Քաղացիական հասարակություն

Политология

Քաղաքական միֆը հասարակական գիտակցության մեջ ձևավորված և տարածված պատկերացումների, պատմությունների ու խորհրդանշական մեկնաբանությունների համակարգ է, որը օգտագործվում է քաղաքական իրականությունը բացատրելու, արդարացնելու կամ որոշակի նպատակներով ուղղորդելու համար։ Դրա ծագումը կապված է մարդկային հասարակությունների վաղ փուլերի հետ, երբ աշխարհի ընկալումը հիմնված էր ոչ թե գիտական վերլուծության, այլ առասպելական մտածողության վրա, և աստիճանաբար այդ մտածողության որոշ տարրեր պահպանվել են նաև ժամանակակից քաղաքական մշակույթում՝ վերափոխված ձևերով։ Քաղաքական միֆերը կարող են ձևավորվել ինչպես բնական սոցիալական գործընթացների արդյունքում, այնպես էլ նպատակային կերպով՝ քաղաքական էլիտաների, կուսակցությունների կամ պետական ինստիտուտների կողմից, որոնք դրանք օգտագործում են հասարակական աջակցություն ձևավորելու, իշխանությունը լեգիտիմացնելու կամ հակառակորդներին վարկաբեկելու համար։ Դրանց դինամիկան պայմանավորված է այն հանգամանքով, թե որքանով են դրանք համապատասխանում հասարակության սպասումներին, վախերին և արժեքներին, քանի որ միֆերը արդյունավետ են այն դեպքում, երբ նրանք հուզականորեն ազդում են մարդկանց վրա և հեշտ են ընկալվում, նույնիսկ եթե չեն համապատասխանում իրականությանը։ Գործունեության մեխանիզմները ներառում են տեղեկատվության ընտրովի ներկայացում, խորհրդանիշների և պատմական սյուժեների օգտագործում, կրկնություն մեդիայում և կրթական կամ քարոզչական համակարգերում, ինչպես նաև հասարակական կարծիքի ձևավորման վերահսկում։ Քաղաքական միֆերը կարող են ունենալ ինչպես ինտեգրացիոն, այնպես էլ ապակայունացնող ազդեցություն․ մի կողմից դրանք կարող են ամրապնդել ազգային ինքնությունը և համախմբել հասարակությունը ընդհանուր գաղափարի շուրջ, իսկ մյուս կողմից՝ խորացնել բաժանումները, ստեղծել թշնամու կերպարներ և արդարացնել հակամարտությունները։ Ժամանակակից տեղեկատվական դարաշրջանում քաղաքական միֆերի տարածումը ավելի արագ և լայնամասշտաբ է դարձել լրատվամիջոցների և սոցիալական ցանցերի շնորհիվ, ինչը մեծացնում է դրանց ազդեցությունը հասարակական գիտակցության վրա և բարդացնում քննադատական վերլուծության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքական միֆը ոչ միայն գաղափարական երևույթ է, այլ նաև իշխանության, հաղորդակցության և հասարակական ընկալման կարևոր գործիք, որը շարունակում է ակտիվ դեր ունենալ քաղաքական գործընթացներում։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արդարադատության իրականացման սահմանադրաիրավական հիմքերի, դատական իշխանության կազմակերպման սկզբունքների և դրանց զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արդարադատության հասկացությունն ու նշանակությունը սահմանադրական կարգի շրջանակում, դատական իշխանության տեղը պետական իշխանության համակարգում և իշխանությունների բաժանման սկզբունքի հետ դրա փոխհարաբերությունը։ Վերլուծվում են դատարանների անկախության, դատավորների անաչառության, օրենքի առջև հավասարության, դատական պաշտպանության իրավունքի, արդար դատաքննության և արդարադատության մատչելիության սահմանադրական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական համակարգի կառուցվածքին, դատարանների և դատավորների սահմանադրաիրավական կարգավիճակին, նրանց լիազորությունների իրականացման երաշխիքներին և դատական իշխանության անկախությունն ապահովող իրավական մեխանիզմներին։ Քննարկվում են արդարադատության իրականացման ընթացքում անձի հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, դատական գործընթացների օրինականության և դատական ակտերի պարտադիր կատարման հետ կապված հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դատական իշխանության և օրենսդիր ու գործադիր իշխանությունների փոխհարաբերություններին, փոխզսպումների և հակակշիռների համակարգում դատարանների նշանակությանը, ինչպես նաև դատական կառավարման և դատավորների պատասխանատվության իրավական հիմքերին։ Կարևորվում է սահմանադրական դրույթների և համապատասխան օրենսդրական կարգավորումների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց զարգացման տարբեր փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արդարադատության սահմանադրաիրավական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները, առկա