Ազգային ժողովի սահմանումը, որն ընդունվել է 1826 թվականի մարտի 4-ին՝ Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքարանում

Другие предметы

Մատենագիտական, պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է ազգային հարցի վերաբերյալ գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նախատեսված թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպման և համապատասխան գիտական ու հասարակական-քաղաքական աղբյուրների ուսումնասիրության համար։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ուղղորդել դեպի ազգային հարաբերությունների, ազգերի ձևավորման ու զարգացման, ազգային ինքնագիտակցության և հասարակական կյանքում ազգային գործոնի նշանակության վերաբերյալ հրատարակություններ։ Նյութում կարող են ընդգրկված լինել ազգային հարցի տեսական հիմնախնդիրներին, ազգային քաղաքականությանը, ժողովուրդների պատմական փոխհարաբերություններին և բազմազգ հասարակություններում առաջացող սոցիալական ու քաղաքական գործընթացներին նվիրված գրքեր, հոդվածներ և գիտահանրամատչելի աշխատություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ազգային հավասարության, ժողովուրդների ինքնորոշման, մշակութային ինքնության պահպանման և միջազգային հարաբերությունների զարգացման հարցերին։ Հրատարակության բովանդակությունը կարող է արտացոլել իր կազմման ժամանակաշրջանին բնորոշ հասարակական-քաղաքական գաղափարախոսությունները, ազգային քաղաքականության վերաբերյալ պաշտոնական մոտեցումները և դրանց մեկնաբանությունները։ Մատենագիտական նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու ազգային հարցի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունների և համապատասխան գրականության շրջանակի մասին։ Կարևորվում է նման ցանկերի նշանակությունը գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման, ինքնակրթության, հասարակագիտական գիտելիքների տարածման և թեմատիկ ուսումնասիրությունների կազմակերպման գործում։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես պատմական աղբյուր՝ ազգային հարցի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական և գաղափարական պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների և ազգային հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Технология

Աշխատանքը նվիրված է օպտիկա-էլեկտրոնային սարքերի և հետազոտական մեթոդների ուսումնասիրությանը, որոնք կիրառվում են մերձգետնյա մթնոլորտի պարամետրերի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների բնութագրերի չափման ու վերլուծության համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկական ճառագայթման տարածման և մթնոլորտային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մթնոլորտի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, թափանցիկությունը, աերոզոլային մասնիկների առկայությունը և այլ գործոններ կարող են էապես ազդել ճառագայթման տարածման, կլանման և ցրման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարևորում է օպտիկական և էլեկտրոնային համակարգերի համատեղ կիրառումը՝ թույլ և հաճախ դժվար անմիջականորեն չափելի ազդանշանները գրանցելու, մշակելու և դրանց հիման վրա ուսումնասիրվող միջավայրի կամ ճառագայթման աղբյուրի պարամետրերը որոշելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթի ճառագայթմանը, որը կարևոր տեղեկատվություն է պարունակում ինչպես տարբեր նյութերի և օբյեկտների ջերմային վիճակի, այնպես էլ դրանց ֆիզիկական հատկությունների վերաբերյալ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների սպեկտրային, էներգետիկ և տարածական բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց չափման համար օգտագործվող օպտիկական համակարգերի, դետեկտորների և ազդանշանի մշակման հանգույցների աշխատանքի սկզբունքները։ Մերձգետնյա մթնոլորտի ուսումնասիրության մեթոդները հնարավորություն են տալիս հեռահար եղանակով ստանալ տվյալներ այնպիսի պարամետրերի վերաբերյալ, որոնք կարևոր են օդերևութաբանության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, կլիմայական ուսումնասիրությունների և օպտիկական կապի համակարգերի համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերի, զգայունության, չափման ճշտության, սպեկտրային տիրույթի և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են չափումների ընթացքում առաջացող սխալների աղբյուրները և դրանց նվազեցման հնարավոր եղանակները, քանի որ մթնոլորտային միջավայրում օպտիկական չափումները կարող են զգայուն լինել ինչպես եղանակային պայմանների, այնպես էլ ճառագայթման աղբյուրի և դետեկտորի բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ։ Օպտիկա-էլեկտրոնային մեթոդների կիրառումը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է իրականացնել հեռահար, արագ և բազմակի չափումներ՝ առանց ուսումնասիրվող օբյեկտի կամ մթնոլորտային միջավայրի վրա անմիջական ազդեցության։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել մթնոլորտային օպտիկայի, ինֆրակարմիր տեխնիկայի, հեռահար զոնդավորման, ջերմային չափումների և օպտիկական սարքաշինության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է օպտիկայի, էլեկտրոնիկայի, մթնոլորտային ֆիզիկայի և չափագիտության սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մերձգետնյա մթնոլորտի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների ուսումնասիրման գործիքներն ու մեթոդները և բարձրացնել ստացվող չափումների տեղեկատվականությունն ու ճշգրտությունը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է ապրանքի որակի և մարքեթինգի փոխկապակցվածությանը ժամանակակից մրցակցային շուկայի պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ապրանքի որակը դառնում հիմնական մրցակցային առավելություններից մեկը և ինչպես է այն ազդում սպառողների ընտրության, բրենդի ընկալման և շուկայական պահանջարկի վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է որակի էությանը՝ որպես ապրանքի տեխնիկական, ֆունկցիոնալ և սպառողական հատկությունների ամբողջություն, ինչպես նաև դրա գնահատման և վերահսկման մեթոդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային ռազմավարությունների դերին որակի ձևավորման և առաջխաղացման գործընթացում՝ ներառյալ դիրքավորումը, բրենդինգը և սպառողական փորձի կառավարումը։ Գրքում քննարկվում են նաև որակի ստանդարտացման, սերտիֆիկացման և վերահսկողության համակարգերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը շուկայական վստահության և մրցունակության վրա։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող է բարձր որակը նպաստել երկարաժամկետ հաճախորդային հարաբերությունների ձևավորմանը և ընկերության կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով մարքեթինգի մասնագետների, որակի կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բարձր ակտիվությամբ ցեմենտների ստացման տեխնոլոգիական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ արդյունաբերական թափոնների արդյունավետ կիրառման միջոցով։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են տարբեր տեսակի արտադրական թափոնների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ազդեցությունը ցեմենտի սինթեզի գործընթացների, հիդրատացման մեխանիզմների և վերջնական նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է հումքային խառնուրդների օպտիմալացման սկզբունքները, ջերմային մշակման ռեժիմների ընտրության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք նպաստում են բարձր ամրության, արագ կարծրացման և երկարաժամկետ դիմացկունության ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցություններին, բյուրեղացման գործընթացներին, միկրոկառուցվածքի ձևավորմանը և ակտիվ հանքային հավելումների դերին՝ բարձրորակ կապակցող նյութերի ստացման գործում։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է արդյունաբերական թափոնների վերամշակման բնապահպանական և տնտեսական առավելություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է նվազեցնել բնական հումքի սպառումը, արտադրության ինքնարժեքը և շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը։ Գիրքը հետաքրքիր և օգտակար է շինանյութերի տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, քիմիական ճարտարագիտության, էկոլոգիայի և արդյունաբերական արտադրության ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների, ինժեներների և մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են նոր սերնդի կապակցող նյութերի մշակմամբ և կայուն արտադրական տեխնոլոգիաների ներդրմամբ։

