Հայնրիխ Հայնեն և հայ գրականությունը

Математика

Курс аналитической геометрии и линейной алгебры աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը միավորում է անալիտիկ երկրաչափության և գծային հանրահաշվի հիմնական գաղափարները՝ ներկայացնելով վեկտորների, մատրիցների և գծային տարածությունների տեսությունը, այն բացատրում է գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մեթոդները, determinant-ների հատկությունները, սեփական արժեքների և սեփական վեկտորների գաղափարը, ինչպես նաև վեկտորային տարածությունների կառուցվածքը և դրանց կիրառությունները երկրաչափական խնդիրներում, գիրքը նաև ընդգրկում է հարթության և տարածության երկրաչափական օբյեկտների վերլուծությունը կոորդինատային մեթոդներով, երկրորդ կարգի կորերի և մակերեսների ուսումնասիրությունը, միաժամանակ ներկայացնելով բազմաթիվ օրինակներ և խնդիրներ, որոնք կապում են հանրահաշվական հաշվարկները երկրաչափական ինտուիցիայի հետ, դարձնելով այն կարևոր հիմք մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների հետագա ուսումնասիրության համար։

Экономика

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Ժողովրդական տնտեսության պլանավորումը և կանխատեսումը» թեմայով գրականության հանձնարարական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տնտեսագետների, պլանավորողների և հետազոտողների համար համակարգված տեղեկատվություն հիմնական ուսումնասիրությունների և գիտական հոդվածների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են գործնական և տեսական բնույթի աշխատանքներ՝ անդրադառնալով տնտեսական զարգացման պլանավորման մեթոդներին, երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կանխատեսման մոդելներին, սեկտորային և տարածքային պլանավորման մոտեցումներին, ինչպես նաև մաթեմատիկական, վիճակագրական և համակարգային մեթոդների կիրառությանը՝ տնտեսական ցուցանիշների գնահատման և պլանավորման գործընթացում։ Յուրաքանչյուր գրականություն ներկայացվում է հեղինակի, հրատարակության տարվա, հրատարակչության և թեմատիկ ուղղվածության նշումով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել և ընտրել համապատասխան աղբյուրը։ Հանձնարարական ցանկը օգտակար է ուսանողների, գիտնականների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների և տնտեսական զարգացման ծրագրերի մասնագետների համար՝ նպաստելով պլանավորման և կանխատեսման արդյունավետության բարձրացմանը։

