Գյուղատնտեսական ֆիտոպաթոլոգիայի պրակտիկում

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու՝ բարենպաստ, անվտանգ և առողջ շրջակա միջավայրում ապրելու հետ կապված իրավունքների իրավական բնույթի, բովանդակության և պաշտպանության միջազգային մեխանիզմների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում շրջակա միջավայրի պահպանության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունն է՝ դիտարկելով, թե բնապահպանական խնդիրներն ինչպես կարող են անդրադառնալ կյանքի, առողջության, մասնավոր և ընտանեկան կյանքի, սեփականության, տեղեկատվության մատչելիության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության հետ կապված իրավունքների իրականացման վրա։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել էկոլոգիական իրավունքների դասակարգմանը՝ տարբերակելով նյութական և ընթացակարգային բաղադրիչները։ Նյութական բաղադրիչը վերաբերում է շրջակա միջավայրի այնպիսի պայմանների ապահովմանը, որոնք համատեղելի են մարդու արժանապատիվ և անվտանգ կենսագործունեության հետ, իսկ ընթացակարգային բաղադրիչը ներառում է բնապահպանական տեղեկատվություն ստանալու, շրջակա միջավայրին վերաբերող որոշումների ընդունմանը մասնակցելու և իրավական պաշտպանության միջոցներից օգտվելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է միջազգային իրավունքի դերը համապատասխան չափանիշների ձևավորման գործում՝ ուշադրություն դարձնելով համընդհանուր և տարածաշրջանային իրավական համակարգերի փոխազդեցությանը։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային պայմանագրերի, հռչակագրերի, բնապահպանական համաձայնագրերի, մարդու իրավունքների պաշտպանության մարմինների և միջազգային դատական ու վերահսկողական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Իրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետությունների պարտավորությունների բնույթը՝ ներառյալ շրջակա միջավայրին հասցվող վնասների կանխարգելումը, բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը, հանրությանը համապատասխան տեղեկատվության տրամադրումը և արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ստեղծումը։ Կարող են քննության առնվել նաև անդրսահմանային բնապահպանական խնդիրները, քանի որ աղտոտումը, կլիմայական փոփոխությունները և բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով և պահանջում են միջազգային համագործակցություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է միջազգային չափանիշների և ներպետական իրավակարգավորման փոխհարաբերությունը՝ պարզելու, թե միջազգային պարտավորություններն ինչ մեխանիզմներով են արտացոլվում ազգային օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի մեջ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքի և միջազգային բնապահպանական իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրանց իրականացման երաշխիքները և միջազգային իրավական գործիքակազմի նշանակությունը մարդու ու շրջակա միջավայրի արդյունավետ պաշտպանության համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսությամբ երկրներում ներդրումային միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Armenia-ի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են տնտեսական ազատականացման գործընթացները, շուկայական ինստիտուտների ձևավորումը, իրավական և հարկային համակարգերի բարեփոխումները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ներդրումային հոսքերի վրա։ Հեղինակը քննարկում է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման գործոնները՝ ընդգծելով քաղաքական կայունության, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման, ֆինանսական շուկաների զարգացման և գործարար միջավայրի կանխատեսելիության դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության գործիքներին՝ ներդրումային խթանների, ազատ տնտեսական գոտիների, կարգավորիչ բարեփոխումների և միջազգային համագործակցության մեխանիզմների տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև համեմատական վերլուծություններ այլ անցումային տնտեսությունների հետ՝ բացահայտելով հաջողությունների և սահմանափակումների հիմնական պատճառները։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ուսանողների և ներդրումային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա գազապահեստարանի հեռանկարային ծավալների տնտեսական հիմնավորմանը՝ բնական գազի պահեստավորման անհրաժեշտությունը, հնարավորությունները և տնտեսական արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գազամատակարարման համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովման խնդիրն է, քանի որ ստորգետնյա պահեստավորումը հնարավորություն է տալիս հավասարակշռել գազի սպառման սեզոնային տատանումները, ձևավորել ռազմավարական պաշարներ և բարձրացնել էներգետիկ համակարգի դիմակայունությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի գազի սպառման դինամիկան, պահանջարկի