История

Աշխատությունը նվիրված է «Հայրենիք» ամսագրում 1920-1930-ական թվականներին հրապարակված հրապարակախոսական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական, հասարակական և մշակութային մտքի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ամսագրի հրապարակախոսության թեմատիկ ուղղությունները, գաղափարական առանձնահատկությունները, հեղինակային մոտեցումները և հասարակական նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել ազգային ինքնության, հայրենիքի և սփյուռքի հարաբերությունների, հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, քաղաքական իրադարձությունների, ազգային-ազատագրական պայքարի և Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ հրապարակումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե ինչպես է պարբերականը ներկայացրել 1920-1930-ական թվականների միջազգային և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները, հայության առջև ծառացած խնդիրները և Սփյուռքի հասարակական կյանքի տարբեր դրսևորումները։ Հրապարակախոսական նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև ժամանակաշրջանի գաղափարական բանավեճերը, քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորումը և ազգային խնդիրների շուրջ տարբեր տեսակետների արտահայտումը։ Կարևոր նշանակություն ունի ամսագրի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ հրապարակախոսությունը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես տեղեկատվության տարածման, հասարակական կարծիքի ձևավորման և ազգային գաղափարների պահպանման միջոց։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ամսագրի հեղինակների, հրապարակումների ժանրային բազմազանության, խմբագրական քաղաքականության և պարբերականի՝ հայ մտավորական ու քաղաքական միջավայրում ունեցած դերի հարցերին։ Նյութերի համատեքստային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս «Հայրենիք»-ի հրապարակախոսությունը դիտարկել ոչ միայն որպես մամուլի պատմության փաստ, այլև որպես 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ հասարակական մտքի կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հայ մամուլի պատմությամբ, սփյուռքահայության հասարակական-քաղաքական կյանքով, հրապարակախոսությամբ և ազգային գաղափարախոսության զարգացմամբ հետաքրքրվող գրականագետների, պատմաբանների, հայագետների, լրագրության պատմության ուսումնասիրողների և ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է ոչ նյութական մշակութային ժառանգության հասկացության, դրա հիմնական բաղադրիչների, դասակարգման սկզբունքների և գնահատման չափորոշիչների ուսումնասիրությանը։ Ոչ նյութական ժառանգությունը ներառում է համայնքների և խմբերի կողմից պահպանվող ու սերունդներին փոխանցվող գիտելիքները, հմտությունները, սովորույթները, ծեսերը, տոնակատարությունները, բանավոր ավանդույթներն ու արտահայտման ձևերը, ինչպես նաև բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Հրատարակության մեջ ներկայացվող դասակարգման և չափորոշիչների համակարգը կարևոր է մշակութային տարբեր դրսևորումները ճանաչելու, դրանց առանձնահատկությունները սահմանելու և ժառանգության պահպանության աշխատանքները կազմակերպելու տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու մշակութային արժեքների տեսակները, բացահայտելու դրանց փոխանցման մեխանիզմները, համայնքային նշանակությունն ու կենսունակության պայմանները։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ոչ նյութական ժառանգության դիտարկումը ոչ թե որպես անփոփոխ անցյալի մնացորդ, այլ որպես շարունակաբար վերարտադրվող և հասարակական կյանքի փոփոխություններին հարմարվող մշակութային երևույթ։ Դրա փաստագրումը, ուսումնասիրությունը, դասակարգումն ու պահպանությունը նպաստում են ազգային և տեղական ինքնության ամրապնդմանը, մշակութային բազմազանության արժևորմանն ու ավանդական գիտելիքների փոխանցմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, ազգագրագետների, բանագետների, թանգարանային և մշակութային հաստատությունների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։