Մաթեմատիկական անալիզի խնդիրագիրք տնտեսագետների համար. Մաս II

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական անվտանգության գնահատման համակարգի ձևավորման և դրա ապահովման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տնտեսական անվտանգության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրա դերը երկրի կայուն զարգացման, տնտեսական ինքնուրույնության և արտաքին ու ներքին մարտահրավերներին դիմակայելու կարողության ապահովման գործում։ Վերլուծվում են տնտեսական անվտանգության մակարդակը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները և դրանց գնահատման մեթոդները՝ ընդգրկելով տնտեսական աճի, պետական ֆինանսների, արտաքին առևտրի, ներդրումների, զբաղվածության, ֆինանսական համակարգի, էներգետիկ և պարենային ապահովվածության հետ կապված գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնարավոր ռիսկերի և սպառնալիքների բացահայտմանը, դրանց ազդեցության գնահատմանը և սահմանային ցուցանիշների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են արտաքին տնտեսական կախվածության, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, պետական պարտքի, բյուջետային հավասարակշռության, մրցունակության և ներդրումային միջավայրի փոխկապակցվածությունները տնտեսական անվտանգության հետ։ Դիտարկվում են նաև տնտեսական անվտանգության մշտադիտարկման, ցուցանիշների համակարգման և կանխատեսման մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս ժամանակին բացահայտելու տնտեսության խոցելի կողմերը։ Կարևորվում է պետական տնտեսական քաղաքականության, արդյունավետ կառավարման, տնտեսության կառուցվածքային բարեփոխումների, արտադրական ներուժի զարգացման և տնտեսական գործունեության բազմազանեցման նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆինանսական կայունության ամրապնդման, տեղական արտադրության խթանման, նորարարությունների և ներդրումային ակտիվության զարգացման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով գնահատելու տնտեսական անվտանգության վրա ազդող գործոնները և մշակելու դրա մակարդակի բարձրացմանն ուղղված մոտեցումներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել տնտեսական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման և տնտեսական ռիսկերի կառավարման գործընթացներում։

Медицина

Այս թեման վերաբերում է բժշկության և կենսաբանական գիտությունների մի կարևոր ոլորտի՝ ախտաբանական պրոցեսների (հիվանդությունների) ծագման, զարգացման և ընթացքի ընդհանուր օրենքների ուսումնասիրությանը մարդու և կենդանու օրգանիզմում։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես և ինչ հանգամանքներում առողջ գործընթացները անցնում են հիվանդության, ինչպես է զարգանում հիվանդությունը, և ինչպիսի մեխանիզմներով է այն ազդում օրգանիզմի վրա։ Գիտությունը նպաստում է հիվանդությունների կանխարգելման, ճիշտ ախտորոշման, բուժման և վերականգնման գործընթացների կազմակերպմանը՝ հիմնված հիվանդությունների ընդհանուր սկզբունքների և կենսաբանական հիմքերի վրա։ Այս թեման կարևոր է ինչպես բժիշկների, այնպես էլ կենսաբանների, դեղագետների և այլ առողջապահական ոլորտների մասնագետների համար։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

