Բռնի ամուսնություն

Литература

Վահան Տերյան․ Երկեր — հայ նորագույն քնարերգության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկի՝ Վահան Տերյան-ի ստեղծագործությունների ամբողջական կամ համահավաք ժողովածուն է, որտեղ ընդգրկված են նրա բանաստեղծությունները, քնարական շարքերը և տարբեր տարիների գրական գործերը, որոնք միասին ձևավորում են Տերյանի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը։ Այս ժողովածուն առանձնանում է խորապես զգացմունքային, երաժշտական և խորհրդանշական լեզվով, որտեղ գերակշռում են մելանխոլիկ տրամադրությունը, սիրո, կարոտի, միայնության և հոգևոր ներաշխարհի նուրբ երանգները։ Տերյանի պոեզիայում մարդը հաճախ ներկայացվում է որպես զգացմունքների և ներքին հակասությունների կրող, իսկ բնությունը՝ որպես այդ զգացմունքների արտացոլում ու շարունակություն։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունեն նաև հայրենիքի, անցյալի և կորուստի թեմաները, որոնք արտահայտվում են ոչ թե բացահայտ պաթոսով, այլ ներքին խորը քնարականությամբ և մեղմ տխրությամբ։ «Երկեր» ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Տերյանի ստեղծագործական զարգացման, նրա ոճի ձևավորման և հայ սիմվոլիստական պոեզիայի վրա ունեցած ազդեցության մասին։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց միաժամանակ բարձրարվեստ և երաժշտական, ինչը նրա բանաստեղծությունները դարձնում է հիշվող և զգայականորեն ազդեցիկ։ Այս գիրքը կարևոր աղբյուր է ինչպես հայ գրականության ուսումնասիրողների, այնպես էլ ընթերցողների համար, ովքեր գնահատում են քնարական, փիլիսոփայական և զգացմունքային պոեզիան։

Лингвистика

Գիտական աշխատանքը նվիրված է արդի արևելահայերենում նորաբանությունների առաջացման, տարածման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ 20-րդ դարի 90-ական թվականներից սկսած։ Այս ժամանակաշրջանը հայոց լեզվի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունի, քանի որ Հայաստանի անկախացումից հետո հասարակական, քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական և մշակութային կյանքի արագ փոփոխությունները զգալիորեն ընդլայնեցին նոր բառերի և արտահայտությունների առաջացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է բացահայտել ժամանակակից արևելահայերենի նորաբանությունների իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել այն լեզվական և արտալեզվական գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ձևավորումն ու գործածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում նորաբանությունները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես նոր ստեղծված բառեր, այլև որպես նախկինում գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ, նոր բառակապակցություններ և լեզվական միավորներ, որոնք ժամանակակից խոսքում ձեռք են բերել նոր գործառույթ կամ տարածում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորաբանությունների իմաստային դասակարգմանը։ Դրանք կարող են արտահայտել նոր առարկաներ, երևույթներ, մասնագիտություններ, տեխնոլոգիաներ, հասարակական հարաբերություններ և մշակութային իրողություններ, ինչպես նաև արդեն հայտնի հասկացությունների նոր իմաստային նրբերանգներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ դեր են ունեցել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համացանցի, զանգվածային լրատվության միջոցների, բիզնեսի, քաղաքականության և հասարակական կյանքի զարգացումները։ Կառուցվածքային տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակներին՝ ածանցմանը, բարդությանը, հապավմանը, բառաբարդմանը, փոխառությանը, պատճենմանը և այլ բառակազմական գործընթացներին։ Կարևոր է նաև օտարալեզու բառերի և միջազգային տերմինաբանության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հատկապես տեխնոլոգիական և մասնագիտական ոլորտներում բազմաթիվ նոր հասկացություններ հայերեն են ներթափանցել այլ լեզուներից կամ դրանց հիման վրա ստեղծվել են հայերեն համարժեքներ։ Նորաբանությունների ուսումնասիրության ժամանակ էական նշանակություն ունի նաև լեզվի ներքին հնարավորությունների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունը։ Մի դեպքում նոր հասկացությունը կարող է արտահայտվել հայերենի բառակազմական միջոցներով, իսկ մեկ այլ դեպքում՝ փոխառվել պատրաստի ձևով և աստիճանաբար հարմարվել հայերենի հնչյունական, ձևաբանական կամ իմաստային համակարգին։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև նորաբանությունների կենսունակությունը․ դրանց մի մասը արագորեն տարածվում և դառնում է ընդհանուր գործածական, մյուսները մնում են սահմանափակված որոշակի մասնագիտական կամ սոցիալական խմբերում, իսկ որոշ նորաստեղծ բառեր ժամանակի ընթացքում դուրս են մղվում գործածությունից։ Այս գործընթացը ցույց է տալիս, որ լեզվի բառապաշարը մշտապես շարժուն համակարգ է, որն արձագանքում է հասարակության փոփոխություններին։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև նորաբանությունների գործածության ուսումնասիրությունը մամուլում, լրատվական կայքերում, սոցիալական հաղորդակցության հարթակներում, գեղարվեստական գրականության մեջ և առօրյա խոսքում։ Այդպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն նոր բառերի կառուցվածքը, այլև դրանց իրական տարածվածությունն ու գործառական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ժամանակակից արևելահայերենի բառապաշարը դիտարկում է որպես արագ զարգացող համակարգ, որտեղ նորաբանությունների առաջացումը արտացոլում է Հայաստանի հասարակական և մշակութային կյանքի փոփոխությունները։ Թեման կարևոր է ինչպես հայերենի բառագիտության և բառակազմության տեսական ուսումնասիրության, այնպես էլ լեզվի զարգացման արդի միտումների բացահայտման համար, քանի որ նորաբանությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արևելահայերենի ճկունությունը, նոր հասկացություններ արտահայտելու ներուժը և ժամանակակից հաղորդակցական պահանջներին հարմարվելու կարողությունը։

