Մաթեմատիկան և արվեստը

Лингвистика

Լեզվաբանական և սոցիոլեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Պակիստանի հյուսիսային տարածքներում բնակվող փուշթուն միգրանտների լեզվական առանձնահատկությունների, լեզվական միջավայրի և բազմալեզու հասարակության պայմաններում նրանց հաղորդակցական վարքագծի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում փուշթու լեզվի տարածվածությունը, դրա բարբառային առանձնահատկությունները, միգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը լեզվական գործածության վրա և փուշթուն համայնքների սոցիալ-մշակութային ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փուշթուի փոխազդեցությանը Պակիստանի հյուսիսային շրջաններում կիրառվող տեղական լեզուների, ինչպես նաև ուրդուի և անգլերենի հետ։ Վերլուծվում են երկլեզվության և բազմալեզվության դրսևորումները, լեզվական փոխարկման երևույթները, լեզվական փոխառությունները և տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվի ընտրության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են միգրանտների լեզվական հարմարվողականության, կրթական միջավայրում լեզուների կիրառման, միջսերնդային լեզվական փոխանցման և համայնքային հաղորդակցության հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև լեզվի և էթնիկական ինքնության փոխհարաբերությունները, սոցիալական ինտեգրման գործընթացները, լեզվական հեղինակության ու կարգավիճակի փոփոխությունները և լեզվական բազմազանության պահպանման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են կիրառվել սոցիոլեզվաբանական դիտարկման, հարցումների, լեզվական վարքագծի վերլուծության և համեմատական լեզվաբանական հետազոտության մեթոդներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլեզվաբանության, իրանական լեզուների ուսումնասիրության, միգրացիոն լեզվաբանության, ազգալեզվաբանության և Հարավային Ասիայի լեզվամշակութային միջավայրի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու ուսանողների համար։

Культура

Ժողովածուն ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության գրադարանների գործունեության փորձը՝ անդրադառնալով այդ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման, զարգացման և ընթերցողների սպասարկման տարբեր ուղղություններին։ Հրատարակության հիմնական արժեքը գործնական փորձի ամփոփումն է, որի միջոցով ներկայացվում են գրադարանների առօրյա աշխատանքի ձևերը, ընթերցանության կազմակերպման մեթոդները, գրքային ֆոնդերի համալրման և պահպանման խնդիրները, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի հետ տարվող մշակութալուսավորչական աշխատանքը։ Ժողովածուում կարող են ներկայացված լինել առանձին գրադարանների աշխատանքի օրինակներ, հաջողված նախաձեռնություններ և գործնական մեթոդներ, որոնք կիրառվել են ընթերցողների հետաքրքրությունները բացահայտելու և նրանց գրականության նկատմամբ հետաքրքրությունը խթանելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի՝ որպես մշակութային և կրթական հաստատության դերին, ինչպես նաև գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությանը։ Ներկայացվող փորձը կարող է ընդգրկել գրքի ցուցահանդեսների, մատենագիտական ակնարկների, գրական երեկոների, ընթերցողների կոնֆերանսների, բանավոր տեղեկատվության և այլ միջոցառումների կազմակերպման ձևեր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործմանը, գրականության ընտրությանն ու դասակարգմանը, կատալոգների և մատենագիտական տեղեկատու-որոնողական միջոցների կիրառմանը։ Ժողովածուի պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման մակարդակը, կազմակերպչական սկզբունքները և հասարակության մշակութային կյանքում գրադարաններին վերապահված դերը։ Նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ոչ միայն գրադարանային գործի մասնագետների, այլև Հայաստանի մշակութային պատմությամբ, խորհրդային շրջանի կրթական և մշակութային հաստատությունների գործունեությամբ, ընթերցանության պատմությամբ և գրքի տարածման գործընթացներով զբաղվող հետազոտողների համար։ Ժողովածուն միաժամանակ կարող է ծառայել որպես աղբյուր՝ ուսումնասիրելու գրադարանային աշխատանքի պատմական փորձը, դրա կիրառված մեթոդները և տարբեր հաստատություններում կուտակված մասնագիտական փորձի տարածման ձևերը։

Экономика

