Բանաստեղծություններ, պոեմներ, առակներ, հեքիաթներ

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության և պատմական զարգացման տարբեր կողմերի համակողմանի ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի և հայ ժողովրդի անցած պատմական ճանապարհի, մշակութային ժառանգության ձևավորման, լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, հասարակական կառույցների և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների վրա։ Նյութը կարող է ընդգրկել հայկական քաղաքակրթության ձևավորման վաղ փուլերը, պատմական Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրը, պետական կազմավորումների զարգացումը և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակույթի ինքնատիպության ձևավորմանը և այն գործոններին, որոնց շնորհիվ հայ ժողովուրդը կարողացել է պահպանել լեզվական ու մշակութային շարունակականությունը պատմական տարբեր պայմաններում։ Կարևորվում է հայոց լեզվի նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման հիմնական միջոցներից մեկը։ Քննության են առնվում գրավոր մշակույթի ձևավորումը, ձեռագրական ավանդույթը, պատմագրությունը, կրոնական ու աշխարհիկ գրականությունը և կրթական կենտրոնների գործունեությունը։ Հայկական մատենագրական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես պատմության, հասարակության, գաղափարական կյանքի և մշակութային արժեքների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Առանձին տեղ է հատկացվում քրիստոնեության և Հայոց եկեղեցու դերին հասարակական ու մշակութային կյանքում, եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությանը կրթության, գրչության, ճարտարապետության և արվեստի զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացվում են հայկական ճարտարապետության և կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, մանրանկարչության և կիրառական արվեստի օրինակների միջոցով։ Մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես պատմական հիշողության նյութական արտահայտություն։ Կարևոր ուղղություն է հայկական պետականության զարգացման ուսումնասիրությունը։ Տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված պետական և իշխանական համակարգերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ քաղաքական կազմակերպման ձևերի փոփոխությունները, արտաքին հարաբերությունները և տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Քննության են առնվում նաև այն ժամանակաշրջանները, երբ պետականության բացակայության պայմաններում ազգային ու համայնքային կառույցները, եկեղեցին, կրթական հաստատությունները և մշակութային կենտրոնները կարևոր դեր են կատարել հասարակական կյանքի կազմակերպման և ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքների ձևավորմանը Հայաստանի պատմական տարածքից դուրս։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած տեղաշարժերի հետևանքով հայկական համայնքներ են ձևավորվել բազմաթիվ տարածաշրջաններում, որտեղ ստեղծվել են եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ։ Սփյուռքահայ կյանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայրենիքի հետ կապերի պահպանման, տեղական հասարակությունների հետ փոխազդեցության և նոր մշակութային միջավայրերում ազգային ինքնության վերարտադրման մեխանիզմները։ Կարևորվում է հայկական տպագրության և պարբերական մամուլի զարգացումը, քանի որ դրանք մեծ դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, հասարակական մտքի ձևավորման և աշխարհագրորեն հեռու համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Նյութում կարող են դիտարկվել նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունները, կրթական շարժումները, մտավորականության գործունեությունը և ազգային մշակույթի արդիականացման գործընթացները։ Պատմական զարգացումները ներկայացվում են քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության շրջանակում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են արտաքին իրադարձություններն ու ներքին վերափոխումները ազդել հասարակության կառուցվածքի և ինքնության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական հիշողության պահպանմանը։ Ընտանեկան հիշողությունները, համայնքային ավանդույթները, գրավոր աղբյուրները, հուշարձանները, թանգարանային հավաքածուները և արխիվային նյութերը դիտարկվում են որպես անցյալի վերաբերյալ գիտելիքի պահպանման տարբեր ձևեր։ Դրանց համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն պետական և քաղաքական իրադարձությունների, այլև հասարակության առօրյա կյանքի, մշակութային փորձառությունների և անհատական պատմությունների միջոցով։ Առանձին ուղղություն է հայ գրականության ուսումնասիրությունը՝ որպես ազգային մտքի և մշակութային ինքնարտահայտման կարևոր ոլորտ։ Տարբեր ժամանակաշրջանների գրական ստեղծագործություններն արտացոլում են հասարակական փոփոխությունները, պատմական հիշողությունը, հայրենիքի պատկերացումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները։ Գրականության հետ միասին կարևորվում են երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը և մշակութային ստեղծագործության այլ ձևերը, որոնք նպաստել են հայկական մշակույթի բազմազանության ձևավորմանը։ Հետազոտական տեսանկյունից կարևոր է աղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական աշխատությունները, ժամանակագրությունները, ձեռագրերը, վիմագրությունները, հնագիտական նյութերը, պաշտոնական փաստաթղթերը, մամուլը և հուշագրությունները կարող են ներկայացնել պատմական իրականության տարբեր կողմերը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալի վերաբերյալ և տարբերակել փաստական տեղեկությունը հետագա մեկնաբանություններից։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև հայագիտության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտողները կարող են միևնույն խնդիրները դիտարկել տարբեր մեթոդաբանական դիրքերից։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը փոխկապակցված ամբողջության մեջ ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, կրթության, հասարակական կյանքի և սփյուռքի խնդիրների հետ՝ ձևավորելով հայկական քաղաքակրթության զարգացման բազմակողմանի պատկեր։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն առանձին պատմական ժամանակաշրջանները, այլև տարբեր դարաշրջանների միջև գոյություն ունեցող մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես հայ ժողովրդի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության լայնածավալ աղբյուր՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից հասարակության ձևավորումը տանող հիմնական գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, ազգագրության, սփյուռքագիտության և հարակից ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի նորագույն ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով քաղաքի ձևավորված քաղաքային միջավայրի, պատմական ժառանգության և ժամանակակից քաղաքաշինական զարգացումների փոխկապակցվածության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Երևանի ժամանակակից ճարտարապետական գործընթացները, նոր կառուցապատման հիմնական ուղղությունները, շենքերի և կառույցների գեղագիտական ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքի ընդհանուր կերպարի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր և պատմական կառուցապատման փոխհարաբերություններին, քաղաքային տարածքների վերափոխմանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են ժամանակակից ճարտարապետական լուծումները պատմականորեն ձևավորված միջավայրում ներդնելու ընթացքում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել բնակելի, հասարակական, վարչական և մշակութային նշանակության նոր կառույցները, դրանց ծավալատարածական լուծումները, նյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառումը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի կազմակերպման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ճարտարապետական նորարարության և քաղաքի ինքնատիպության պահպանման հավասարակշռությանը, քանի որ ժամանակակից կառուցապատումը ոչ միայն փոխում է քաղաքի ֆիզիկական միջավայրը, այլև ազդում է դրա տեսողական կերպարի, հանրային տարածքների և բնակիչների քաղաքային ընկալումների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև կանաչ տարածքների, փողոցների, հրապարակների և այլ հանրային միջավայրերի ձևավորմանը, ինչպես նաև նոր շինությունների ինտեգրմանը քաղաքի առկա ենթակառուցվածքային համակարգին։ Երևանի նորագույն ճարտարապետության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքի զարգացման ժամանակակից միտումները, ճարտարապետական արժեքների փոփոխությունները և քաղաքաշինական որոշումների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի որակի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին ճարտարապետական օբյեկտների և կառուցապատման հատվածների համեմատական ուսումնասիրություն՝ գնահատելով դրանց ներդաշնակությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել Երևանի հետագա քաղաքաշինական զարգացման, ժամանակակից ճարտարապետության և պատմական միջավայրի փոխհարաբերությունների կարգավորման, ինչպես նաև քաղաքային տարածքների գեղագիտական և ֆունկցիոնալ որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, քաղաքային միջավայրի հետազոտողներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Информатика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սպասարկման ոլորտում կիրառվող ռոբոտատեխնիկական համակարգերի մշակմանը՝ ինտերնետային տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ռոբոտային սարքերի, ծրագրային ապահովման և ցանցային տեխնոլոգիաների փոխկապակցված կիրառումը՝ մարդու առօրյա և մասնագիտական գործունեությանն աջակցող, ինքնաշխատ կամ հեռակառավարվող սպասարկման համակարգերի ստեղծման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սպասարկման ռոբոտների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց կառավարման սկզբունքները, տվյալների փոխանակման մեխանիզմները և արտաքին տեղեկատվական համակարգերի հետ ինտեգրման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերնետի միջոցով ռոբոտների հեռակառավարմանը, մոնիթորինգին, հրահանգների փոխանցմանը և աշխատանքի արդյունքների վերաբերյալ տեղեկատվության ստացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սենսորների, միկրոկառավարիչների, կապի միջոցների և ծրագրային հարթակների համատեղ կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է ապահովել ռոբոտային համակարգերի ճկուն և ինքնավար աշխատանքը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սպասարկման գործընթացների ավտոմատացմանը՝ ներառյալ տեղեկատվության տրամադրումը, օբյեկտների տեղափոխումը, օգտվողների սպասարկումը և այլ կրկնվող գործողությունների իրականացումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել համակարգերի ճարտարապետությունը, տվյալների փոխանցման եղանակները, կառավարման ալգորիթմները և ռոբոտների փոխգործակցությունը օգտագործողի ու ցանցային ենթակառուցվածքի հետ։ Ինտերնետային տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս սպասարկման ռոբոտներին միացնել միասնական տեղեկատվական միջավայրի, ինչը կարող է ընդլայնել դրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները և ապահովել հեռավար վերահսկողություն ու սպասարկում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ռոբոտատեխնիկական համակարգերի հուսալիության, արդյունավետության, արձագանքման արագության և կիրառման գործնական սահմանափակումների տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել սպասարկման ոլորտի ավտոմատացման, խելացի համակարգերի զարգացման և ռոբոտների՝ ժամանակակից ցանցային ենթակառուցվածքների հետ ինտեգրման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռոբոտաշինության, ավտոմատ կառավարման, ծրագրավորման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, կապի համակարգերի և ինժեներական համակարգերի մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է սպասարկման ոլորտի ռոբոտատեխնիկական համակարգերի ստեղծման և կառավարման տեխնոլոգիական մոտեցումներ՝ շեշտադրելով ինտերնետային կապի և ցանցային ծառայությունների դերը ռոբոտների հնարավորությունների ընդլայնման ու դրանց կիրառման արդյունավետության բարձրացման գործում։

Медицина

Այս գիրքը նվիրված է բազմապրոֆիլ ստացիոնարներում ներհիվանդանոցային ինֆեկցիաների կանխարգելման, վաղ հայտնաբերման, վերահսկման և համաճարակաբանական գնահատման հիմնարար սկզբունքներին։ Այն ներկայացնում է առողջապահական հաստատությունում վարակների տարածման ռիսկերի համակարգված ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես հիվանդների, այնպես էլ բուժանձնակազմի և այցելուների անվտանգության ապահովմանը։ Նյութում կարևորվում է համաճարակաբանական հսկողությունը որպես շարունակական գործընթաց, որի միջոցով հնարավոր է հավաքագրել, դասակարգել և վերլուծել վարակների վերաբերյալ տվյալները, հայտնաբերել հիվանդացության փոփոխությունները, բացահայտել վարակի հնարավոր աղբյուրներն ու փոխանցման ուղիները և ժամանակին իրականացնել համապատասխան կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմապրոֆիլ ստացիոնարի առանձնահատկություններին, որտեղ տարբեր բաժանմունքներում բուժվում են տարբեր հիվանդություններով և տարբեր աստիճանի վարակային ռիսկ ունեցող պացիենտներ, ինչի հետևանքով վարակների վերահսկումը պահանջում է միասնական, բայց միաժամանակ բաժանմունքների առանձնահատկություններին հարմարեցված մոտեցում։ Գիրքը կարող է անդրադառնալ վարակների դեպքերի գրանցման և դասակարգման, համաճարակաբանական ցուցանիշների հաշվարկման, ռիսկի գործոնների գնահատման, վարակի օջախների հայտնաբերման, բռնկումների վաղ ազդանշանների ճանաչման և դրանց հետաքննության մեթոդներին։ Կարևորվում է նաև հսկողության արդյունքների համեմատությունը ժամանակային և բաժանմունքային կտրվածքներով, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել վարակի վերահսկման գործող ծրագրերի արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխել դրանք։ Ներկայացվող մոտեցումները կարևոր են հատկապես այն պայմաններում, երբ բուժհաստատությունում իրականացվում են ինվազիվ միջամտություններ, վիրաբուժական գործողություններ, կատետերների և այլ բժշկական սարքավորումների կիրառում, հակամանրէային դեղերի լայն օգտագործում կամ երկարատև հոսպիտալացում, քանի որ նման գործոնները կարող են մեծացնել վարակների առաջացման և տարածման հավանականությունը։ Առանձին նշանակություն ունի նաև հակամանրէային կայունության խնդիրը, քանի որ հիվանդանոցային միջավայրում կայուն միկրոօրգանիզմների տարածումը կարող է բարդացնել բուժումը և բարձրացնել հիվանդների համար ռիսկերը։ Հսկողության արդյունավետ համակարգը թույլ է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն իսկ տեղի ունեցած դեպքերը, այլև վերլուծության միջոցով բացահայտել կրկնվող օրինաչափությունները և