Пропедевтический курс русского языка как составная часть профессиональной подготовки будущего учителя

Экономика

Տնտեսագիտական և արտադրական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության դիսկրետ տեխնոլոգիայով գործող արտադրություններում նյութական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հումքի, նյութերի, կիսապատրաստվածքների և այլ արտադրական պաշարների ձևավորման, բաշխման ու օգտագործման գործընթացները՝ արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութատարության նվազեցմանը, պաշարների օպտիմալ կառավարմանը, արտադրական կորուստների սահմանափակմանը և ռեսուրսների օգտագործման վերահսկողության կատարելագործմանը։ Վերլուծվում են նյութական հոսքերի պլանավորման, արտադրական պահանջարկի գնահատման, մատակարարման կազմակերպման և պատրաստի արտադրանքի ինքնարժեքի վրա ռեսուրսների օգտագործման ազդեցության հարցերը։ Քննարկվում են նաև արտադրական գործընթացների կազմակերպման, տեխնոլոգիական հնարավորությունների և կառավարման մեթոդների կատարելագործման միջոցով նյութական ռեսուրսների խնայողության ապահովման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման դերը արտադրողականության և ձեռնարկությունների տնտեսական արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արդյունաբերության տնտեսագիտության, արտադրության կառավարման և նյութական ռեսուրսների պլանավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղական ինքնակառավարման համակարգում մասնակցային կառավարման զարգացման ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քաղաքացիների ներգրավվածության դերը համայնքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է մասնակցային կառավարման հիմնական գործիքները՝ հանրային լսումներ, համայնքային քննարկումներ, բյուջետային մասնակցություն, նախաձեռնող խմբեր և էլեկտրոնային մասնակցության հարթակներ՝ գնահատելով դրանց կիրառման արդյունավետությունը ՀՀ համայնքներում։ Գրքում դիտարկվում են տեղական ինքնակառավարման մարմինների և բնակչության փոխգործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև որոշումների կայացման գործընթացում թափանցիկության և հաշվետվողականության ապահովման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրին, որը կարգավորում է քաղաքացիների մասնակցությունը, և դրա համապատասխանությանը ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային փորձը՝ մասնակցային բյուջետավորման և համայնքային կառավարման հաջողված մոդելների համեմատական վերլուծությամբ՝ առաջարկելով դրանց կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է մասնակցային կառավարման կարևորությունը տեղական զարգացման, սոցիալական վստահության ամրապնդման և համայնքային խնդիրների արդյունավետ լուծման գործընթացներում։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական ապագայաբանության շրջանակում կանխատեսման տեսական, մեթոդաբանական և ճանաչողական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական գործընթացների հնարավոր զարգացման ուղղությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում քաղաքական ապագայի վերաբերյալ գիտականորեն հիմնավորված դատողությունների ձևավորման հնարավորություններն ու սահմանափակումներն են, ինչպես նաև քաղաքական երևույթների բարձր փոփոխականության, բազմագործոն բնույթի և անորոշության ազդեցությունը կանխատեսումների վրա։ Քաղաքական կանխատեսումը դիտարկվում է ոչ թե որպես ապագայի միանշանակ որոշում, այլ որպես առկա միտումների, պատճառահետևանքային կապերի, հնարավոր փոփոխությունների և այլընտրանքային սցենարների համակարգված ուսումնասիրություն։ Ժամանակակից ռազմավարական ապագայաբանության մոտեցումները ևս սովորաբար շեշտադրում են ոչ թե մեկ անխուսափելի ապագայի կանխագուշակումը, այլ մի քանի հնարավոր ապագաների ուսումնասիրությունը և դրանց նկատմամբ պատրաստվածության զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսման օբյեկտի և ժամանակային հորիզոնի սահմանմանը, քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ տեղեկատվության ընտրությանը, փոփոխականների առանձնացմանը և ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատմանը։ Քննվում են կանխատեսման տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ՝ միտումների վերլուծությունը, փորձագիտական գնահատումները, սցենարային մեթոդները, համեմատական վերլուծությունը, մոդելավորումը և հավանականային գնահատումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքական կանխատեսումների ստուգելիության խնդիրը, քանի որ գիտական կանխատեսումը պահանջում է հնարավորինս հստակ սահմանված արդյունքներ, ժամանակային շրջանակներ և պայմաններ, որոնց դեպքում հնարավոր կլինի հետագայում գնահատել դրա համապատասխանությունը իրական զարգացումներին։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական ապագայի վրա մարդկային ընտրությունների, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների, միջազգային միջավայրի, տնտեսական գործընթացների, տեխնոլոգիական զարգացման և անսպասելի իրադարձությունների ազդեցությունը։ Այս հանգամանքները սահմանափակում են երկարաժամկետ կանխատեսումների որոշակիությունը և մեծացնում այլընտրանքային սցենարների կիրառման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսողի սուբյեկտիվ գնահատականների, տեղեկատվական սահմանափակումների և ճանաչողական կողմնակալությունների հնարավոր ազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական կանխատեսումը կապվում է նաև որոշումների ընդունման և ռազմավարական պլանավորման հետ, քանի որ ապագայի հնարավոր տարբերակների ուսումնասիրությունը կարող է օգտագործվել ռիսկերի, հնարավորությունների և քաղաքական ընտրությունների հետևանքների