Ինքնաագրեսիայի հոգեբանական պատճառականությունը և կանխարգելման ուղիները

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Escherichia coli բակտերիայի խմորման պայմաններում տարբեր ածխածնային աղբյուրների միաժամանակյա օգտագործման և օքսիդացման կենսաքիմիական ու նյութափոխանակային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով բակտերիալ բջիջը կարգավորում է տարբեր օրգանական միացությունների յուրացումը, դրանց ներգրավումը կենտրոնական նյութափոխանակային ուղիներում և էներգիայի ստացման գործընթացներում։ Քննության է առնվում, թե ածխածնի մի քանի աղբյուրների առկայությունը ինչպես կարող է փոփոխել բջջային նյութափոխանակության ուղղությունը, խմորման ինտենսիվությունը, աճի արագությունը և վերջնական նյութափոխանակային արգասիքների ձևավորումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ածխածնային սուբստրատների միջև փոխազդեցությանը և դրանց օգտագործման հաջորդականությանը կամ համատեղ յուրացման հնարավորությանը, քանի որ միկրոօրգանիզմները կարող են տարբեր կերպ արձագանքել սննդային միջավայրի բաղադրության փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են գլիկոլիզի, օրգանական թթուների առաջացման և էներգետիկ նյութափոխանակության հետ կապված գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կարգավորման առանձնահատկությունները թթվածնի սահմանափակ հասանելիության կամ անաերոբ պայմաններում։ Կարևորվում է բջջի օքսիդավերականգնողական հավասարակշռության պահպանումը, քանի որ այն անմիջականորեն կապված է նյութափոխանակային ռեակցիաների բնականոն ընթացքի և խմորման վերջնական արտադրանքների հարաբերակցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆերմենտային համակարգերի գործունեությանը և գեների արտահայտման կարգավորմանը, որոնք ապահովում են տարբեր ածխածնային միացությունների տեղափոխումը բջիջ և դրանց հետագա կենսաքիմիական փոխակերպումները։ Տարբեր սուբստրատների համակցությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե սննդային միջավայրի փոփոխությունը ինչպես է ազդում բակտերիայի նյութափոխանակային ճկունության և միջավայրային պայմաններին հարմարվելու կարողության վրա։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել նյութափոխանակային հոսքերի և ածխածնի բաշխման օրինաչափությունների ավելի ամբողջական բացահայտման համար՝ պարզաբանելով, թե սկզբնական նյութերից ածխածինը ինչ հարաբերակցությամբ է ուղղվում կենսազանգվածի ձևավորմանը, էներգիայի ստացմանը կամ խմորման տարբեր արգասիքների առաջացմանը։ Գիտական տեսանկյունից աշխատանքը նպաստում է բակտերիալ նյութափոխանակության կարգավորման, ածխածնային աղբյուրների ընտրության և խառը սուբստրատային միջավայրերում միկրոօրգանիզմների ֆիզիոլոգիական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Կիրառական նշանակությունը կապված է նաև կենսատեխնոլոգիական գործընթացների հետ, որտեղ սննդային միջավայրի բաղադրության նպատակային փոփոխությունը կարող է օգտագործվել մանրէային աճի և ցանկալի նյութափոխանակային արտադրանքների ստացման արդյունավետության բարձրացման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, նյութափոխանակային ճարտարագիտության և արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանցավորության դեմ պայքարի միասնական տեսության մշակման հիմնախնդիրների պատմատեսական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հանցավորության դեմ պայքարի տեսական հիմքերը, քրեական քաղաքականության զարգացման օրինաչափությունները և իրավապահ համակարգի գործունեության սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց փոխկապակցվածությունն ու դերը պետության իրավական համակարգում։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հանցավորության կանխարգելման, բացահայտման և վերահսկման տարբեր մոտեցումները, դրանց պատմական ձևավորումը, ինչպես նաև իրավական, սոցիալական և կազմակերպական գործոնների ազդեցությունը հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարի վրա։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև քրեագիտական տեսությունների զարգացմանը, պետական մարմինների միջև համագործակցության մեխանիզմներին, իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղիներին և միասնական հայեցակարգի ձևավորման անհրաժեշտությանը՝ ժամանակակից մարտահրավերների պայմաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել քրեական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը, իրավապահ գործունեության համակարգմանն ու հանցավորության կանխարգելման մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է իրավաբանների, քրեագետների, դատավորների, դատախազների, իրավապահ մարմինների մասնագետների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների համար։

