Պատմվածքներ և հարցազրույց- Խորխե Լուիս Բորխես /թարգ. Հ. Բոդուկյան և Վարդան Ֆերեշեթյան

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բարդ բեռնվածության պայմաններում և կոռոզիոն միջավայրերում աշխատող լիսեռների (վալերի) ամրության և երկարակեցության հաշվարկների կատարելագործման խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից մոտեցումներ և հաշվարկային մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել մեխանիկական տարրերի դիմացկունությունը փոփոխական և համակցված բեռնվածությունների ազդեցության տակ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լարվածությունների բաշխումը, հոգնածային քայքայման գործընթացները և նյութերի վարքագիծը երկարատև շահագործման ընթացքում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կոռոզիայի ազդեցությանը կառուցվածքային ամրության վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև անվտանգության գործակիցների ընտրության, հաշվարկային սխեմաների ճշգրտման և նախագծման օպտիմալացման հարցերը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել մեքենայական հանգույցների հուսալիությունն ու ծառայության ժամկետը։ Ներկայացվում են տեսական հիմքեր, փորձարարական տվյալներ և ինժեներական կիրառություններ, որոնք օգտագործվում են արդյունաբերական սարքավորումների նախագծման և շահագործման մեջ։ Գիրքը ընդգրկում է նաև նյութագիտության և կոռոզիոն գործընթացների ուսումնասիրության արդյունքներ՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը մեխանիկական համակարգերի երկարաժամկետ կայունության վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է ինժեներ-մեխանիկների, նախագծողների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների և մեքենաշինության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են բարդ բեռնված մեխանիկական համակարգերի հաշվարկով և նախագծմամբ։

Сельское хозяйство

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Շիրակի մարզի պայմաններում ճակնդեղի ցանքերի մոլախոտվածության ուսումնասիրությանը և մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ճակնդեղի ցանքատարածություններում հանդիպող մոլախոտային բուսականության տեսակային կազմը, տարածվածությունը և վնասակարության աստիճանը, ինչպես նաև գնահատել տարբեր ագրոտեխնիկական և բուսապաշտպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Մոլախոտերը գյուղատնտեսական մշակաբույսերի հիմնական մրցակիցներից են, քանի որ օգտագործում են հողի խոնավությունը, սննդանյութերը և լուսային ռեսուրսները, կարող են խոչընդոտել մշակաբույսի բնականոն աճն ու զարգացումը և նվազեցնել բերքատվությունն ու արտադրանքի որակը։ Ճակնդեղի ցանքերում մոլախոտերի ազդեցությունը հատկապես կարևոր է մշակաբույսի զարգացման սկզբնական փուլերում, երբ բույսերը համեմատաբար թույլ են մրցակցում արագ աճող մոլախոտային բուսականության հետ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել Շիրակի մարզի ագրոկլիմայական պայմանների ազդեցությունը մոլախոտերի տարածման և զարգացման վրա։ Հողի հատկությունները, խոնավության ռեժիմը, ջերմաստիճանը, տեղումների քանակը, նախորդ մշակաբույսերը, հողի մշակության եղանակները և ցանքի ժամկետները կարող են ազդել մոլախոտային բուսականության ձևավորման վրա։ Այս գործոնների հաշվառումը կարևոր է պայքարի առավել նպատակահարմար համակարգ մշակելու համար։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է մոլախոտերի տեսակային կազմի բացահայտումը։ Կարող են առանձնացվել միամյա և բազմամյա, ինչպես նաև լայնատերև և հացազգի մոլախոտերի տեսակներ՝ գնահատելով դրանց հանդիպման հաճախականությունը, քանակը և կենսազանգվածը։ Մոլախոտվածության քանակական և որակական ցուցանիշների որոշումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ճակնդեղի ցանքերի ագրոֆիտոցենոզային վիճակը և առանձնացնել առավել վնասակար տեսակները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մոլախոտերի վնասակարության գնահատումը։ Մոլախոտերի մրցակցությունը կարող է դանդաղեցնել ճակնդեղի աճը, նվազեցնել տերևային մակերեսի ձևավորումը, սահմանափակել արմատային համակարգի զարգացումը և արդյունքում ազդել բերքի քանակի ու որակի վրա։ Մոլախոտերի վնասակարության մակարդակի որոշումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել այն ժամանակահատվածները, երբ պայքարի իրականացումն առավել արդյունավետ և տնտեսապես նպատակահարմար է։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մոլախոտերի դեմ պայքարի տարբեր մեթոդներ։ Ագրոտեխնիկական միջոցառումները կարող են ներառել հողի ժամանակին և ճիշտ նախապատրաստում, ցանքի օպտիմալ ժամկետների ընտրություն, միջշարային մշակումներ, մոլախոտերի մեխանիկական ոչնչացում և մշակաբույսերի խնամքի այլ միջոցներ։ Այս մեթոդների նպատակն է նվազեցնել մոլախոտերի քանակը և միաժամանակ ստեղծել ճակնդեղի աճի համար առավել բարենպաստ պայմաններ։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ քիմիական պայքարի արդյունավետության ուսումնասիրությունը։ Հերբիցիդների ընտրությունը, կիրառման ժամկետը, դեղաչափը և եղանակը պետք է համապատասխանեն ինչպես տվյալ մոլախոտերի տեսակային կազմին, այնպես էլ ճակնդեղի զարգացման փուլին։ Դրանց արդյունավետության գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն մոլախոտերի ոչնչացման մակարդակը, այլև մշակաբույսի հնարավոր վնասման ռիսկը, բերքատվության փոփոխությունը և կիրառման տնտեսական արդյունավետությունը։ Ժամանակակից բույսերի պաշտպանության տեսանկյունից առավել նպատակահարմար է պայքարի ինտեգրված համակարգի կիրառումը, որը համադրում է կանխարգելիչ, ագրոտեխնիկական, մեխանիկական և անհրաժեշտության դեպքում քիմիական միջոցառումները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել հերբիցիդների անհարկի օգտագործումը, կանխել մոլախոտերի դիմադրության զարգացումը և ապահովել մշակաբույսի ավելի կայուն պաշտպանություն։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է Շիրակի մարզի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգի մշակման մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ճակնդեղի արտադրությամբ զբաղվող տնտեսություններում՝ բերքատվության բարձրացման, արտադրական ծախսերի օպտիմալացման և բույսերի պաշտպանության միջոցառումների ճիշտ պլանավորման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է մոլախոտային բուսականության կենսաբանական և ագրոնոմիական ուսումնասիրությունը գործնական բույսերի պաշտպանության խնդիրների հետ՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ճակնդեղի ցանքերի մոլախոտվածությունը, բարելավել մշակաբույսի աճի պայմանները և բարձրացնել ստացվող բերքի արդյունավետությունն ու կայունությունը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից գերմաներենում գոյականի թվի քերականական կարգի ոճական հնարավորությունների և հաղորդակցական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում եզակի և հոգնակի թվաձևերի կիրառությունն է տարբեր խոսքային իրավիճակներում, տեքստային ժանրերում և գործառական ոճերում՝ պարզելու համար, թե քերականական թվի ընտրությունն ինչպես կարող է ազդել արտահայտության իմաստային երանգավորման, ընդհանրացման, կոնկրետացման և խոսքի արտահայտչականության վրա։ Քննվում է գոյականի թվի կարգը ոչ միայն որպես առարկաների քանակական տարբերակման ձևաբանական միջոց, այլև որպես ոճական նշանակություն ձեռք բերող լեզվական երևույթ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ եզակի թիվը կարող է արտահայտել առարկաների կամ երևույթների ամբողջ դաս, հավաքականություն կամ ընդհանրացված հասկացություն, իսկ հոգնակին՝ ընդգծել բազմազանությունը, կրկնվող բնույթը կամ առանձին դրսևորումների ամբողջությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև այն գոյականները, որոնց թվային ձևերի գործածությունը սահմանափակված է բառային իմաստով, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ սովորաբար միայն եզակի թվով կիրառվող վերացական, նյութական կամ հավաքական գոյականների հոգնակի ձևավորումը ստեղծում է նոր իմաստային կամ ոճական երանգներ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական, պաշտոնական և առօրյա խոսքում հանդիպող առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով քերականական թվի ընտրության կախվածությունը հաղորդակցական նպատակից և տեքստի բնույթից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համատեքստի դերը, քանի որ նույն գոյականի եզակի և հոգնակի ձևերը տարբեր իրավիճակներում կարող են ունենալ ոչ միայն քանակական, այլև գնահատողական, հուզական կամ արտահայտչական նշանակություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թվի քերականական կարգի և որոշիչների, ածականների, դերանունների ու բայական համաձայնության փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով դրա դերը նախադասության կառուցվածքային ամբողջականության մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորմի և ոճական շեղման հարաբերությանը, երբ թվաձևի ոչ սովորական ընտրությունը կարող է նպատակային կերպով կիրառվել հեղինակային խոսքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գերմաներենի ձևաբանության, ոճաբանության, իմաստաբանության և տեքստի լեզվաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով քերականական թվի դերը որպես ոչ միայն ձևաբանական, այլև բազմաբնույթ ոճական ու հաղորդակցական գործառույթներ իրականացնող լեզվական միջոց։

Информатика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սխալներ ուղղող կոդերի կիրառմամբ գաղտնիքի բաշխման միջոցների մշակմանը՝ տեղեկատվության անվտանգ պահպանման, փոխանցման և վերականգնման խնդիրների համատեքստում։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է երկու կարևոր ուղղությունների՝ սխալների հայտնաբերման և ուղղման մեթոդների ու գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համադրումը։ Գաղտնիքի բաշխման համակարգերի նպատակն է զգայուն տեղեկատվությունը բաժանել առանձին մասերի այնպես, որ այն հնարավոր լինի վերականգնել միայն նախապես սահմանված պայմանների կամ մասնակիցների անհրաժեշտ քանակի առկայության դեպքում։ Սխալներ ուղղող կոդերի ներառումը նման համակարգերում հնարավորություն է տալիս բարձրացնել փոխանցվող կամ պահպանվող տվյալների հուսալիությունը և ապահովել գաղտնիքի վերականգնումը նույնիսկ այն իրավիճակներում, երբ տվյալների առանձին հատվածներ վնասվել, աղավաղվել կամ սխալ են փոխանցվել։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սխալների առաջացման բնույթը, դրանց դասակարգումը և տվյալների ամբողջականության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Թվային համակարգերում տեղեկատվությունը կարող է ենթարկվել պատահական կամ տեխնիկական խափանումների հետևանքով առաջացած փոփոխությունների, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է կիրառել հատուկ կոդավորման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հայտնաբերել և որոշ դեպքերում ուղղել առաջացած սխալները։ Այս նպատակով օգտագործվող սխալներ ուղղող կոդերը տվյալների սկզբնական կառուցվածքին ավելացնում են լրացուցիչ տեղեկատվություն, որի միջոցով ստացող կողմը կարող է որոշել տվյալների խաթարման փաստը և վերականգնել ճիշտ արժեքները։ Գաղտնիքի բաշխման տեսական հիմքը կապված է գաղտնի տեղեկատվության մի քանի մասնաբաժինների բաժանման գաղափարի հետ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս բացառել ամբողջ գաղտնիքի մեկ վայրում կամ մեկ մասնակցի մոտ կենտրոնացված պահպանումը։ Բաշխված մասնաբաժինների օգտագործմամբ հնարավոր է ստեղծել այնպիսի համակարգեր, որտեղ գաղտնիքի