Математика

Այս աշխատությունը նվիրված է անլար ցանցերի մաթեմատիկական մոդելներում առաջացող ալգորիթմական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով մաթեմատիկական մոդելավորման, ալգորիթմների տեսության և համակարգչային ցանցերի մոտեցումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մաթեմատիկական և հաշվարկային խնդիրները, որոնք առաջանում են անլար կապի համակարգերի նախագծման, կառավարման և օպտիմալացման ժամանակ, ինչպես նաև մշակել կամ վերլուծել դրանց լուծման արդյունավետ ալգորիթմական եղանակներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել ցանցի հանգույցների տեղաբաշխման, կապուղիների ընտրության, երթուղավորման, ռեսուրսների բաշխման, ազդանշանի փոխանցման, խանգարումների նվազեցման և ցանցի թողունակության բարձրացման խնդիրները։ Անլար միջավայրի առանձնահատկությունները՝ սահմանափակ ռեսուրսները, կապի որակի փոփոխականությունը, հանգույցների շարժունակությունը, ազդանշանների փոխադարձ խանգարումները և կապի հնարավոր ընդհատումները, մաթեմատիկական մոդելներում առաջացնում են բարդ օպտիմալացման և դիսկրետ հաշվարկային խնդիրներ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր ալգորիթմների բարդության, արդյունավետության, ճշտության և կիրառելիության գնահատումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես դասական ալգորիթմական մոտեցումներին, այնպես էլ հեվրիստիկ և մոտարկող մեթոդներին, որոնք կիրառվում են մեծ չափերի կամ դժվար լուծելի խնդիրների դեպքում։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է ձևակերպել անլար ցանցի աշխատանքը որպես գրաֆային, օպտիմալացման, հավանականական կամ այլ տիպի խնդիր և այդ հիմքի վրա ուսումնասիրել տարբեր լուծումների արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ստացված մոդելների և ալգորիթմների փորձարկումը՝ տարբեր ցանցային կառուցվածքների, հանգույցների քանակի, կապի պայմանների և ռեսուրսների սահմանափակումների դեպքում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեսականորեն ուսումնասիրել խնդիրները, այլև գնահատել առաջարկվող մեթոդների գործնական կիրառելիությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, կիրառական մաթեմատիկայի, կապի համակարգերի և ցանցային տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն հատկապես կարևոր է անլար ցանցերի արդյունավետության բարձրացման, ալգորիթմների օպտիմալացման և բարդ ցանցային համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրման խնդիրների տեսանկյունից։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային Հայաստանի շրջանում կառուցված և գործող թատերական շենքերի ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ձևավորման պատմական, գեղարվեստական, գործառական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական, մշակութային և սոցիալական գործընթացներն արտահայտվել թատրոնների ճարտարապետական կերպարում և ինչպես են թատերական շենքերը դարձել քաղաքային միջավայրի ու մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում թատրոնի՝ որպես հասարակական շենքի առանձնահատուկ գործառույթին, քանի որ այն միավորում է ներկայացումների համար նախատեսված բեմական տարածքը, հանդիսատեսի դահլիճը, նախասրահները, սպասարկման և վարչական հատվածները, դերասանական ու տեխնիկական օժանդակ տարածքները։ Այս բազմազան գործառույթների համադրումը պահանջում է հատուկ ծավալատարածական լուծումներ, որոնք անմիջականորեն ազդում են շենքի արտաքին կերպարի և ներքին կազմակերպման վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել խորհրդահայ թատրոնների նախագծման սկզբունքները, հատակագծային կառուցվածքը, բեմի և հանդիսասրահի փոխհարաբերությունը, մուտքային և հանրային տարածքների կազմակերպումը, ինչպես նաև շենքերի կապը հարակից հրապարակների, փողոցների և քաղաքային կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճարտարապետական ոճերի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային Հայաստանի տարբեր ժամանակաշրջաններում թատերական շենքերի արտաքին տեսքի վրա ազդեցություն են ունեցել դասական ճարտարապետության ավանդույթները, խորհրդային մոդեռնիզմը, ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորումը և ժամանակի նորարարական շինարարական մոտեցումները։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ձևերի և խորհրդային ճարտարապետական գաղափարախոսության փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տեղական շինանյութերի, դեկորատիվ տարրերի, քանդակային հարդարանքի, ճակատների կոմպոզիցիայի և շենքերի մասշտաբային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Թատերական շենքերի ճարտարապետական կերպարը հաճախ պայմանավորված է եղել ոչ միայն դրանց ֆունկցիոնալ պահանջներով, այլև տվյալ քաղաքի մշակութային նշանակությամբ և հասարակական տարածքում շենքին հատկացված դերով։ Այդ պատճառով թատրոնները շատ դեպքերում ձևավորել են քաղաքային կարևոր տեսողական և կոմպոզիցիոն առանցքներ՝ հանդես գալով որպես հանրային կյանքի կենտրոններ և քաղաքային ինքնության արտահայտման միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր քաղաքներում կառուցված թատերական շենքերի համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու խորհրդահայ թատերական ճարտարապետության զարգացման փուլերին, նախագծային մտածողության փոփոխություններին և նոր տեխնոլոգիական ու ֆունկցիոնալ պահանջների ազդեցությանը։ Առանձին կարևորություն ունի շենքերի պահպանության և մշակութային ժառանգության տեսանկյունը, քանի որ խորհրդային շրջանի բազմաթիվ թատերական կառույցներ այսօր էլ շարունակում են կատարել իրենց մշակութային գործառույթը և հանդիսանում են տվյալ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ժառանգության արժեքավոր օրինակներ։ Դրանց վերականգնումը, արդիականացումը և սկզբնական ճարտարապետական կերպարի պահպանումը պահանջում են պատմական արժեքի և ժամանակակից տեխնիկական պահանջների հավասարակշռված համադրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը խորհրդահայ թատերական շենքերը դիտարկում է ոչ միայն որպես ներկայացումների համար նախատեսված կառույցներ, այլև որպես ճարտարապետական, մշակութային և քաղաքաշինական նշանակություն ունեցող համալիրներ, որոնց միջոցով արտահայտվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գեղագիտական պատկերացումները, հասարակական պահանջները և ազգային մշակութային ինքնության դրսևորումները։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, թատրոնի ճարտարապետությամբ, քաղաքաշինությամբ, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ և խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Технология

