Создание интенсивных поляризованных пучков фотонов высоких энергий и методы измерения поляризации

Финансы

Գիրքը ուսումնասիրում է միջազգային ֆինանսավարկային կազմակերպությունների ձևավորումը, գործունեության սկզբունքները և դրանց դերը համաշխարհային տնտեսության զարգացման և ֆինանսական կայունության ապահովման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հիմնական միջազգային ֆինանսական ինստիտուտները, դրանց կառուցվածքը, կառավարման մեխանիզմները և անդամ պետությունների հետ համագործակցության ձևերը։ Հեղինակը վերլուծում է այդ կազմակերպությունների կողմից իրականացվող վարկավորման, տեխնիկական աջակցության, տնտեսական վերակառուցման և զարգացման ծրագրերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը զարգացող և անցումային տնտեսությունների վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլոբալ ֆինանսական համակարգի կայունացման գործընթացներին, միջազգային կապիտալի հոսքերի կարգավորմանը, արտաքին պարտքի կառավարմանը և ֆինանսական ճգնաժամերի կանխարգելման մեխանիզմներին։ Քննարկվում է նաև միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների դերը տնտեսական գլոբալացման պայմաններում, ազգային տնտեսությունների ինտեգրման և զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել համապարփակ պատկերացում միջազգային ֆինանսավարկային համակարգի և դրա ազդեցության վերաբերյալ համաշխարհային տնտեսական գործընթացների վրա՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։

Экономика

Հեղինակ Սարգսյան Ա.Հ.-ն գրքում մանրամասն քննարկում է այն գործընթացներն ու մեթոդները, որոնց միջոցով ընկերություններն ու ձեռնարկությունները պետք է հաշվետու լինեն իրենց գործունեության էթիկական, սոցիալական և բնապահպանական հետևանքների համար։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բիզնեսի սոցիալական պատասխանատվության նշանակությանը, որը ենթադրում է ոչ միայն տնտեսական շահույթի ձեռքբերում, այլև հանրության և շրջակա միջավայրի բարօրության ապահովում։ Գրքում ներկայացվում են բարոյական և իրավական սկզբունքները, որոնց վրա պետք է հիմնվի ընկերությունների վարքագիծը՝ սոցիալական պատասխանատվության շրջանակներում։ Բացի դրանից, աշխատությունում արտացոլվում են հայաստանյան իրականությունը, տեղական տնտեսական պայմանները և գործնական օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է սոցիալական պատասխանատվությունը տարածվում հայկական բիզնեսի վրա և ինչպիսի ազդեցություն է ունենում հասարակության բարեկեցության ու զարգացման վրա։ Հեղինակը ընդգծում է, որ բիզնեսի բարոյականությունն ու սոցիալական պատասխանատվությունը կարևոր են ոչ միայն ընկերությունների համբավի համար, այլև ամբողջ հասարակության համար, քանի որ դրանց ազդեցությունը ուղղակիորեն կապված է տնտեսական կայունության, սպառողների վստահության և ընկերությունների երկարաժամկետ զարգացման հետ։ Գրքում նաև քննարկվում են միջազգային չափանիշները և դրանց կիրառությունը Հայաստանի իրականությունում, ինչպես նաև վերլուծվում են սոցիալական պատասխանատվության ծրագրերի արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կհամարվի օգտակար թե՛ տնտեսագետների, թե՛ բիզնեսի սեփականատերերի, թե՛ պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների համար։