վերականգնումը կախված է մասնակիցների կամ տվյալների հատվածների որոշակի շեմային քանակից։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական անվտանգության համակարգերում, քանի որ մեկ մասնաբաժնի կորստի կամ վնասման դեպքում ամբողջ գաղտնիքը պարտադիր չէ, որ դառնա անհասանելի։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սխալներ ուղղող կոդերի և գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համատեղ կիրառման սկզբունքների ուսումնասիրությունը։ Այդպիսի համակարգում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել գաղտնիության, ամբողջականության, վերականգնելիության և հուսալիության պահանջները։ Կոդավորման կառուցվածքը պետք է ընտրվի այնպես, որ լրացուցիչ կոդային տեղեկատվությունը չվնասի գաղտնիքի պաշտպանության մեխանիզմներին, իսկ վերականգնման գործընթացը կարողանա տարբերակել իրական տեղեկատվությունը սխալ կամ վնասված տվյալներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել տարբեր հանրահաշվական և կոդավորման մեթոդներ, որոնք կիրառելի են տվյալների մասնաբաժինների ձևավորման և վերականգնման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շեմային գաղտնիքի բաշխման սխեմաներին, որոնցում գաղտնիքի վերականգնման համար անհրաժեշտ է մասնակիցների կամ մասնաբաժինների որոշակի նվազագույն քանակ։ Նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս համատեղել հասանելիության և անվտանգության պահանջները՝ սահմանելով, թե քանի մասնաբաժնի առկայության դեպքում կարող է իրականացվել գաղտնիքի վերականգնում։ Աշխատության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել համապատասխան ալգորիթմների նախագծում և դրանց աշխատանքի մոդելավորում։ Հնարավոր է ուսումնասիրել գաղտնիքի բաժանման, կոդային մասնաբաժինների ձևավորման, տվյալների փոխանցման, սխալների հայտնաբերման, ուղղման և վերջնական վերականգնման փուլերը։ Համակարգի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել վերականգնման ճշտության, սխալների նկատմամբ դիմակայունության, հաշվարկային բարդության, հիշողության պահանջների և հաղորդակցական ծախսերի տեսանկյունից։ Կարևոր խնդիր է նաև այն սահմանների որոշումը, որոնց պայմաններում համակարգը կարող է հաջողությամբ վերականգնել վնասված տեղեկատվությունը։ Սխալների քանակի կամ վնասված մասնաբաժինների չափի աճի դեպքում վերականգնման հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել, ուստի կոդի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև տարբեր սխալներ ուղղող մոտեցումների համեմատական արդյունավետությունը։ Կախված կիրառման ոլորտից՝ կարող են պահանջվել տարբեր մակարդակի սխալադիմացկունություն, արագագործություն և հիշողության արդյունավետություն։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել անվտանգության և հուսալիության պահանջները հաշվարկային ռեսուրսների և գործնական կիրառելիության հետ։ Մշակվող միջոցների կիրառման հնարավոր ոլորտները բավական լայն են։ Դրանք կարող են օգտագործվել բաշխված պահոցներում, տվյալների փոխանցման համակարգերում, ամպային ենթակառուցվածքներում, տեղեկատվական անվտանգության լուծումներում և այնպիսի համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է գաղտնի տեղեկատվության միաժամանակյա պաշտպանություն և վերականգնման բարձր հուսալիություն։ Հատկապես կարևոր է նման մոտեցումը այն միջավայրերում, որտեղ տվյալների ամբողջականության խախտումը կարող է հանգեցնել զգալի տեղեկատվական կամ կազմակերպական ռիսկերի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կոդավորման տեսության, սխալների ուղղման և տեղեկատվական անվտանգության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով մշակել գաղտնիքի բաշխման այնպիսի միջոցներ, որոնք միաժամանակ ապահովում են տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը և սխալների նկատմամբ կայունությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և գաղտնի տվյալների պաշտպանության ավելի կայուն ու արդյունավետ մեխանիզմների ստեղծմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է տեղային ռազմական ընդհարումների պայմաններում վիրավորների ներքին օրգանների հիվանդությունների դեպքում թերապևտիկ օգնության կազմակերպման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության փորձի հիման վրա։ Ներկայացվում են ռազմական իրավիճակներում բժշկական օգնության համակարգի կազմակերպման սկզբունքները, վիրավորների բժշկական տեսակավորման, ախտորոշման, բուժման և տարհանման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ներքին օրգանների ախտահարումների դեպքում բուժական մոտեցումները, շտապ և մասնագիտացված օգնության կազմակերպումը, ինչպես նաև բժշկական ծառայությունների արդյունավետ համագործակցության մեխանիզմները։ Աշխատությունում վերլուծվում են ռազմական բժշկության գործնական խնդիրները, բուժօգնության որակի բարձրացման ուղիները և ճգնաժամային պայմաններում առողջապահական համակարգի գործունեության առանձնահատկությունները։ Գիրքը նախատեսված է ռազմական բժիշկների, թերապևտների, բուժաշխատողների, բժշկական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և ռազմական բժշկության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Другие предметы

Համախառն ազգային արդյունքը (ՀԱԱ) մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ է, որը արտահայտում է որոշակի ժամանակահատվածում տվյալ երկրի ռեզիդենտների կողմից արտադրված վերջնական ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր արժեքը՝ անկախ այն բանից, թե արտադրությունը կատարվել է երկրի ներսում, թե արտերկրում։ Այն օգտագործվում է երկրի տնտեսական ակտիվության, արտադրողականության և բնակչության տնտեսական կարողությունների գնահատման համար։ ՀԱԱ-ն նման է համախառն ներքին արդյունքին (ՀՆԱ), սակայն հիմնական տարբերությունն այն է, որ ՀՆԱ-ն հաշվի է առնում միայն երկրի տարածքում ստեղծված արտադրանքը, իսկ ՀԱԱ-ն՝ նաև արտերկրում աշխատող երկրի քաղաքացիների կողմից ստացված եկամուտները՝ հանելով օտարերկրացիների կողմից երկրի ներսում ստացված եկամուտները։ Այսինքն՝ ՀԱԱ = ՀՆԱ + արտերկրից ստացված եկամուտներ − արտերկիր փոխանցված եկամուտներ։ ՀԱԱ-ի հաշվարկման հիմնական եղանակները երեքն են՝ արտադրական, եկամտային և ծախսային մոտեցումները։ Արտադրական եղանակով ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է՝ գումարելով տնտեսության բոլոր ոլորտներում ստեղծված ավելացված արժեքը՝ խուսափելով կրկնահաշվարկից։ Եկամտային մոտեցմամբ հաշվի են առնվում բոլոր եկամուտները, որոնք ստեղծվել են արտադրության գործընթացում՝ աշխատավարձերը, շահույթը, տոկոսները և վարձակալական եկամուտները։ Ծախսային մոտեցմամբ ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է որպես վերջնական ապրանքների և ծառայությունների վրա կատարված բոլոր ծախսերի գումար՝ ներառյալ սպառումը, ներդրումները, պետական ծախսերը և զուտ արտահանումը։ Այս երեք մոտեցումները տեսականորեն պետք է ապահովեն նույն արդյունքը, քանի որ դրանք արտացոլում են նույն տնտեսական գործընթացը տարբեր կողմերից։ ՀԱԱ-ի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս գնահատել երկրի տնտեսական հզորությունը, համեմատել տարբեր երկրների տնտեսական զարգացումը և մշակել տնտեսական քաղաքականություն։ Սակայն այս ցուցանիշն ունի նաև սահմանափակումներ, քանի որ չի արտացոլում եկամուտների բաշխումը, ոչ պաշտոնական տնտեսությունը և կյանքի որակի ոչ նյութական կողմերը։ Այսպիսով, համախառն ազգային արդյունքը հանդիսանում է երկրի տնտեսական գործունեության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշներից մեկը, իսկ դրա հաշվարկման տարբեր եղանակները հնարավորություն են տալիս բազմակողմանիորեն գնահատել ազգային տնտեսության իրական վիճակը և զարգացման միտումները։