Экология

Բնօգտագործումը ներկայացնում է մարդու գործունեությունը բնական ռեսուրսների ստացման, մշակման և օգտագործման համար՝ ներառելով հող, ջուր, օդ, անտառ, հանքանյութեր և կենսաբազմազանություն, որը ուղղված է տնտեսական, սոցիալական և մշակութային նպատակների ապահովմանը։ Բնօգտագործման կառավարմամբ՝ նախատեսվում է ռեսուրսների արդյունավետ, կայուն և հավասարակշռված օգտագործում՝ հնարավորինս նվազեցնելով բնության վրա բացասական ազդեցությունը, իսկ շրջակա միջավայրի պահպանությունը վերաբերում է այն միջոցառումներին, քաղաքականություններին և գործողություններին, որոնք ուղղված են բնական միջավայրի, էկոհամակարգերի և մարդու առողջության պաշտպանությանը, աղտոտման և ռիսկերի նվազեցմանը։ Բնօգտագործման տեսակները ներառում են հողօգտագործում, ջրօգտագործում, անտառային ռեսուրսների շահագործում, հանքարդյունաբերություն, էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործում և բազմաբնույթ բնական ռեսուրսների համակցված կառավարմամբ զբաղվող գործունեություն։ Կառավարման և պահպանության սկզբունքներն են՝ կայունություն, նախազգուշացում, հաշվետվողականություն, առավելագույն տնտեսական և էկոլոգիական արդյունավետություն, հանրային մասնակցություն, իրավական հստակություն և ռեսուրսների հավասարաչափ բաժանում։ Այս համակարգված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ապահովել բնական ռեսուրսների երկարաժամկետ հասանելիություն, նվազեցնել էկոլոգիական վնասները և ստեղծել պայմաններ մարդու առողջության, սոցիալ-տնտեսական զարգացման և էկոհամակարգերի կայունության համար։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է բակտերիալ թաղանթներում անաէրոբ օքսիդավերականգնման գործընթացներում մասնակցող ֆերմենտների ուսումնասիրությանը և դրանց դերին պրոտոնային ցիկլերի ձևավորման ու պահպանման գործում։ Հետազոտության կենտրոնում այն կենսաքիմիական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով բակտերիաները թթվածնի բացակայության պայմաններում ստանում և օգտագործում են էներգիա՝ տարբեր էլեկտրոնային դոնորների և ընդունիչների միջև էլեկտրոնների փոխանցման ռեակցիաների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թաղանթային ֆերմենտային համալիրներին, որոնք ապահովում են էլեկտրոնների տեղափոխումը, պրոտոնների կամ այլ իոնների տեղափոխությունը թաղանթի միջով և դրանով իսկ նպաստում էլեկտրաքիմիական գրադիենտի առաջացմանը։ Ստեղծվող պրոտոնային գրադիենտը կարևոր նշանակություն ունի բջջի էներգետիկ փոխանակության համար, քանի որ այն կարող է օգտագործվել ադենոզինեռֆոսֆատի սինթեզի և այլ էներգետիկ գործընթացների իրականացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր անաէրոբ շնչառական համակարգերի ֆերմենտների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների, դրանց ակտիվության, էլեկտրոնների փոխանցման ուղիների և թաղանթային բաղադրիչների հետ փոխազդեցության ուսումնասիրություն։ Կարևորվում է նաև այն մեխանիզմների բացահայտումը, որոնց միջոցով բակտերիաները հարմարվում են թթվածնազուրկ միջավայրին և արդյունավետորեն օգտագործում շրջակա միջավայրում առկա քիմիական միացությունների էներգետիկ ներուժը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բակտերիալ էներգետիկ փոխանակության, թաղանթային շնչառական համակարգերի և անաէրոբ կենսագործունեության հիմնարար մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Այս թեման կարևոր է ինչպես մոլեկուլային և բջջային կենսաբանության, այնպես էլ կենսաէներգետիկայի և մանրէների էկոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ անաէրոբ օքսիդավերականգնման գործընթացները նշանակալի դեր ունեն տարբեր էկոհամակարգերում նյութերի կենսաերկրաքիմիական շրջանառության մեջ։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական անվտանգության ֆինանսական ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետական ֆինանսների, ֆինանսական համակարգի կայունության և երկրի տնտեսական դիմակայունության փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆինանսական մեխանիզմներն ու գործիքներն են, որոնց միջոցով պետությունը կարող է կանխել կամ մեղմել տնտեսական անվտանգությանն սպառնացող ներքին և արտաքին ռիսկերը, պահպանել ֆինանսական համակարգի կայունությունը և ապահովել տնտեսության բնականոն զարգացումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում տնտեսական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային անվտանգության կարևոր բաղադրիչ, որի ապահովումը պահանջում է պետական բյուջեի, հարկաբյուջետային քաղաքականության, պետական պարտքի, ֆինանսական շուկաների, բանկային համակարգի և արժութային հարաբերությունների արդյունավետ կառավարում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման արդյունավետությանը, բյուջետային եկամուտների և ծախսերի հավասարակշռությանը, պետական պարտքի կայունությանը և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներին։ Հայաստանի Հանրապետության պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել փոքր և բաց տնտեսությանը բնորոշ առանձնահատկությունները, արտաքին տնտեսական ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությունը, միջազգային ֆինանսական հոսքերի նշանակությունը և արտաքին շուկաներից կախվածության հնարավոր ռիսկերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական անվտանգության հիմնական սպառնալիքներին՝ ֆինանսական անկայունությանը, գնաճային ճնշումներին, փոխարժեքային ռիսկերին, պետական պարտքի ավելացմանը, կապիտալի սահմանափակ հասանելիությանը, ֆինանսական շուկաների խոցելիությանը և արտաքին տնտեսական ցնցումների ազդեցությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական ֆինանսական քաղաքականության դերը՝ տնտեսական աճի խթանման, ֆինանսական կայունության պահպանման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և ճգնաժամային իրավիճակների նկատմամբ տնտեսության դիմադրողականության բարձրացման գործում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ տնտեսական անվտանգության ֆինանսական բաղադրիչի համակարգային գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առկա ռիսկերը, գնահատելու դրանց ազդեցությունը և մշակելու ֆինանսական կայունության ամրապնդմանն ուղղված մոտեցումներ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական համակարգի ներկայացուցիչների, քաղաքականություն մշակողների, ուսանողների և հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տնտեսական անվտանգության ապահովումը դիտարկում է որպես ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, կայուն պետական ֆինանսների, ռիսկերի կանխատեսման և ֆինանսական համակարգի դիմակայունության համակցված գործընթաց՝ բացահայտելով Հայաստանի Հանրապետությունում դրա հիմնական հիմնախնդիրներն ու կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հողային և գրունտային հիդրոտեխնիկական կառուցվածքներում ջրի ֆիլտրացիայի հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման, ինչպես նաև ջրաբերուկային կուտակումների հեռացման ու կառավարման տեխնոլոգիական լուծումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ջրի շարժումն է ծակոտկեն գրունտային միջավայրում, ֆիլտրացիոն հոսքերի ձևավորման օրինաչափությունները և դրանց ազդեցությունը ջրանցքների, պատվարների, հողային ամբարտակների ու նմանատիպ ինժեներական կառույցների աշխատանքի վրա։ Քննվում են գրունտի հատիկաչափական կազմի, ծակոտկենության, խտության, ջրաթափանցելիության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունները ֆիլտրացիոն գործընթացների ինտենսիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում ջրի ներթափանցումը գրունտային զանգված կարող է հանգեցնել ոչ միայն ջրային ռեսուրսների կորստի, այլև կառուցվածքի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի և շահագործման հուսալիության փոփոխության։ Ուսումնասիրվում են հակաֆիլտրացիոն միջոցների ընտրության և արդյունավետության գնահատման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով կառուցվածքի տեսակը, տեղանքի հիդրոերկրաբանական պայմանները և օգտագործվող գրունտների հատկությունները։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը կապված է ջրաբերուկների՝ ջրային հոսքերի միջոցով տեղափոխվող և կառուցվածքների որոշ հատվածներում կուտակվող պինդ մասնիկների հետ։ Դիտարկվում են դրանց առաջացման, տեղափոխման և նստեցման հիդրավլիկական օրինաչափությունները, ինչպես նաև կուտակումների ազդեցությունը ջրանցքների և այլ ջրատար համակարգերի թողունակության ու շահագործման պայմանների վրա։ Ջրաբերուկների լվացումը ուսումնասիրվում է որպես հիդրավլիկական գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է հոսքի բնութագրերից, նստվածքների ֆիզիկական հատկություններից և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային և փորձարարական տվյալների համադրումը՝ տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունն ու կիրառելիության սահմանները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, կառուցվածքների տեխնիկական վիճակի պահպանմանը և շահագործման ծախսերի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրավլիկայի, ֆիլտրացիայի տեսության, գրունտների մեխանիկայի և հիդրոտեխնիկական շինարարության մոտեցումները՝ ուղղված ջրային համակարգերի արդյունավետության, անվտանգության և երկարաժամկետ շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։