Գիտատնտեսագիտական և ագրարային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դաշտային պայմաններում անասնակերի արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ Սյունիքի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների օրինակով։ Քննության են առնվում կերային մշակաբույսերի արտադրության կազմակերպումը, հողային և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործումը, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը, բերքատվությունը և ստացվող արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության արդյունավետության վրա ազդող բնական, տնտեսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական գործոններին։ Վերլուծվում են ցանքատարածությունների կառուցվածքի կատարելագործման, մշակաբույսերի ճիշտ ընտրության, գյուղատնտեսական տեխնիկայի արդյունավետ օգտագործման, աշխատանքի կազմակերպման և արտադրական ծախսերի նվազեցման հնարավորությունները։ Քննարկվում է նաև կերային բազայի կայունության նշանակությունը անասնապահության զարգացման, կենդանիների կերապահովվածության և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ընդհանուր եկամտաբերության բարձրացման համար։ Դիտարկվում են մարզի առանձնահատկություններին համապատասխան արտադրության կազմակերպման և ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել կերարտադրության տնտեսական կառավարման կատարելագործմանը և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված միջոցառումների մշակմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, գյուղատնտեսների, ֆերմերային տնտեսությունների ղեկավարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունները, ուսումնասիրությունները, հոդվածները և այլ տպագիր նյութերը։ Այն նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության բացահայտման, հաշվառման, դասակարգման և մասնագիտական շրջանառության մեջ ներառման համար՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով համեմատաբար արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված մասնագիտական նյութերի շրջանակում։ Նման մատենագիտական հրատարակությունները կարևոր դեր են կատարում գիտական և մշակութային տեղեկատվության տարածման գործում, քանի որ տարբեր հրատարակչություններում, ժողովածուներում, ամսագրերում, թերթերում և այլ պարբերականներում հրապարակված նյութերի վերաբերյալ տվյալները կենտրոնացվում են մեկ տեղեկատվական համակարգում։ Հիմնական ուշադրությունը կարող է ընդգրկել կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը, թանգարանային և ցուցահանդեսային աշխատանքը, ինչպես նաև մշակութային կյանքի կազմակերպման ու զարգացման վերաբերյալ գրականությունը։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով ներկայացվում են համապատասխան հրատարակությունների հիմնական նույնականացնող տվյալները՝ հեղինակների անունները, նյութերի կամ աշխատությունների անվանումները, հրատարակության վայրը և ժամանակը, պարբերականների տվյալները և որոնման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ։ Այսպիսի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տեղեկատուն օգտագործել ոչ միայն նոր գրականությանը ծանոթանալու, այլև հետագա գիտական ուսումնասիրությունների աղբյուրագիտական և մատենագիտական հիմքը ձևավորելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի նյութերի թեմատիկ համակարգումը։ Մշակույթի և արվեստի լայն ոլորտը ներառում է բազմաթիվ մասնագիտական ուղղություններ, ուստի մատենագիտական տեղեկատվության արդյունավետ օգտագործման համար անհրաժեշտ է այն դասակարգել ըստ առանձին բնագավառների, թեմաների և ենթաթեմաների։ Կերպարվեստին վերաբերող բաժիններում կարող են ընդգրկվել գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության, դեկորատիվ արվեստի, ցուցահանդեսների և առանձին արվեստագետների ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ նյութեր։ Երաժշտական բաժինները կարող են ներկայացնել կոմպոզիտորական արվեստին, կատարողական մշակույթին, երաժշտական կրթությանը, ժողովրդական երաժշտությանը և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը վերաբերող գրականություն։ Թատերական նյութերի շրջանակում կարող են արտացոլվել ներկայացումների, դերասանական արվեստի, ռեժիսուրայի, դրամատուրգիայի, բեմանկարչության և թատրոնների պատմության վերաբերյալ հրապարակումները։ Կինոարվեստի վերաբերյալ գրականությունը կարող է ներառել ֆիլմերի, ռեժիսորների, դերասանների, կինոարտադրության և կինեմատոգրաֆիայի զարգացման խնդիրների մասին ուսումնասիրություններ։ Ճարտարապետության և քաղաքաշինության նյութերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևել ինչպես պատմական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրմանը, այնպես էլ ժամանակակից շինարարական ու քաղաքաշինական գործընթացների մշակութային կողմերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև հայկական պատմամշակութային հուշարձանների ուսումնասիրությանը, պահպանությանը և վերականգնմանը վերաբերող հրատարակությունները։ Այդպիսի նյութերի մատենագիտական հաշվառումը հատկապես կարևոր է մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետազոտողներին հայտնաբերել տարբեր տարիներին հրապարակված աշխատանքները և հետևել առանձին հուշարձանների կամ մշակութային երևույթների ուսումնասիրության պատմությանը։ Տեղեկատուի կարևոր գործառույթներից է ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության ապահովումը։ Ի տարբերություն հետադարձ մատենագիտության, որը սովորաբար ընդգրկում է արդեն ավարտված ժամանակաշրջանի գրականությունը, ընթացիկ մատենագիտությունը նպատակ ունի հնարավորինս կանոնավոր կերպով արձանագրել նոր հրատարակվող նյութերը։ Դրա շնորհիվ գրադարանները, գիտական հաստատությունները, մշակութային կազմակերպությունները և առանձին մասնագետները կարող են տեղեկանալ իրենց հետաքրքրող ոլորտներում հայտնված նոր աշխատությունների մասին։ Այս գործառույթը հատկապես կարևոր էր այն ժամանակաշրջանում, երբ էլեկտրոնային շտեմարանները և առցանց որոնման համակարգերը գոյություն չունեին, և նոր մասնագիտական գրականության հայտնաբերման հիմնական միջոցներից մեկը տպագիր մատենագիտական տեղեկատուներն էին։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի յուրահատուկ փաստագրական արտացոլում։ Տարիների ընթացքում հրապարակված նման տեղեկատուների հաջորդական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվ ուսումնասիրվել, ինչպիսի նոր ուղղություններ են առաջացել, որ արվեստագետների և մշակութային գործիչների գործունեությունն է առավել հաճախ դարձել հրապարակումների առարկա և ինչպես են փոփոխվել գիտական ու հասարակական հետաքրքրությունները։ Այս իմաստով մատենագիտական ցանկերը ժամանակի ընթացքում ձեռք են բերում նաև պատմագիտական արժեք՝ պահպանելով տվյալներ այնպիսի հրատարակությունների մասին, որոնք հետագայում կարող են դառնալ հազվագյուտ կամ դժվար հասանելի։ Առանձին ուշադրության է արժանի հայ մշակույթի վերաբերյալ գիտական տեղեկատվության համակարգման խնդիրը։ Տարբեր բնագավառների ուսումնասիրությունները կարող են հրապարակված լինել ոչ միայն մասնագիտական գրքերում, այլև գիտական ժողովածուներում, ամսագրերում, թերթերում, ցուցահանդեսային կատալոգներում և այլ հրատարակություններում։ Մատենագիտական աշխատանքի շնորհիվ այդ բազմազան նյութերը հայտնաբերվում, նկարագրվում և միավորվում են ընդհանուր տեղեկատվական համակարգում։ Սա զգալիորեն հեշտացնում է հետազոտողի աշխատանքը, քանի որ նվազեցնում է անհրաժեշտ նյութերի որոնման համար պահանջվող ժամանակը և հնարավորություն տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արդեն գոյություն ունեցող գրականության մասին։ Կարևորվում է նաև մատենագիտական նկարագրության ճշգրտությունը։ Հեղինակի, հրապարակման աղբյուրի, տարեթվի, համարի և էջերի վերաբերյալ հստակ տվյալները անհրաժեշտ են սկզբնաղբյուրը հետագայում հայտնաբերելու համար։ Այդ պատճառով ընթացիկ տեղեկատուի արժեքը մեծապես պայմանավորված է նյութերի ընտրության ամբողջականությամբ, գրառումների միասնականությամբ և դասակարգման տրամաբանությամբ։ Օժանդակ որոնողական տարրերի առկայությունը կարող է լրացուցիչ հնարավորություն տալ նյութերը գտնելու հեղինակների, թեմաների կամ այլ հատկանիշների միջոցով։ Հրատարակության օգտագործողների շրջանակը կարող է բավական լայն լինել։ Այն օգտակար է արվեստաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, կինոգետների, ճարտարապետության պատմաբանների, մշակութաբանների և հայագիտության այլ ուղղությունների ներկայացուցիչների համար։ Գրադարանավարներն ու մատենագետները կարող են այն օգտագործել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և թեմատիկ ցանկերի կազմման նպատակով։ Գիտնականների