Экономика

Սոցիալ-տնտեսական բնույթի այս հրատարակությունը վերաբերում է բնակչության նյութական բարեկեցության բարձրացման, կենսապայմանների բարելավման և տնտեսական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման հիմնահարցերին։ Քննության են առնվում բարեկեցիկ կյանքի ձևավորման տնտեսական և հասարակական նախադրյալները, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման նշանակությունը, ընտանեկան տնտեսության կազմակերպման սկզբունքները և նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի, խնայողության, տնտեսավարման մշակույթի և եկամուտների կայունության դերին բնակչության կենսամակարդակի բարելավման գործում։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական ու արտադրական գործունեության զարգացման, աշխատանքի կազմակերպման, տնտեսական նախաձեռնողականության և կենցաղային պայմանների բարելավման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև հասարակական բարեկեցության, սոցիալական ապահովության, բնակչության տնտեսական հնարավորությունների ընդլայնման և նյութական պահանջմունքների բավարարման փոխկապակցվածությունները։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարեկեցության վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում տարածված տնտեսական պատկերացումները, հասարակական արժեքները և կենսամակարդակի բարձրացման առաջարկվող մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսական առաջընթացի, սոցիալական զարգացման և անհատի նյութական ապահովվածության փոխհարաբերություններին՝ պատմական ու հասարակագիտական տեսանկյուններից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիալ-տնտեսական պատմության, տնտեսական մտածողության, բնակչության կենսամակարդակի և հասարակական զարգացման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է շիզոֆրենիայի դեպքում իմունային պատասխանի կարգավորիչներ և միջնորդներ կոդավորող գեների ֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով հոգեբուժության, իմունոլոգիայի, մոլեկուլային կենսաբանության և գենետիկայի ժամանակակից մոտեցումները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ շիզոֆրենիայի ձևավորման և զարգացման մեխանիզմները կարող են կապված լինել ոչ միայն նյարդային համակարգի գործընթացների, այլև իմունային համակարգի կարգավորման առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են իմունային պատասխանի ձևավորմանն ու կարգավորմանը մասնակցող գեների ակտիվության և ֆունկցիոնալ վիճակի հնարավոր փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հիվանդության կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցիտոկինների, իմունային միջնորդների և կարգավորող գործոնների հետ կապված գենետիկական մեխանիզմներին՝ փորձելով բացահայտել դրանց հնարավոր դերը բորբոքային և իմունակարգավորիչ գործընթացների փոփոխության մեջ։ Հեղինակը քննարկում է մոլեկուլային մակարդակում գեների արտահայտման ուսումնասիրության մեթոդները, կենսաբանական նյութի հետազոտման մոտեցումները և ստացված տվյալների վիճակագրական ու համեմատական վերլուծության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է գենային ակտիվության ցուցանիշների համադրումը շիզոֆրենիայի կլինիկական դրսևորումների և հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրելու հիվանդության կենսաբանական հիմքերը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է նեյրոիմուն փոխազդեցությունների խնդրին և այն հարցին, թե ինչպես կարող են իմունային համակարգի փոփոխությունները կապված լինել կենտրոնական նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ գործընթացների հետ։ Ստացված արդյունքների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել շիզոֆրենիայի պաթոգենեզի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը և ապագայում հիվանդության կենսաբանական մարկերների հայտնաբերման, հիվանդության ընթացքի գնահատման կամ նոր թերապևտիկ մոտեցումների մշակման համար գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբույժներին, բժշկական գենետիկայի և իմունոլոգիայի մասնագետներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, նյարդաբաններին, գիտաշխատողներին, ասպիրանտներին և բժշկական ու կենսաբանական ուղղությունների ուսանողներին։

Литература

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական գրող Մուրացանի կյանքին և ստեղծագործական գործունեությանը, ով համարվում է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Մուրացանը ծնվել է 1854 թվականին Շուշիում՝ հոգևորականի ընտանիքում, իսկ նրա իսկական անունը Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան է։ Նա ստացել է կրթություն Շուշիի հոգևոր դպրոցում և Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, որտեղ ձևավորվել է նրա գրական և պատմական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Մուրացանի ստեղծագործությունները հիմնականում պատմավեպեր և պատմական դրամաներ են, որոնցում նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ ժողովրդի անցյալին, ազգային արժեքներին և բարոյական խնդիրներին։ Նրա ամենահայտնի գործերից է «Գևորգ Մարզպետունի» վեպը, որը ներկայացնում է X դարի Հայաստանի պատմական իրադարձությունները և Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի պայքարը պետականության պահպանման համար։ Մուրացանի ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում են հայրենասիրության, անձնազոհության և ազգային ինքնության գաղափարները։ Նա քննադատել է ժամանակի սոցիալական անարդարությունները և բարոյական անկումը՝ փորձելով իր գրականությամբ բարձրացնել ազգային գիտակցությունը։ Մուրացանը երկար տարիներ աշխատել է ուսուցչի և գրողի կարգավիճակով՝ միաժամանակ զարգացնելով իր գրական գործունեությունը։ Նրա կյանքի վերջին տարիները անցել են դժվար պայմաններում, և նա մահացել է 1908 թվականին։ Չնայած համեմատաբար կարճ կյանքին՝ Մուրացանը թողել է հարուստ գրական ժառանգություն, որը կարևոր դեր ունի հայ պատմական արձակի զարգացման մեջ և մինչ այսօր համարվում է ազգային գրականության արժեքավոր մաս։

История

Գիրքը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի ուշ բրոնզեդարյան պատմության կարևորագույն պետական կազմավորումներից մեկի՝ Հայասսա-Ազզիի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակ՝ Ռոբերտ Ղազարյան, աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծում է մ․թ․ա․ II հազարամյակում Հայկական լեռնաշխարհում ձևավորված քաղաքական, ռազմական և մշակութային գործընթացները՝ հիմնվելով խեթական սեպագիր արձանագրությունների, հնագիտական նյութերի և պատմագիտական տարբեր ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը կարևոր տեղ ունի հայ հնագույն պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ Հայասսա-Ազզին հաճախ դիտարկվում է որպես հայկական պետականության ձևավորման վաղագույն նախադրյալներից մեկը։ Հեղինակը ներկայացնում է Հայասսա-Ազզիի աշխարհագրական տեղադրության վերաբերյալ տարբեր տեսություններ, անդրադառնում է այդ պետության հարաբերություններին Խեթական թագավորության հետ, ռազմական բախումներին, դիվանագիտական կապերին և տարածաշրջանային ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության էթնիկական կազմին, հավատալիքներին, տնտեսությանը, հասարակական կառուցվածքին և մշակութային առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ փորձ է արվում վերականգնել Հայասսա-Ազզիի քաղաքական պատմության ամբողջական պատկերը՝ համադրելով տարբեր աղբյուրների տվյալները և ներկայացնելով դրանց գիտական մեկնաբանությունները։ Գիրքը կարևոր է ոչ միայն պատմաբանների և արևելագետների, այլ նաև բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայաստանի հնագույն պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքակրթություններով և հայ ժողովրդի ծագումնաբանական խնդիրներով։ Այն աչքի է ընկնում գիտական լեզվով, աղբյուրագիտական հարուստ հենքով և թեմայի համակարգված ներկայացմամբ։