Սրտամկանի կծկելիության վրա 4 Հց մեխանիկական տատանումների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմները

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի օգնության կոմիտեի գործունեությանը 1921–1937 թվականների ընթացքում՝ դիտարկելով այն որպես սփյուռքահայ հասարակական-մարդասիրական կարևոր կառույց, որը ձևավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքով առաջացած հայության ծանր սոցիալ-տնտեսական ու մարդասիրական ճգնաժամերի պայմաններում։ Կոմիտեի հիմնական նպատակը եղել է օգնության կազմակերպումը գաղթական հայ բնակչությանը, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վերականգնմանն աջակցելը՝ սննդի, հագուստի, դեղորայքի և ֆինանսական միջոցների հավաքագրման ու բաշխման միջոցով։ Նրա գործունեությունը ծավալվել է տարբեր երկրներում ձևավորված մասնաճյուղերի և տեղական հանձնախմբերի միջոցով, որոնք համագործակցում էին հայկական համայնքների, եկեղեցական կառույցների և միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների հետ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել սփյուռքահայության համախմբումը համազգային օգնության գաղափարի շուրջ, որը ոչ միայն նյութական աջակցություն էր ապահովում, այլ նաև ուժեղացնում էր ազգային ինքնության և համերաշխության զգացումը օտար միջավայրերում։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Կ. Մելիք-Շահնազարյանի (Տմբլաչի Խաչան) ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով նրա գրական խոսքի ժողովրդախոսական հիմքերը և հումորային-երգիծական արտահայտչաձևերը։ Նյութում վերլուծվում է նրա լեզվի կառուցվածքը՝ պարզ խոսակցական շերտի, բարբառային տարրերի և ժողովրդական դարձվածքների ակտիվ կիրառությամբ, որոնք ստեղծում են անմիջական, կենդանի և ընթերցողին մոտ խոսքային միջավայր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեգնանքի, սարկազմի և սոցիալական քննադատության լեզվական արտահայտմանը, որտեղ պարզ բառապաշարի միջոցով փոխանցվում են խորքային իմաստներ և հասարակական դիտարկումներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է նրա լեզվի կապը բանավոր ավանդույթի հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է գրական տեքստում վերարտադրվում խոսակցական մշակույթը և ժողովրդական մտածողության ձևերը։ Միաժամանակ դիտարկվում է նրա լեզվի դերը հայ երգիծական գրականության զարգացման համատեքստում՝ որպես յուրահատուկ ոճական համակարգ, որը համադրում է հումորն ու սոցիալական քննադատությունը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է շինարարական նյութերի համար նախատեսված նոր օրգանական կապակցանյութերի ստեղծման գիտական հիմքերի և դրանց կիրառմամբ կոմպոզիտային նյութերի հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանական կապակցող համակարգերի կառուցվածքի, բաղադրիչների փոխազդեցության և դրանց հիման վրա ստացվող կոմպոզիտների ֆիզիկամեխանիկական ու շահագործական բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող կապերն են։ Քննվում է կապակցանյութի դերը կոմպոզիտային համակարգի կառուցվածքի ձևավորման, լցանյութերի և այլ բաղադրիչների միավորման, նյութի ամրության, ամբողջականության և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ կայունության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նոր կապակցող նյութերի հատկությունների նպատակային փոփոխման հնարավորություններին՝ շինարարական կոմպոզիտների ամրության, առաձգականության, ջրակայունության, ջերմային վարքագծի, կպչողականության և երկարատև շահագործման ցուցանիշների բարելավման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածք և բաղադրություն ունեցող կապակցող համակարգեր՝ գնահատելով դրանց համատեղելիությունը հանքային կամ այլ տեսակի լցանյութերի հետ և վերջնական կոմպոզիտի կառուցվածքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե նյութի միկրոկառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են արտահայտվում դրա մակրոսկոպիկ մեխանիկական և շահագործական բնութագրերում։ Դիտարկվում են նաև կոմպոզիտների ծերացման, խոնավության, ջերմաստիճանային փոփոխությունների և մեխանիկական բեռնվածությունների նկատմամբ կայունության ընդհանուր խնդիրները, որոնք կարևոր են շինարարական նյութերի երկարաժամկետ կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ նյութատարության, արտադրական արդյունավետության և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատումը՝ նոր նյութերի կիրառական հեռանկարները որոշելիս։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ընդլայնելու հատուկ հատկություններով շինարարական կոմպոզիտների տեսականին և ձևավորելու նյութերի ընտրության գիտական սկզբունքներ՝ տարբեր կառուցվածքային ու պաշտպանական կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պոլիմերային նյութագիտության, շինարարական նյութերի տեխնոլոգիայի, կոմպոզիտների մեխանիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նոր կապակցող համակարգերի և դրանց հիմքով շինարարական կոմպոզիտների հատկությունների գիտական գնահատման վրա։