սեզոնային առանձնահատկությունները, գազամատակարարման համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են պահեստավորման անհրաժեշտ ծավալը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պահեստարանի ակտիվ և բուֆերային գազի հարաբերակցությանը, պահեստավորման երկրաբանական և տեխնիկական հնարավորություններին, ներարկման ու հանման հզորություններին և շահագործման ռեժիմներին։ Տնտեսական հիմնավորման կարևոր բաղադրիչ է տարբեր հեռանկարային ծավալների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու համար, թե որ ծավալն է առավել նպատակահարմար Հայաստանի էներգետիկ համակարգի պահանջների և տնտեսական սահմանափակումների պայմաններում։ Հետազոտությունում կարող են հաշվարկվել ստորգետնյա պահեստարանի ստեղծման և ընդլայնման կապիտալ ներդրումները, հորատանցքերի և վերգետնյա ենթակառուցվածքների կառուցման ծախսերը, գազի ներարկման ու հանման սարքավորումների արժեքը, շահագործման և տեխնիկական սպասարկման ընթացիկ ծախսերը, ինչպես նաև պահեստարանի բնականոն գործունեության ապահովման այլ ծախսերը։ Կարևորվում է նաև տարբեր ծավալների դեպքում գազի մեկ միավորի պահեստավորման ինքնարժեքի փոփոխության ուսումնասիրությունը, քանի որ պահեստարանի տնտեսական արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն ընդհանուր ծավալից, այլև օգտագործման ինտենսիվությունից և ենթակառուցվածքների բեռնվածության մակարդակից։ Աշխատությունը կարող է ներառել գազի պահանջարկի կանխատեսում և դրա հիման վրա պահեստավորման անհրաժեշտ ծավալների որոշում՝ հաշվի առնելով բնակչության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և այլ խոշոր սպառողների պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ձմեռային պիկային սպառման ժամանակահատվածների ուսումնասիրությունը, երբ պահեստարանից գազի արագ հանման հնարավորությունը կարող է նվազեցնել մատակարարման խափանումների ռիսկը և սահմանափակել լրացուցիչ ներմուծման անհրաժեշտությունը։ Տնտեսական տեսանկյունից կարող են գնահատվել նաև պահեստավորման արդյունքում առաջացող խնայողությունները, մատակարարման հուսալիության բարձրացման տնտեսական արժեքը և հնարավոր արտակարգ իրավիճակների կանխարգելման ազդեցությունը։ Աշխատությունում կարող են կիրառվել ներդրումային նախագծերի գնահատման մեթոդներ՝ զուտ ներկա արժեքի, ներքին եկամտաբերության նորմայի, ներդրումների վերադարձի ժամկետի, շահութաբերության և դրամական հոսքերի վերլուծության միջոցով։ Այդ հաշվարկները հնարավորություն են տալիս տարբեր սցենարների պայմաններում համեմատել ներդրումային ծախսերը և ակնկալվող տնտեսական արդյունքները։ Կարևոր է նաև ռիսկերի վերլուծությունը, քանի որ գազի պահանջարկի փոփոխությունը, գների տատանումները, ներմուծման պայմանները, փոխարժեքային գործոնները, տեխնիկական ծախսերը և տարածաշրջանային էներգետիկ իրավիճակը կարող են էապես ազդել ծրագրի վերջնական արդյունավետության վրա։ Հետազոտության արդյունքում կարող են հիմնավորվել Հայաստանի համար ստորգետնյա գազապահեստավորման առավել նպատակահարմար հեռանկարային ծավալները և դրանց ձևավորման փուլային մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև էներգետիկ անվտանգության ապահովման տեսանկյունից, քանի որ բավարար պահեստային պաշարների առկայությունը կարող է բարձրացնել գազամատակարարման համակարգի կայունությունը և նվազեցնել արտաքին մատակարարումներից առաջացող հնարավոր ռիսկերի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի և տնտեսագիտության մասնագետներին, գազամատակարարման համակարգերի նախագծողներին, պետական կառավարման և էներգետիկ քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ներդրումային ծրագրերի գնահատմամբ զբաղվող տնտեսագետներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է գազապահեստավորման տեխնիկական, էներգետիկ և տնտեսական խնդիրները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա գազապահեստարանի զարգացման անհրաժեշտությունը, որոշել տնտեսապես նպատակահարմար հեռանկարային ծավալները և գնահատել դրանց ստեղծման ու շահագործման արդյունավետությունը՝ էներգետիկ անվտանգության, գազամատակարարման հուսալիության և երկարաժամկետ տնտեսական շահերի համատեքստում։

География

Տնտեսաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի արդյունաբերական զարգացման առանձնահատկությունների և Հայաստանի Հանրապետության հետ տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի բնական ռեսուրսների, արտադրական ներուժի, աշխատանքային ռեսուրսների և արդյունաբերական ենթակառուցվածքների տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության ճյուղային կառուցվածքին, արտադրական ձեռնարկությունների տեղաբաշխմանը, տրանսպորտային հաղորդակցություններին և տնտեսական կապերի զարգացման նախադրյալներին։ Վերլուծվում են արդյունաբերական արտադրության արդյունավետության բարձրացման, ներդրումային հնարավորությունների օգտագործման և արտադրական համագործակցության ընդլայնման հետ կապված