Անահիտ

Финансы

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական միջնորդության ոլորտում առկա կառավարչական խնդիրների, գործընթացների արդյունավետության և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է ֆինանսական համակարգի մասնակիցների՝ բանկերի, վարկային կազմակերպությունների, ապահովագրական ընկերությունների և այլ ֆինանսական կառույցների գործունեության առանձնահատկությունները՝ դիտարկելով դրանց դերը տնտեսության կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Գրքում ուսումնասիրվում են ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման և բաշխման մեխանիզմները, ֆինանսական միջնորդների կողմից իրականացվող գործառույթները, կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները և ոլորտում առկա մարտահրավերները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ֆինանսական շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոններին, ներկայացնում է միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները և առաջարկում է մոտեցումներ ֆինանսական միջնորդության գործընթացների կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների և կառավարման ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների, մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի ֆինանսական համակարգի կառուցվածքով, զարգացման միտումներով և կառավարման հիմնախնդիրներով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական արձակում շարահյուսական կապակցման միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց շնորհիվ ձևավորվում է նախադասությունների, նախադասությունների բաղադրիչների և ամբողջական խոսքային հատվածների միջև իմաստային ու կառուցվածքային կապը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել կապակցման տարբեր եղանակներ, շաղկապների և շաղկապական բառերի կիրառությունը, կրկնությունը, զուգահեռ կառուցվածքները, բառային կրկնություններն ու փոխարինումները, շարահյուսական զուգահեռությունները, բացթողումները և այլ միջոցներ, որոնք ապահովում են խոսքի ամբողջականությունը, հաջորդականությունն ու տրամաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ միջոցների ոճական արժեքին, քանի որ հեղինակի արձակում շարահյուսական կառուցվածքը հաճախ ոչ միայն կապակցում է մտքերը, այլև նպաստում է խոսքի ռիթմի, հուզական լարվածության, շեշտադրումների և կերպարների հոգեբանական վիճակների արտահայտմանը։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես են շարահյուսական տարբեր կառուցվածքները պայմանավորում պատմողական խոսքի դինամիկան, երկխոսությունների բնականությունը, հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործությունների ընդհանուր արտահայտչականությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ լեզվական կապակցման միջոցները դիտարկվում են դրանց գործառական կիրառության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է նույն շարահյուսական երևույթը տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել տարբեր ոճական նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբանությամբ ու շարահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործության լեզվական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Գիրքը՝ «Իրավունքի և պետության տեսություն», հեղինակը Ներսեսյանց Վ.Ս., հանդիսանում է հիմնարար ուսումնական և գիտատեսական աշխատություն, որը նվիրված է իրավունքի և պետության ընդհանուր տեսության հիմնական սկզբունքների, կատեգորիաների և զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է պետության և իրավունքի ծագման, էության և փոխկապակցվածության հիմնահարցերը, ինչպես նաև դրանց դերը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման համակարգում։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են պետության ձևերը, կառավարման և պետական կառուցվածքի տեսակները, իրավունքի աղբյուրները, իրավական նորմերի համակարգը և իրավական հարաբերությունների կառուցվածքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված իրավունքի սոցիալական նշանակությանը, իրավական պետության գաղափարին, օրինականության և իրավակարգի սկզբունքներին, ինչպես նաև մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության հիմնախնդիրներին։ Ներառված են նաև իրավական մտածողության ձևավորման տեսական հիմքերը և պետության ու իրավունքի զարգացման պատմափիլիսոփայական մոտեցումները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է իրավագիտության ուսանողների, դասախոսների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով իրավունքի և պետության տեսության համակարգված և խորքային ընկալմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է լյարդում ճարպային փոփոխությունների և սրտանոթային համակարգի ախտաբանական գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը սրտամկանի սուր ինֆարկտ ունեցող հիվանդների շրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում նյութափոխանակային, բորբոքային և անոթային այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով լյարդի ճարպային ախտահարումը կարող է կապված լինել սրտանոթային ռիսկի ձևավորման և հիվանդության կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունների հետ։ Քննվում է լյարդային նյութափոխանակության խանգարումների կապը ինսուլինային դիմադրության, լիպիդային փոխանակության փոփոխությունների, համակարգային բորբոքման, օքսիդատիվ սթրեսի և անոթային պատի ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե լյարդի ճարպային փոփոխությունների առկայությունը որքանով կարող է հանդես գալ որպես ընդհանուր սրտանոթային և նյութափոխանակային ռիսկի ցուցիչ՝ ավանդական ռիսկային գործոնների հետ համակցված։ Ուսումնասիրվում են հիվանդների կլինիկական, կենսաքիմիական և գործիքային հետազոտությունների տվյալների հնարավոր փոխկապակցվածությունները՝ գնահատելու լյարդի վիճակի և սրտանոթային ախտահարման արտահայտվածության միջև առկա հարաբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աթերոգեն լիպիդային փոփոխությունների, ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարումների և բորբոքային ցուցանիշների դերի գնահատումը՝ որպես երկու ախտաբանական գործընթացները կապող հնարավոր մեխանիզմներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել լյարդի ճարպային ախտահարում ունեցող և չունեցող հիվանդների տարբեր կլինիկական ու լաբորատոր բնութագրերը՝ սրտանոթային ռիսկի կառուցվածքում հնարավոր տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուղեկցող նյութափոխանակային խանգարումների նշանակությանը և հիվանդի ընդհանուր ռիսկային պրոֆիլի համալիր գնահատման անհրաժեշտությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լյարդային և սրտանոթային փոփոխությունները դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից ամբողջությամբ անկախ երևույթներ, այլ որպես նյութափոխանակային և համակարգային գործընթացներով փոխկապակցված վիճակներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, լյարդաբանության, ներքին հիվանդությունների և նյութափոխանակային բժշկության մոտեցումները՝ սրտամկանի սուր ինֆարկտ ունեցող հիվանդների սրտանոթային ռիսկերի ձևավորման մեջ լյարդի ճարպային ախտահարման պաթոգենետիկ և կլինիկական նշանակությունը գնահատելու նպատակով։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է ազգային ավանդույթների և սովորույթների ազդեցությունը դեռահասների ազգագիտակցության ձևավորման գործընթացում՝ ընդգծելով մշակութային, կրթական և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությունը։ Նշվում է, որ դեռահասության շրջանում ինքնության և արժեքային համակարգի ձևավորումը հատկապես զգայուն է արտաքին սոցիալական ազդեցությունների նկատմամբ, և հենց այդ փուլում ազգային մշակութային միջավայրը կարող է դառնալ կարևոր հիմք պատկանելության զգացման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման համար։ Վերլուծվում է, որ ավանդույթները, ծեսերը, ժողովրդական մշակույթը և ընտանեկան սովորույթները նպաստում են պատմական հիշողության փոխանցմանը, արժեքային կողմնորոշումների կայունացմանը և սոցիալական համախմբվածության զգացման ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի և կրթական հաստատությունների դերին, որտեղ ազգային մշակույթի փոխանցումը իրականացվում է ինչպես ձևական կրթության, այնպես էլ ոչ ֆորմալ սոցիալականացման միջոցով։ Նշվում է նաև, որ դեռահասների մոտ ազգագիտակցության ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն ունեն հասակակիցների միջավայրը, մեդիան և գլոբալ մշակութային հոսքերը, որոնք կարող են ինչպես ամրապնդել, այնպես էլ թուլացնել ազգային ինքնության զգացումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ազգային ավանդույթներն ու սովորույթները հանդիսանում են կարևոր հոգեբանական և մշակութային ռեսուրս դեռահասների ազգագիտակցության ձևավորման գործընթացում՝ ապահովելով ինքնության կայունություն և սոցիալական պատկանելության զգացում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական մայրաքաղաքների՝ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի հնագիտական ու պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և թանգարանացման ճարտարապետական կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բազմաշերտ պատմական միջավայրերի պահպանման, ներկայացման և ժամանակակից հասարակության համար հասանելի դարձնելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն հուշարձանների իսկության պահպանումը և դրանց հանրային ու կրթական օգտագործման հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեք պատմական կենտրոնների ձևավորման առանձնահատկությունները, քաղաքաշինական կառուցվածքը, հնագիտական շերտերը, պահպանված կառույցներն ու դրանց տարածական փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նման հնագիտական տարածքները ներկայացնում են ոչ թե մեկ առանձին հուշարձան, այլ պատմական քաղաքային միջավայրի ամբողջական համալիր, որի պահպանությունը պահանջում է տարածքային, քաղաքաշինական, ճարտարապետական և լանդշաֆտային փոխկապակցված լուծումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պահպանության սկզբունքների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ հնագիտական մնացորդների ամրակայումը, կոնսերվացումը, պաշտպանությունը բնական և մարդածին վնասակար ազդեցություններից, ինչպես նաև պատմական միջավայրի տեսողական ամբողջականության պահպանումը։ Թանգարանացման տեսանկյունից հետազոտվում են հնագիտական նյութի և ճարտարապետական մնացորդների ցուցադրման, այցելուների երթուղիների կազմակերպման, տեղեկատվական և կրթական ենթակառուցվածքների տեղադրման, բացօթյա թանգարանային միջավայրի ձևավորման և տարածքի ֆունկցիոնալ գոտևորման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նոր ճարտարապետական միջամտությունների և պահպանվող հուշարձանների փոխհարաբերությանը, քանի որ ժամանակակից կառույցները պետք է ապահովեն անհրաժեշտ ծառայությունները՝ չխաթարելով պատմական միջավայրի արժեքն ու ընկալելիությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև այցելուների սպասարկման կենտրոնների, ցուցադրական տաղավարների, տեղեկատվական կետերի, դիտահարթակների, քայլուղիների, հանգստի գոտիների և ինժեներական ենթակառուցվածքների տեղադրման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարածքի լանդշաֆտային կազմակերպմանը, քանի որ հնագիտական հուշարձանների ընկալումը մեծապես պայմանավորված է բնական միջավայրի և պահպանված պատմական կառույցների փոխհարաբերությամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև միջազգային փորձը և մշակութային ժառանգության պահպանության ժամանակակից սկզբունքները՝ դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի հնագիտական տարածքների պայմաններում գնահատելու նպատակով։ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու յուրաքանչյուր հուշարձանային տարածքի առանձնահատկությունները և մշակելու տարբերակված ճարտարապետական մոտեցումներ։ Միաժամանակ ընդհանուր սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել Հայաստանի հնագիտական ժառանգության պահպանության և ներկայացման միասնական մեթոդաբանական հիմքի ձևավորմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել պատմական մայրաքաղաքների պահպանության, վերականգնման, թանգարանացման և զբոսաշրջային ներուժի կազմակերպված օգտագործման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել հուշարձանների ֆիզիկական պահպանությանը, դրանց գիտական ու կրթական արժեքի բացահայտմանը և հանրության համար պատմական միջավայրի առավել հասկանալի ու գրավիչ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, հնագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, թանգարանագետներին, քաղաքաշինարարներին, վերականգնողներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։