և ուսանողների համար այն կարող է ծառայել որպես մասնագիտական գրականության որոնման մեկնակետ՝ օգնելով պարզել տվյալ թեմայի վերաբերյալ նախկինում հրատարակված նյութերի շրջանակը։ Մշակութային կազմակերպությունների աշխատակիցների համար նման տեղեկատուն կարող է ապահովել տեղեկություններ մասնագիտական հրատարակությունների և մշակութային կյանքի վերաբերյալ ուսումնասիրությունների մասին։ Առանձին արժեք ունի տեղեկատուի դերը գրադարանային ֆոնդերի համալրման գործընթացում։ Նոր հրատարակությունների վերաբերյալ կանոնավոր տեղեկատվությունը գրադարաններին հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ գրքերը, ժողովածուները կամ պարբերական նյութերն են անհրաժեշտ ձեռք բերել համապատասխան ընթերցողական և հետազոտական պահանջները բավարարելու համար։ Այսպիսով մատենագիտական տեղեկատվությունը կապ է ստեղծում հրատարակչական արտադրանքի և գրադարանային հավաքածուների ձևավորման միջև։ Միաժամանակ այն նպաստում է տարբեր գրադարանների միջև տեղեկատվական համագործակցությանը, քանի որ մատենագիտական գրառումների հիման վրա հնարավոր է հայտնաբերել անհրաժեշտ նյութերը և կազմակերպել դրանց որոնումը համապատասխան հավաքածուներում։ Ժամանակակից հետազոտությունների տեսանկյունից նման հրատարակությունները կարևոր են նաև խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական տվյալների մեծ զանգվածը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային հրատարակչական դաշտը, ուսումնասիրել գիտական և քննադատական գրականության թեմատիկ ուղղությունները և պարզել տարբեր արվեստների վերաբերյալ հրապարակումների հարաբերակցությունը։ Տարբեր տարիների թողարկումների համադրումը կարող է հիմք ծառայել նաև քանակական և վիճակագրական ուսումնասիրությունների համար՝ ցույց տալով որոշակի թեմաների կամ մշակութային ոլորտների նկատմամբ հետաքրքրության փոփոխությունները։ Հրատարակությունն ունի նաև աղբյուրագիտական նշանակություն, քանի որ մատենագիտական գրառումները կարող են պահպանել տեղեկություններ այն նյութերի մասին, որոնց բնօրինակ օրինակները ներկայում դժվար հասանելի են։ Հին պարբերականներում կամ փոքր տպաքանակով ժողովածուներում հրապարակված հոդվածների վերաբերյալ գրառումները հետազոտողին հնարավորություն են տալիս պարզել դրանց գոյությունը և շարունակել որոնումը գրադարանային ու արխիվային հավաքածուներում։ Այս իմաստով ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատուն ժամանակի ընթացքում վերածվում է հետադարձ հետազոտության կարևոր գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համակարգված պատկերացում է տալիս որոշակի ժամանակաշրջանում հայկական մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նոր գրականության մասին՝ միավորելով մատենագիտական հաշվառման, թեմատիկ դասակարգման, տեղեկատվական սպասարկման և մշակութային ժառանգության փաստագրման գործառույթները։ Այն կարևոր աղբյուր կարող է հանդիսանալ հայ մշակույթի և արվեստի պատմության, խորհրդային շրջանի մշակութային կյանքի, մատենագիտության և գրադարանագիտության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև օգտակար լինել հետազոտողներին, գրադարանավարներին, մատենագետներին, արվեստաբաններին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է երկշղթա ռիբոնուկլեինաթթվի և նատրիումի նուկլեինատի ազդեցության փորձարարական ուսումնասիրմանը՝ տարբեր ախտաբանական վիճակների պայմաններում օրգանիզմում ընթացող վերականգնողական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բջիջների և հյուսվածքների վնասումից հետո ձևավորվող կենսաբանական պատասխաններն են, ինչպես նաև ուսումնասիրվող նուկլեինաթթվային բնույթի միացությունների հնարավոր ազդեցությունը վերականգնման մեխանիզմների վրա։ Քննվում են հյուսվածքային վերականգնման, բջջային բազմացման և տարբերակման, նյութափոխանակային փոփոխությունների ու օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի փոխկապակցված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե փորձարարական պայմաններում տվյալ կենսաբանական նյութերը կարող են ինչպես փոփոխել վնասված հյուսվածքների կառուցվածքային և գործառական վերականգնման ընթացքը և ինչպիսի տարբերություններ կարող են դիտվել տարբեր ախտաբանական մոդելների դեպքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ձևաբանական, կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և