հիմնահարցերը։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի Հանրապետության հետ տնտեսական փոխգործակցության, ապրանքաշրջանառության, ենթակառուցվածքային կապերի և արտադրական ռեսուրսների համատեղ օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի արդյունաբերական զարգացման տարածքային անհամաչափությունների, տնտեսական ներուժի և ինտեգրացիոն գործընթացների վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսական աշխարհագրության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության, արդյունաբերության կառավարման և տարածքային զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայկական բեմանկարչության զարգացման հիմնական միտումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բեմական միջավայրի գեղարվեստական կազմակերպման, բեմանկարչական կերպարի ձևավորման, տարածության կառուցման, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և գունային լուծումների զարգացման առանձնահատկությունների վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում բեմադրության տեսողական կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունները և դրանց կապը թատերական արվեստի ընդհանուր գեղագիտական զարգացումների հետ։ Բեմանկարչությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման արտաքին ձևավորման միջոց, այլև որպես բեմադրության գաղափարական և կերպարային համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է ստեղծագործության բովանդակության բացահայտմանը և հանդիսատեսի գեղարվեստական ընկալման ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բեմական տարածության կազմակերպմանը՝ ուսումնասիրելով դեկորացիաների, ծավալների, հարթությունների, լուսային միջավայրի և դերասանի շարժման միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունները։ Վերլուծվում են կոմպոզիցիոն լուծումների փոփոխությունները՝ ավանդական դեկորատիվ կառուցվածքներից մինչև պայմանական, ընդհանրացված և առավել արտահայտչական ձևերի կիրառումը։ Կարևորվում է նաև գույնի դերը բեմական կերպարի ստեղծման գործընթացում, դրա հուզական, խորհրդանշական և կառուցվածքային նշանակությունը, ինչպես նաև գունային հարաբերությունների կապը ներկայացման ընդհանուր գաղափարական ու գեղարվեստական մտահղացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում բեմանկարչի և ռեժիսորի ստեղծագործական համագործակցությանը, քանի որ բեմական ձևավորման սկզբունքների փոփոխությունները սերտորեն կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի ռեժիսորական մտածողության և թատերական նորարարությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել մի քանի տասնամյակների ընթացքում հայկական թատրոնի տեսողական լեզվի վերափոխմանը, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների և ժամանակակից ձևաստեղծման սկզբունքների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև առանձին ստեղծագործական մոտեցումների ազդեցությանը բեմանկարչության զարգացման վրա։ Բեմական ձևավորման օրինակների համեմատական դիտարկումը նպաստում է տարբեր ժամանակաշրջանների ոճական առանձնահատկությունների, գեղարվեստական որոնումների և նոր արտահայտչամիջոցների բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ թատրոնի և կերպարվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ ներկայացնելով բեմանկարչությունը որպես ինքնուրույն ստեղծագործական ոլորտ և միաժամանակ թատերական ներկայացման ամբողջական համակարգի բաղադրիչ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, արվեստաբանության, բեմանկարչության, թատրոնի պատմության և բեմական ձևավորման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, նկարիչների, ռեժիսորների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Медицина

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ատամների արմատների գագաթային հատվածների շրջանում առաջացող ախտաբանական գործընթացների բուժման պահպանողական-վիրաբուժական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կոլապանի կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են փորձարարական և կլինիկական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք վերաբերում են ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման գործընթացներին, վիրաբուժական միջամտությունների արդյունավետությանը և կիրառվող նյութերի ազդեցությանը բուժման ընթացքի վրա։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ախտորոշման, բուժման պլանավորման, վիրաբուժական տեխնիկաների և հետվիրահատական վերականգնման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատվում են նորարարական նյութերի կիրառման հնարավորությունները ստոմատոլոգիական պրակտիկայում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ատամնաբույժների, դիմածնոտային վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, ստոմատոլոգիայի ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։