Теоретическое исследование электронных, кулоновских и туннельных характеристик полупроводниковых наноструктур

Лингвистика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է արևելահայերենի և արևմտահայերենի բառապաշարային առանձնահատկությունների համակողմանի զուգադրական քննությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու գրական տարբերակների բառային կազմի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, դրանց ձևավորման պատմական հիմքերը և ժամանակակից գործածության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են բառերի իմաստային, ձևաբանական, ծագումնաբանական և գործածական տարբերությունները, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ նույն բառը երկու տարբերակներում կարող է ունենալ տարբեր նշանակություն, ոճական երանգ կամ կիրառության շրջանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի շերտերին, փոխառություններին, բարբառային և հնացած բառերին, նորաբանություններին ու տարբեր պատմամշակութային միջավայրերի ազդեցությամբ ձևավորված բառային առանձնահատկություններին։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու, թե ինչպես են արևելահայերենն ու արևմտահայերենը, պահպանելով հայերենի ընդհանուր բառապաշարային հիմքը, զարգացել տարբեր պատմական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերենի երկու գրական տարբերակների փոխհարաբերությունների, դրանց փոխազդեցության և բառապաշարային հարստության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայերենագիտությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բառագետների, հայոց լեզվի և գրականության մասնագետների, թարգմանիչների, խմբագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Այն նաև արժեքավոր աղբյուր է հայերենի երկու գրական տարբերակների առանձնահատկությունները համեմատական եղանակով ուսումնասիրելու, դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները համակարգելու և հայոց լեզվի բառապաշարային զարգացման օրինաչափություններն ավելի խորությամբ հասկանալու համար։

Культура

Այս թեման վերաբերում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկին՝ Անիին, որը X–XI դարերում եղել է Բագրատունյաց թագավորության մայրաքաղաքը և հայտնի է որպես «հազար ու մեկ եկեղեցիների քաղաք»։ Անիի պատմությունը սկսվում է դեռ վաղ միջնադարից, սակայն իր ծաղկման գագաթնակետին հասել է Բագրատունիների օրոք, երբ այն դարձել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կարևոր կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում էր Մետաքսի ճանապարհի վրա, ինչը նպաստում էր առևտրի զարգացմանը և տարբեր մշակույթների փոխազդեցությանը։ Անիի ճարտարապետությունը առանձնանում էր իր բարձր մակարդակով՝ ներառելով հոյակապ եկեղեցիներ, պարիսպներ, պալատներ և կամուրջներ, որոնք կառուցված էին տեղական և տուֆ քարից և ցուցադրում էին միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բարձրագույն նվաճումները։ Քաղաքի ամենահայտնի կառույցներից է Անիի Մայր Տաճարը, որը նախագծել է ճարտարապետ Տրդատը և համարվում է հայկական եկեղեցաշինության գլուխգործոցներից մեկը։ Անիում զարգացած էին նաև գրչությունը, մանրանկարչությունը, արհեստները և առևտուրը, ինչը քաղաքը դարձնում էր մշակութային բազմազան կենտրոն։ Քաղաքի բնակչությունը բազմազգ էր, և այստեղ խաղաղ համակեցությամբ ապրում էին տարբեր սոցիալական և կրոնական խմբեր, ինչը նպաստում էր մշակութային փոխանակմանը։ XI դարի վերջին Անիի քաղաքական վիճակը սկսեց թուլանալ սելջուկների արշավանքների և ներքին հակասությունների պատճառով, և 1045 թվականին այն անցավ Բյուզանդական կայսրության վերահսկողության տակ, իսկ հետագայում ենթարկվեց տարբեր նվաճումների։ Չնայած դրան՝ Անիի մշակութային ժառանգությունը պահպանվել է մինչև այսօր և համարվում է համաշխարհային միջնադարյան քաղաքակրթության կարևոր հուշարձաններից մեկը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և հարակից տարածքների որոշ սողունների տեսակների համակեցական պոպուլյացիաներում ընթացող միկրոէվոլյուցիոն գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միևնույն աշխարհագրական տարածքում բնակվող պոպուլյացիաների ներտեսակային փոփոխականությունը, գենետիկական տարբերակումը, ձևաբանական առանձնահատկությունները և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության մեխանիզմներն են։ Քննվում է, թե տարածական համակեցության պայմաններում տարբեր պոպուլյացիաների միջև գենային հոսքը, բնական ընտրությունը, գենետիկական դրեյֆը և այլ էվոլյուցիոն գործոններ ինչպես կարող են ազդել դրանց կառուցվածքի և երկարաժամկետ զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակեցական պոպուլյացիաների համեմատական ուսումնասիրությանը, քանի որ աշխարհագրական ակնհայտ մեկուսացման բացակայության պայմաններում դրանց միջև ձևավորվող տարբերությունները կարևոր նյութ են էվոլյուցիոն գործընթացների մեխանիզմները հասկանալու համար։ Ուսումնասիրվում են կենդանիների ձևաբանական և կենսաբանական հատկանիշների փոփոխականությունը, պոպուլյացիաների կառուցվածքը, բնակավայրերի էկոլոգիական պայմանները և դրանց հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Գենետիկական տվյալների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու պոպուլյացիաների միջև նմանության և տարբերության աստիճանը, գենետիկական բազմազանությունը և էվոլյուցիոն կապերը՝ դրանք համադրելով ձևաբանական ու էկոլոգիական տվյալների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և հարակից տարածքների լանդշաֆտային ու բնակլիմայական բազմազանության նշանակությունը, քանի որ բարձրությունների, ջերմաստիճանային պայմանների, խոնավության և կենսամիջավայրերի տարբերությունները կարող են ձևավորել ընտրողական տարբեր ճնշումներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեսակների տարածման սահմաններին, տեղային հարմարվողականությանը և պոպուլյացիաների միջև հնարավոր փոխազդեցություններին։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն էվոլյուցիոն կենսաբանության, այլև տարածաշրջանի կենսաբազմազանության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ պոպուլյացիաների գենետիկական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների բացահայտումը նպաստում է պահպանության համար նշանակալի միավորների ճանաչմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էվոլյուցիոն կենսաբանության, պոպուլյացիոն գենետիկայի, հերպետոլոգիայի և էկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սողունների բնական պոպուլյացիաներում ընթացող միկրոէվոլյուցիոն փոփոխությունների օրինաչափությունները։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է քաղաքական լիդերի անձի ձևավորման գործընթացին և նրա անձնային հատկանիշների դրսևորմանը ամբողջատիրական վարչակարգերի պայմաններում՝ ընդգծելով ինչպես անհատական, այնպես էլ սոցիալ-քաղաքական ազդեցությունների փոխազդեցությունը։ Քննարկվում է, թե ինչպես են մանկության և սոցիալականացման վաղ փորձառությունները, կրթական միջավայրը, իշխանության նկատմամբ վերաբերմունքը և անձի արժեքային համակարգը ձևավորում առաջնորդի վարքային մոդելները և որոշումների կայացման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամբողջատիրական համակարգերում իշխանության կենտրոնացման պայմաններին, որտեղ լիդերի անձը հաճախ ձեռք է բերում ուժեղացված վերահսկող դեր, իսկ նրա հոգեբանական հատկանիշները՝ ինչպիսիք են ավտորիտար հակումները, բարձր ինքնավստահությունը, ռիսկի հանդեպ հանդուրժողականությունը և մանիպուլյատիվ կարողությունները, դառնում են քաղաքական գործընթացների կարևոր բաղադրիչներ։ Նշվում է նաև, որ նման միջավայրերում անձի ձևավորումը չի կարող դիտարկվել առանձին սոցիալական համակարգից, քանի որ քաղաքական գաղափարախոսությունը, քարոզչական մեխանիզմները և ինստիտուցիոնալ ճնշումները ակտիվորեն ազդում են առաջնորդի վարքի և ինքնընկալման վրա։ Վերլուծվում է նաև լիդերի հոգեբանական դիմակայունության, իշխանության պահպանման ռազմավարությունների և հանրային կերպարի կառուցման գործընթացը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անձնային հատկանիշները և համակարգային պայմանները փոխլրացնում միմյանց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է քաղաքական լիդերի անձի ձևավորման բարդ և բազմաշերտ բնույթը ամբողջատիրական վարչակարգի համատեքստում, որտեղ անհատական հոգեբանությունն ու քաղաքական կառուցվածքը սերտորեն փոխկապակցված են։

Право

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է «համագործակիցության» կամ «հանցակիցության» սոցիալ-իրավական և հոգեբանական խնդիրները՝ վերլուծելով այն հանգամանքները, որոնք նպաստում են մի քանի անձանց մասնակցությանը հանցավոր գործողություններին կամ իրավախախտումներին։ Նյութում քննարկվում է իրավական դաշտի կանոնակարգումը, պատասխանատվության կիսման սկզբունքը, դերերի և պարտականությունների բաշխումը, ինչպես նաև այն հոգեբանական գործոնները, որոնք ազդում են անհատի պատրաստակամության վրա գործել որպես հանցակից՝ սոցիալական ճնշումներից մինչև խմբային դինամիկա և առաջնորդության ազդեցություն։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև քննչական պրակտիկային, դատավարական խնդիրներին և համաչափ պատիժների հարցերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես իրավական համակարգը տարբերակում է գլխավոր մեղավորին և համագործակցող անձանց պատասխանատվությունը։ Հաճախ ընդգծվում է նաև կանխարգելման և կրթական միջոցառումների կարևորությունը՝ հանցակցությունը նվազեցնելու համար։

Другие предметы

Այս աշխատանքը նվիրված է կանաչ պարարտացման և հանքային պարարտանյութերի էկոլոգիատնտեսական արդյունավետության գնահատմանը աշնանացան ցորենի ցանքերում՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խուզիստան նահանգի ոռոգելի հողերի պայմաններում, դիտարկելով հողային բերրիության պահպանման, բերքատվության բարձրացման և ագրոէկոհամակարգերի կայուն զարգացման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են տարբեր պարարտացման համակարգերի ազդեցությունները ցորենի աճի, զարգացման փուլերի, կենսաբանական արտադրողականության և հացահատիկի որակական ցուցանիշների վրա՝ ընդգծելով կանաչ պարարտացման (սիդերացիա) դերը որպես հողի օրգանական նյութերի ավելացման, կառուցվածքի բարելավման և միկրոբիոլոգիական ակտիվության խթանման միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքային պարարտանյութերի՝ ազոտական, ֆոսֆորական և կալիումական միացությունների կիրառման արդյունավետությանը, դրանց դոզավորման և կիրառման ժամանակացույցի օպտիմալացմանը՝ ոռոգելի պայմաններում առավել բարձր բերքատվություն ապահովելու նպատակով։ Վերլուծվում է նաև երկու համակարգերի համակցված կիրառման հնարավորությունը, որտեղ կանաչ պարարտացումը հանդես է գալիս որպես հողը վերականգնող և օրգանական նյութերով հարստացնող գործոն, իսկ հանքային պարարտանյութերը՝ որպես արագ ազդեցություն ապահովող սննդանյութերի աղբյուր։