումները, հասկացության սահմանման խնդիրները, պատմական հայրենիքի և ընդունող հասարակությունների հետ սփյուռքյան համայնքների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սփյուռքյան ինքնության ձևավորմանը, հավաքական հիշողության պահպանմանը, մշակութային ժառանգության փոխանցմանը և ազգային պատկանելության ընկալումների փոփոխություններին։ Վերլուծվում են միգրացիոն գործընթացների, գլոբալացման, անդրազգային կապերի և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների զարգացման ազդեցությունները սփյուռքյան համայնքների կազմակերպման ու գործունեության վրա։ Քննարկվում են նաև սփյուռքի ուսումնասիրության պատմագիտական, սոցիոլոգիական, մշակութաբանական և քաղաքականագիտական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև միջգիտակարգային հետազոտությունների մեթոդաբանական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սփյուռքյան համայնքների պատմական փորձառությունների համեմատական վերլուծությունը, հայրենիք-սփյուռք հարաբերությունների տեսական մեկնաբանությունները և սփյուռքի դերը ժամանակակից հասարակական ու մշակութային գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքագիտության՝ որպես գիտական հետազոտությունների ուղղության զարգացմանը, դրա հիմնական հասկացություններին և պատմագիտական մտքի մեջ ձևավորված նոր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմագիտության, սփյուռքագիտության, միգրացիոն ուսումնասիրությունների, սոցիոլոգիայի և մշակութային ինքնության հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և վիմագրագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է 639 թվականի Բագավանի արձանագրության և VII դարի հայկական այլ նվիրատուական ու շինարարական արձանագրությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վաղմիջնադարյան հայկական վիմագրության զարգացման առանձնահատկությունները, արձանագրությունների պատմական բովանդակությունը, լեզվական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային կյանքի վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցիների և այլ կրոնական կառույցների հիմնադրման, կառուցման, վերանորոգման ու հովանավորության մասին տեղեկություններ պարունակող արձանագրություններին։ Վերլուծվում են արձանագրություններում հիշատակվող նվիրատուների, իշխանական տների, հոգևորականների և շինարարական գործունեության մասնակիցների դերն ու սոցիալական կարգավիճակը։ Քննարկվում են նաև վիմագիր տեքստերի թվագրման, ընթերցման, վերծանման և պատմական մեկնաբանության հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց կապը հայկական ճարտարապետության և եկեղեցական պատմության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են VII դարի հայկական արձանագրությունների գրչագրական, լեզվաոճական և բանաձևային առանձնահատկությունները, նվիրատուական մշակույթի արտահայտությունները և կրոնական շինարարության կազմակերպման պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում վիմագրական աղբյուրների համադրմանը պատմագրական տեղեկությունների, ճարտարապետական հուշարձանների և հնագիտական նյութերի հետ՝ վաղմիջնադարյան Հայաստանի պատմության առավել ամբողջական ուսումնասիրության նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, վիմագրագիտության, միջնադարյան պատմության, պատմական աղբյուրագիտության և հայկական ճարտարապետության պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Կարսի մարզի պատմության, վարչատարածքային կառուցվածքի, բնակչության և սոցիալ-տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակավայրերի տեղաբաշխումը և պատմական զարգացման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1878 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմին հաջորդած տարածքային փոփոխություններին, Ռուսական կայսրության կազմում Կարսի մարզի ձևավորմանը և դրա վարչական կառավարման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են մարզի ազգային ու կրոնական կազմը, հայ, թուրք, քուրդ, ռուս և այլ բնակչական խմբերի փոխհարաբերությունները, ժողովրդագրական տեղաշարժերը և բնակչության տնտեսական զբաղմունքները։ Վերլուծվում են գյուղատնտեսության, անասնապահության, առևտրի, արհեստագործության և հաղորդակցության ուղիների զարգացման պայմանները, ինչպես նաև Կարս քաղաքի նշանակությունը որպես վարչական, տնտեսական և մշակութային կենտրոն։ Քննարկվում են տարածաշրջանի կրթական հաստատությունների, կրոնական կառույցների, պատմաճարտարապետական հուշարձանների և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությանը մարզի վարչատարածքային