կանխարգելել նոր դեպքերի առաջացումը։ Գիրքը արժեքավոր է բժիշկների, համաճարակաբանների, վարակաբանների, բուժքույրերի, հիգիենայի և վարակի կանխարգելման մասնագետների, ինչպես նաև առողջապահական հաստատությունների ղեկավարների և բժշկական կրթություն ստացող անձանց համար։ Այն կարող է ծառայել որպես տեսական և գործնական հիմք ներհիվանդանոցային վարակների վերահսկման համակարգի կազմակերպման, տվյալների ճիշտ հավաքագրման ու մեկնաբանման, ռիսկերի գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների պլանավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը շեշտադրում է այն գաղափարը, որ ներհիվանդանոցային ինֆեկցիաների արդյունավետ կառավարումը պետք է հիմնված լինի ոչ թե միայն առանձին դեպքերի արձագանքման, այլ մշտական համաճարակաբանական հսկողության, տվյալների վերլուծության, արագ արձագանքման և կանխարգելման փոխկապակցված համակարգի վրա։

История

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի անկախությունից հետո ձևավորված հայ-ամերիկյան հարաբերությունների առաջին փուլը՝ ընդգրկելով 1991-2000 թվականների քաղաքական, տնտեսական և դիվանագիտական զարգացումները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է Հայաստանի Հանրապետությունը միջազգային հարաբերությունների նոր համակարգում ձևավորել իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և ինչպես են Միացյալ Նահանգները աստիճանաբար կառուցել համագործակցության շրջանակներ նորանկախ պետության հետ՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային անվտանգության, տնտեսական բարեփոխումների և մարդասիրական աջակցության խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ԱՄՆ-ի կողմից տրամադրվող ֆինանսական և տեխնիկական օգնությանը, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման աջակցությանը, ինչպես նաև էներգետիկ և ենթակառուցվածքային ծրագրերին, որոնք նպաստել են Հայաստանի պետականության կայացման գործընթացին։ Միաժամանակ քննարկվում են նաև քաղաքական երկխոսության ձևավորման փուլերը, տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը հարաբերությունների վրա և արտաքին քաղաքական հավասարակշռության որոնումները, որոնք բնորոշ էին այդ տասնամյակին։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է Փավստոս Բուզանդին վերագրվող «Պատմութիւն Հայոց» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բառապաշարային և քերականական իրողություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննության է առնվում դասական հայերենի պատմական զարգացման կարևոր փուլերից մեկը ներկայացնող այս երկի լեզվական համակարգը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրա բառային կազմի, ձևաբանական կառուցվածքի և շարահյուսական առանձնահատկությունների հիմնական դրսևորումները։ Բառապաշարային ուսումնասիրության ընթացքում կարող են առանձնացվել բնիկ հայերեն բառերը, փոխառությունները, հնաբանությունները, նորաստեղծ կամ սահմանափակ գործածությամբ բառային միավորները, դարձվածային արտահայտությունները և պատմամշակութային իրականությունն արտացոլող հատուկ բառամթերքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բառերին ու արտահայտություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, ռազմական, կրոնական և կենցաղային իրականության մասին։ Քերականական ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են խոսքի մասերի գործածությունը, հոլովական և խոնարհման համակարգի առանձնահատկությունները, բայական ձևերի կիրառությունը, ժամանակային և եղանակային հարաբերությունները, ինչպես նաև բառերի և նախադասությունների կառուցվածքային կապերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև շարահյուսական այն կառուցվածքներին, որոնք բնորոշ են պատմագրական երկի լեզվին, և բացահայտել դրանց տարբերությունները դասական գրական հայերենի այլ աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան երևույթներից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լեզվական իրողությունների պատմահամեմատական մեկնաբանությանը, քանի որ առանձին բառաձևերի և քերականական կառույցների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայերենի պատմական զարգացման օրինաչափությունների ավելի ամբողջական բացահայտմանը։ Երկի լեզվի ուսումնասիրությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս գնահատելու հեղինակի կամ ստեղծագործության լեզվական ինքնատիպությունը, գրական ավանդույթի ազդեցությունը և ժողովրդախոսակցական տարրերի հնարավոր դրսևորումները։ Աշխատության ընթացքում լեզվական նյութի համակարգված վերլուծությունը կարող է նպաստել նաև վաղմիջնադարյան հայերենի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների հարստացմանը։ Նյութը արժեքավոր է ոչ միայն հայոց լեզվի պատմության, այլև հայ մատենագրության, պատմագրության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, պատմաբանների, բանասերների, դասական հայերենի մասնագետների, ձեռագրագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։