իրավական խնդիրները և դատական համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և դատական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի (ԷԷՀ) ռեժիմների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես այն համակարգերում, որտեղ կիրառվում են երկար հեռավորության էլեկտրահաղորդման գծեր։ Հեղինակը վերլուծում է նման համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով լարման կորուստները, ռեակտիվ հզորության փոխհատուցման խնդիրները, ինչպես նաև կայունության սահմանների փոփոխությունները հեռավոր փոխանցման պայմաններում։ Գրքում դիտարկվում են էլեկտրահաղորդման գծերի մաթեմատիկական մոդելները՝ ներառյալ պարամետրային բաշխվածության ազդեցությունը հոսքերի և լարումների վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացիոնար և անցումային ռեժիմների վերլուծությանը, համակարգի դինամիկ կայունությանը և սինխրոն աշխատանքի ապահովման պայմաններին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ռեակտիվ հզորության կառավարման մեթոդները, լարման կարգավորման տեխնիկական միջոցները և էներգիայի փոխանցման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Աշխատությունը ներկայացնում է թվային մոդելավորման մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել էներգահամակարգի վարքագիծը տարբեր բեռնվածության և աշխատանքային ռեժիմների դեպքում։ Այն կարևոր է էներգետիկ ինժեներների և համակարգային օպերատորների համար՝ նպաստելով երկար հեռավորության էլեկտրահաղորդման համակարգերի արդյունավետ նախագծման և շահագործման բարելավմանը։

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է շաքարային դիաբետի էպիդեմիոլոգիայի և ռիսկի գործոնների ուսումնասիրմանը Հայաստանում՝ ներկայացնելով հիվանդության տարածվածությունը, տարիքային և սեռային բաշխումը, ինչպես նաև սոցիալ-տնտեսական և կենսակերպային գործոնների ազդեցությունը։ Նյութում վերլուծվում են շաքարային դիաբետի հիմնական տեսակները, հիվանդության հայտնաբերման մեթոդները և առաջնային կանխարգելման ռազմավարությունները՝ ներառելով առողջապահական համակարգի դերը, հանրային առողջության ծրագրերը և առողջապահական քաղաքականության արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկի գործոնների՝ նստակյաց կենսակերպի, դիետայի, սրտանոթային և ախտաբանական մի շարք վիճակների, գենետիկական նախատրամադրվածության ազդեցությանը հիվանդության զարգացման վրա։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է վիճակագրական տվյալների համադրություն՝ ի ցույց դնելով շաքարային դիաբետի տարածման միտումները և ապագա կանխարգելիչ քայլերի անհրաժեշտությունը։ Նյութը կարևոր է բժշկական հետազոտողների, հանրային առողջության մասնագետների և պետական առողջապահական համակարգի համար՝ նպատակ ունենալով ձևավորել արդյունավետ կանխարգելիչ և վերահսկող ծրագրեր։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենի թթվածնային միացությունների վերականգնման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ համակցված վերականգնիչների կիրառմամբ, ինչպես նաև մոլիբդենի և դրա կարբիդի ստացման հնարավորությունների հետազոտությանը այրման ռեժիմում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մոլիբդենի օքսիդային միացություններից մետաղական մոլիբդենի և ածխածնային միացությունների ստացման առավել արդյունավետ պայմանները՝ հաշվի առնելով վերականգնման գործընթացների ջերմաքիմիական և կինետիկական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մոլիբդենի թթվածնային միացությունների կառուցվածքը, դրանց վերականգնելիությունը և տարբեր վերականգնիչների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակցված վերականգնիչների օգտագործմանը, որոնց համատեղ ազդեցությունը կարող է փոփոխել ռեակցիայի ընթացքը, ջերմային ռեժիմը և վերջնական արդյունքի կազմն ու հատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վերականգնման գործընթացների ջերմային էֆեկտներին, ինքնատարածվող կամ այրման ռեժիմով ընթացող ռեակցիաների առանձնահատկություններին և այն գործոններին, որոնք որոշում են գործընթացի կայունությունն ու արդյունավետությունը։ Այրման ռեժիմում նյութի ստացումը հնարավորություն է տալիս օգտագործել ռեակցիայի ընթացքում անջատվող ջերմությունը՝ գործընթացը արագացնելու և արտաքին էներգիայի պահանջը նվազեցնելու