կարգավիճակի, բնակչության և պատմական ճակատագրի վրա։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ Կարսի տարածաշրջանի պատմական աշխարհագրության, ժողովրդագրության, վարչական պատմության և հայ-ռուսական ու հայ-թուրքական պատմական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, աշխարհագրագետների, ազգագրագետների, կովկասագետների և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության անկման պատմական գործընթացների, դրա քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և հասարակական պատճառների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայսրության զարգացման վերջին փուլերը, պետական կառավարման համակարգի ճգնաժամը, ներքին հակասությունների խորացումը և միջազգային հարաբերություններում Օսմանյան պետության դիրքերի աստիճանական թուլացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական իրադարձություններին, բարեփոխումների փորձերին, ազգայնական շարժումների վերելքին և կայսրության բազմազգ հասարակության ներսում առաջացած լարվածություններին։ Վերլուծվում են Բալկանյան պատերազմների, Առաջին համաշխարհային պատերազմի և մեծ տերությունների արտաքին քաղաքականության ազդեցությունները Օսմանյան կայսրության տարածքային ու քաղաքական ամբողջականության վրա։ Քննարկվում են նաև երիտթուրքական շարժման գործունեությունը, պատերազմի տարիներին իրականացված պետական քաղաքականությունը, Հայոց ցեղասպանությունը և կայսրության քրիստոնյա բնակչության նկատմամբ բռնությունների պատմական հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Օսմանյան կայսրության պարտությունը, հետպատերազմյան միջազգային պայմանագրերը, տարածքային վերափոխումները և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում կայսրության փլուզման ազդեցությանը Մերձավոր Արևելքի քաղաքական քարտեզի, տարածաշրջանային հակամարտությունների և ժամանակակից միջազգային հարաբերությունների ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել համաշխարհային պատմության, արևելագիտության, միջազգային հարաբերությունների և Օսմանյան կայսրության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1912–1913 թվականների Բալկանյան պատերազմների պատմության, դրանց առաջացման քաղաքական նախադրյալների և Ռուսաստանի կայսրության արտաքին քաղաքական դիրքորոշման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քսաներորդ դարի սկզբին Բալկանյան թերակղզում ձևավորված միջազգային հարաբերությունները, Օսմանյան կայսրության եվրոպական տիրույթների շուրջ ծագած հակասությունները և տարածաշրջանային պետությունների քաղաքական ու տարածքային շահերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բալկանյան միության ստեղծման հանգամանքներին, Առաջին և Երկրորդ Բալկանյան պատերազմների ընթացքին, ինչպես նաև եվրոպական մեծ տերությունների դիվանագիտական գործունեությանը։ Վերլուծվում են Ռուսաստանի կայսրության ռազմավարական նպատակները, նրա հարաբերությունները Սերբիայի, Բուլղարիայի և տարածաշրջանի մյուս պետությունների հետ, ինչպես նաև ռուսական դիվանագիտության փորձերը՝ ազդելու հակամարտությունների զարգացման և կարգավորման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նաև Ավստրո-Հունգարիայի, Գերմանիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի դիրքորոշումները, մեծ տերությունների միջև հակասությունների խորացումը և պատերազմների հետևանքով Բալկաններում տեղի ունեցած տարածքային ու քաղաքական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածաշրջանային հակամարտությունների և եվրոպական միջազգային հարաբերությունների փոխկապակցվածությունը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին նախորդող ժամանակաշրջանում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների պատմության, դիվանագիտության և բալկանագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ ժողովրդի ծագման, էթնիկական կազմավորման և պատմական զարգացման վաղ շրջանի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պատմագիտական տարբեր տեսությունների և մոտեցումների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայերի էթնոգենեզի վերաբերյալ հին և ժամանակակից գիտական պատկերացումները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրավոր սկզբնաղբյուրների, հնագիտական հայտնագործությունների, լեզվաբանական տվյալների և պատմաաշխարհագրական տեղեկությունների նշանակությանը հայ ժողովրդի կազմավորման գործընթացի լուսաբանման գործում։ Վերլուծվում են Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակչության, էթնիկական խմբերի