Технология

Գիրքը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների աշխատանքի պայմանների փոփոխությունների ազդեցության նվազեցման մեթոդների մշակմանը՝ ուսումնասիրելով կիսահաղորդչային սարքերի և միկրոէլեկտրոնային համակարգերի կայուն ու հուսալի աշխատանքի ապահովման հիմնախնդիրները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ինտեգրալ սխեմաների էլեկտրական և ֆիզիկական բնութագրերի վրա աշխատանքային պայմանների փոփոխության ազդեցությունները, այդ թվում՝ սնուցման լարման, ջերմաստիճանի, բեռնվածության, ազդանշանային պարամետրերի և այլ գործոնների տատանումները։ Հեղինակը վերլուծում է այն երևույթները, որոնց հետևանքով արտաքին և ներքին պայմանների փոփոխությունը կարող է առաջացնել սխեմաների ելքային բնութագրերի շեղումներ, արագագործության նվազում, էներգասպառման փոփոխություն կամ աշխատանքի հուսալիության վատթարացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման ազդեցությունների հայտնաբերմանը, քանակական գնահատմանը և դրանց փոխհատուցման կամ նվազեցման արդյունավետ տեխնիկական լուծումների մշակմանը։ Գրքում ներկայացվում են ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և օպտիմալացման տարբեր մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել աշխատանքային պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ համակարգերի կայունության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրվում են փոխհատուցման մեխանիզմները, սխեմայական լուծումները, պարամետրերի ավտոմատ կարգավորման և կայունացման հնարավորությունները, ինչպես նաև միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման ընթացքում փոփոխական գործոնների հաշվառման սկզբունքները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մշակված մեթոդների արդյունավետության տեսական և փորձարարական գնահատումը, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր մոտեցումներ և որոշել դրանց կիրառման առավել նպատակահարմար պայմանները։ Հեղինակը նաև անդրադառնում է ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաների նախագծման այն խնդիրներին, որոնք պայմանավորված են տեխնոլոգիական գործընթացների բարդացմամբ և սարքերի աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող բարձր պահանջներով։ Ներկայացված արդյունքները կարող են նպաստել ավելի կայուն, հուսալի և կանխատեսելի էլեկտրոնային համակարգերի ստեղծմանը՝ նվազեցնելով աշխատանքային պայմանների փոփոխությունների բացասական ազդեցությունը դրանց տեխնիկական բնութագրերի վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, էլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային տեխնիկայի և ավտոմատ կառավարման ոլորտների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և հուսալիության ապահովման ժամանակակից մեթոդները։

Технология

Ուժեղացված ռեժիմներով աշխատող հիմնային ակումուլյատորներում ցինկե էլեկտրոդների բնութագրերի բարելավումը վերաբերում է այն գիտատեխնիկական մոտեցումներին, որոնք նպատակ ունեն բարձրացնել ցինկ-հիմքով անոդների կայունությունը, էլեկտրաքիմիական արդյունավետությունը և ցիկլային դիմացկունությունը ալկալային միջավայրերում, հատկապես բարձր հոսքային բեռնվածության և արագ լիցքաթափման պայմաններում։ Այս համակարգերում հիմնական խնդիրներից են ցինկի դենդրիտների առաջացումը, կոռոզիոն պրոցեսների արագացումը և ակտիվ նյութի անհավասար լուծարումը, որոնք հանգեցնում են մարտկոցի ծառայության ժամկետի կրճատման և արդյունավետության անկման։ Բարելավման ժամանակակից ուղիները ներառում են էլեկտրոդի մակերեսային մոդիֆիկացիան՝ համաձուլվածքային հավելումների կիրառմամբ (օրինակ՝ արծաթ, բիսմութ կամ ալյումին), որոնք նպաստում են ցինկի նստեցման ավելի համասեռ բաշխմանը և նվազեցնում են դենդրիտների աճը։ Կարևոր ուղղություն է նաև կոմպոզիտային կառուցվածքների ստեղծումը՝ ցինկի մատրիցայի ներսում ներդնելով հաղորդիչ կամ պորոզ նյութեր, որոնք բարելավում են իոնների դիֆուզիան և բարձրացնում էլեկտրաքիմիական մակերեսի ակտիվությունը։ Բացի այդ, էլեկտրոլիտի կազմի օպտիմալացումը՝ հավելանյութերի միջոցով, թույլ է տալիս նվազեցնել կոռոզիոն ակտիվությունը և կայունացնել ցինկի լուծման-կուտակման հավասարակշռությունը։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասի հայկական դպրոցների ուսուցիչների և ուսուցչուհիների հասարակական կազմակերպության կանոնադրական դրույթները՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում հայկական կրթական միջավայրի կազմակերպման և մասնագիտական ինքնակազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթղթում սահմանվում են ընկերության ստեղծման նպատակները, գործունեության ուղղությունները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը և կազմակերպության ներքին գործունեության կարգը։ Այն կարող է ներառել նաև ընկերության ֆինանսական միջոցների ձևավորման, անդամավճարների, ժողովների անցկացման, որոշումների ընդունման և վարչական մարմինների լիազորությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Կանոնադրական նյութը կարևոր աղբյուր է հայկական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ուսուցիչների մասնագիտական և հասարակական համախմբման ձևերի, կրթական ոլորտի խնդիրների և փոխօգնության սկզբունքների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ուսուցիչների մասնագիտական շահերի պաշտպանության, կրթական աշխատանքի բարելավման, գիտելիքների տարածման և ուսուցիչների սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության հետ կապված դրույթները։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է նաև բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցների կազմակերպական առանձնահատկությունները և կրթական համայնքի ներսում ձևավորված ինստիտուցիոնալ հարաբերությունները։ Որպես սկզբնաղբյուր՝ հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն մանկավարժության պատմության, այլև հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման, կրթական ինքնակառավարման և մասնագիտական միավորումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել հայկական դպրոցների պատմության, ուսուցչական շարժումների և Կովկասի հայկական կրթական կյանքի վերաբերյալ հետազոտություններում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմաբաններին, մանկավարժներին, հայագետներին, պատմաբաններին, սոցիալական և կրթական կազմակերպությունների ուսումնասիրողներին, արխիվագետներին, մատենագետներին և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի հետազոտողներին։