Медицина

Բժշկական, մանկաբուժական և հանրային առողջապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում նորածինների աուդիոլոգիական սկրինինգի կազմակերպման, իրականացման և արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նորածնային շրջանում լսողության խանգարումների առաջացման հիմնական պատճառները, բնածին և ձեռքբերովի լսողական ախտահարումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց վաղ հայտնաբերման նշանակությունը երեխայի խոսքի, ճանաչողական կարողությունների և հոգեբանական զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորածինների լսողության հետազոտման ժամանակակից մեթոդներին, մասնավորապես օտոակուստիկ էմիսիայի գրանցմանը և լսողական հարուցված պոտենցիալների ավտոմատացված հետազոտությանը։ Վերլուծվում են աուդիոլոգիական սկրինինգի կազմակերպման փուլերը, հետազոտությունների իրականացման ժամկետները, ռիսկային խմբերի առանձնացման սկզբունքները և ախտորոշիչ հետագա հետազոտությունների անհրաժեշտությունը։ Քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության ծննդօգնության հաստատություններում նորածինների լսողության ստուգման հասանելիության, մասնագիտական և տեխնիկական ապահովվածության, ինչպես նաև հայտնաբերված խանգարումների դեպքում բժշկական շարունակական հսկողության կազմակերպման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միջազգային կլինիկական ուղեցույցները, սկրինինգային ծրագրերի համեմատական փորձը, հետազոտությունների զգայունության և յուրահատկության գնահատման մոտեցումները և առողջապահական համակարգում դրանց ներդրման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում լսողության խանգարումների վաղ ախտորոշման, ժամանակին իրականացվող վերականգնողական միջամտությունների, ընտանիքների իրազեկման և երեխաների հետագա զարգացման հնարավորությունների բարելավման նշանակությանը։ Կարևորվում են համընդհանուր աուդիոլոգիական սկրինինգի ընդգրկվածության բարձրացման, մասնագիտական ծառայությունների փոխգործակցության և վաղ միջամտության համակարգի կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նեոնատոլոգիայի, մանկաբուժության, աուդիոլոգիայի, քիթ-կոկորդ-ականջաբանության, հանրային առողջապահության և վաղ մանկական զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայոց ամուսնության և հարսանեկան ծիսակարգի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ V-XVIII դարերի հայկական մատենագրական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունների հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ամուսնության կազմակերպման ձևերի, ընտանեկան հարաբերությունների, նշանադրության, պսակադրության, հարսանեկան արարողությունների և դրանց ուղեկցող սովորույթների պատմական փոփոխությունների բացահայտման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գրավոր սկզբնաղբյուրների միջոցով վերականգնել հայ հասարակության ամուսնաընտանեկան մշակույթի այն շերտերը, որոնք ձևավորվել և փոփոխվել են ավելի քան մեկ հազարամյակի ընթացքում։ Քննության են առնվում պատմագրական, եկեղեցական, կանոնական, իրավական և գրական բնույթի աղբյուրներում պահպանված վկայությունները՝ դրանց համադրման միջոցով բացահայտելով ամուսնության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումները և ընդունված վարքականոնները։ Ամուսնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու անհատների միություն, այլև որպես ընտանիքների և ազգակցական խմբերի միջև սոցիալական կապեր ձևավորող կարևոր հաստատություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ամուսնական զույգի ընտրության սկզբունքներին, ընտանիքի և ազգականների մասնակցությանը, խնամախոսության ավանդույթներին և ամուսնության վերաբերյալ համաձայնության ձեռքբերման ձևերին։ Քննության են առնվում նշանադրության նշանակությունը և այն գործողությունները, որոնց միջոցով ամուսնության նախնական համաձայնությունը ստանում էր հասարակական ճանաչում։ Ուսումնասիրվում են նշանի, նվերների և նյութական փոխանակումների վերաբերյալ տեղեկությունները՝ դրանք դիտարկելով ընտանիքների միջև ձևավորվող հարաբերությունների համատեքստում։ Առանձին նշանակություն է տրվում եկեղեցական պսակադրության ձևավորմանն ու ամրապնդմանը։ Քրիստոնեության տարածման և Հայոց եկեղեցու կանոնական համակարգի զարգացման պայմաններում ամուսնությունը աստիճանաբար ենթարկվում է ավելի հստակ եկեղեցական կարգավորման։ Դիտարկվում են ամուսնության թույլատրելիության պայմանները, ազգակցական և խնամիական սահմանափակումները, ամուսնական տարիքի, փոխադարձ համաձայնության, մենամուսնության և եկեղեցական օրհնության վերաբերյալ նորմերը։ Քննության են առնվում եկեղեցական ժողովների և կանոնական գրականության մեջ արտացոլված դրույթները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևել ամուսնաընտանեկան հարաբերությունների իրավական ու բարոյական կարգավորման զարգացմանը։ Կարևորվում է սովորութային և եկեղեցական իրավունքի փոխհարաբերությունը, քանի որ նախաքրիստոնեական կամ ժողովրդական ծագում ունեցող մի շարք սովորույթներ շարունակել են պահպանվել քրիստոնեական ծիսակարգի շրջանակում՝ երբեմն վերաիմաստավորվելով և նոր նշանակություն ստանալով։ Հարսանեկան ծիսաշարը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված արարողությունների համակարգ, որի տարբեր փուլերը կապված էին ընտանիքի ստեղծման և նոր ամուսնական զույգի հասարակական ճանաչման հետ։ Ուսումնասիրվում են հարսնացուի և փեսացուի ընտանիքների մասնակցությունը, հանդիսավոր արարողությունները, հյուրասիրությունները, նվիրատվությունները, երաժշտական ու տոնական դրսևորումները և այլ սովորույթներ, որոնց մասին տեղեկություններ են պահպանվել միջնադարյան գրավոր աղբյուրներում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարսի՝ հայրական ընտանիքից ամուսնու ընտանիք անցնելու սոցիալական և խորհրդանշական նշանակությանը։ Այս գործընթացը դիտարկվում է ընտանիքի կառուցվածքի, ազգակցական հարաբերությունների և համայնքային կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում նաև ամուսինների իրավունքների ու պարտականությունների, ընտանիքի ներսում տղամարդու և կնոջ կարգավիճակի, ժառանգության և ունեցվածքի հետ կապված պատկերացումները։ Նյութական հարաբերությունների ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են օժիտի, ամուսնական նվերների և ընտանիքների միջև կատարվող այլ նյութական փոխանցումների վերաբերյալ աղբյուրային տեղեկությունները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ամուսնությունը դիտարկել նաև միջնադարյան հասարակության տնտեսական հարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձին քննության առարկա են ամուսնության արգելքների և ամուսնալուծության վերաբերյալ կանոնները։ Եկեղեցական և իրավական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում ամուսնությունը կարող էր համարվել անթույլատրելի կամ անվավեր, ինչպես նաև այն բացառիկ հանգամանքները, որոնց առկայությամբ թույլատրվում էր ամուսնական միության լուծարումը։ Կարևորվում է նաև տարբեր դավանանքների պատկանող անձանց միջև ամուսնությունների նկատմամբ եկեղեցական վերաբերմունքը, որը կապված էր միջնադարյան հասարակության կրոնական ինքնության պահպանման խնդիրների հետ։ V-XVIII դարերի լայն ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևել ամուսնահարսանեկան մշակույթի շարունակականությանը և փոփոխություններին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Քաղաքական իշխանությունների փոփոխությունը, օտար տիրապետությունները, բնակչության տեղաշարժերը, եկեղեցական կյանքի զարգացումը և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային շփումները տարբեր կերպ են անդրադարձել ընտանեկան հարաբերությունների և ծիսական սովորույթների վրա։ Միաժամանակ աղբյուրների համադրությունը բացահայտում է բազմաթիվ ավանդույթների երկարատև պահպանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մատենագրական աղբյուրների ազգագրական արժեքին։ Միջնադարյան հեղինակները սովորաբար նպատակ չեն ունեցել կազմելու ամուսնության և հարսանիքի ամբողջական ազգագրական նկարագրություններ, սակայն նրանց երկերում պահպանված առանձին տեղեկությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել առօրյա կյանքի բազմաթիվ կողմեր։ Այդ պատճառով աղբյուրագիտական քննությունը կարևոր է տվյալների պատմական միջավայրը, հեղինակի նպատակը և հաղորդվող տեղեկության բնույթը ճիշտ գնահատելու համար։ Տարբեր դարերի վկայությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել հին ծագում ունեցող սովորույթները, հետագա փոփոխությունները և քրիստոնեական մշակույթի ազդեցությամբ ձևավորված նոր տարրերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայ ընտանիքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ ամուսնության ինստիտուտի միջոցով բացահայտվում են ազգակցական համակարգը, ընտանիքի հասարակական գործառույթները, սերունդների շարունակականության վերաբերյալ պատկերացումները և համայնքի մասնակցությունը անհատի ընտանեկան կյանքին։ Հարսանեկան ծեսը ներկայացվում է որպես հայոց սոցիոնորմատիվ և հոգևոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որտեղ միահյուսվում են իրավական նորմերը, կրոնական պատկերացումները, ժողովրդական սովորույթները և ընտանեկան արժեքները։ Երկար ժամանակահատվածի աղբյուրների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական ավանդական հասարակության ընտանեկան կազմակերպման և ծիսական մշակույթի զարգացման մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ ազգագրության, հայոց պատմության, միջնադարյան մատենագրության, աղբյուրագիտության, Հայոց եկեղեցու պատմության, սովորութային և կանոնական իրավունքի, ընտանիքի պատմության ու մշակութային մարդաբանության ոլորտների հետազոտողների, ազգագրագետների, պատմաբանների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Лингвистика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բայի և գոյականի փոխկապակցելիության առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ հաշվի առնելով դրանց դասային խմբավորումները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բայի և գոյականի միջև ձևավորվող քերականական, շարահյուսական և իմաստային հարաբերությունները, ինչպես նաև այն օրինաչափությունները, որոնք պայմանավորում են նրանց համատեղ գործածությունը խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բայերի և գոյականների դասային խմբերին, դրանց բնութագրական հատկանիշներին և տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների փոխկապակցման հնարավորություններին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են բայի իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները սահմանում գոյականի ընտրությունն ու գործառույթը, և հակառակը՝ գոյականի իմաստային բնույթն ինչպես կարող է ազդել բայական կառույցի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում բացահայտվում են բայ-գոյական կապակցության հիմնական տեսակները, դրանց կիրառության օրինաչափությունները և լեզվական համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ժամանակակից հայերենի շարահյուսական կառուցվածքը, բառերի համատեղելիության սկզբունքները և լեզվական միավորների միջև առկա համակարգային հարաբերությունները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայերենի քերականության, շարահյուսության, բառագիտության և լեզվական տիպաբանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, ինչպես նաև օգտակար լինել բանասիրության ուսանողներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և հայոց լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։