փոխհարաբերությունների, լեզվամշակութային զարգացումների և պատմական շարունակականության վերաբերյալ պատմագիտության մեջ ներկայացված տեսակետները։ Քննարկվում են նաև հայ ժողովրդի ծագման տարբեր վարկածների գիտական հիմնավորումները, դրանց շուրջ ծավալված պատմագիտական բանավեճերը և հետազոտական մեթոդների զարգացման ազդեցությունը խնդրի մեկնաբանության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու պատմագիտական տարբեր դպրոցների մոտեցումները, բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարաձայնությունները և գնահատելու սկզբնաղբյուրների դերը հայ ժողովրդի վաղ պատմության վերակառուցման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, հնագիտության, պատմագրության, էթնոլոգիայի և հայագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական և հասարակական կյանքում Բագրատունիների արքայատոհմի դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տոհմի ծագման, իշխանական դիրքերի ամրապնդման, քաղաքական ազդեցության ընդլայնման և պետական կառավարման համակարգում ունեցած դերակատարության հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական իշխանության կազմակերպմանը, նախարարական տների հետ հարաբերություններին, ներքին քաղաքական գործընթացներին և արտաքին ուժերի հետ փոխհարաբերություններին։ Վերլուծվում են պետականության զարգացման, վարչական կառավարման, տնտեսական կյանքի և հասարակական հարաբերությունների առանձնահատկությունները տվյալ պատմական ժամանակաշրջանում։ Քննարկվում են նաև մշակութային ու եկեղեցական կյանքի զարգացումները, քաղաքների և առևտրատնտեսական կապերի նշանակությունը, ինչպես նաև արքայատոհմի գործունեության ազդեցությունը միջնադարյան հայկական պետականության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի քաղաքական կառուցվածքի և Հայաստանի պատմական զարգացման հիմնական միտումների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, միջնադարագիտության, պատմական աշխարհագրության և հայկական պետականության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1975–1991 թվականներին Լիբանանում ընթացող քաղաքացիական պատերազմի և քաղաքական ճգնաժամի պայմաններում Միացյալ Նահանգների արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ամերիկյան դիվանագիտության հիմնական ուղղությունները, տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ ձևավորված մոտեցումները և հակամարտության տարբեր փուլերում կիրառված քաղաքական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական նախաձեռնություններին, միջնորդական գործունեությանը, անվտանգության խնդիրներին և Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ-ի քաղաքական շահերի համատեքստում ընդունված որոշումներին։ Վերլուծվում են նաև Լիբանանի ներքին զարգացումների և տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ փոխհարաբերությունների ազդեցությունները ամերիկյան քաղաքականության ձևավորման վրա։ Քննարկվում են քաղաքական և դիվանագիտական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց փոփոխությունները պատերազմի տարբեր փուլերում և ճգնաժամի կարգավորման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան քաղաքականության և լիբանանյան ճգնաժամի միջև փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի վարչական կազմակերպման, իրավական կարգավիճակի և նախարարական համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 387 թվականից մինչև VII դարի 30-ական թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Քննության են առնվում երկրի վարչատարածքային բաժանման սկզբունքները, կառավարման ձևերը և հայկական իշխանական տների դերակատարությունը քաղաքական ու հասարակական հարաբերություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախարարական տների իրավական դիրքին, նրանց ժառանգական իրավունքներին, հողատիրական հարաբերություններին և կենտրոնական ու տեղական կառավարման համակարգերում ունեցած գործառույթներին։ Վերլուծվում են Հայաստանի իրավական և վարչական կարգավիճակի փոփոխությունները տարածաշրջանում ընթացող քաղաքական գործընթացների և արտաքին տերությունների ազդեցության համատեքստում։ Քննարկվում են նաև նախարարական համակարգի ներքին կառուցվածքը, իշխանական տների փոխհարաբերությունները և դրանց ազդեցությունը երկրի կառավարման ու հասարակական կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու վաղ միջնադարյան Հայաստանի պետական-քաղաքական և վարչական զարգացման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, միջնադարագիտության, պատմական իրավագիտության և պետական կառավարման պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–1995 թվականներին հետխորհրդային տարածքում նոր միջպետական համագործակցության համակարգի ձևավորման և այդ գործընթացների համատեքստում հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված քաղաքական պայմանները, նախկին խորհրդային հանրապետությունների միջև նոր հարաբերությունների հաստատման գործընթացները և բազմակողմ համագործակցության մեխանիզմների ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և անվտանգության ոլորտներում հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Վերլուծվում են երկկողմ հարաբերությունների ձևավորման վրա ազդող տարածաշրջանային գործընթացները, միջպետական համաձայնությունների նշանակությունը և համագործակցության ինստիտուցիոնալ հիմքերի ստեղծումը։ Քննարկվում է նաև հետխորհրդային ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային փոխգործակցության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու հետխորհրդային առաջին տարիներին հայ-ռուսական հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունների և դրանց զարգացման քաղաքական միջավայրի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների և հետխորհրդային տարածքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմաքաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1980–1990-ական թվականների Թուրքիայում իսլամի դերի և հասարակական ու քաղաքական գործընթացների հետ դրա փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանում կրոնական գործոնի դրսևորումները հասարակական կյանքում, քաղաքական դաշտում և պետական ու հասարակական ինստիտուտների գործունեության շրջանակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխարհիկության և կրոնական արժեքների փոխհարաբերություններին, քաղաքական ուժերի կողմից կրոնական գաղափարների ընկալմանն ու հասարակության տարբեր խմբերի դիրքորոշումներին։ Վերլուծվում են իսլամական ուղղվածություն ունեցող հասարակական և քաղաքական շարժումների զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց գաղափարական հիմքերը և ազդեցությունը քաղաքական օրակարգի ձևավորման վրա։ Քննարկվում են նաև սոցիալական փոփոխությունների, ինքնության, կրթության և հանրային կյանքի տարբեր ոլորտներում կրոնական գործոնի նշանակության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նշված ժամանակաշրջանի Թուրքիայի հասարակական-քաղաքական զարգացումների և կրոնի ու քաղաքականության փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թուրքագիտության, քաղաքագիտության, կրոնագիտության և Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Բյուզանդական կայսրության քաղաքական, ռազմական, հասարակական և մշակութային կյանքում հայերի ներկայության ու գործունեության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ բնակչության տեղաշարժերը դեպի կայսրության տարբեր շրջաններ, հայկական համայնքների ձևավորումը և նրանց մասնակցությունը բյուզանդական հասարակության տարբեր ոլորտներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայազգի պետական ու ռազմական գործիչների գործունեությանը, կայսրության կառավարման համակարգում նրանց ներգրավվածությանը և հայ-բյուզանդական քաղաքական ու մշակութային կապերի զարգացմանը։ Վերլուծվում են հայկական ազնվականության, զինվորականության և հոգևորականության դերը, ինչպես նաև կայսրության տարածքում հայկական մշակութային և եկեղեցական ավանդույթների պահպանման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև Բյուզանդիայի և Հայաստանի միջև քաղաքական հարաբերությունները, բնակչության փոխադարձ տեղաշարժերը, մշակութային փոխազդեցությունները և ինքնության պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայերի դերի մասին բյուզանդական աշխարհի պատմական զարգացման գործընթացներում և բացահայտելու հայ-բյուզանդական բազմակողմ հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, բյուզանդագիտության, միջնադարագիտության և հայ-բյուզանդական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քաղաքագիտական և տարածաշրջանագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Չինաստանի քաղաքականության ուսումնասիրությանը Կենտրոնական Ասիայում և Կովկասում 20-րդ դարի վերջից մինչև 21-րդ դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Քննության են առնվում տվյալ տարածաշրջանների նկատմամբ Չինաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, միջպետական հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունները և համագործակցության ձևավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական, տնտեսական, առևտրային, էներգետիկ և անվտանգության ոլորտներում փոխգործակցության հարցերին։ Վերլուծվում են Կենտրոնական Ասիայի և Կովկասի ռազմավարական նշանակության վերաբերյալ մոտեցումները, տարածաշրջանային համագործակցության ձևաչափերը և Չինաստանի հարաբերությունները համապատասխան պետությունների հետ։ Քննարկվում են նաև միջազգային ու տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների ձևավորման և երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու նշված ժամանակաշրջանում Չինաստանի տարածաշրջանային քաղաքականության նպատակների, գործիքների և զարգացման հիմնական միտումների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանագիտության, չինագիտության և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և հինարևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Մանայի թագավորության ձևավորման, քաղաքական զարգացման և տարածաշրջանային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պետական կազմավորման առաջացման նախադրյալները, տարածքային կառուցվածքը, կառավարման առանձնահատկությունները և քաղաքական պատմության հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարևան պետությունների ու ժողովուրդների հետ հարաբերություններին, ռազմական բախումներին, դիվանագիտական կապերին և տարածաշրջանում ազդեցության համար ընթացող պայքարին։ Վերլուծվում են հնագույն գրավոր աղբյուրների և հնագիտական նյութերի հաղորդած տեղեկությունները՝ քաղաքական իրադարձությունների, բնակավայրերի, տնտեսական կյանքի և հասարակական կառուցվածքի վերաբերյալ։ Քննարկվում են նաև թագավորության աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը, առևտրային ու հաղորդակցության ուղիների հետ ունեցած կապերը և Հին Արևելքի քաղաքական գործընթացներում նրա զբաղեցրած տեղը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու պետականության զարգացման, տարածաշրջանային փոխհարաբերությունների և պատմամշակութային միջավայրի մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հին աշխարհի պատմության, հնագիտության, իրանագիտության և Առաջավոր Ասիայի հնագույն քաղաքակրթությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Հայագիտական և գիտամեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայագիտության ոլորտում գիտականության հասկացության, գիտական հետազոտության սկզբունքների և գիտելիքի ձևավորման առանձնահատկությունների ընդհանուր քննությանը։ Քննության են առնվում հայագիտական ուսումնասիրություններում կիրառվող մեթոդները, աղբյուրների ընտրության և գնահատման չափանիշները, փաստերի մեկնաբանման եղանակները և գիտական հիմնավորման պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմագիտական, բանասիրական, լեզվաբանական, մշակութաբանական և հարակից ուսումնասիրություններում գիտական մոտեցումների կիրառման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են սկզբնաղբյուրների արժանահավատության, փաստարկման, քննադատական վերլուծության և հետազոտական եզրակացությունների հիմնավորվածության հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են նաև գիտական և ոչ գիտական մոտեցումների տարբերակման, հետազոտողի մեթոդաբանական պատասխանատվության և հայագիտական գիտելիքի զարգացման հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր պատկերացում կազմելու հայագիտության մեջ գիտական հետազոտության չափանիշների և մեթոդաբանական խնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, պատմաբանների, բանասերների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայագիտական ուսումնասիրությունների տեսական հիմքերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմագիտական և երկրագիտական բնույթի այս ժողովածուն նվիրված է Երևանի և նրա շրջակա տարածքների պատմության, հասարակական կյանքի, աշխարհագրության ու մշակույթի վերաբերյալ բազմաբնույթ նյութերի ներկայացմանը։ Ժողովածուում ընդգրկված հրապարակումները կարող են լուսաբանել տարածաշրջանի վարչական կառուցվածքը, բնակչության կազմը, բնակավայրերը, տնտեսական գործունեությունը, կենցաղը և հասարակական հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական պատմությանը, պատմական աշխարհագրությանը, վիճակագրական տվյալներին և տարածաշրջանի զարգացման տարբեր կողմերը ներկայացնող փաստագրական տեղեկություններին։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու Երևանի և հարակից տարածքների սոցիալ-տնտեսական ու մշակութային միջավայրը համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի համատեքստում։ Ժողովածուում ներկայացված