Նորարարությունների ներդրման և օգտագործման տնտեսական հիմնախնդիրները առևտրային կազմակերպություններում (ՀՀ օրինակով)

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հիբրիդային բաշխված էներգագեներացման համակարգի էներգիայի կառավարման խնդրին, որտեղ համակցված են քամու և արևային էներգիայի աղբյուրները, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի կուտակման մարտկոցային համակարգը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել այնպիսի կառավարման մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան փոփոխական վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող էներգիան ավելի արդյունավետ օգտագործել, հավասարակշռել արտադրությունն ու սպառումը և բարձրացնել համակարգի հուսալիությունն ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Հիբրիդային համակարգի առանձնահատկությունն այն է, որ արևային և քամու գեներացիան բնույթով փոփոխական է և կախված է եղանակային ու բնական պայմաններից։ Այդ պատճառով էներգիայի կառավարման համակարգի համար կարևոր է ոչ միայն տվյալ պահին արտադրվող հզորության վերահսկումը, այլև առաջիկա ժամանակահատվածում արևային և քամու ռեսուրսների փոփոխության կանխատեսումը։ Աշխատության մեջ այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել գծային կանխատեսման մեթոդներ, որոնց միջոցով նախորդ դիտարկումների հիման վրա գնահատվում է ապագայում սպասվող արևային ճառագայթման և քամու էներգետիկ ներուժը։ Կանխատեսման արդյունքները կարող են օգտագործվել համակարգի աշխատանքային ռեժիմը նախապես որոշելու համար՝ կանխելով էներգիայի ավելցուկի կամ պակասի առաջացումը։ Հետազոտության առանձնահատուկ բաղադրիչ է մարտկոցի «հիշողության էֆեկտի» հաշվառումը։ Մարտկոցի աշխատանքի պատմությունը կարող է ազդել դրա ընթացիկ վիճակի, լիցքավորման և լիցքաթափման հնարավորությունների, արդյունավետության և մնացորդային հզորության գնահատման վրա։ Այդ պատճառով էներգիայի կառավարման ալգորիթմում մարտկոցը կարող է դիտարկվել ոչ թե որպես իդեալական էներգիայի կուտակիչ, այլ որպես դինամիկ համակարգ, որի ներկայիս վիճակը կապված է նախորդ աշխատանքային ռեժիմների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել մարտկոցի լիցքավորման մակարդակի, հզորության և աշխատանքի ռեժիմի մոդելներ, որոնք հաշվի են առնում այդ պատմական կախվածությունը։ Էներգիայի կառավարման համակարգը կարող է որոշել, թե երբ է անհրաժեշտ մարտկոցը լիցքավորել՝ վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող ավելցուկային էներգիայի հաշվին, և երբ այն լիցքաթափել՝ սպառման աճի կամ գեներացիայի նվազման պայմաններում։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև մարտկոցի աշխատանքի այնպիսի ռազմավարություն, որը թույլ կտա նվազեցնել հաճախակի և ոչ օպտիմալ լիցքավորման-լիցքաթափման ցիկլերը՝ դրանով իսկ երկարացնելով կուտակիչի շահագործման ժամկետը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արևային և քամու էներգիայի կանխատեսման ու մարտկոցի կառավարման համատեղումը։ Եթե կանխատեսվում է արևային կամ քամու գեներացիայի նվազում, կառավարման համակարգը կարող է նախապես պահպանել մարտկոցի անհրաժեշտ էներգետիկ պաշարը։ Հակառակ դեպքում, եթե սպասվում է բարձր գեներացիա, համակարգը կարող է նախատեսել մարտկոցի լիցքավորման համապատասխան ռեժիմ։ Այս մոտեցումը կարող է բարձրացնել համակարգի ինքնավարությունը և նվազեցնել արտաքին էլեկտրացանցից կախվածությունը։ Աշխատության մեջ կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում, համակարգչային սիմուլյացիա և տարբեր աշխատանքային սցենարների համեմատական վերլուծություն։ Կարող են ուսումնասիրվել արևային և քամու ռեսուրսների փոփոխականության, սպառման պրոֆիլի, մարտկոցի տեխնիկական պարամետրերի և կանխատեսման սխալների ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Արդյունավետության գնահատման համար կարող են դիտարկվել էներգիայի կորուստները, մարտկոցի օգտագործման ինտենսիվությունը, վերականգնվող էներգիայի օգտագործման բաժինը, արտաքին ցանցից վերցվող էներգիայի քանակը և համակարգի ընդհանուր շահագործման ծախսերը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ նման համակարգերը կարող են կիրառվել մեկուսացված կամ կիսաինքնավար օբյեկտներում, միկրոցանցերում, հեռավոր բնակավայրերում, արդյունաբերական և առևտրային կառույցներում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել էլեկտրամատակարարման կայունություն և առավել արդյունավետ օգտագործել տեղական վերականգնվող էներգետիկ ռեսուրսները։ Կանխատեսման մեթոդների և մարտկոցի վիճակի ու հիշողության ազդեցության համատեղ հաշվառումը կարող է նպաստել կառավարման ավելի խելացի և կանխատեսող համակարգերի ստեղծմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, վերականգնվող էներգիայի, էներգիայի կուտակման համակարգերի, միկրոցանցերի և ավտոմատ կառավարման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է կարճաժամկետ ժամանակահատվածում տնտեսական աճի խթանման և մակրոտնտեսական կայունության պահպանման խնդիրների համատեղ ուսումնասիրմանը՝ օպտիմալ կառավարման և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսական քաղաքականության այնպիսի տարբերակների ընտրությունն է, որոնք հնարավորություն են տալիս սահմանափակ ժամանակահատվածում ապահովել արտադրության և եկամուտների աճ՝ միաժամանակ վերահսկելով գնաճը, զբաղվածության փոփոխությունները, պետական ֆինանսների հավասարակշռությունը և տնտեսության այլ կարևոր ցուցանիշները։ Տնտեսությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տարրերից կազմված դինամիկական համակարգ, որտեղ մեկ ցուցանիշի փոփոխությունը կարող է անմիջական կամ անուղղակի ազդեցություն ունենալ մյուսների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական քաղաքականության նպատակների միջև հնարավոր հակասություններին, քանի որ արտադրության արագ ընդլայնմանը նպաստող միջոցառումները որոշ պայմաններում կարող են ուղեկցվել գների աճով, բյուջետային անհավասարակշռությամբ կամ այլ կարճաժամկետ խնդիրներով։ Օպտիմալ կառավարման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սահմանել նպատակային չափանիշներ, սահմանափակումներ և կառավարվող փոփոխականներ՝ դրանց հիման վրա ընտրելով տնտեսական համակարգի առավել նպատակահարմար զարգացման ուղին։ Քննվում են հարկաբյուջետային և դրամավարկային գործիքների հնարավոր փոխազդեցությունները, ներդրումների, սպառման, պետական ծախսերի, տոկոսադրույքների և համախառն պահանջարկի փոփոխությունների ազդեցությունները տնտեսական ակտիվության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տնտեսամաթեմատիկական մոդելների կառուցումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր կառավարչական որոշումների հավանական հետևանքները և համեմատել այլընտրանքային սցենարները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել դինամիկական օպտիմալացման, կանխատեսման, սցենարային վերլուծության և քանակական գնահատման մեթոդներ՝ տնտեսական քաղաքականության արդյունավետությունը որոշելու նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է անորոշության և արտաքին ցնցումների հաշվառումը, քանի որ կարճաժամկետ տնտեսական զարգացումը կարող է զգալիորեն կախված լինել ֆինանսական շուկաների, արտաքին առևտրի, պահանջարկի և այլ գործոնների փոփոխություններից։ Տնտեսական կայունությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես աճի բացակայություն, այլ որպես այնպիսի վիճակ, որի պայմաններում աճի գործընթացը չի առաջացնում մակրոտնտեսական հիմնական հավասարակշռությունների կտրուկ խախտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, օպտիմալ կառավարման տեսության և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ կարճաժամկետ տնտեսական քաղաքականության արդյունավետ որոշումների ձևավորման և աճի ու կայունության միջև հավասարակշռության ապահովման հնարավորությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Биология

Այս գիրքը ներկայացնում է սնկաբանության և բուսաբանության հիմունքները՝ բացատրելով կենդանի բնության այս երկու կարևոր բաժինների կառուցվածքը, կենսագործունեությունը և դասակարգումը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են սնկերի հիմնական խմբերը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, բազմացման ձևերը և էկոլոգիական դերը բնության մեջ՝ հատկապես նյութերի շրջանառության և էկոհամակարգերի հավասարակշռության պահպանման գործում։ Բուսաբանության բաժնում ներկայացվում են բույսերի կառուցվածքը, հյուսվածքները, աճի և զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև բույսերի դասակարգման հիմնական սկզբունքները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև բույսերի և սնկերի փոխհարաբերություններին, նրանց տնտեսական նշանակությանը և կիրառությանը բժշկության, գյուղատնտեսության ու սննդարդյունաբերության մեջ։ Նյութը համադրում է տեսական գիտելիքը և պատկերազարդ օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ կենսաբազմազանության կարևոր բաղադրիչների կառուցվածքն ու դերը։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների և կենսաբանությամբ հետաքրքրվողների համար։

Другие предметы

Գիրքը նվիրված է գրադարանային աշխատանքի հիմնական գործընթացների նորմավորմանը, կազմակերպմանը և արդյունավետության բարձրացման մեթոդական սկզբունքներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են գրադարանային տարբեր աշխատանքների կատարման նորմերը, աշխատաժամանակի պլանավորման մոտեցումները, գրքային ֆոնդերի համալրման, մշակման, հաշվառման, պահպանման և ընթերցողների սպասարկման գործընթացների կազմակերպման չափանիշները։ Քննարկվում են աշխատանքի կազմակերպման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արտադրողականության գնահատման և գրադարանային ծառայությունների որակի բարելավման հարցերը՝ հիմնվելով մասնագիտական փորձի և գործող մեթոդական պահանջների վրա։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գրադարանների կառավարման, աշխատանքային գործընթացների պլանավորման և մասնագիտական գործունեության կատարելագործման համար։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, գրադարանների ղեկավարների, տեղեկատվական ծառայությունների մասնագետների, գրադարանագիտության դասախոսների, ուսանողների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար։

Медицина

Հայ բժշկագիտական մտքի և միջնադարյան գիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը նվիրված արժեքավոր աշխատություն է, որտեղ Ս․ Ա․ Վարդանյանը ներկայացնում է, թե ինչպես էին հայ միջնադարյան բժիշկները պատկերացնում ուռուցքների առաջացումը, դրանց տեսակները և բուժման եղանակները։ Հեղինակը հիմնվում է Մխիթար Հերացու, Գրիգորիսի, Ամիրդովլաթ Ամասիացու և այլ հայ բժիշկների աշխատությունների վրա՝ ցույց տալով, որ ուռուցքների խնդիրը դեռ միջնադարում եղել է հայ բժշկության ուշադրության կենտրոնում։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են հիվանդության պատճառների, ախտանիշների, զարգացման փուլերի և բուժման մեթոդների մասին միջնադարյան պատկերացումները, որոնք ձևավորվել էին անտիկ և արաբական բժշկության ազդեցությամբ։ Գրքում ներկայացվում է, որ հայ բժիշկները կարևորել են ոչ միայն դեղաբուժությունը, այլ նաև սննդակարգը, կենսակերպը և հիվանդի ընդհանուր վիճակը։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն փաստին, որ միջնադարյան հայկական բժշկական դպրոցը բավական զարգացած