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է մոլիբդենի թիթեղների ոչ առանցքասիմետրիկ խորը քաշման գործընթացի մոդելավորմանը և համապատասխան տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ այն դիտարկելով որպես դժվար դեֆորմացվող մետաղների ձևավորման բարդ խնդիր։ Նյութում վերլուծվում են մոլիբդենի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները՝ բարձր հալման ջերմաստիճան, ցածր պլաստիկություն սենյակային ջերմաստիճանում և զգալի կարծրացում դեֆորմացիայի ընթացքում, որոնք էական ազդեցություն ունեն ձևավորման տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ առանցքասիմետրիկ դեֆորմացիայի առանձնահատկություններին՝ լարվածությունների անհամասեռ բաշխում, տեղային բարակացում և ճաքերի առաջացման ռիսկ, որոնք պահանջում են գործընթացի ճշգրիտ վերահսկում։ Քննարկվում են մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման մեթոդները՝ վերջավոր տարրերի մեթոդ, պլաստիկության տեսության կիրառություններ և գործընթացի պարամետրերի օպտիմալացում, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել նյութի վարքագիծը ձևավորման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ համապատասխան տեխնոլոգիայի մշակումը պահանջում է նյութագիտության, մեխանիկայի և թվային մոդելավորման ինտեգրված մոտեցում՝ ապահովելու համար բարձր ճշգրտությամբ և որակով մոլիբդենային բարակապատ արտադրանքների ստացում արդյունաբերական կիրառությունների համար։

Биология

Մարդու ծագման հարցը վերաբերում է այն գիտական և փիլիսոփայական ուսումնասիրություններին, որոնք բացատրում են ժամանակակից մարդու՝ Homo sapiens առաջացումը և զարգացման պատմությունը։ Գիտական մոտեցման համաձայն՝ մարդը ձևավորվել է երկարատև էվոլյուցիոն գործընթացի արդյունքում, որի ընթացքում աստիճանաբար փոխվել են նախամարդկային տեսակները՝ հարմարվելով շրջակա միջավայրի փոփոխություններին և կյանքի պայմաններին։ Այս գործընթացում կարևոր փուլերից են համարվում Australopithecus-ը, որը համարվում է մարդու նախահայրերից մեկը և արդեն ցուցաբերել է երկոտանի շարժման որոշ հատկանիշներ, ինչպես նաև Homo habilis-ը, որը հայտնի է որպես առաջին գործիքներ օգտագործող տեսակ։ Հետագա փուլերում ձևավորվել են Homo erectus-ը, որը արդեն ունեցել է ավելի զարգացած ուղեղ, օգտագործել է կրակ և տարածվել է տարբեր աշխարհագրական շրջաններում։ Ժամանակակից մարդու՝ Homo sapiens-ի ձևավորումը կապված է նաև Աֆրիկայում տեղի ունեցած էվոլյուցիոն գործընթացների հետ, որտեղից նա աստիճանաբար տարածվել է այլ մայրցամաքներ։ Բացի կենսաբանական զարգացումից, մարդու ծագման ուսումնասիրությունը ներառում է նաև սոցիալական և մշակութային գործոններ, քանի որ աշխատանքի գործիքների զարգացումը, լեզվի ձևավորումը և հասարակական կազմակերպման բարդացումը մեծ դեր են ունեցել մարդու որպես տեսակի առանձնացման մեջ։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից մարդու ծագման հարցը երբեմն դիտարկվում է նաև որպես մարդու ինքնության և նրա տեղը բնության մեջ հասկանալու փորձ, որը տարբեր մշակույթներում ստացել է նաև կրոնական կամ առասպելական բացատրություններ։