տեղեկությունները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նաև բնակավայրերի պատմության, ժողովրդագրական գործընթացների, վարչատարածքային փոփոխությունների և տեղական կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուրային և տեղեկատու նյութ՝ տարածաշրջանի անցյալի տարբեր հարցերի հետազոտման ընթացքում։ Այն օգտակար է հայոց պատմության, կովկասագիտության, պատմական աշխարհագրության, ազգագրության և երկրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության թուլացման ու տարածքային փոփոխությունների պայմաններում եվրոպական տերությունների միջև ձևավորված քաղաքական և դիվանագիտական հակասությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայսրության ներքին ճգնաժամերի, ազգային շարժումների, պատերազմների և միջազգային մրցակցության ազդեցությունները Հարավարևելյան Եվրոպայի, Բալկանների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական զարգացումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եվրոպական տերությունների շահերին, նրանց դիվանագիտական ռազմավարություններին և Օսմանյան կայսրության տարածքների ու ազդեցության գոտիների շուրջ ծագած հակասություններին։ Վերլուծվում են միջազգային պայմանագրերի, դիվանագիտական բանակցությունների և ռազմական բախումների նշանակությունը տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխության գործընթացում։ Քննարկվում են նաև Օսմանյան տիրապետության ներքո գտնվող ժողովուրդների քաղաքական և ազգային խնդիրները, ինքնավարության ու անկախության շարժումները և դրանց միջազգային արձագանքը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն քաղաքական գործընթացների մասին, որոնք երկար ժամանակ ազդեցություն են ունեցել եվրոպական և մերձավորարևելյան միջազգային հարաբերությունների ձևավորման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել համաշխարհային պատմության, դիվանագիտության պատմության, օսմանագիտության և միջազգային հարաբերությունների պատմության ոլորտների հետազոտողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1880–1908 թվականներին Կարսի մարզի նշանակության ուսումնասիրությանը արևմտահայ ազատագրական շարժման պատմության համատեքստում։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը, սահմանային միջավայրը և դրանց ազդեցությունը արևմտահայությանն առնչվող քաղաքական ու կազմակերպական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կարսի մարզում գործող հայկական հասարակական և քաղաքական շրջանակների գործունեությանը, կազմակերպական կապերին, մարդկանց ու նյութական միջոցների տեղաշարժին և ազատագրական շարժման տարբեր կենտրոնների միջև ձևավորված փոխհարաբերություններին։ Վերլուծվում են ժամանակաշրջանի քաղաքական պայմանները, պետական իշխանությունների վարած քաղաքականության ազդեցությունը և տարածաշրջանում հայկական բնակչության հասարակական կյանքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև ազատագրական գաղափարների տարածման, կազմակերպությունների գործունեության և սահմանային տարածքների ռազմավարական նշանակության հետ կապված հարցերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս Կարսի մարզի պատմությունը դիտարկել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական ազգային շարժումների ու տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների լայն համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց նոր շրջանի պատմությամբ, ազգային շարժումների պատմությամբ, Կարսի տարածաշրջանով և արևմտահայության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Կիլիկիայի հարցի տեղին հայկական հասարակական-քաղաքական շրջանակների և Անտանտի պետությունների քաղաքական ծրագրերում։ Ուսումնասիրվում են 1914–1918 թվականներին ձևավորված քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացները, հայկական կազմակերպությունների և գործիչների մոտեցումները, ինչպես նաև տարածաշրջանի ապագայի վերաբերյալ տարբեր նախագծերն ու ակնկալիքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կիլիկիայի ռազմավարական և քաղաքական նշանակությանը, հայ բնակչության անվտանգության խնդրին և պատերազմի հետևանքով տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրադրությանը։ Քննության են առնվում հայկական կողմի նախաձեռնությունները, դիվանագիտական գործունեությունը և Անտանտի պետությունների ներկայացուցիչների հետ հարաբերությունները։ Վերլուծվում են նաև մեծ տերությունների քաղաքական և ռազմավարական շահերը, պատերազմի ընթացքում մշակված պայմանավորվածություններն ու հետպատերազմյան կարգավորման վերաբերյալ պատկերացումները։ Աղբյուրների և պատմագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական քաղաքական նպատակների ու միջազգային ծրագրերի փոխհարաբերությունները, դրանց համընկնող և տարբերվող կողմերը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Կիլիկիայի հարցի, Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտական պատմության և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմական և փաստագրական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլում գործող հայկական բարեգործական կառույցի գործունեությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական ժամանակաշրջանում՝ 1914 թվականի նոյեմբերից մինչև 1915 թվականի մայիսը։ Փաստաթղթում ամփոփվում են կազմակերպության իրականացրած օգնության աշխատանքները, ֆինանսական միջոցների հավաքագրումն ու օգտագործումը, նվիրատվությունները, ծախսերը և կարիքավոր բնակչությանը տրամադրված աջակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի հետևանքով ծանր դրության մեջ հայտնված մարդկանց, փախստականների և այլ օգնության կարիք ունեցող խմբերի սոցիալական ու նյութական խնդիրներին։ Ներկայացվող հաշվետվական տվյալները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու բարեգործական գործունեության կազմակերպման ձևերը, օգնության բաշխման մեխանիզմները և հասարակական մասնակցության դերը ճգնաժամային պայմաններում։ Հրատարակությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր կարող է հանդիսանալ նաև հայկական հասարակական և բարեգործական կազմակերպությունների պատմության, եկեղեցական հովանավորության և պատերազմի տարիներին ձևավորված մարդասիրական նախաձեռնությունների ուսումնասիրության համար։ Ֆինանսական ու կազմակերպական տեղեկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու կառույցի գործունեության ծավալների, առաջնահերթությունների և աշխատանքի ուղղությունների մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աղբյուրագետների, հայագետների, բարեգործության պատմության հետազոտողների, ուսանողների և XX դարի սկզբի հայկական հասարակական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հնագիտական և թանգարանագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Անիի հնավայրի պեղումների ընթացքում հայտնաբերված և տեղի հնությունների թանգարանի հավաքածուում ընդգրկված առարկաների համակարգված նկարագրությունը։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու միջնադարյան Անիի նյութական մշակույթը, արվեստը, արհեստագործությունը և քաղաքային կյանքի տարբեր կողմերը։ Հավաքածուում ներկայացված են հնագիտական գտածոների տարբեր խմբեր՝ ճարտարապետական մանրամասներ, խեցեղեն, մետաղից ու փայտից պատրաստված իրեր, արձանագրային հուշարձաններ և արվեստի այլ նմուշներ։ Առանձին առարկաների նկարագրություններն ուղեկցվում են դրանց արտաքին տեսքի, նյութի, կառուցվածքի, զարդարանքի և հայտնաբերման հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկություններով, իսկ պատկերազարդ նյութերը նպաստում են գտածոների առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է Անիի հնագիտական պեղումների պատմության և XX դարի սկզբին ձևավորված թանգարանային հավաքածուի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս հնագիտական նյութերի միջոցով պատկերացում կազմելու քաղաքի մշակութային և գեղարվեստական ժառանգության մասին, ինչպես նաև ուսումնասիրելու տարբեր գտածոների պատմական ու գիտական նշանակությունը։ 1910 թվականին լույս տեսած առաջին թողարկումը կազմել է Հովսեփ Օրբելին և այն ներառվել է Անիին նվիրված գիտական հրատարակությունների շարքում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, հայագետների, արվեստաբանների, թանգարանագետների, միջնադարագետների և Հայաստանի նյութական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հին և վաղմիջնադարյան Հայաստանի հասարակության սոցիալական կառուցվածքի, հասարակական դասերի ձևավորման ու զարգացման և եռադաս համակարգի դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հասարակության տարբեր խմբերի սոցիալական կարգավիճակը, նրանց գործառույթները, փոխհարաբերությունները և տեղը պետական ու հասարակական համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանական, հոգևոր և արտադրող խավերի առանձնացման պատմական նախադրյալներին, ինչպես նաև այդ բաժանման քաղաքական, տնտեսական, կրոնական և գաղափարական հիմքերին։ Վերլուծվում են թագավորական իշխանության, ազնվականության, զինվորական խավի, հոգևորականության, գյուղացիության և հասարակության մյուս խմբերի դերերն ու փոխադարձ կապերը։ Քննարկվում է քրիստոնեության ընդունումից և եկեղեցական կազմակերպության ամրապնդումից հետո հասարակական հարաբերություններում տեղի ունեցած փոփոխությունների ազդեցությունը սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իշխանության, ռազմական պարտականությունների, հողատիրության, տնտեսական գործունեության և հոգևոր գործառույթների բաշխմանը՝ որպես հասարակության դասային տարբերակման կարևոր գործոնների։ Հին և միջնադարյան գրավոր աղբյուրների, պատմագիտական ուսումնասիրությունների և այլ նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սոցիալական բաժանման առանձնահատկությունները և գնահատել եռադասության գաղափարի կիրառելիությունը հայկական պատմական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Կարևորվում է նաև հայկական հասարակական կառուցվածքի համադրումը ժամանակակից այլ հասարակությունների սոցիալական կազմակերպման ձևերի հետ՝ ընդհանրություններն ու տեղական առանձնահատկությունները պարզելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, միջնադարագետների, սոցիալական պատմության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը պատմական և փաստագրական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է XIX դարի 90-ական թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրությանը և հատկապես 1894 թվականի Սասունի իրադարձություններին։ Հեղինակներ Էմիլ Դիլոնը և Ֆրեդերիկ Գրինը ներկայացնում են ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական պայմանները՝ անդրադառնալով հայ բնակչության նկատմամբ իշխանությունների քաղաքականությանը, տեղական վարչական համակարգի գործունեությանը, ազգային և կրոնական խտրականության խնդիրներին ու բնակչության անվտանգության վիճակին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Սասունում տեղի ունեցած բռնություններին և դրանց հետևանքներին՝ օգտագործելով հեղինակներին հասանելի փաստագրական նյութերն ու ժամանակակից վկայությունները։ Քննարկվում են նաև Հայկական հարցի միջազգային արձագանքը, եվրոպական տերությունների դիրքորոշումները և Օսմանյան կայսրությունում բարեփոխումների իրականացման շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակը։ Աշխատությունը բաղկացած է երկու հեղինակների նյութերից և հրատարակվել է Մոսկվայում 1896 թվականին, ինչի շնորհիվ այն միաժամանակ հանդիսանում է ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանին մոտ ստեղծված պատմական սկզբնաղբյուր։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել XIX դարի վերջի հայ բնակչության վիճակը, Սասունի դեպքերի ժամանակակից ընկալումը և Հայկական հարցի լուսաբանումը օտարերկրյա հեղինակների կողմից։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, ցեղասպանագիտության և Օսմանյան կայսրության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժողովրդի նոր շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունն անդրադառնում է Լեռնային Ղարաբաղից հայ բնակչության տեղահանությանը և դրա մարդկային, հասարակական ու քաղաքական հետևանքներին։ Ներկայացվում են իրենց բնակավայրերը լքած մարդկանց փորձառությունները, տեղահանության պայմանները, հայրենի բնակավայրի կորստի զգացումը և նոր միջավայրում կյանքը վերակազմակերպելու դժվարությունները։ Ուշադրություն է դարձվում ընտանիքների ճակատագրերին, համայնքային կապերի խզմանը, պատմական ու մշակութային ժառանգության հետ հարաբերությանը, ինչպես նաև ինքնության և հիշողության պահպանման խնդիրներին։ Նյութը տեղահանության պատմությունները դիտարկում է նաև տարածաշրջանում երկարատև հակամարտության և քաղաքական զարգացումների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են ռազմական ու քաղաքական իրադարձություններն անդրադառնում խաղաղ բնակչության առօրյայի և ապագայի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բռնի տեղահանությունից հետո առաջացած սոցիալական և մարդասիրական խնդիրներին, բնակության նոր պայմաններին հարմարվելուն և նախկին համայնքային կյանքի շարունակականության պահպանման փորձերին։ Մարդկային պատմությունների և վկայությունների միջոցով լուսաբանվում են ոչ միայն տեղի ունեցած իրադարձությունները, այլև դրանց երկարաժամկետ ազդեցությունը անհատների և ընտանիքների կյանքի վրա։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել Հարավային Կովկասի պատմությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը, տեղահանության գործընթացները, մարդու իրավունքները և տարածաշրջանի հասարակական ու քաղաքական զարգացումներն ուսումնասիրող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։