История

Գիրքը հայ ժողովրդի և Հայաստանի պատմության համապարփակ ակնարկ է, որը ներկայացնում է երկրի և ժողովրդի քաղաքական, հասարակական, մշակութային ու կրոնական զարգացումները հնագույն ժամանակներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախաշեմը՝ 1914 թվականը։ Հեղինակը Քևորգ Ասլանն է, իսկ անգլերեն հրատարակությունը թարգմանել է Պիեռ Քրաբիտեսը․ այն լույս է տեսել Նյու Յորքում՝ «The Macmillan Company» հրատարակչությունում, 1920 թվականին և ունի XXIX, 138 էջ։ L Library of Congress +1 Աշխատության սկզբնական հատվածներում ներկայացվում են հին հայկական պետական կազմավորումները, Հայաստանի պատմական տարածքները, հայ ժողովրդի ծագման և ձևավորման վերաբերյալ պատմագիտական պատկերացումները, ինչպես նաև տարածաշրջանի հնագույն քաղաքակրթությունների հետ ունեցած փոխհարաբերությունները։ Հետագա բաժիններում քննարկվում են հայկական թագավորությունների քաղաքական զարգացումները, օտար տերությունների գերիշխանության տարբեր ժամանակաշրջանները, բյուզանդական, պարսկական, արաբական, սելջուկյան և այլ ազդեցությունները, ինչպես նաև միջնադարյան հայկական պետականության վերելքն ու անկումը։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում հայոց եկեղեցու, քրիստոնեության ընդունման, հոգևոր և մշակութային կյանքի զարգացմանը, հայ գրի ու գրականության նշանակությանը և ազգային ինքնության պահպանման գործում հոգևոր կառույցների դերին։ G Google Books Առանձին ուշադրություն է դարձվում միջնադարյան հայկական իշխանություններին ու թագավորություններին, Կիլիկյան Հայաստանին, եվրոպական և մերձավորարևելյան քաղաքական ուժերի հետ հարաբերություններին, ինչպես նաև Հայաստանի տարբեր հատվածներում ձևավորված իշխանական և վարչական համակարգերին։ Աշխատությունը հետագայում անդրադառնում է Օսմանյան և Պարսկական կայսրությունների տիրապետության ներքո հայ բնակչության դրությանը, հայ համայնքների կազմակերպմանը, ազգային-եկեղեցական կյանքին և քաղաքական ու հասարակական շարժումների ձևավորմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի «Հայկական հարցի» պատմական զարգացման ներկայացումը, որի շրջանակում դիտարկվում են XIX դարի քաղաքական փոփոխությունները, բարեփոխումների պահանջները, եվրոպական տերությունների միջամտությունը և հայ ժողովրդի քաղաքական իրավունքների ու անվտանգության հարցերը։ Գրքի վերջին հատվածները մոտենում են Առաջին համաշխարհային պատերազմին նախորդող իրադարձություններին և ներկայացնում այն քաղաքական միջավայրը, որի պայմաններում հայ ժողովրդի խնդիրները դարձան միջազգային քաղաքականության կարևոր թեմաներից մեկը։ G Google Books +1 Աշխատության առանձնահատկությունն այն է, որ այն գրված է XX դարի սկզբի պատմագիտական և քաղաքական միջավայրում և, հետևաբար, արժեքավոր է ոչ միայն որպես Հայաստանի պատմության վերաբերյալ տեղեկատու, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հայագիտական և քաղաքական պատկերացումների ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, արևելագետներին, քաղաքագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և Հայկական հարցի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Գրքի ամբողջական թվայնացված տարբերակը հասանելի է ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանի հավաքածուում, իսկ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային շտեմարանում ևս առկա է դրա թվային պատճենը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային միջավայրի ձևավորման, զարգացման և բարելավման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն հիմնական տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդում են օտարերկրյա և ներքին ներդրումների հոսքերի վրա, ինչպես նաև գնահատվում են երկրի ներդրումային գրավչության մակարդակը պայմանավորող պայմանները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է հարկային քաղաքականությանը, բիզնեսի կարգավորման համակարգին, ֆինանսական շուկաների զարգացման աստիճանին, ենթակառուցվածքների վիճակին և պետական կառավարման արդյունավետությանը՝ որպես ներդրումային միջավայրի կարևոր բաղադրիչների։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև մակրոտնտեսական կայունության, կոռուպցիոն ռիսկերի, իրավական երաշխիքների և մրցակցային դաշտի ազդեցությունները ներդրումային որոշումների վրա։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի օրինակներ, համեմատական վերլուծություններ և վիճակագրական տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել Հայաստանի դիրքը տարածաշրջանային և գլոբալ ներդրումային համակարգում։ Գիրքը նաև առաջարկում է քաղաքականության բարեփոխման ուղղություններ՝ ուղղված ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, տնտեսական աճի խթանմանը և մասնավոր հատվածի զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և ներդրումային քաղաքականության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարում Իրաքում ձևավորված և զարգացած հայկական համայնքի պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային ինքնության և ազգային կազմակերպությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրաքահայության ձևավորման ու հետագա զարգացման գործընթացներն են, համայնքի ժողովրդագրական փոփոխությունները, բնակության հիմնական կենտրոնները, հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային կյանքը և հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Իրաքի հայ համայնքի պատմությունը հատկապես սերտորեն կապված է 20-րդ դարի սկզբի Մերձավոր Արևելքի քաղաքական և ժողովրդագրական խոշոր փոփոխությունների հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով Օսմանյան կայսրությունից տեղահանված բազմաթիվ հայեր ապաստան գտան Իրաքի