իմունաբանական ցուցանիշները՝ վերականգնողական գործընթացների բնույթը և դինամիկան գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բորբոքային և պաշտպանական պատասխանների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք սերտորեն կապված են հյուսվածքային վնասման և հետագա վերականգնման փուլերի հետ։ Դիտարկվում է նաև նուկլեինաթթուների և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության խնդիրը՝ ուշադրություն դարձնելով բջջային կարգավորման և նյութափոխանակության հնարավոր փոփոխություններին։ Փորձարարական տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցության բնույթը տարբեր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների նկատմամբ և պարզելու, թե դրանց ազդեցությունն ինչ հարաբերակցության մեջ է բնական վերականգնողական մեխանիզմների հետ։ Նման աշխատանքները կարևոր են վերականգնողական կենսաբանության և փորձարարական ախտաբանության տեսանկյունից, քանի որ նպաստում են հյուսվածքային վնասումից հետո օրգանիզմի հարմարվողական ու վերականգնողական արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է փորձարարական բժշկության, կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության և ախտաֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նուկլեինաթթվային բնույթի կենսաբանական նյութերի և վերականգնողական գործընթացների միջև հնարավոր փոխազդեցությունները։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման, հանրային ծառայությունների թվայնացման և պետական մարմինների գործունեության էլեկտրոնային կազմակերպման հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման ավանդական մեխանիզմներից թվային կառավարման համակարգերի անցման նախադրյալներն են, այդ գործընթացի կազմակերպական, իրավական, տեխնոլոգիական և սոցիալական բաղադրիչները, ինչպես նաև պետական մարմինների, քաղաքացիների և կազմակերպությունների միջև էլեկտրոնային փոխգործակցության զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային ծառայությունների մատուցման պարզեցմանը, վարչարարական ընթացակարգերի թվայնացմանը, տեղեկատվական համակարգերի փոխգործունակությանը և պետական տվյալների արդյունավետ օգտագործմանը։ Քննվում է թվային տեխնոլոգիաների ազդեցությունը կառավարման արդյունավետության, ծառայությունների հասանելիության, վարչարարական ծախսերի և պետական մարմինների աշխատանքի թափանցիկության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կարգավորման խնդիրը, քանի որ էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառությունը, թվային նույնականացումը, էլեկտրոնային ստորագրությունը, տվյալների փոխանակումը և առցանց ծառայությունների մատուցումը պահանջում են համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքեր։ Ուսումնասիրվում են նաև անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության և պետական տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական տարբեր կառույցներում կիրառվող տեղեկատվական համակարգերի համատեղելիությանը և տվյալների կրկնակի հավաքագրման նվազեցմանը, ինչը կարող է նպաստել վարչարարության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև թվային անհավասարության խնդիրը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների տեխնոլոգիական հասանելիության, թվային գրագիտության և էլեկտրոնային ծառայություններից օգտվելու կարողությունների տարբերությունները։ Կարևորվում է պետական ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածությունը և կառավարման մշակույթի փոփոխությունը, քանի որ տեխնոլոգիական լուծումների ներդրումն ինքնին բավարար չէ առանց համապատասխան կազմակերպական վերափոխումների։ Էլեկտրոնային մասնակցության գործիքները դիտարկվում են նաև պետություն–հասարակություն հաղորդակցության ընդլայնման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով քաղաքացիներին ավելի արագ ստանալ տեղեկատվություն և մասնակցել հանրային կառավարման որոշ գործընթացներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է թվային կառավարման ներդրումը որպես համալիր պետական վերափոխման գործընթաց, որը միավորում է տեխնոլոգիական արդիականացումը, իրավական կարգավորումը, կազմակերպական բարեփոխումները, տեղեկատվական անվտանգությունը և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացումը։