On mean-value multivariate lagrange interpolation

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է IX–XIV դարերի հայկական պաշտպանական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետական կազմավորումների ամրոցների համեմատական քննության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ամրոցների տեղադրության, հատակագծային կառուցվածքի, պաշտպանական համակարգերի, շինարարական տեխնիկայի և բնական լանդշաֆտի հետ դրանց փոխհարաբերության առանձնահատկություններն են։ Քննվում է ամրոցաշինության զարգացումը տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական, տնտեսական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում՝ պաշտպանական կառույցները դիտարկելով ոչ միայն որպես ռազմական նշանակության շինություններ, այլև որպես բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների և իշխանական կենտրոնների կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղանքի ընտրությանը, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, ժայռային բարձրությունները, կիրճերը և բնական այլ արգելքները հաճախ ներառվել են պաշտպանական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրվում են պարիսպների կառուցվածքը, աշտարակների ձևերն ու դասավորությունը, մուտքային հանգույցները, ներքին տարածքների կազմակերպումը և պաշտպանական մի քանի գոտիների ձևավորման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շինանյութերի և կառուցողական եղանակների ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար տեղական շինարարական ավանդույթների և ռազմական ճարտարապետության պահանջների փոխազդեցությունը։ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկիայի օրինակների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ինչպես հայկական ամրոցաշինությանը բնորոշ ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ տարբեր աշխարհագրական ու քաղաքական պայմաններով պայմանավորված տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Կիլիկիայի լեռնային միջավայրը և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի հետ կապերը կարող էին նպաստել պաշտպանական ճարտարապետության որոշ ձևերի փոխազդեցությանը հարևան մշակույթների հետ, մինչդեռ Կենտրոնական Հայաստանի ամրոցները զարգանում էին Հայկական լեռնաշխարհի շինարարական ավանդույթների և տեղական ռազմավարական պայմանների շրջանակում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրոցների ներսում աշխարհիկ, բնակելի, տնտեսական և երբեմն պաշտամունքային կառույցների տեղաբաշխմանը՝ ամրոցը ներկայացնելով որպես բազմագործառույթ ճարտարապետական համալիր։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ամրաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով միջնադարյան հայկական պաշտպանական ճարտարապետության զարգացման բնորոշ գծերը և դրա տեղը հայկական ճարտարապետական ժառանգության մեջ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության թեմայի արտացոլմանը իսպանական գրականության մեջ, դրա գեղարվեստական մեկնաբանություններին, պատմական հիշողության պահպանման և գրական ներկայացման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են Հայոց ցեղասպանության պատմական իրադարձությունների արձագանքները իսպանալեզու գրական միջավայրում, հայ ժողովրդի ողբերգության ընկալման և ներկայացման ձևերը, ինչպես նաև պատմական իրականության ու գեղարվեստական պատումի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իսպանացի գրողների ստեղծագործություններում հայկական թեմատիկայի դրսևորումներին, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, տեղահանության, հայրենազրկման և մարդկային ճակատագրերի գեղարվեստական արտահայտությանը։ Քննարկվում են ցեղասպանության թեմայի ներկայացման գրական ժանրերը, կերպարների կառուցման սկզբունքները, խորհրդանշական պատկերները և պատմական իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակային վերաբերմունքի առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում իսպանական և հայկական գրականությունների մշակութային առնչություններին, պատմական վկայությունների ու գեղարվեստական երևակայության փոխազդեցությանը, ինչպես նաև ցեղասպանության հիշողության փոխանցման գործում գրականության նշանակությանը։ Կարևորվում են համեմատական գրականագիտության մեթոդները, միջմշակութային հաղորդակցության գործընթացները և պատմական ողբերգությունների գրական վերաիմաստավորման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայոց ցեղասպանության միջազգային գրական արձագանքների ուսումնասիրությանը և իսպանական գրականության մեջ հայկական թեմատիկայի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, իսպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, մշակութաբանների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ջրալույծ մետաղապորֆիրինների և ԴՆԹ-ի միջև կոմպլեքսների առաջացման գործընթացներում պորֆիրինային կառուցվածքի կենտրոնական մետաղական իոնի դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղապորֆիրինների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ազդեցությունն է նուկլեինաթթվի հետ դրանց փոխազդեցության բնույթի, կայունության և ընտրողականության վրա։ Պորֆիրինային մակրոցիկլում տեղակայված մետաղական իոնը կարող է փոփոխել ամբողջ մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, լիցքային բաշխումը, տարածական հատկությունները և շրջակա միջավայրի հետ փոխազդելու ունակությունը, ինչի պատճառով տարբեր մետաղներ պարունակող միացությունները կարող են տարբեր վարք դրսևորել կենսամակրոմոլեկուլների նկատմամբ։ Քննվում են ԴՆԹ-ի հետ կապման հնարավոր ոչ կովալենտ փոխազդեցությունները և դրանց կախվածությունը մետաղական կենտրոնի բնույթից, պորֆիրինային համակարգի կառուցվածքից ու միջավայրի ընդհանուր ֆիզիկաքիմիական պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե կենտրոնական իոնի չափը, լիցքային և կոորդինացիոն հատկությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ կոմպլեքսագոյացման հավասարակշռության և առաջացած համակարգերի կայունության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մետաղական կենտրոններով ջրալույծ պորֆիրինային միացությունների համեմատական բնութագրում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կառուցվածք–հատկություն–փոխազդեցություն կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական տվյալների մեկնաբանումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կոմպլեքսների առաջացումը և մոլեկուլների փոխազդեցության հետևանքով տեղի ունեցող փոփոխությունները։ ԴՆԹ-ն դիտարկվում է որպես բարդ կենսապոլիմերային համակարգ, որի կառուցվածքային առանձնահատկությունները նույնպես կարող են պայմանավորել պորֆիրինային միացությունների կապման բնույթը։ Տարբեր համակարգերի համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե դիտվող տարբերությունների որ մասն է կապված հենց կենտրոնական մետաղի փոփոխության հետ։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն կենսաանօրգանական և կոորդինացիոն քիմիայի համար, քանի որ նպաստում են մետաղ պարունակող մակրոցիկլային միացությունների և նուկլեինաթթուների մոլեկուլային փոխազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պորֆիրինների քիմիայի, կոորդինացիոն քիմիայի, կենսաֆիզիկական քիմիայի և նուկլեինաթթուների ֆիզիկաքիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական մետաղական իոնի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ նշանակությունը պարզաբանելու նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է տասնամյա ժամանակահատվածում տեղի ունեցած հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և պետականաշինական գործընթացների ներկայացմանն ու գնահատմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պայքարի, վերափոխումների և նոր հասարակական կարգի կառուցման հիմնական ուղղություններին։ Նյութում դիտարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունները, իշխանության կազմակերպման գործընթացները, պետական և հասարակական կառույցների ձևավորումը, ինչպես նաև տնտեսական ու սոցիալական կյանքի վերակազմավորման ուղղությամբ իրականացված աշխատանքները։ Կարևորվում են այն դժվարություններն ու հակասությունները, որոնք ուղեկցել են նոր կառավարման համակարգի հաստատմանը, տնտեսության վերականգնմանը և հասարակության տարբեր ոլորտների վերափոխմանը։ Անդրադարձ է կատարվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ենթակառուցվածքների և արտադրական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև պետական տնտեսական քաղաքականության շրջանակում իրականացված միջոցառումներին։ Ուշադրություն է հատկացվում հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխություններին, աշխատավորության մասնակցությանը տնտեսական և հասարակական գործընթացներին, կրթության ու մշակույթի զարգացմանը և նոր հաստատությունների ստեղծմանը։ Պայքարի գաղափարը դիտարկվում է ոչ միայն քաղաքական կամ ռազմական իրադարձությունների, այլև տնտեսական դժվարությունների հաղթահարման, պետական կառավարման ամրապնդման և հասարակական նոր հարաբերությունների ձևավորման համատեքստում։ Միաժամանակ շինարարության և ստեղծագործ աշխատանքի գործընթացները ներկայացվում են որպես տնտեսության վերականգնման, արտադրական կարողությունների ընդլայնման և հասարակական կյանքի կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում մեկնաբանվում նախորդ տարիների ձեռքբերումները, դժվարությունները և զարգացման հեռանկարները։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես իր ժամանակի քաղաքական և գաղափարական մտածողությունն արտացոլող պատմական աղբյուր, քանի որ հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունների գնահատականները ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ գաղափարական և քաղաքական մոտեցումների շրջանակում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել խորհրդային ժամանակաշրջանի պատմությամբ, հասարակական և քաղաքական շարժումներով, տնտեսական վերափոխումներով, պետականաշինությամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։

Технология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է շարժական կապի համակարգերի համար նախատեսված համուղղորդ (վսենապրավլեն) անտենների նախագծման, մշակման և փորձարարական հետազոտության հարցերին։ Գրքում ուսումնասիրվում են անտենների տեսական հիմքերը, ճառագայթման բնութագրերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այն տեխնիկական լուծումները, որոնք ապահովում են ազդանշանի արդյունավետ ընդունում և փոխանցում տարբեր ուղղություններով՝ առանց անտենի կողմնորոշման անհրաժեշտության։ Հեղինակը վերլուծում է անտենների նախագծման մեթոդները, էլեկտրամագնիսական պարամետրերի օպտիմալացման մոտեցումները և շարժական կապի համակարգերում դրանց կիրառման արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են մոդելավորման, հաշվարկային և փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, որոնց հիման վրա գնահատվում են անտենների շահույթը, հաճախականային բնութագրերը, ճառագայթման դիագրամները և աշխատանքի կայունությունը տարբեր պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ժամանակակից հեռահաղորդակցական համակարգերի պահանջներին համապատասխան անտենային լուծումների մշակման խնդիրներին՝ ներառյալ շարժական, բջջային և անլար կապի ցանցերում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Գիրքը նախատեսված է ռադիոտեխնիկայի, հեռահաղորդակցության և էլեկտրոնիկայի ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ինչպես նաև օգտակար կարող է լինել անտենային համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող ինժեներների համար։

Медицина

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տուբերկուլոզով հիվանդների շրջանում կլինիկական և սոցիալական առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով հիվանդության հարուցիչի դեղորայքային կայունության տարբեր տեսակները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարող են դեղորայքային կայունության բնույթը և աստիճանը կապված լինել հիվանդության կլինիկական ընթացքի, ախտանշանների արտահայտվածության, ախտորոշման առանձնահատկությունների, բուժման պատմության և հիվանդների սոցիալական պայմանների հետ։ Աշխատության կենտրոնում տուբերկուլոզի այն դեպքերն են, որոնց դեպքում հիվանդության հարուցիչը դիմադրություն է ցուցաբերում մեկ կամ մի քանի հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների նկատմամբ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ դեղորայքային կայունությունը կարող է բարդացնել հիվանդության վերահսկումը և բուժման կազմակերպումը, իսկ դրա առաջացման ու տարածման վրա կարող են ազդել ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական և վարքագծային գործոններ։ Հետազոտության կլինիկական հատվածում կարող են վերլուծվել հիվանդների գանգատները, հիվանդության տևողությունը, ախտահարման տարածվածությունը, կլինիկական ձևերը, լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները, ինչպես նաև հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները։ Տարբեր կայունության տեսակներ ունեցող խմբերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե արդյոք հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և ընթացքի մեջ առկա են էական տարբերություններ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սոցիալական գործոններին, որոնք կարող են ներառել հիվանդների տարիքային և սոցիալական կազմը, կրթական մակարդակը, զբաղվածությունը, բնակության պայմանները, ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական վիճակը, առողջապահական ծառայություններից օգտվելու հնարավորությունները և բուժման նկատմամբ հետևողականությունը։ Այս տվյալների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տուբերկուլոզը դիտարկել ոչ միայն որպես վարակիչ հիվանդություն, այլև որպես սոցիալական պայմանների հետ սերտորեն կապված առողջապահական խնդիր։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կլինիկական և սոցիալական տվյալների համադրումը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե սոցիալական անբարենպաստ պայմանները, բուժօգնության ուշ հասանելիությունը կամ բուժման գործընթացի ընդհատումները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ դեղորայքային կայունության ձևավորման և հիվանդության ընթացքի հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է օգնել տարբերակել այն գործոնները, որոնք ուղղակիորեն կապված են հիվանդության կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ, և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորված են հիվանդի սոցիալական միջավայրով կամ առողջապահական համակարգի հասանելիությամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ տուբերկուլոզի կանխարգելման և վերահսկման ծրագրերի կատարելագործման համար, քանի որ տարբեր ռիսկային խմբերի սոցիալական և կլինիկական առանձնահատկությունների ճանաչումը հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային կազմակերպել հայտնաբերումը, բժշկական հսկողությունը և սոցիալական աջակցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆթիզիատրիայով, վարակաբանությամբ, համաճարակաբանությամբ, հանրային առողջապահությամբ և բժշկական սոցիոլոգիայով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տուբերկուլոզի դեղորայքային կայունությունը դիտարկում է բազմակողմանի՝ համադրելով հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և հիվանդների սոցիալական բնութագրերի ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր կայունության ձևերով տուբերկուլոզի առաջացման, ընթացքի և վերահսկման խնդիրների մասին։