տարածքում՝ ձևավորելով նոր համայնքային կենտրոններ։ Հետագա տասնամյակներում այդ բնակչությունը աստիճանաբար կազմակերպվեց եկեղեցական, կրթական, բարեգործական և հասարակական կառույցների շուրջ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համայնքի տարածական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել Բաղդադի, Բասրայի, Մոսուլի, Քիրքուքի և Իրաքի այլ բնակավայրերի հայկական համայնքները, դրանց թվաքանակի փոփոխությունները և փոխհարաբերությունները։ Հայ բնակչության տեղաշարժերը պայմանավորված էին ինչպես տնտեսական հնարավորություններով, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ, պատերազմներով և պետական քաղաքականության փոփոխություններով։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը։ Հայկական եկեղեցիները, ազգային և բարեգործական կազմակերպությունները, դպրոցները, մշակութային միությունները և մամուլը կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցին ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական և մշակութային կենտրոնի դեր է կատարել՝ միավորելով համայնքի անդամներին և պահպանելով հայոց լեզվի, ավանդույթների ու ազգային հիշողության փոխանցումը սերունդներին։ Կրթության հարցը ևս առանցքային նշանակություն ունի։ Հայկական դպրոցները նպաստել են մայրենի լեզվի պահպանմանը, հայկական պատմության և մշակույթի փոխանցմանը և համայնքի երիտասարդ սերնդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Դպրոցական կրթությանը զուգահեռ կարևոր դեր կարող էին ունենալ կիրակնօրյա դպրոցները, մշակութային խմբակները, գրադարանները և երիտասարդական կազմակերպությունները։ Այս հաստատությունների գործունեությունը հատկապես կարևոր էր այն պայմաններում, երբ հայ համայնքը գտնվում էր այլալեզու և բազմամշակութային հասարակական միջավայրում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրաքահայերի տնտեսական գործունեությանը։ Հայերը մասնակցել են առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտների զարգացմանը։ Համայնքի որոշ ներկայացուցիչներ կարողացել են ստեղծել սեփական ձեռնարկություններ և զբաղեցնել նշանակալի դիրքեր քաղաքային տնտեսական կյանքում։ Այս տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ նպաստել է համայնքի նյութական կայունությանը և հասարակական դիրքի ամրապնդմանը։ Կարևոր ուսումնասիրության առարկա է նաև մշակութային կյանքը։ Հայկական թատրոնը, երաժշտությունը, գրականությունը, տոնական ավանդույթները, ազգային պարերը և մամուլը հնարավորություն են տվել պահպանել և վերարտադրել հայկական մշակութային ինքնությունը։ Համայնքային միջոցառումները ոչ միայն մշակութային ժամանցի ձև էին, այլև ազգային համախմբման միջոց։ Մամուլի և գրականության միջոցով իրաքահայերը կարողացել են կապ պահպանել ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ սփյուռքահայ մյուս համայնքների հետ։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնացվել նաև իրաքահայ համայնքի հարաբերությունը Իրաքի հասարակության և պետական կառույցների հետ։ Իրաքի բազմազգ և բազմակրոն միջավայրը ստեղծել է տարբեր համայնքների համակեցության առանձնահատուկ պայմաններ։ Հայերի հասարակական ինտեգրումը, քաղաքացիական մասնակցությունը և ազգային ինքնության պահպանումը կարող են դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթացներ։ Այս համատեքստում կարևոր է ուսումնասիրել պետական քաղաքականության ազդեցությունը հայկական համայնքի կազմակերպական և մշակութային կյանքի վրա։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական զարգացումները, ներքին հակամարտությունները և տարածաշրջանային պատերազմները աստիճանաբար ազդեցին նաև իրաքահայության կենսապայմանների վրա։ Անվտանգության խնդիրները, տնտեսական դժվարությունները և քաղաքական անկայունությունը հանգեցրին արտագաղթի աճին։ Համայնքի անդամների մի մասը տեղափոխվեց այլ երկրներ, այդ թվում՝ Հայաստան և արևմտյան սփյուռքի տարբեր կենտրոններ։ Այս գործընթացը փոխեց համայնքի ժողովրդագրական պատկերը և նվազեցրեց նրա նախկին թվաքանակը։ Հետազոտության արժեքավոր կողմերից կարող է լինել նաև սերունդների միջև ազգային ինքնության փոխանցման խնդրի ուսումնասիրությունը։ Լեզուն, ընտանիքը, եկեղեցին, դպրոցը, մշակութային կազմակերպությունները և համայնքային հիշողությունը միասին ձևավորել են ինքնության պահպանման մեխանիզմներ։ Միաժամանակ նոր սերունդների սոցիալականացման և իրաքյան հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները կարող էին առաջ բերել ազգային ինքնության դրսևորման նոր ձևեր։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել պատմական փաստաթղթեր, համայնքային կազմակերպությունների նյութեր, մամուլ, հուշագրություններ, վիճակագրական տվյալներ և բանավոր պատմության աղբյուրներ՝ իրաքահայության պատմական զարգացումն ավելի ամբողջական ներկայացնելու համար։ Այդ աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն խոշոր քաղաքական իրադարձությունները, այլև համայնքի առօրյա կյանքը, ընտանեկան հարաբերությունները, կրթությունը, աշխատանքը և մշակութային գործունեությունը։ Աշխատության գիտական և պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն ներկայացնում է իրաքահայությանը որպես Մերձավոր Արևելքի հայկական սփյուռքի կարևոր բաղադրիչ՝ ցույց տալով համայնքի ձևավորման, կազմակերպման, զարգացման և աստիճանական նվազման հիմնական փուլերը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարում Իրաքի հայկական համայնքի պատմական ուղու մասին՝ ընդգրկելով նրա ձևավորման նախադրյալները, ժողովրդագրական և տարածքային զարգացումները, տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, կրթական և մշակութային կյանքը, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքի հետագա ճակատագրի վրա։