Տարիքային և մանկավարժական հոգեբանություն

История

Աշխատությունը ներկայացնում է 1982 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսներին վերաբերող հիշարժան տարեթվերն ու պատմական նշանակություն ունեցող իրադարձությունները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակագրական և տեղեկատվական համատեքստում։ Նյութը կարող է ներառել տվյալ ժամանակահատվածում տեղի ունեցած քաղաքական, հասարակական, մշակութային, գիտական և այլ բնույթի կարևոր իրադարձություններ, ինչպես նաև նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ և այլ նշանակալի ամսաթվեր։ Ժամանակագրական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս որոշակի ժամանակաշրջանի իրադարձությունները դիտարկել դրանց հաջորդականության մեջ և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել 1982 թվականի ամառվա և վաղ աշնան պատմական ու հասարակական կյանքի մասին։ Հիշարժան տարեթվերի նման ժողովածուն արժեքավոր է որպես տեղեկատու նյութ, քանի որ մեկտեղում է տարբեր բնագավառներին վերաբերող նշանակալի ամսաթվեր՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ տեղեկության որոնումը և օգտագործումը կրթական, գիտահանրամատչելի կամ հետազոտական նպատակներով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմությամբ և հասարակական կյանքի զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանավարների և տեղեկատվական նյութեր պատրաստող մասնագետների համար։ Այն միաժամանակ կարող է ծառայել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի իրադարձությունների արագ կողմնորոշման միջոց՝ հնարավորություն տալով առանձին ամսաթվերը կապել ավելի լայն պատմական գործընթացների հետ։

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական մասը՝ ընդգրկելով հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական, քնարական և երգիծական բնույթի գործեր։ Այս ժողովածուում Պատկանյանը հանդես է գալիս որպես ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր դեմքերից մեկը՝ իր բանաստեղծություններով արտահայտելով հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի ցավը, ազատության ձգտումը և ազգային արժանապատվության գաղափարը։ Նրա պոեզիայում հաճախ հանդիպում են հայրենիքի կորուստի, պայքարի և վերածննդի թեմաները, որոնք ներկայացված են ուժեղ հուզականությամբ և պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ Միաժամանակ ժողովածուն ներառում է նաև կենցաղային ու երգիծական ստեղծագործություններ, որտեղ հեղինակը քննադատում է հասարակական թերությունները, մարդկային արատները և ժամանակի սոցիալական խնդիրները՝ օգտագործելով հումոր և սուր դիտարկումներ։ Պոեմներում առավել ընդգծված է էպիկական շունչը, որտեղ պատմական իրադարձությունները և ազգային հերոսական կերպարները ներկայացվում են վեհ և գաղափարական հարթության վրա։ Պատկանյանի լեզուն համեմատաբար պարզ է, ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլ նաև կարևոր դեր է խաղում հայ ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ՝ համադրելով քնարական զգացմունքայնությունը և հասարակական-քաղաքական մտահոգությունը։

Технология

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանում առկա բնական հանքավայրերի լցանյութերից մամլման եղանակով պատրաստվող քարերի կիրառմամբ իրականացվող քարաշեն շինությունների մշակման և հետազոտման խնդիրներին՝ ընդգծելով նորարարական շինարարական տեխնոլոգիաների, նյութերի արդյունավետության և կառուցվածքային հուսալիության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է մամլված քարերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրանց դիմացկունությունը, ջերմատեխնիկական և սեյսմակայուն բնութագրերը, ինչպես նաև ավանդական և արդի քարաշեն տեխնոլոգիաների համեմատական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բնական հումքային բազայի օգտագործման հնարավորություններին, արտադրական տեխնոլոգիաների օպտիմալացմանը և շինարարական գործընթացների էներգաարդյունավետության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև փորձարարական հետազոտություններ, կառուցվածքային մոդելավորում և կիրառական հաշվարկներ՝ ուղղված շենքերի ամրության, երկարակեցության և շահագործման անվտանգության գնահատմանը։ Աշխատությունը կարևոր է շինարարական ինժեներների, նյութագետների և ճարտարապետների համար՝ նպաստելով տեղական հումքի վրա հիմնված կայուն և արդյունավետ շինարարական տեխնոլոգիաների զարգացմանը։

Право

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն արարքներն են, որոնք վնասում կամ խախտում են անձի, կազմակերպության կամ պետության սեփականության իրավունքը և նյութական շահերը։ Այս հանցագործությունների հիմնական նպատակային օբյեկտը սեփականությունն է, իսկ դրանց կատարման հետևանքով առաջանում է գույքային վնաս կամ վտանգ է ստեղծվում գույքային հարաբերությունների համար։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները համարվում են հասարակական վտանգավոր արարքներ, քանի որ դրանք խախտում են տնտեսական հարաբերությունների կայունությունը, նվազեցնում են քաղաքացիների վստահությունը իրավական համակարգի նկատմամբ և վնասում են ընդհանուր տնտեսական միջավայրը։ Այս խմբի հանցագործություններին են դասվում գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը կամ վատնումը, գույքի դիտավորյալ ոչնչացումը կամ վնասումը, ինչպես նաև այլ նմանատիպ արարքներ։ Գողությունը համարվում է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն, կողոպուտը՝ բացահայտ հափշտակություն բռնության կիրառմամբ կամ դրա սպառնալիքով, իսկ ավազակությունը՝ ավելի վտանգավոր ձև, որը սովորաբար կապված է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնության հետ։ Խարդախությունը ենթադրում է ուրիշի գույքի ձեռքբերում խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով։ Յուրացումը և վատնումը հաճախ կատարվում են այն անձանց կողմից, ում վստահված է եղել գույքը, և արտահայտվում են այնպիսի գործողություններով, երբ վստահված գույքը օգտագործվում կամ յուրացվում է հակաօրինական նպատակներով։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների պատճառները կարող են լինել սոցիալական անհավասարությունը, տնտեսական դժվարությունները, գործազրկությունը, անձնական շահադիտական մոտիվները և իրավական գիտակցության ցածր մակարդակը։ Այս հանցագործությունների կանխարգելման համար կարևոր է իրավապահ մարմինների արդյունավետ աշխատանքը, իրավական կրթության մակարդակի բարձրացումը և սոցիալական պայմանների բարելավումը։ Օրենսդրությամբ նախատեսվում են տարբեր պատժատեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից, կատարման ձևից և հետևանքներից՝ սկսած տուգանքից մինչև ազատազրկում։ Սեփականության պաշտպանության արդյունավետ համակարգը կարևոր դեր ունի տնտեսության զարգացման, ներդրումների խրախուսման և հասարակական կայունության ապահովման գործում։ Այսպիսով, սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները հանդիսանում են քրեական իրավունքի կարևոր և վտանգավոր դրսևորում, որոնք պահանջում են խիստ իրավական կարգավորում և արդյունավետ կանխարգելում։

История

Նյութը անդրադառնում է Լեռնային Ղարաբաղի կորստից հետո Հայաստանում և հայ հասարակության շրջանում ձևավորված քաղաքական ու սոցիալական արձագանքներին՝ կենտրոնանալով հանրային դժգոհության, բողոքի գործողությունների և միջազգային հանրության նկատմամբ հիասթափության վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում պատերազմի և տարածքային փոփոխությունների հետևանքով առաջացած հասարակական տրամադրություններն են, որոնցում արտահայտվում են անվտանգության, պետականության, հայրենիքի, տեղահանության և ապագայի վերաբերյալ խոր մտահոգություններ։ Նյութը ներկայացնում է այն իրավիճակը, որի պայմաններում Հայաստանի բնակչության մի հատվածը միջազգային դերակատարներից ակնկալում էր ավելի գործուն աջակցություն և միջամտություն, իսկ տեղի ունեցած զարգացումներից հետո այդ ակնկալիքները վերածվել են դժգոհության և հիասթափության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բողոքի ակցիաներին, հասարակական ընդվզման դրսևորումներին և դրանց քաղաքական նշանակությանը, ինչպես նաև իշխանությունների հասցեին հնչող քննադատությանը։ Նյութում արտացոլվում են նաև պատերազմից և հակամարտության հետևանքներից բխող հումանիտար ու սոցիալական խնդիրները, մասնավորապես՝ բնակչության տեղահանության, անվտանգության և ապագա կարգավիճակի հետ կապված հարցերը։ Թեման կարևոր է Հայաստանի ներքաղաքական կյանքի և հասարակական կարծիքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են ռազմական և աշխարհաքաղաքական իրադարձությունները ազդել հասարակական վստահության, քաղաքական պահանջների և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ ընկալումների վրա։ Նյութը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանային անվտանգության, հակամարտությունների ուսումնասիրման և ժամանակակից հայոց պատմության ոլորտներով զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Литература

Այս գրականագիտա-թարգմանաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարված բանաստեղծական թարգմանություններում հեղինակի ստեղծագործական անհատականության դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են թարգմանության տեսական հիմնադրույթները՝ համարժեքության, ադապտացիայի և վերաստեղծման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը պոետական տեքստերի փոխանցման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է թարգմանիչը վերարտադրում բնօրինակի պատկերային համակարգը, ռիթմիկ-հնչյունական կառուցվածքը, ոճական առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը՝ միաժամանակ ներդնելով սեփական ստեղծագործական մեկնաբանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանչի անհատական ոճի ձևավորմանը, լեզվական ընտրություններին, փոխակերպման ռազմավարություններին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների պահպանման ու վերաիմաստավորման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև հայ պոեզիայի ռուսերեն թարգմանությունների օրինակներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել մշակութային միջնորդության և գրական փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և հայ-ռուսական գրական կապերի ուսումնասիրության մեջ՝ ընդգծելով թարգմանչի ստեղծագործական դերը որպես համահեղինակային գործընթացի մաս։