նպատակով։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ելային բաղադրիչների հարաբերակցությունը, վերականգնիչների տեսակը և քանակը, ածխածնի առկայությունը, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տարածման արագությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված մոլիբդենի և մոլիբդենի կարբիդի փուլային ու քիմիական կազմի որոշումը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը։ Մոլիբդենի կարբիդի ստացումը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում նյութագիտության տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է կիրառվել բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում աշխատող նյութերի, մաշակայուն բաղադրիչների, կատալիտիկ համակարգերի և այլ տեխնիկական նշանակության նյութերի ստեղծման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ռենտգենաֆազային, քիմիական և ջերմային վերլուծության մեթոդների կիրառություն՝ ռեակցիայի արդյունքների և ստացված նյութերի կազմի ու կառուցվածքի պարզաբանման համար։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է բարձր աստիճանի վերականգնում և նպատակային բաղադրության արտադրանքի ստացում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մոլիբդենի և դրա կարբիդների ստացման ավելի արդյունավետ, արագ և էներգախնայող տեխնոլոգիական մոտեցումների զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ մետալուրգիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, փոշեմետալուրգիայի և հատուկ հատկություններով նյութերի ստացման ոլորտներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության, մետալուրգիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է հարթության վրա ուղիղների դաշտերի կառուցվածքային և երկրաչափական հատկությունների ուսումնասիրությանը կոմբինատորային մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ուղիղների ընտանիքների փոխադարձ դասավորության, հատումների, հարևանության և դրանցից առաջացող երկրաչափական կառուցվածքների նկարագրությունն է՝ շեշտը դնելով ոչ այնքան առանձին ուղիղների ճշգրիտ մետրիկական բնութագրերի, որքան ամբողջ համակարգի կոմբինատորային կազմակերպման վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս երկրաչափական խնդիրը ներկայացնել վերջավոր կամ դիսկրետ տվյալների միջոցով և ուսումնասիրել այն կոմբինատորիկայի ու դիսկրետ երկրաչափության գործիքներով։ Քննվում են ուղիղների փոխհատումների արդյունքում առաջացող կետերի, հատվածների և հարթության բաժանման տիրույթների միջև հարաբերությունները, ինչպես նաև այն օրինաչափությունները, որոնք պահպանվում են համակարգի որոշակի ձևափոխությունների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր կոնֆիգուրացիաների դասակարգմանը, դրանց համարժեքության պայմաններին և հնարավոր կառուցվածքների թվային բնութագրերին։ Կոմբինատորային ներկայացումը թույլ է տալիս երկրաչափական օբյեկտների փոխհարաբերությունները նկարագրել գրաֆների, դասավորությունների, ինցիդենտության համակարգերի կամ այլ դիսկրետ կառուցվածքների միջոցով։ Կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի կոմբինատորային տվյալներ են բավարար ուղիղների տվյալ համակարգի հիմնական հատկությունները վերականգնելու կամ տարբեր համակարգեր միմյանցից տարբերակելու համար։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ընդհանուր դիրքում գտնվող ուղիղների համակարգերի և հատուկ դեպքերի համեմատություն, երբ մի քանի ուղիղներ հատվում են մեկ կետում կամ առաջանում են այլ առանձնահատուկ կոնֆիգուրացիաներ։ Դիտարկվում են նաև հարթության բաժանման արդյունքում առաջացած տիրույթների քանակի և կառուցվածքի փոփոխությունները նոր ուղիղների ավելացման կամ համակարգի վերադասավորման դեպքում։ Այսպիսի խնդիրները կապ են ստեղծում դասական երկրաչափության, տոպոլոգիայի և կոմբինատորիկայի միջև՝ հնարավորություն տալով շարունակական երկրաչափական երևույթները ուսումնասիրել դիսկրետ մաթեմատիկական մոդելներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կոմբինատորային երկրաչափության, դիսկրետ մաթեմատիկայի և հարթության երկրաչափական կառուցվածքների տեսության մոտեցումները՝ ուղիղների համակարգերի դասակարգման, փոխհարաբերությունների և կառուցվածքային օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։