վերլուծության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքականագիտության, ապագայաբանության, քաղաքական վերլուծության և կանխատեսման մեթոդաբանության մոտեցումները՝ քաղաքական ապագան ներկայացնելով որպես անորոշ և բազմատարբերակ գործընթաց, որի գիտական ուսումնասիրությունը պահանջում է հավանականային, սցենարային և քննադատական մտածողության համատեղ կիրառում։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է որոշ ոչ ավանդական թվաբանական տեսությունների վերջավոր մոդելներում ռեկուրսիվ սխեմաների կառուցվածքային, տրամաբանական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են մաթեմատիկական տրամաբանության, մոդելների տեսության և ռեկուրսիայի տեսության հիմնարար հասկացությունները, ինչպես նաև թվաբանական համակարգերի ձևական նկարագրության և դրանց մոդելավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դասական կամ ոչ ստանդարտ թվաբանական տեսությունների աքսիոմատիկ կառուցվածքին, վերջավոր մոդելների գոյության պայմաններին և դրանցում ռեկուրսիվ սահմանումների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ռեկուրսիվ սխեմաների ներկայացման եղանակները, դրանց սահմանելիության, համատեղելիության և հաշվարկելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում թվաբանական գործողությունների ձևականացմանը, տրամաբանական բանաձևերի մեկնաբանությանը, մոդելների կառուցման մեթոդներին և տարբեր թվաբանական տեսությունների փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում են վերջավոր կառուցվածքներում ռեկուրսիվ գործընթացների վարքագծի ուսումնասիրությունը, տեսությունների արտահայտչական հնարավորությունների գնահատումը և դրանց մետամաթեմատիկական հատկությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկական տրամաբանության տեսական հիմքերի զարգացմանը, ոչ ավանդական թվաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը և ձևական մեթոդների կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, տրամաբանների, տեսական ինֆորմատիկայի մասնագետների, ալգորիթմների և հաշվարկելիության տեսության հետազոտողների, ինչպես նաև մաթեմատիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1988-1990 թվականներին Խորհրդային Ադրբեջանի տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների և զանգվածային ոճրագործությունների քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական զարգացումներն են, դրանց ազդեցությունը հայ բնակչության անվտանգության, իրավունքների և կենսապայմանների վրա, ինչպես նաև բռնությունների կազմակերպման, տարածման և հետևանքների հարցերը։ Աշխատությունը դիտարկում է գործընթացները Խորհրդային Միության վերջին տարիների քաղաքական ճգնաժամի, ազգային-տարածքային հակասությունների սրման և հասարակական հարաբերությունների կտրուկ վատթարացման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների տարբեր դրսևորումներին, բնակչության տեղահանություններին, մարդկային կորուստներին, գույքային վնասներին և փախստականների առաջացման գործընթացին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև պետական և տեղական իշխանությունների, հասարակական-քաղաքական ուժերի ու իրավապահ կառույցների արձագանքի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ պայմաններում և ինչ մեխանիզմներով բռնությունները վերածվեցին զանգվածային բնույթ կրող գործողությունների։ Աշխատությունը փորձում է համադրել պատմական փաստերը, վկայությունները և առկա փաստաթղթային նյութերը՝ ձևավորելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի հնարավորինս ամբողջական պատկեր։ Կարևորվում են նաև այդ իրադարձությունների ժողովրդագրական, սոցիալական և քաղաքական հետևանքները, մասնավորապես՝ հայ բնակչության բռնի տեղահանությունը և տարածաշրջանի հետագա զարգացումների վրա դրա ազդեցությունը։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել Խորհրդային Միության վերջին շրջանի պատմությամբ, հայ-ադրբեջանական հակամարտության պատմությամբ, ազգային հակամարտությունների, բռնությունների, տեղահանությունների և մարդու իրավունքների խնդիրներով զբաղվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է աբսուրդի դրամայի ժանրում հերոսի և հակահերոսի կերպարների վերաիմաստավորման խնդրին՝ ընդգծելով ավանդական դրամատուրգիական կառուցվածքների քայքայումը և մարդու գոյաբանական վիճակի նոր ներկայացումները XX դարի թատերական մտածողության մեջ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես աբսուրդի դրամայում հերոսական և հակահերոսական դասական հակադրությունը կորցնում է իր հստակ սահմանները՝ փոխարինվելով կերպարային անորոշությամբ, գործողության մերժմամբ և իմաստի փնտրտուքի անընդհատ ձախողմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դրամատուրգներին, որոնց ստեղծագործություններում կերպարները հաճախ զրկված են ավանդական նպատակայնությունից և գործում են գոյաբանական դատարկության, լեզվական խզումների և իրականության անհեթեթության պայմաններում։ Քննարկվում է նաև լեզվի և հաղորդակցության ճգնաժամը որպես կերպարների միջև հարաբերությունների հիմնական խաթարող գործոն, ինչը հանգեցնում է ոչ միայն հերոսական գործողության բացակայության, այլ նաև ինքնության տարրալուծման։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աբսուրդի դրամայում հերոսը հաճախ դառնում է հակահերոսի արտացոլում կամ նույնիսկ այդ հակադրության ամբողջական մերժում՝ ստեղծելով նոր տիպի թատերական կերպար, որը գոյություն ունի ոչ թե գործողության, այլ սպասման, լռության և իմաստազուրկ կրկնության մեջ։ Նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես է աբսուրդի դրաման վերաձևավորում դասական դրամատուրգիական կատեգորիաները և ստեղծում նոր ընկալում մարդու և աշխարհի հարաբերությունների մասին։