էր և շատ հարցերում համահունչ էր ժամանակի առաջատար բժշկական գիտելիքներին։ Ստեղծագործությունը կարևոր աղբյուր է ինչպես բժշկության պատմությամբ հետաքրքրվողների, այնպես էլ հայ միջնադարյան գիտության ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն բացահայտում է հայկական բժշկական մտքի գիտական խորությունը և նրա կապը համաշխարհային բժշկության զարգացման հետ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում WGS-84 համաշխարհային գեոդեզիական կոորդինատային համակարգի ներդրման և GPS արբանյակային ընդունիչների դիտարկումների միջոցով նոր ազգային գեոդեզիական ցանցի ստեղծման գիտական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել ժամանակակից արբանյակային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ բարձր ճշտության միասնական գեոդեզիական հիմքի ձևավորման սկզբունքները և գնահատել դրա նշանակությունը Հայաստանի տարածքում գեոդեզիական, քարտեզագրական, տեղագրական և կադաստրային աշխատանքների իրականացման համար։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են WGS-84 համակարգի առանձնահատկությունները, դրա ներդրման անհրաժեշտությունը և ավանդական գեոդեզիական համակարգից ժամանակակից արբանյակային համակարգի անցման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում GPS ընդունիչներով իրականացվող դիտարկումների կազմակերպմանը, չափումների տևողությանը, դիտարկվող կետերի ընտրությանը, բազային գծերի ձևավորմանը, ստացված տվյալների մշակմանը և կոորդինատների հաշվարկման ու հավասարակշռման մեթոդներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է Հայաստանի տարածքում ազգային գեոդեզիական ցանցի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր դասերի գեոդեզիական կետերի փոխկապակցման և միասնական կոորդինատային հիմքի ստեղծման տեսանկյունից։ Պաշտոնական ծրագրային փաստաթղթերում նախատեսված էր WGS-84 համակարգում ազգային գեոդեզիական ցանցի ստեղծում, իսկ GPS դիտարկումները պետք է օգտագործվեին ցանցի կետերի բարձր ճշտությամբ կոորդինատների որոշման համար։ Հետագայում ստեղծված ազգային գեոդեզիական ցանցը ներառեց 0-ական դասի 5, 1-ին դասի 41 և 2-րդ դասի 1069 կետեր։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արբանյակային գեոդեզիական տեխնոլոգիաների առավելությունների վերլուծությունը, քանի որ դրանց կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել կոորդինատների որոշման ճշտությունը, նվազեցնել ավանդական չափումների նկատմամբ կախվածությունը և ավելի արդյունավետ կազմակերպել մեծ տարածքների գեոդեզիական ապահովումը։ Ուսումնասիրության արդյունքները նշանակալի են տեղագրական քարտեզների և հատակագծերի կազմման, կադաստրային քարտեզագրման, շինարարական և նախագծային աշխատանքների, նավիգացիոն համակարգերի, օդագնացության, պետական սահմանների ու վարչատարածքային սահմանների որոշման, ինչպես նաև երկրակեղևի շարժումների ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գեոդեզիական ցանցի հետագա պահպանման, թարմացման և մշտական գործող արբանյակային ռեֆերենց կայանների միջոցով դրա արդիական վիճակի ապահովման անհրաժեշտությանը։ Այսպիսով, աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի գեոդեզիական համակարգի արդիականացման կարևոր փուլը՝ ավանդական ցանցերից դեպի ժամանակակից արբանյակային տեխնոլոգիաների վրա հիմնված միասնական ազգային գեոդեզիական հիմք անցնելու գործընթացը։ Այն կարող է հետաքրքրել գեոդեզիստներին, քարտեզագիրներին, կադաստրի մասնագետներին, տեղագրագետներին, շինարարության և հողաշինության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Մատենագիտական տվյալներով՝ աշխատանքը 2010 թվականին ներկայացված տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսություն է՝ «Գեոդեզիա, ներառյալ քարտեզագրություն և կադաստր» մասնագիտությամբ։